Als je bent gebleven kun je nooit wat zijn

“Mag hij je dan interviewen voor het reünistenblad?”
“Jahoor dat mag, stuur hem maar langs” zei ik.
En hij kwam langs, maar niet voor een interview. Hij was van mening dat ik zelf beter dat stukje kon schrijven en wilde het vandaag hebben. Dus staarde ik gisteravond eerst een paar uur lang naar een leeg word-document tot B. me op het idee bracht waar het over moest gaan. En als ik dan eindelijk begin te tikken komt het meestal wel goed.
Hier een preview voor mijn vrienden. We gaan 35 jaar terug in de tijd. Naar St. Eloy. Lees verder