Boos

Waarom word ik nu eigenlijk steeds zo boos? Ik was altijd verslingerd aan politieke debatten maar ik kan er al een tijdje niet meer naar kijken. Ik heb constant het gevoel uitgelachen te worden. Als burger, als ondernemer. Ik zie ze me letterlijk uitlachen. Er wordt daar in Den Haag politiek bedreven op een manier waarbij ik me afvraag of ze nog wel weten dat het niet om geld en cijfertjes maar om echte mensen gaat. En dat maakt me boos. Elke keer weer.
Politiek anno 2013 is een marketingmachine geworden. En de drie procent van Brussel een mantra. Ze lijken daar gehersenspoeld.
Het eerlijke verhaal vertellen betekent voor de politiek nog beter uitleggen dat ze schijt aan ons allemaal hebben. Aan de burger, aan de bedrijven, aan cijfers die laten zien dat het finaal fout gaat, aan economen die roependen in de woestijn zijn. Samsomisering.
Ondertussen stort de binnenlandse economie steeds verder het ravijn in. Geslachtofferd.
Den Haag lijkt bereid tot dit offer ter meerdere eer en glorie aan multinationals, de export en het pluche.
TV kijk ik al haast niet meer. Ik beperk me tot geschreven online nieuws. Als ik op de bank weer iemand die zelf geen last van de ellende heeft zo’n marketingriedeltje hoor en zie uitspreken word ik boos. Dan ga ik tegen de TV schreeuwen. Maar ook daar schiet ik niks mee op. En met mijn hoofd tegen de muur beuken helpt ook al niet.
Het is de onmacht. Het gevoel dat die politici die op TV zijn buiten beeld hun handen voor hun oren doen en jengelend roepen ‘nanananana’.  Ze negeren alle signalen omdat het pluche en Brussel heilig zijn.
Weten ze echt niet waar ze mee bezig zijn of doen ze maar alsof om de ballon van hun eerlijke verhaal niet te laten klappen?
27 bedrijven per dag gaan inmiddels failliet, 16000 mensen per maand verliezen hun baan. Dat zijn duizenden schrijnende persoonlijke verhalen waar mensen psychisch en financieel door in nood komen. Het einde is nog lang niet in zicht en in Den Haag blijven ze lachen. Ze gaan ons dat eerlijke verhaal gewoon nog beter uitleggen.
In mijn eigen branche vinden die persoonlijke drama’s vooral plaats aan de oostgrens.
Naast al die banen en bedrijven die dagelijks verdampen door visieloos adhoc-beleid worstelt er nog een veelvoud aan bedrijven. Ze werken allemaal  keihard om de crisis het hoofd te bieden en worden vooral uitgelachen.
Twee maanden reces, er gebeurt voorlopig helemaal niks in Den Haag. Het is schijnbaar ook niet belangrijk. Ze lachen erom.
En wie gaat ze daar eindelijk eens wakker schudden? De term ‘eerlijk verhaal’ wordt door niemand meer serieus genomen, wie gaat ze het realistische verhaal vertellen en ze doen inzien dat de gekozen weg een  doodlopende is? Wie?
Ik ben voor een scheiding van kerk en staat, maar zou nu inmiddels bijna op mijn knieën willen vallen. O God waarom hebt u dit land verlaten?

36 reacties op “Boos

  1. Ik denk dat je de gevoelens van heel veel Nederlanders hier verwoord hebt !
    Graag gelezen. Wel jammer dat het geschreven moet worden !

  2. Je vertolkt hiermee exact mijn gevoelens. En die van nog heel erg veel Nederlanders. Politiek bedrijven is geen passie of roeping. Het is gewoon een carrièrestap.

    • Waar zijn de politici met principes gebleven? Politici die politiek bedrijven vanuit een roeping? Die als ze moeten kiezen tussen de belangen van hun achterban en hun eigen carriëre voor het eerste kiezen omdat die de enige reden zijn dat ze daar zitten?

      • Die zijn er zeker wel! Kijk maar es naar links: SP’ers staan voor een realistisch ideaal. Waarom geven we hen keer op keer niet de kans om hen dat te laten bewijzen? Lees ‘hart voor de zaak’ van deze partij, dan zie je hoe de vork in de steel zit

  3. De fake-betrokkenheid van politici houdt me net zo bezig als de andere kant ….het slachtofferig blijven gedogen door de burgers. Het is net 30 jaar geleden dat mensen de straat op gingen en bedrijven, huizen, scholen, straten gingen bezetten om aandacht en verandering te bewerkstelligen. Verbale klachten gingen ook toen vaak het ene oor in en het andere uit. Wij leerden zelf en aan anderen hoe politiek ons persoonlijke leven maakte of brak. Wij onderzochten onze belangen en die van anderen. We ontdekten waar we gepakt werden en vonden hefbomen om verandering af te dwingen. Dit was niet zonder risico maar het was het waard. We slaagden erin onze persoonlijke belangen vertaald te krijgen in politiek en beleid. Wat toen kon kan nu weer. Kwestie van in actie komen!

  4. Het blijft me verbazen ,politici die alles beloven,zodra ze weer lekker zacht op hun stoeltjes zitten worden beloftes vergeten ,woorden verdraaid.

  5. Politici en principes kunnen al tijden niet meer in 1 zin genoemd worden. Het hele politieke bestel moet net zo goed de kop gezet worden als de sollicitatieprocedure om politicus te kunnen worden. Als je dat sowieso nog zou willen. Er is geen links meer, geen rechts meer en van het middens is al helemaal geen sprake meer. Stuurloos en doelloos verschuilen achter de regels die in Brussels en Straatsburg worden opgelegd. Wat een farce.

  6. Ik geloof niet dat er één ondernemer in Nederland is die in een vergelijkbare situatie maandenlang rustig op vakantie zou gaan. Het feit dat er nu een normaal zomerreces is, waarbij de winkel maandenlang onbeheerd achterblijft, schetst aardig het Haagse gevoel van urgentie.

  7. Vooral een gebrek aan zelfreflectie bij politiek Den Haag, geloof ik. Het nog steeds denken dat ze goed bezig zijn. Tegen beter weten in natuurlijk… Want meer dan de helft van de politici gelooft er al lang niet meer in. Maar ja, het valt niet mee dat als eerste toe te geven. Het is, net als in de wielrennerij, wachten op de eerste spijtoptant…

  8. Eens! En wij kiezen die roeperts massaal. Die enkele degelijke, integere politicus die er is heeft namelijk een verhaal wat niet aanspreekt, wat niet bekt, en wat saai is. Dan lachen we hem uit, zetten hem voor gek bij Powned of bij DWDD. Omdat hij niet van de snelle oneliners is.

  9. Heel goed dat Petra vraagt om het eerlijke verhaal. Maar, dan vind ik ook dat we niet alleen aan de politiek moeten vragen om dat eerlijke verhaal. We zullen ook onszelf in de ogen moeten kijken en nadenken wat onze rol was bij dat eerlijke verhaal. Vaak lijkt het immers alsof we vinden dat de economische tegenspoed iets is wat ons zomaar overkomt en waar we geen invloed op hebben of hadden. Of dat het de schuld is van de banken, de graaiers, de politiek, Brussel, de buurman, de buitenlanders, de Chinezen, de Polen en zo kan ik nog wel even doorgaan. Maar economie is geen onweersbui, u en ik hebben daar ook een duidelijk rol in.

    Het eerlijke verhaal is immers ook dat we in Nederland willens en wetens een enorme huizenbubbel hebben gecreerd. En dat wilden we. Ondanks een huizencrisis in de jaren tachtig waren we zo gecharmeerd van het idee om vanzelf rijk te worden dat we ons massaal in de schulden staken omdat dat huis vanzelf wel meer waard zou worden. Wiens schuld dat was? Ik zou zeggen, onze eigen schuld.
    Helaas loopt zo’n bubbel altijd weer leeg en dat doet pijn. Maar het eerlijke verhaal is dat dit voor een belangrijk deel onze eigen schuld was. (en natuurlijk zeiden de banken geen nee en deed zo’n stomme bank dat wel, dan gingen we gewoon naar een andere)

    Het eerlijke verhaal is ook dat de pensioenleeftijd allang op 70 had moeten liggen. En snel nog verder op moet lopen. We worden immers rap ouder en dat gaat voorlopig nog wel even door. Dat kunnen we allemaal niet leuk vinden, maar iedereen met lagere school rekenen snapt ook dat het geld niet vanzelf uit de hemel komt vallen en dus ergens anders vandaan moet komen. Of meer betalen of langer doorwerken. En dan nog is het maar de vraag hoeveel er over blijft.

    Ook eerlijk moeten we zijn over het feit dat de invloed van een regering op economische groei, ook de binnenlandse vraag, zeer beperkt is. En of bijvoorbeeld een verlaging van de BTW al die faillisementen gaat stoppen. Want heel veel bedrijven gaan ook om andere redenen failliet. Omdat ze acterliepen. Omdat ze niet hadden geinvesteerd in verandering. Neem bijvoorbeeld de detailhandel. Daar werd afgelopen week weer geklaagd over oneerlijke concurrentie van webwinkels. Het eerlijke verhaal is echter dat er bijna 20 jaar online gewinkeld wordt en dat veel bestaande retailers, ondernemers, gekozen hebben er niet aan mee te doen. Het zou wel overwaaien, het was maar gekkigheid, ik zit mijn tijd wel uit. Dat mag, maar dan ga je failliet omdat je verkeerd gekozen hebt als ondernemer. Niet door een hogere BTW of oneerlijke concurrentie. Komt dat door de overheid? Ik dacht het niet.

    (Overigens wel eens nagedacht waarom Zalando zo snel zo groot kon worden in Nederland? Uiteraard door diepe zakken. Maar vooral doordat de Nederlandse schoenenwinkels hadden bedacht dat Nederlandse consumenten, u en ik, in tegenstelling tot de rest van de wereld geen online schoenen zouden willen kopen. De schuld van overheid? Zalando?

    En dan de ontslagen werknemers. Daar zitten veel mensen bij die niks aan het faillissement van hun baas kunnen doen of aan het feit dat de organisatie waar ze werken het moeilijk heeft. Maar er zitten ook grote groepen mensen bij die jaren achtereen min of meer hetzelfde werk hebben gedaan en niet hebben geinvesteerd in hun eigen competenties en vaardigheden. Geen zin in, geen cursus van de baas gehad, ik moet nog maar 9 jaar. En ondertussen staan die op straat, willen ze hetzelfde salaris want daar moet het te dure huis van worden betaald maar kunnen ze onvoldoende om dat hoge salaris waar te maken en moeten ze nog 15 jaar. Of langer. Het eerlijke verhaal is dat er een grote groep mensen is die geen aansluiting vindt bij de arbeidsmarkt omdat ze jarenlang hebben stilgestaan. Wiens schuld? Niet die van de overheid dunkt me.

    Ik ben de afgelopen jaren een aantal keren op een businesstrip naar het buitenland geweest. China, Rusland, Brazilie en daarnaast was ik ook regelmatig in Zuid Afrika. In al die landen besef je weer dat Nederland niet de maat der dingen is. Dat wij niet overal in voorop lopen. Dat het hier niet overal het beste geregeld is. In al die landen zie je terreinen waarop ze verder en beter zijn dan wij hier in Nederland. En dan besef je ook dat enige manier om uit die crisis te komen is nog harder te werken, nog slimmer te innovaren, nog eerder te slikken. Soms moet je je huis met verlies verkopen en naar de andere kant van het land verhuizen voor een baan. Of je bedrijf vestigen in een ander land of volledig omgooien. Soms moet je werk accepteren wat je niet leuk lijkt of minder betaald. Maar alleen door hard werken en bij blijven maak je een kans om er bovenop te komen. En er zijn geen garanties, er is morgen geen gratis bier en je bent zelf voor het grootste deel verantwoordelijk voor je eigen leven. Jij. Niet de overheid.

      • @Johan precies! Makkelijk om iets of iemand anders de schuld te geven. De Nederlanders in Nederland (ik woon al sinds ’98 in China) zijn er met ogen open en rechte rug ingelopen. En na jaren afwachten, zijn ze nu ineens moe en boos? Kom nou toch op! Get a life!

        @Petra, ik zou de reactie van Johan nog een keertje lezen voordat je zo’n zinloos comment achterlaat.

        • Ik heb een volle winkel, meer als een regel tussendoor zit er even niet in. Er moet gewerkt worden.

          • Waarom? Mijn mening staat in het blog, iedereen mag reageren, maar heb geen tijd voor ellenlange discussies. Dat weerhoudt mij echter niet van bloggen en mijn mening ventileren. Die vrijheid hebben we gelukkig nog steeds in dit land.

        • @johan Je hebt deels gelijk.Je vergeet een punt bij te vertellen. In andere landen waar de belastingen lager zijn en ondernemen wat gemakkelijker gemaakt wordt. (o.a personeel) Dat is overheid!

          Dat veel ondernemers in de detailhandel jaren aan het slapen zijn mbt online verkoop is juist maar dat Zalando nou zo’n goede voorbeeld is gaat niet helemaal op! Mega investeerders zitter hier achter en je doet als of elke ondernemer dat is.

          Met bijna 700.000 werklozen en minder vacatures kan niet iedereen slagen. We hebben al een overschot van mensen die te veel gestudeerd hebben voor een kantoor baantje en in de praktijk weinig kunnen. Helaas heb je vaak op de HR mensen zitten die een minimale opleiding eisen en zelf vaak nog minder kunnen dan de sollicitant met een lagere opleiding.

          • Zalando maakte in 2011 515 miljoen omzet en boekte een verlies van 40 miljoen (12%), in 2012 behaalden ze een omzet van 1,15 miljard met 92 miljoen verlies (8%). In het eerste halfjaar van 2013 boeketen ze 74% winst t.ov van 2012. Als ze het verlies weten te beperken tot 6 % wordt dat altijd nog een verlies van tegen de 200 miljoen. Zalando is een oud businessmodel; concurrentie uit de markt drukken met de macht van veel geld. Omzet kopen. Dit heeft totaal niets met nieuwe economie of het tegenwoordig zo hippe ‘maatschappelijk verantwoord ondernemen’ te maken. Elke MKBér kan het nog steeds winnen van Zalando. Sterker nog, iedereen die minder dan 8 cent verlies boekt op een euro omzet doet het beter dan Zalando.

    • Deze reactie heeft weinig te maken met het al dan niet fan zijn van dit kabinet, het is in mijn ogen een duidekijke uiteenzetting van feiten die aangeven waar de fout zat en wat we moeten doen om eruit te komen.
      AANPAKKEN
      Ben zelf al 25 jaar ondernemer, kleine zelfstandige,en heb diverse dips meegemaakt en overleefd. De dynamiek van de handel dwingt je om te zoeken naar een oplossing, hetzij stoppen of je onderneming in een bij deze tijd passende vorm kneden.

      • Eens, maar zelfs dan blijft het lastig. Bij een kopersstaking houdt het voor het hele MKB op, ongeacht of je meebewogen bent. Die laatste groep houdt het wel het langst vol.

  10. Dank Petra voor je mening en gevoelens , heel goed.Ik ga nog een stap verder , dat ik inderdaad niet meer geloof in het democratisch gekozen bestel zoals wij dat ons elke dag voorstellen. De wereld politiek wordt achter de schermen geleid door een paar mensen die de: olie industrie beheren, de chemie, wapens en voedsel. Die komen eens in de maand op een geheime plek bij elkaar, en die beslissen gewoon , waar zullen we een oorlog starten , of een andre fatale beslissing nemen. De Verenigde Naties is een farce, het kost handen vol geld en ze kunnen niks besluiten. Wel weet ik eigenlijk dat vrouwen mischien de grootste sleutelrol in de geschiedenis kunnen spelen opdat jullie wereldwijd één dag of één week of één maand in staking zouden gaan, en al onze mannelijke broeders even een lesje gaat leren : Zo van: ” knap het nu zelf maar ééns op”. Er hoeft maar één vrouw of groep op te staan die dit zeker via social media voor elkaar krijgt dan krijgen we de echte ” overlevings drang nodige en liefhebbende democratie” weer terug

  11. Ik probeer me tegenwoordig vaak maar uit politieke discussies te houden, dat maakt me meestal boos. Maar ik wil even zeggen dat ik denk dat in dit geval zowel Petra als Johan gelijk hebben, beide deels en ik het jammer vind Peet dat je daar niet deels op in gaat. Want wij hebben die discussie ook ooit gehad dat de eigen verantwoordelijkheid van mensen, wat Johan perfect verwoord in mijn optiek als het gaat om de werknemers die niets, maar dan ook niets, in zichzelf geïnvesteerd hebben, die jij toen ook van de hand wees. Ja, het overheidsbeleid werkt niet. Ik ben overigens voor het aanhouden van die 3% omdat ik met mijn 35 nog een lange tijd te gaan heb. Nu zou dat totaal geen probleem zijn als we in goede tijden een keer lastige maatregelen nemen, maar dat gebeurt helaas nooit. Dan is er altijd wel weer een partij die opstaat en zegt: dat hoeft niet… Zoals de VVD met het aanpakken van de hypotheekrente in de boom, zoals de PvdA met het reorganiseren van de arbeidsmarkt in de boom…

    Ja, we hebben dit allemaal zelf gewild. We hebben er zelf voor gestemd. We hebben zelf dit veroorzaakt, hoe we het ook wenden of keren. Wat mij echter zo opvalt is… dat we nog steeds oud denken.

    Eergisteren sprak ik hier in Hanoi een Nederlandse jongen. 21. Student. Ja, hij wilde wel over 5 jaar een huis. Ik vroeg WAAROM? Anders bouw je niets op zei hij. Ik vroeg hem hoe hij dat zag? Nou, huizen stijgen in waarde. Ik vroeg hem of hij de laatste jaren het nieuws had gelezen. Ja, tijdelijke dip. Ik vroeg hem of hij ook naar de demografie van Nederland had gekeken. Hij vroeg waarom. Ik Zei: omdat de generatie van mijn ouders babyboomers, nu richting de 70) over 10 tot 20 jaar dood is. Weet je hoeveel huizen dan op de markt komen? Goh, had hij nooit over gedacht. We hebben nog steeds de Nederlandse droom dat we zo snel mogelijk een huis moeten willen, want dan bouw je meer op. Mijn broer heeft net zijn huis na 8 jaar voor de aankoopprijs verkocht. Wel ondertussen voor meer dan een ton verbouwd, zelf verbouwd… dus daar zat nog veel meer in.

    Ik schrik als ik zie dat de jonge generaties wel weer bezig zijn de oude fouten te maken, o.a. omdat de politiek en de media blijven roepen dat het een tijdelijke dip is.

  12. Petra,

    Eén van de redenen waarom ik zelf in 2005(mind you) de lokale politiek heb verlaten en toen was er echt nog niets aan de hand. De combinatie van ‘eerlijk’ en ‘politiek’ is bijna niet mogelijk(onmogelijk misschien wel).

    De enige die wat aan deze situatie kunnen doen, zijn wij de mensen zelf, door actief te worden. Nee ik bedoel geen revolutie of anarchie, maar door de juiste signalen af te geven. Met een paar honderdduizend man en vrouw, of misschien wel een paar miljoen, dit land gewoon even een paar dagen blokkeren.

    Ik roep dit al sinds het begin van de crisis en menigeen zijn mening over hoe deze (niet) word aangepakt door de politiek op websites en feesten en partijen verkondigd.
    ‘We geven het verkeerder signaal’ af door maar wat op internet te klagen, feesten en partijen te verzieken met heftige boze discussie enz enz.

    Jij doet het nu ook en al die andere bloggers, twitteraars en mensen op facebook, maar het helpt niet. De zittende macht lacht zich op zijn Amsterdams gezegd ‘een krul in de lul’ omdat ze ons als publiek zo hebben verdeelt dat we geen eenheid meer vormen.

    Een maand geleden werd er in Amsterdam gedemonstreerd tegen bezuinigingen in de zorg en de werkdruk voor de mensen die daar in actief zijn. Er kwamen 5000 mensen op de demonstratie af. 5000! Als je dan weet dat er wel 400.000 mensen werkzaam zijn in de zorg dan zegt dit genoeg.

    Nee we redden het niet meer met verhaaltjes schrijven, die leest de politiek niet, we moeten actie voeren met hele grote groepen te gelijk. Naar Frans voorbeeld dus, want als daar iets scheelt gaat gewoon het land ‘plat’

    • Je hebt helemaal gelijk Rene, we moeten in aktie komen, maar we zijn daar het volk niet naar. We zijn te laf, te lui of hoe je het noemen wil, we wachten allemaal af (ook ik) met het idee een ander doet het wel…

      • We hebben het zo goed gehad dat we verleerd zijn hoe we actie moeten voeren. Dat en de verdeeldheid die de politiek tussen de bevolking zaait.

  13. Wat fijn dat er zoveel wakkere mensen zijn op dit blog. Wisten jullie trouwens dat de Nederlandse staat een beursgenoteerd bedrijf is in Amerika. Moet gewoon geld verdienen! Uit het systeem stoppen lost niet alles op maar laat in ieder geval zien dat niet ieder zomaar accoord gaat met huidige gang van zaken. http://www.ikclaimmijnnaam.nl/

  14. Johan heeft groot gelijk met zijn reactie. Het blog van Petra kan niet beter illustreren waar de denkfout in NL vaak gemaakt wordt; Ik ben zielig en dat is de schuld van iemand anders. ZIJ moeten met een oplossing komen, en ik ga daar op wachten.

    Nederlanders, het is tijd om zelf stappen te zetten en niet maar af te wachten. Anders wordt je vanzelf links en rechts ingehaald.

    PS: nederland is zeker geen beursgenoteerd bedrijf op Wall Street, maar NL bonds worden daar gewoon verhandeld. Het zomaar wat roepen, zonder feitelijke kennis is overigens ook een leuk onderwerp voor een blog.

    • Afwachten? Ik? Ik dacht het niet! Als je zou weten wat ik allemaal deed zou je dit niet zeggen. Maar het houdt wel ergens op. Nog een accijnsverhoging in mijn branche doet de hele branche de das om. Afschaffen van de zelfstandigenaftrek stuurt duizenden zelfstandigen de bijstand in.

      • Petra,

        Ik zie nergens in jouw blog iets constructiefs of opbouwends! Zelf ben ik ondernemer in Frankrijk, en geloof me, de arbeidsverhoudingen in Nederland zijn nog erg goed vergeleken met hier. Ondanks dat werken wij aan ons eigen bedrijf. Dagen van 12 tot 15 uur zijn geen uitzondering, dus ga nou niet tegen mij klagen over wat je er allemaal voor doet. Richt jezelf liever op positieve stappen dan op een klaag-epistel. Uiteraard moet “de overheid” een gunstig ondernemersklimaat bewerkstelligen. Tot die tijd is de wereld niet perfect en zul je het ermee moeten doen.

        • Dit is een column, het opbouwende kun je in mijn boeken lezen. Overigens werken wij ook 7 dagen per week, ook vaak 12 uur per dag of langer. Niks mis mee. Werk ze! Mijn koffie is op.
          Overigens; Jammer dat je anoniem reageert en waarom onderneem je niet meer in Nederland?

  15. Deze gedachtes hebben vast veel mensen anno 2013. Je kritiek op vaste dogma’s, zoals de 3%-norm, herken ik ook wel. Maar boos wordt ik er niet van, wel gefrustreerd. De frustratie is dat de economische wetenschap niet in staat is een gedragen eensluidend en duidelijk recept aan te dragen voor het herstel van de economie. Dat «de politiek” het ook niet weet, kun je “hen” dus ook niet kwalijk nemen. De vraag is intussen nog steeds: wat nu? Erop hopen dat het vanzelf weer goed komt??

Reacties zijn gesloten.