Open brief aan burgemeester Lippens van Knokke-Heist

Geachte meneer de graaf,

West-Zeeuws Vlaanderen werd onlangs in diverse media aangeduid als Knokke-Noord.
We zijn hier in de afgelopen decennia dan ook steeds afhankelijker geworden van Vlaanderen en grensoverschrijdend verkeer.
U bent al ruim 41 jaar burgemeester van Knokke, en daarmee verantwoordelijk voor het reilen en zeilen in uw stad. Onze buurgemeente in dezelfde streek, maar wel in een ander land.
Dat is ons hier wel heel pijnlijk duidelijk geworden toen ineens de grenzen dicht bleken te kunnen tussen 20 maart en 15 juni. Lees verder

Open Brief ivm Coronacrisis en West-Zeeuws Vlaanderen

Al dagen voel ik de behoefte een open brief te schrijven. Ik weet alleen niet aan wie.

Moet ik hem richten aan onze Koning Willem-Alexander? Onze Minister-President Mark Rutte? Onze Staatssecretaris van Economische Zaken Mona Keijzer? Onze Minister van Binnenlandse Zaken Raymond Knops (of is dat toch Ollongren)? Aan alle Kamerleden? Aan mijn huurbaas?

Ik maak me zorgen. Niet alleen over ons bedrijf. Nadat ik een week in volledige paniek trillend liep te huilen omdat ik alles wat ik in 27 jaar opbouwde onder mijn vingers zag verdwijnen doordat ik een lange termijnvisie heb raapte ik mezelf op, werd weer creatief en ging weer dingen doen die ik in 2008 tijdens de vorige crisis deed en nu tijd voor heb.
In onze winkel in Sluis ontvangen we meer dan 1000 klanten per week. Bijna allemaal Belgen, toeristen en mensen met tweede woningen in de regio.
Op 15 maart ging de horeca dicht, op zich al rampzalig, maar op anderhalve meter kun je best nog iets verkopen ook al moeten we dan tijdelijk ons concept van persoonlijk advies, persoonlijke bediening en mensen begeleiden in het ontdekken van hun persoonlijke smaak loslaten. Dat zijn onze usp’s. Lees verder

Sigaar uit eigen doos

“Goedemorgen, kan ik u misschien ergens mee helpen?”
Er staan twee heren voor de wijnschappen een paar meter uit elkaar.
“Yes you can, quiet please, it’s his birthday” zegt de ene meneer terwijl hij subtiel met een knikje van zijn hoofd naar de andere meneer wijst.
“Do you have Californian Zinfandel?”
“It’s that way” fluister ik terwijl ik in de richting van zijn vriend knik.
We passeren samen zijn vriend en ik wijs in een afgesproken samenzweerderige stilte een fles Kendall Jackson Zinfandel aan.
“I only have sterling at the moment, I have to wait for my wife” fluistert hij.
“I can already wrap it for you” fluister ik terug. Lees verder

BruDi, een bijzonder en uniek vat Bruichladdich

Brudidoos11 jaar geleden, in het voorjaar van 2007 liepen Alwin en Milo onze winkel binnen en vertelden enthousiast over een vat Bruichladdich dat ze gekocht hadden op Islay.
Ik vroeg hen wat ze in vredesnaam dachten te gaan doen met een heel vat whisky. Dat wisten ze zelf ook nog niet, maar het was wel hun vat en dat was helemaal fantastisch.
Ze bezochten hun vat later nog eens, en drapeerden er een Nederlandse vlag overheen.


In de tussenliggende jaren werd de distilleerderij verkocht, en hun vat bleef liggen. Vorig jaar, in het voorjaar van 2017, moesten ze besluiten wat er nu met dat inmiddels 10 jaar oude vat moest gebeuren.
De keuze was terugverkopen aan de distilleerderij of bottelen en in het laatste geval heb je dan wel iemand nodig die zorgt dat dat met accijnzen en zo allemaal in orde komt.
En toen zaten Alwin en Milo bijna 10 jaar later weer bij ons aan tafel met een proefsample van hun vat. Lees verder

Private labels, etiketje er op of toch liever een uniek product?

eigen-merkenPrecies vijfentwintig jaar geleden, in het voorjaar van 1993, zat ik tijdens de voorbereidingen voor het openen van onze winkel aan tafel met twee heren uit het oosten van het land. Het gesprek ging over private labels. Geen slijter kon destijds zonder. Een jenever, vieux, bessenjenever, advocaat en natuurlijk kruidenbitter met een eigen etiket.
Het ging niet om eigen recepturen maar enkel om het eigen etiket.
Ik kon bij de kruidenbitter destijds wel kiezen uit vier recepturen. Jarenlang verkocht ik die producten, vooral aan toeristen die in elke plaats dezelfde kruidenbitter kochten, telkens met een ander etiket.
De volumes van de private labels werden kleiner, en wij specialiseerden steeds verder. Toen twee jaar geleden onze leverancier van de private labels failliet ging stopten we er definitief mee.  Lees verder

De Zeeuwen, Rum en het vergeten vat

Zeeuwen en Rum
GEORGETOWN
In 1581 stichtten de Zeeuwen in wat nu Brits Guyana is een kolonie met de naam Pomeroon. Later werd dat de Zeeuwse kolonie Essequibo en Demerary, genoemd naar de twee rivieren.
Het gebied werd meerdere malen heroverd op Spanjaarden, Fransen en Engelsen tot het uiteindelijk Brits werd en bleef.
De Zeeuwen bouwden er in 1817 een vuurtoren om de schepen vanaf de Atlantische Oceaan de Essequibo op te leiden. Deze werd door de Britten in 1830 op dezelfde plaats herbouwd en staat er nog steeds.
Rond  1800 waren er in Essequibo en Demarary maar liefst 380 suikerplantages. En bijna net zoveel distilleerderijen, bijna elke plantage had zijn eigen distilleerderij waar rum werd gestookt van de melasse die overbleef na de suikerproductie. Daar kwam verandering in toen men in Europa suikerbieten ging verbouwen. Lees verder

Help, we hebben handjes nodig!

Gisteravond was er een B2B event georganiseerd door de Gemeente Sluis en de Rabobank. Het thema dit jaar was de arbeidsmarkt in onze gemeente. De discussie spitste zich vooral toe op het schrijnend tekort aan horecapersoneel. Maar niet alleen in de horeca zijn er handjes nodig, ook de zorg in de streek kampt met personeelstekorten en meerdere branches hebben de grootste moeite vacatures in te vullen. Lees verder

Whisky, Blended, Malt en Single Malt

Whisky blijft hot. Steeds meer consumenten raken geïnteresseerd in whisky en zijn bezig met een ontdekkingsreis door de verschillende stijlen en smaken.
Omdat er ook een groep whiskyfanaten is met een tunnelvisie dat alleen Single Malt goed is -dat hebben de marketeers van de Schotse distilleerderijen best heel goed gedaan de afgelopen 20 jaar- zie ik ook steeds vaker verwarring of naar mijn mening vooroordelen. Ik lees het in discussies online en ik ervaar het dagelijks voor mijn whiskyschappen. Lees verder

English Harbour Rum uit Antigua

english harbourrechtop“Do you want me to put you back on the plane to Guadaloupe?” vraagt de grote zwarte man met Caribisch accent bij de douane op Antigua dreigend en neerbuigend aan me. Het is januari 1986, Ik ben 18, heb er net mijn eerste vliegreis opzitten. Amsterdam-Parijs, Parijs-Guadeloupe, op Guadeloupe een hotelovernachting en nu na een korte vlucht geland op Antigua waar ik word verwacht op het schip waar ik ga werken. Met een one-way-ticket.
De man op het net enkele jaren zelfstandige eiland wil niet geloven dat ik diezelfde avond nog per schip het eiland weer verlaat en geeft me uiteindelijk een stempel in mijn paspoort met een vermelding dat ik me moet melden op het politiebureau.
Maar voor ik dat kan doen ben ik al aan boord en op weg naar het volgende eiland. Elke zaterdag zal ik de daaropvolgende maanden terugkeren op Antigua, en omdat op zaterdag de Canadese en Amerikaanse passagiers wisselen (See seven Islands a week) hoef ik op zaterdagavond niet in het restaurant te werken. Wel een hele zaterdag cabins poetsen en beneden in het bloedhete ruim, waar de kakkerlakken vrij spel hadden, in de wasserette helpen. Lees verder

Springbank & Campbeltown

campbeltownDavid Allen van Springbank voelde zich gisteren prima thuis in Bussum. Het weer was dan ook traditioneel Campbeltown weer. Regen en veel wind. Volgens hem komt in Campbeltown de wind altijd van opzij.
Ik was net drie uur naar het noorden gereden, ongeveer net zo ver als het rijden is naar Campbeltown vanuit Glasgow. Campbeltown ligt daarmee eigenlijk net zo geïsoleerd als West-Zeeuws-Vlaanderen, met dat verschil dat Campbeltown enkel grenst aan de zee. Maar mede daardoor heeft het kleine plaatsje met anno 2017 zo’n 5000 inwoners wel een rijke whiskyhistorie. Lees verder