Een goed glas

column gepubliceerd in Entree, maart 2014

WP_20140327_003Zo’n waterglaasje met ribbels geserveerd krijgen als je wijn bestelt. Wat een deceptie.. Ten eerste wordt zo’n glaasje meestal zo vol geschonken dat als ik de aroma’s wil opsnuiven, ik letterlijk met mijn neus in de wijn zit. Gênant, want dan moet ik proberen die druppels weg te vegen terwijl ik schichtig om me heen kijk of niemand het ziet. Daarnaast is het glas van zo’n armeluisglaasje te dik om kleur en helderheid te kunnen beoordelen. Ook kan je het niet schuinhouden zonder dat de wijn direct over de rand klotst. Walsen kan al helemaal niet. En het ergste vind ik nog dat ik het glas niet bij de voet kan vasthouden, waardoor mijn vette vingers het smerig maken zodat de beleving al heel anders wordt. Of ik me op z’n minst schaam voor mijn vette klauwen; ik kon weer eens niet uit die bak met pinda’s blijven. Zo’n akelig glas maakt me dus ongelukkig en brengt me altijd in een lastig parket. Lees verder