Meisje van de Slijterij

Transacties en Relaties (column)

Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad 1-2010

Die eerste weken van januari heb ik altijd een beetje een suf gevoel. De decemberdrukte valt dan van me af en ik weet dat we het rustigste kwartaal in gaan. Voor veel slijters zal dat een ander kwartaal zijn, maar wij zitten nu eenmaal in een toeristisch gebied waar de bevolking verviervoudigt in de zomervakantie.
December viel ons niet echt tegen. De crisis die in 2008 bij ons zelfs zorgde voor annuleringen van bestellingen van relatiegeschenken, lijkt geslecht. In ieder geval voor ons gevoel in december.
2010 wordt een beetje het jaar van de waarheid denk ik. Hoe hou je klanten vast als borrelshops als paddestoelen uit de grond blijven schieten en het dan vaak niet eens om prijs maar vooral om het gemak van ‘onestopshopping’ gaat?

In Memoriam Gerard van Grieken

"Over de Westerschelde ben ik gekomen en over de Westerschelde ga ik ook weer."
Zijn as zal verstrooid worden over de zijn zo geliefde Westerschelde.
Gerard werd op 26 juni 1935 geboren in Den Haag, kwam ooit die Westerschelde over en heeft veel betekend voor Breskens. Ik leerde hem echt kennen in 1988 toen ik op de Napoleonhoeve werkte waarvoor hij het logo had ontworpen, en waar ook zijn werk werd geëxposeerd.
Zijn veel te jong overleden zoon had ik wel gekend, daarmee zat ik namelijk in de plaatselijke disco. Vanochtend zag ik Ike tijdens de afscheidsbijeenkomst van zijn vader tijdens 'Papa' van Stef Bos weer even rijden op zijn afgeragde damesbrommertje met een pothelmpje met stickers van Suske en Wiske. Dat moet in 1982 of 1983 zijn geweest.
Toen ik zelf in 1993 mijn zaak begon vroeg ik Gerard twee ontwerpen voor me te maken. De ene moest 'een verweerde visserskop in sepia met de Vuurtoren' zijn, bedoeld voor op een bruine kruik kruidenbitter, en het andere etiket mocht kleuriger zijn om op meerdere dranken te plakken maar moest wel Breskens uitstralen.
"Petra kom je kieken? 'K èn 'm af!"

Zagers

We hadden een hele baal geregeld via een lokale vishandelaar. Een baal zeewier uit de Oosterschelde. Blaaswier in goed Nederlands, maar in Zeeland noemen we dat klakkers.
We hadden al eens een klein beetje uit een mandje oesters, dat had ik toen gekookt en gedroogd, maar we dachten nu dat dat spul ook wel kon drogen zonder eerst gekookt te worden. Het was namelijk maar voor de etalage.
De inhoud van die baal lag al een aantal dagen uitgespreid op karton achter in de winkel, en de winkel rook naar jodium, een soort ziekenhuisluchtje. Al je slijmvliezen vlogen gelijk open als je door onze winkel liep. Een soort Otrivin Neusspray, maar dan vele malen krachtiger.
Vanochtend gingen we de etalage doen en toen bleek er toch wel een klein probleempje te zijn, of beter gezegd er waren ineens een heleboel kleine probleempjes!

Mijn moment van 2009

Zo, dat scheelt me weer een hoop werk. Henk-Jan Winkeldermaat heeft op zijn Punkmediablog dezer dagen een serie met 'mijn moment van 2009' waarbij hij tientallen mensen aan het woord laat. Hij is ook degene die in het voorjaar van 2006 het eerste filmpje met een interview met me publiceerde.
Dat was tijdens de uitreiking van de Dutch Bloggies, ik was niet zo lang ervoor nog geopereerd en kon geen autorijden, dus had die dag de luxe van een chauffeur. Iedereen zette glazen wijn voor me, want ik was toch dat Meisje van de Slijterij? En ik liet me natuurlijk niet kennen, moest toch niet rijden en dronk dus de meeste nog leeg ook. Dat is te merken in dat filmpje. Het ging over emobloggen, toen al. Enfin, het is terug te kijken bij Henk-Jan, bij 'Mijn Moment'.
Rest mij iedereen, ook namens mijn 3 mannen, een gezellig uiteinde van 2009 en een goed begin van 2010 te wensen, zelfs de maan is blauw vannacht dus wees voorzichtig onderweg.

Hond bang voor vuurwerk? Geef advocaat!

Nee ik heb  geen honden, ik verkoop alleen de advocaat waar ik het in dit stukje over heb. Een jaar of wat geleden alweer belde op oudjaarsdag Omroep Zeeland hoe het met de advocaatverkoop stond. Ik gaf netjes antwoord dat onze ouderen op een feestdag als nieuwjaarsdag nog graag een advocaatje lepelen, al dan niet met slagroom. Maar dat was niet precies was ze bedoelden. Op oudjaarsdag zou namelijk op advies van dierenartsen advocaat gegeven worden aan honden met vuurwerkangst om ze rustig te houden. Ik moest er enorm om lachen, maar sindsdien verkoop ik wel jaarlijks advocaat aan hondenbezitters. Ook al jaren aan dezelfde hondenbezitters die er inmiddels bij zweren.
Geef ze op oudjaarsavond vanaf 17.00 uur elk uur een lepeltje advocaat (een Labrador een eetlepel, een kleiner hondje een kleiner lepeltje) en ze liggen rustig loom in hun mand.
Volgens mij is het minder slecht en schadelijk dan tranquillizers die ook wel worden voorgeschreven, dus doe er uw voordeel mee en verblijd je slijter nog even met een bezoekje dit jaar.:-)

Bubbels

Ik zou jullie nu natuurlijk iets over Champagne en Mousserende wijnen kunnen vertellen, maar dat deed ik al in december 2006. Net als de publieke omroep ga ik daarom even in de herhaling. Let ook op het handje rechts, die is van een zoon van me die op zijn knieën rond me kroop in een poging me van mijn stuk te brengen.

Zaterdagmiddagcolumn Bubbels!
Geüpload door Meisje_van_de_Slijterij. -

Rosé en Zo (Column)

Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad december 2009

Het mooie weer is nu echt voorbij en daarmee ook het jaargetijde waarin de meeste rosé geconsumeerd wordt. Ik mocht in oktober een paar dagen mee naar Portugal op uitnodiging van Offley. Nu zijn dat van die uitnodigingen waar ik nooit zo heel lang over na moet denken. Ik ga graag op stap en overal leer en zie je wel wat nieuws.
Offley claimde deze zomer als eerste een rosé port op de markt te brengen. Althans dat stond in hun persbericht. Formeel hadden ze wel een beetje gelijk omdat pas op 1 juli j.l. het Instituto do Vinho do Porto het officiële certificaat voor rosé port verleende, maar er werd al veel  langer, met toestemming, rosé port gemaakt en ook op de Nederlandse markt gebracht door ondermeer de porthuizen Croft en Kopke.

Download NU de Zeeuwierballade

We hadden ook gewoon sleutelhangers kunnen laten maken, of kalenders of zo. Maar het is veel leuker het dit jaar eens anders te doen en iedereen iets blijvends aan te bieden met een echte Zeeuwierballade. (Filmpje The Making Of)

Tekst & Muziek Zeeuwierballade : Edy van Driel

Productie: Thijs de Melker

 

Uitvoering: Bennie Hek & de Slikproppen

 

Leadzang: Edy van Driel

Lead- en slaggitaar: Jesse Brock

Basgitaar: Ries Jacobs
Akoestische gitaar: Thijs de Melker

Drums: Robby Roose

Dobro: Ries de Vuyst

Zeeuwmeermin: Petra de Boevere

Achtergrondzang: Petra de Boevere, Ries de Vuyst, Jesse Brock, Merijn Degeling en Edy van Driel

Download de Zeeuwierballade MP3

Mijn MarketingP's voor Social Media

Vanmiddag vond er in Seats 2 Meet in Utrecht een feestje plaats. Zeg maar gerust een  feest, want er waren 200 mensen ter ere van het handboek communities van Erwin Blom wat al bijna een maand uit is.
In dat boek speel ik ook een rolletje en Erwin die ik beter ken als @Erwblo had me gevraagd of ik een praatje wou houden. Omdat mijn eigen marketingP's van Social Media zo vaak getwitterd en geretweeted werden na vanmiddag blog ik ze hier ook maar even

De P van Plaats in de traditionele marketing wordt in Social Media minder belangrijk en wordt vervangen door de P van Passie.
Prijs is ook minder belangrijk in Social networks omdat je daar te maken hebt met de gunfactor, dus die P kun je vervangen door de P van Persoon.
De P van Product wordt de P van Profilering , wat overigens ook de profilering van een product kan zijn, maar het gaat wel om eerlijke boodschappen.
De P van Promotie blijft eigenlijk wel staan, maar daar moet je niet aan werken, die komt vanzelf en Promotie staat wel gelijk aan Publiciteit (en Publiciteit is omzet).

The Making Of The Zeeuwierballade

De Zeeuwier Ballade, The Making Of from Slijterijmeisje on Vimeo.

Dit was niet zomaar een studio. Dit was DE studio.
Ik zat gewoon op het bankje waar Liesbeth List zat toen ze Vivre zong met Ramses en Alderliefste.
Er stonden gouden platen van het Goede Doel en Rene Froger.

Betalen

Ik voel me al maanden een beetje gestalkt door pinautomatenleveranciers en de bank. Betaalautomatenleveranciers moet ik zeggen, want pin verdwijnt. Ze blijven me brieven en folders sturen en ze bellen me ook. Ja ze bellen me zo vaak dat ik er een beetje moe van word.
Eind 2011 wijzigt het betalingsverkeer en daarom komt iedereen me al een half jaar vertellen dat op 1 februari 2010 mijn pinautomaat niet meer werkt.
Er worden me enorme doemscenario's geschetst, ik word aangezet tot directe actie, en dat is het vervangen van een best duur apparaat dat niet eens  stuk is.
Nu ben ik best zuinig opgevoed. Een apparaat vervang je dus pas als het niet meer werkt en niet omdat een of andere snelle jongen met een vlotte babbel  je weer duizend euro uit je zak probeert te praten. Zo heb ik bijvoorbeeld net een nieuwe mixer aangeschaft omdat de mixer die ik op mijn 13e, in 1980, won op een fancyfair van de drumband het ineens niet meer deed.

'Small is the new Big'

Promo Meisje van de Slijterij HBD Trendrapport 2009 from Slijterijmeisje on Vimeo.

Seth Godin zei het al in 2005: 'Small is the new Big'
Ik ben zo'n kleintje, maar doe toevallig wel wat ik leuk vind en uiteindelijk komt daar ook omzet uit.
Het HBD, het Hoofd Bedrijfschap Detailhandel, presenteerde vandaag het trendrapport 2009 over kleine vernieuwende winkels die het verschil maken. Je vindt ze overal, ook in de uithoeken van het land. Je vindt ze juist niet op A-lokaties, want die kunnen die kleintjes niet betalen.
Maar al deze bijzondere winkeliers zijn wel trendsetters en geen volgers. Ze worden niet gehinderd door tunnelvisies en zoeken hun eigen weg, daar zijn het ondernemers voor.

Zeeuwier Jenever wint aanmoedigingsprijs Innovatie Provincie Zeeland

Vanmiddag won de Zeeuwier Jenever de aanmoedigingsprijs Innovatie van de Provincie Zeeland.
De Zeeuwier Jenever is door mij bedacht en wordt voor ons gemaakt door de ambachtelijke distillateur Rutte & Zn. in Dordrecht. Er zijn inmiddels 52 verkoopadressen in het land (and counting). Maar zonder Twitter waar mensen meedachten, maar ook spontaan voor de promotie zorgden was dit heel anders gelopen.
Daarom vind ik dat al mijn 3673 Followers op Twitter vandaag ook deze prijs gewonnen hebben. Allemaal gefeliciteerd en er staat voor jullie altijd Zeeuwier open als jullie langskomen.

Ik kreeg de prijs op de Neeltje Jans uit handen van gedeputeerde Harry van Waveren en beter als Gerard Ekdom hieronder kan ik het in ieder geval niet zeggen:-).

Whisky en Marketing (Column)

verschenen in Drinks Slijtersvakblad 11/2009

Ik stoor me soms aan marketingdingetjes. Bijvoorbeeld als whisky alleen maar neergezet lijkt te worden als mannelijk en stoer. Nu zijn er natuurlijk nog wel steeds meer mannen die van whisky genieten dan vrouwen, maar die whiskyminnende vrouwen zijn er wel degelijk, en ze rukken op!
Als een vrouw het aandurft daarvoor uit te komen wordt ze niet zelden gezien als een sigarenrokend Nina Brink type, dat in het beste geval, of je ziet de mannen denken ‘ze zal wel lesbisch zijn’.
Als een vrouw whisky durft te bestellen wordt ze op zijn minst in een hokje ingedeeld of zoals een paar studentes me vertelden over hun dispuut: “Dan gaan de jongens whisky drinken en sigaren roken en verwachten ze van ons dat we een wijntje gaan drinken.”

Zeeuwier Jenever in Japan!

Ik heb dus die weddenschap met manlief dat ik in 2010 de Zeeuwier in Japan op de markt heb. Dat zijn namelijk viseters en die moeten gek zijn van Zeeuwier. Dat zijn ze dus ook.
Frans is een klant van ons, die nam op zijn vorige zakenreis naar Japan al Zeeuwier mee in zijn koffer maar verzuimde een foto van die blije Japanners te maken.

Dat heeft hij op zijn laatste reis goed gemaakt. Zien jullie de blijheid van deze barman in het Royal Rihga hotel in het Japanse Kokura?
Ik wou Frans de flessen vergoeden maar ze waren zo blij en enthousiast over de Zeeuwier dat hij een hele avond gratis heeft mogen drinken, dus dat was al geregeld:-)

Maandagse perikelen

Ik startte vanochtend rond kwart voor acht de meisjesbus om die richting Den Haag te sturen. Ik werd namelijk tussen tien en half elf verwacht in een Haagse kookstudio waar er geproefd moest worden. Negen gangen lang gerechten waarvan elke gang begeleid werd door 3 wijnen uit de Languedoc. Er zijn slechtere manieren om je week te beginnen.
Om half drie waggelde ik weer naar buiten zodat ik net op tijd voor het eten weer thuis was.

Bij thuiskomst bleek ik maar liefst twee nominaties voor een Dutch Bloggie te hebben. Eén in de categorie corporate blogs en één in beste Microblog. Die laatste is een publieksprijs, de eerste een juryprijs, dus moet ik 1 december weer die route naar Den Haag afleggen. Ik bedank de mensen die me genomineerd hebben, ook al weet ik niet wie ze zijn.

En ik had een berichtje op twitter dat ik 2e zou zijn in de lijst van beste webwinkels in de Elsevier. Nou dat laatste vind ik moeilijk te geloven, maar als het zo is is het natuurlijk wel geweldig, ook al is die webshop slechts een heel beperkt aanhangseltje van de echte winkel.

En alsof dat allemaal nog niet genoeg is lijkt het alsof er toch een echt heus boek gaat komen bij een echte heuze uitgeverij met mijn echte heuze verhaal over Social Media. Zo, de week is begonnen. Vanavond maar even dat boek schrijven dan.:-)

'Gatverdamme Jenever!' (Column)

Mijn column in Drinks Slijtersvakblad September 2009:

‘Gatverdamme jenever! Ik lust geen jenever. Als het nu whisky was geweest.’
Dit is een beetje een doorsnee reactie van iemand onder de 55 jaar als je ze jenever wilt laten proeven.
Jenever is voor de meeste mensen de spiritus die opa drinkt en als zo’n opa dan doodgaat komt er geen nieuwe consument voor in de plaats. Als je in de rouwadvertenties de naam van een jeneverklant ontdekt weet je dat je vanaf nu weer 50 flessen minder op jaarbasis verkoopt. En zo gaat het al jaren.
Dat jenever historische waarde heeft en behoort tot ons Nederlandse erfgoed krijgt in mijn ogen veel te weinig aandacht. In patriottische tijden werd een jenevertje zelfs een ‘vaderlantje’ genoemd. De jeneverspecialiteiten bevinden zich in een niche markt van connaisseurs, en daarvan zijn er helaas veel te weinig.
Nee, neem dan de Schotten, die whisky-distilleerderijen hebben allemaal hun eigen identiteit behouden, hebben nooit  concessies aan de kwaliteit gedaan en hebben inmiddels een cultstatus verworven.

Win kaarten voor de Smaakparade!

Op 18, 19 en 20 september vindt in Almere de Smaakparade, met eerbied voor echte smaak, plaats.
Ik las in de Telegraaf dat daar Zeeuwier Jenever te proeven was en kon toen eigenlijk niet meer terug.
Inmiddels is alles geregeld. Zeeuwier zal aanwezig zijn op de smaakparade en deelt daar een stand met de Organic Wodka van Rutte, beiden prima begeleiders van oesters, en die vindt u weer naast ons.
Op het Culinair Podium interviewt Felix Wilbrink elk uur iemand en dat wordt via een livestream uitgezonden op de pagina Eten & Genieten van de Telegraaf.
Op zaterdagmiddag de 19e om 16.00 uur mag ik dat culinaire podium bestijgen om alles te vertellen over de Zeeuwier of whatever Felix me en public wil vragen en ik ook wel wil delen met de wereld. En dat is best veel.
Om Zeeuwierjenever te proeven, mij te ontmoeten en culinair verrast te worden moet je dus gewoon dat weekend naar Almere. Ik mag 3x2 toegangskaarten weggeven, maar die krijg je niet zomaar natuurlijk. Daar moet je wel wat voor doen!
De antwoorden op onderstaande vragen zie ik graag voorzien van naam, adres en telefoonnummer in mijn mailbox verschijnen.
Oplossingen inzenden kan t/m 11 september.

1) Hoe heet het soort zeewier wat gebruikt wordt in de receptuur van de Zeeuwierjenever?
2) Bij welk radioprogramma bij de landelijke publieke omroep begon de Zeeuwier Promotietour?
3) Maak af in maximaal 140 tekens (omdat het te twitteren moet zijn):
Zeeuwier......

De winnaars worden hier op 12 september gepubliceerd en krijgen persoonlijk bericht.

Columns schrijven

Ik zei al jaren tegen manlief dat ik best graag een column in mijn favoriete vakblad, het Drinks Slijtersvakblad, zou willen vullen. Daar had ik wel ideeën over.
Een aantal maanden geleden werd me gevraagd door Ton Borghouts, de hoofdredacteur, of ik interesse had in de aanloop naar de Slijter van het Jaar verkiezing 3 maanden lang een column te schrijven over mijn ervaringen in aanloop naar die finale en ik twijfelde dus geen moment. Dat wou ik natuurlijk wel!
Inmiddels is die finale achter de rug en is die column een vaste rubriek geworden, mèt een nieuwe foto.
Vandaag viel het Slijtersvakblad van augustus in de bus. Raar is dat, je weet zelf precies wat je schreef, maar toch blader je dan eerst naar je 'eigen pagina'.
De letterkleur hebben ze zelfs aangepast aan die van mijn blouse!
In de kolom naast mijn column word ik als volgt voorgesteld door Ton Borghouts:

Oesters, Haring en Zeeuwier

Op 24 juli, afgelopen vrijdag, hadden we een bescheiden feestje. Om de lancering van de Zeeuwierjenever een feestelijk tintje te geven hadden we een oesterbarretje op de stoep geregeld.
Die oesterboer uit Yerseke had ook haring en zeekraal meegenomen.
De zeekraal, wij noemen dat in dialect zouterik, was net vers gesneden in Kruiningen en had ik nog nooit zo groen en knapperig gegeten, de haring was boterzacht en de (Franse) oesters waren ook nog maar net verpakt en getransporteerd vanuit Normandië.
Wat een feest was het. Ik zei nog: "Zo ga je toch nooit meer barbecuen? Dit is toch veel en veel lekkerder dan verbrande worsten?"
Pepijn, onze oudste zoon, leerde oesters opensteken (altijd handig) en Merijn werkte 12 haringen en 15 oesters weg. Onze Merijn is 11 en het is een genot dat mannetje mosselen, haringen en dus ook oesters te zien eten.
Ook een oesterbarretje regelen voor je feest? Ga even naar http://www.oesterput14.com, hij rijdt heel Nederland en België door en doe Adriaan de groeten van ons! En vergeet mij niet uit te nodigen voor dat feestje! Filmpje!

Wat hebben Crowdsourcen en Co-creatie met Zeeuwier te maken?

Crowdsourcen, ik ken het woord nog niet zo lang. Ik vind het wel altijd bijzonder om te lezen dat er een naam is voor dingen die ik al langer doe. Dat ervaarde ik al eerder met het woord Calimeromarketing, en nu weer met Crowdsourcing.
Ik denk dat ik in 2004 al aan crowdsourcing deed via dit weblog. Het enige dat er in die jaren veranderde is dat de menigte gegroeid is en sneller met elkaar communiceert via de diverse Social Media. De snelste en meest effectieve tool daarbij is zonder enige twijfel Twitter.
Met mijn idee en het ontstaan van de Zeeuwierjenever zelf hebben die Social Media weinig of niets te maken, maar wel met de uiteindelijke naam van het product, het ontwerp van het etiket en de promotie.
De u tussen de Zeewier werd geopperd op Twitter, de zilte zucht (vrij naar een Zeeuwse band) komt daar ook vandaan.

Zeeuwierjenever bij Giel Beelen

Het was gisterochtend vroeg dag. Om 3 uur moest ik gaan rijden, maar omdat ik bang was me te verslapen, en dus niet kon slapen, ben ik om half 2 maar uit bed gegaan. Om half 3 volgde Pepijn, want als je 14 bent en je moeder gaat naar 3FM wil je natuurlijk wel mee.
Onderweg pikten we mijn tweelingbroer Peter en een vriend van hem op. Beiden zijn ze kok en ze gingen met me mee om oesters open te maken voor Giel. Met een fles Zeeuwierjenever, wat doosjes proefglazen, 72 oesters en een kilo zeekraal stonden we dus om 6 uur in de ochtend in de 3FMstudio en maakten daarmee van het eerste uur Giel een Zeeuws uurtje.
Giel, die normaal gesproken alleen cola drinkt, was enthousiast over dit nieuwe drankje en binnen een half uur liet hij met behulp van de Zeeuwierjenever 15 oesters naar binnen glijden. Zijn vriendin zal blij geweest zijn met hem toen hij thuis kwam.
De fles die ik na mijn vertrek tegen zevenen had achtergelaten bleef als een rode draad de rest van de ochtendshow een rol spelen.
Terugluisteren kan hier.
De geweldige cartoon werd uiteraard (weer) gemaakt door  @Peterscartoons die, en dat was een verrassing, ook in de studio aanwezig was. Hij was natuurlijk nieuwsgierig naar het door hem ontworpen etiket op een echte fles en naar de smaak van de Zeeuwier. Ik vond het leuk hem eindelijk live te ontmoeten!

Zeeuwmeermin

Zo ontstaat nu een etiket. Eerst was er het mannetje, een vrije vertaling van mijn aloude mannetje die al vele flessen in onze winkel siert, maar het gevoel was niet goed.
Toen opperde iemand- op Twitter natuurlijk, waar anders?- dat een drankje van het Meisje van de Slijterij om een vrouwelijk etiket vroeg. Zeewier als de bron van alle leven (Darwin) en de combinatie met zilte zaligheden brengt je dan bij een Zeeuwmeerminnetje. En zo geschiedde, en Meisje voelde dat het goed was.
De ontwerper met geduld en begrip voor mijn koerswijziging en grillen heet Peter van de Wiel, u weet wel, van de cartoons:-)

Slijterij van het Jaar 2009

Helaas, Slijterij de Vuurtoren werd vandaag in Budel niet uitgeroepen tot Slijterij van het Jaar 2009.

We blijven natuurlijk wel bij de beste 10 van Nederland horen!

Slijterij van het Jaar 2009 is geworden Bergmans Drankenhuys in Waalwijk.

Ik heb ze uiteraard vanmiddag persoonlijk gefeliciteerd, maar ook hier doe ik dat nogmaals. Van harte!

Kinky

"Hé mama, hoe kom je aan die geile dingen?" roept zoon van 11 uit als hij tussen de middag uit school komt en het proeflokaal/kantoor binnenrent.
"Ze hingen aan flessen maar we hebben nu eenmaal geen seksshop maar een slijterij dus hebben we ze er afgehaald."
"Mag ik ze hebben, mag ik ze hebben!?"
"Weet jij dan waarvoor die handboeien zijn?"
Hij pakt een paar handboeien en laat me zien hoe je daarmee een meisje aan een bed moet vastmaken zodat je alles met haar kan doen zonder dat ze wat terug kan doen.

Dat Puschkin met deze (in mijn ogen belachelijke) actie artikel 6,8 en misschien ook wel 10 van de door hun zelf ondertekende Reclamecode voor Alcoholhoudende dranken overtreedt en daarmee een boete van 50.000 euro riskeert, daar zullen ze op de marketingafdeling van "A Brand New Day" toch best wel over hebben nagedacht?

Shine! Kaarten Toppers voor schijntje te koop!

Dit zijn twee kaarten voor de Toppers in Concert op 13 juni.
Een vaste klant van ons won ze met de actie toen de naam van onze formule veranderde in TopSlijter,
Maar die klant is niets voor niets een vaste klant en heeft liever een doos wijn, of misschien wel twee, afhankelijk van de prijs waarvoor ik deze kaarten kan verkopen.
De (aanschaf)waarde is € 53,25 per kaart, het zijn stoelen in vak 116 (rij 23) van de Amsterdam Arena.
Heeft u nog lang niet genoeg van Gordon, Rene, en Jeroen in hun glitterjasjes? Doe een bod!

Ik ben me bewust dat door de huidige populairiteit van dit trio de waarde momenteel waarschijnlijk lager ligt dan de aanschafprijs. Ook die Toppers gaan nu eenmaal door een crisis heen.

Update: Verkocht!

Wordt 2009 mijn jaar?

Vandaag had ik het gevoel dat het wat beter gaat met mijn hernia. Die hernia praat dan wel niet terug, maar lijkt wel minder die zenuw naar mijn been af te knellen. Ik heb namelijk minder pijn en ik loop weer wat beter, maar ik hou mezelf nog wel even koest.
Ik wil namelijk volgende week vlammen en koste wat kost mobiel zijn.
Wat is er dan allemaal zo belangrijk volgende week? Ik zal het even opsommen:

Meisjesbuscartoon

Ik wist nog steeds niet wat er op die Meisjesbus moest komen.
Ja de naam en adresgegevens van de winkel moesten er nog wel op onder die achterdeuren, maar alleen dat zou wel wat saai zijn, dus stelde ik die belettering steeds maar uit. Tot vandaag!
Vanmiddag heb ik de stickers besteld met dank aan de twitterplafondcartoon van @peterscartoons. Dit wordt vanaf volgende week de origineelste Meisjesbus van de hele wereld.

Drinktones

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik spontaan van mijn winkel een nachtelijk flessenorgel maakte wat de ether ingeslingerd werd via radio 1.
Geert Veneklaas van Muziek voor Media vond dat zo leuk dat hij me aanbood er wat ringtones van te fabriceren.
Ik vond dan weer de term drinktone eigenlijk wel geschikter voor een ringtone met de klank van een flessenorgel.
Het duurde zoals gezegd wel even, maar wat in het vat zit verzuurt niet en gisteren kreeg ik een mailtje met een serie originele drinktones.
De liefhebber mag ze gratis en voor niks downloaden.
Het is weer eens wat anders dan bijvoorbeeld een nokiadeuntje.

Download metalen_flessen.mp3

Download spacey_flessen.mp3

Download flessenschappen1.mp3

Download flessenschappen2.mp3

Meisje in het AD

Wat doe je als een landelijk dagblad je belt of ze een fotograaf mogen langs sturen om een interview wat je alweer een aantal maanden geleden gaf te illustreren maar je eigenlijk plat op je rug ligt vanwege een hernia?
Met zo'n hernia kun je trouwens bijna niks, behalve twitteren dan.
Dit is wat je dan doet; je maakt de afspraak niet te vroeg op de dag, neemt een extra pijnstiller, strompelt een kwartier voor de afgesproken tijd naar beneden, besteedt dat kwartier aan een laag plamuur op je gezicht te smeren, poseert 5 minuten en strompelt weer terug naar je bed twee verdiepingen hoger waar je weer keurig plat gaat liggen.
En daar zie je gelukkig allemaal helemaal niks van op een foto.
Ik ben trouwens wel heel blij met dit artikel van Cor Hospes. Eindelijk wordt Twitter eens belicht voor wat het ook is, of kan zijn.
Ik wist niet dat de foto zo groot zou worden, dat was wel even schrikken, die had wat mij betreft ook wel wat kleiner afgedrukt mogen worden..
Het artikel kun je hier lezen.

Peter R. de Vries pakt oplichter drankenhandels

Het is alweer bijna twee jaar geleden dat ik op Drinkblog een posting schreef naar aanleiding van een mail van een collega uit Limburg.
Hij was opgelicht, en vele collega's met hem. Ik publiceerde in 2007 dat verhaal vooral als waarschuwing voor andere collega's.
Enkele maanden  geleden ging die posting tot mijn verbazing plotseling weer leven.
Een gedupeerde ondernemer googlede de posting en meldde zich bij Peter R. de Vries. Die ging ermee aan de slag en het resultaat is zondagavond a.s. te zien op SBS6.
Zal ik mijn naam dan maar veranderen in Petra R.? :-)

Hieronder het persbericht:

Social Media Star Award

Nou, daar is weer een nominatie waar ik jullie stemmen voor nodig heb. Ditmaal ben ik genomineerd voor de Social Media Star Award, een hele mond vol, maar het is een prijs voor de kleine ondernemer die het best gebruik maakt van de Social Media voor zijn/haar bedrijf. De jury heeft mij bij de 4 kanshebbers geplaatst voor die award, maar ik heb wel jullie stemmen nodig!
Stemmen doe je hier! (groene pijltje onderaan de nominatie)

Zaterdag aanstaande staat er in het AD een artikel van Cor Hospes over Twitter (ja want dat is voor de oude media nog steeds hot). Cor interviewde mij een aantal maanden geleden voor zijn nieuwe boek dat volgende week uit komt: alle 13 goed en heeft dat interview gebruikt in zijn stuk voor het AD.

In onderstaand filmpje vertelt Cor waarom je eigenlijk dit boek moet kopen als je ook gebruik wilt maken van social media voor je bedrijf of product.

Slijter van het Jaar 2009 Promo

Slijter van het Jaar 2009 Promo from Slijterijmeisje on Vimeo.

De Slijtersunie heeft alle 10 finalisten voor de titel "Slijter van het Jaar 2009" gevraagd om een filmpje van anderhalve minuut te maken voor de presentatie van hun bedrijven op de Nationale Slijtersdag. Het was me even ontschoten, maar heb vanmiddag toch een beetje zitten knutselen. Omdat het risico er in zit dat het niet gebruikt gaat worden, alle 10 finalisten moeten namelijk wel wat inzenden, plaats ik het resultaat van mijn noeste arbeid maar alvast hier.
De finale vindt plaats op 8 juni in de Budelse Bierbrouwerij en als u behoefte heeft om de Slijtersunie te melden waarom ik recht zou hebben op die titel kan dat per mail naar de Slijtersunie. Met dank aan Bennie Hek, Omroep Zeeland en mijn harde schijf

Collega-finalisten (Column)

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad 5-2009
Leuke reacties kreeg ik vorige maand op mijn stuk in dit blad waar ik mijn ervaringen tijdens de aanloop naar de finale van de Slijter van het Jaar verkiezing met u deelde.
Bij de tien finalisten voor de titel “Slijter van het Jaar 2009” zitten twee Botteliers en één EuroSlijter. Ik ben die EuroSlijter.
De dag na het verschijnen van dit blad vond in Nijkerk de lancering plaats van de nieuwe formule ‘úw topSlijter’ waarin beide groeperingen fuseren.

Die zondagmiddag ontmoette ik dus twee van mijn concurrenten. Beiden kende ik al. Roel Herfkens uit Wapenveld ontmoette ik in 2004 tijdens een bezoek aan het Champagnehuis Jeanmaire en naast Ron Laurijssens uit Made zat ik vorig jaar in het vliegtuig op weg naar de roots van Ballantines. Dat was trouwens een geweldig reisje waar elke slijter die daar bij was, en dat was een heel vliegtuig vol, het nog steeds over heeft. Als dat vliegtuig was neergestort had Nederland pas echt een alcoholprobleem gehad, in ieder geval wat de distributie betreft.

Met TopSlijter naar de Toppers

Vanaf maandag aanstaande heet onze formule ùw TopSlijter.
De platen die 14 jaar op de gevel zaten-wat vliegt de tijd toch als je drank verkoopt- zijn inmiddels vervangen voor kakelverse, de ramen zijn beplakt en volgende week komt er nog een nieuw laagje verf op de deur.
Manlief wil absoluut  geen glitterjasje aan (Shine! Shine!) maar deelt, enigszin met tegenzin, wel bonnetjes uit waarmee je twee kaarten voor de Toppers in de Arena kunt winnen, er zijn zo'n 300 kaarten beschikbaar.
Omdat we zelf niet zulke Topperfans zijn willen we zo gauw mogelijk van die bonnen af, dus wil je er twee of drie of vier?
We stempelen elke kaart voor je vol bij aankoop van om het even wat.

Paasmarkt

Dat er in die winkel twee grote bruine enveloppen liggen waar half Nederland een moord voor zou doen, daar hebben al die, voornamelijk Duitse, mensen voor de deur totaal geen notie van...

Slijter van het Jaar 2009 (column)

Gepubliceerd in DrinksSlijtersvakblad nr 4 april 2009
Service verlenen en onderscheidend werken. Daar hou ik me al mijn hele slijtersleven mee bezig. Steeds nieuwe wegen zoekend om potentiële nieuwe klanten te bereiken en dan vooral ook vast te houden. Dat betekent kennis delen en vooral veel ‘entertainen’ . En niet alléén via proeverijen of de diverse weblogs die ik onderhoud.
Maar het zijn niet mijn klanten, die uiteindelijk bepalen wie gekozen wordt tot ‘Slijter van dit Jaar’, evenmin de consument. En dus profileer ik me anders dan anders. Naar de branche toe. Op de website van de SlijtersUnie bijvoorbeeld. En, de ‘stoute schoenen’ aangetrokken en waarom ook niet, via ons Drinks Slijtersvakblad. Niet in de vorm van ingezonden brieven, dat had ook gekund heb ik van de redactie begrepen, maar via een soort gedrukte weblog, waarin ik de lezers tot en met de uiteindelijke nationale Slijterdag, waar de winnaar van deze verkiezing bekend wordt gemaakt, deelgenoot maak van mijn reilen en zeilen tijdens deze verkiezingen. Van wederwaardigheden die zich voordoen en mijn gemoedstoestand daarbij. De redactie vond mijn benadering leuk genoeg om me deze ruimte te geven. Allez…. trossen los.

Verborgen Schatten

"Petra, ik ben de berging aan het opruimen van een overleden vriend. Daar lag al jarenlang een heleboel wijn in, maar ik weet niet of ik dat moet weggooien of niet."
De man had een schrijfblokvelletje bij zich met een 30 namen en jaargangen van wijnen. Ik pakte een pen en begon te strepen: "Die kan weg, die kan weg, die kan weg." Cotes du Rhônes uit het begin van de jaren '80, Vin de Pays uit dezelfde tijd. "Ik ging verder: "Dit is een twijfelgeval, Chateau Hautrive uit de jaren '80 is waarschijnlijk al lang heel vlak, maar misschien heb je wel mazzel, appelwijn uit de jaren '80 kan weg."
Maar daar stond ineens die Faiveley Mercurey 1978. "Ho, even, dit mag je niet weggooien, laatst proefde ik van hetzelfde huis een Pommard, wel een jaartje of 13 jonger, maar dit zou wel eens heel mooi kunnen zijn afhankelijk van hoe het is bewaard."
De man wist niks van wijn en ging weg met mijn boodschap dat die wijn aardig wat geld kon waard zijn als hij de juiste liefhebbers kon vinden.
Toen hij weg was dacht ik bij mezelf dat ik wel gek was, want ik hem zelf wel wilde.
Ik belde hem op en bood 15 euro voor de fles. Ik wil deze schat immers niet verkopen, hij zal ongetwijfeld ruim 100 euro waard zijn inmiddels, maar wil hem proeven. Binnen 10 minuten stond hij terug in de winkel met de fles.
En met de vorige Faiveley nog in mijn smaakgeheugen gegrift kijk ik nu al weer even naar deze fles.
Het wachten is op bijzonder gezelschap die deze fles met me wil ontleden.
Misschien is hij wel "weg", maar dan nog is die ervaring me waarschijnlijk wel 15 euro waard geweest.
Hoeveel verborgen onderkende schatten zouden er nog in Nederlandse keldertjes en kastjes liggen? Ik zou best graag bij iedereen eens in de kast komen kijken:-)

Trendy, Awards en Prijzen

Ik herken het logo van het HBD wel. Als je in Nederland iets verkoopt aan consumenten, hetzij vanuit een winkelpand, op de markt of via het web, ze weten je altijd wel te vinden.
Elk jaar krijg je een factuur van het Hoofdbedrijfschap Detailhandel en wat je er verder voor terug krijgt is voor mij altijd een beetje wazig gebleven.
Ik dacht even dat ik een factuur vergeten was te betalen toen ik die enveloppe met dat HBD logo tussen de post van vandaag zag zitten.
Eerst maar even het Slijtersvakblad doorbladeren waar Meisje vanaf deze maand een pagina mag vullen, die factuur kon nog wel even wachten.
Maar wacht eens heel even, die enveloppe van het HBD stond helemaal niet geadresseerd aan Slijterij Wijnhandel de Vuurtoren maar aan "Meisje van de Slijterij"! En dat is opvallend voor een zo duidelijk zakelijke afzender.

Wat zegt u? Met rode wijn?

Ik werd helemaal een peux nerveux gistermiddag.
De door mij bestelde man in kilt stond muurvast in de file op weg hierheen. Eerst bij Rotterdam waar de A20 bleek afgesloten en toen hij daar eindelijk doorheen was - "Doe maar rustig aan, je redt het wel. Ik help je met alles gereedzetten"- voor de Zeelandbrug die door een ongeval ook afgesloten was.
"Ik accepteer niet dat je terug naar Den Haag rijdt, dan beginnen we wel later en vang ik de mensen wel in de winkel op."
Ik moest er inmiddels serieus rekening mee houden dat de man in kilt Breskens eenvoudigweg niet zou kunnen bereiken en bedacht me als het echt mis ging ik het dan maar zelf moest doen en moest improviseren. Adrenaline begon te stromen en gehaast begon ik informatie over de zeven te proeven whisky's bij elkaar te sprokkelen. "Help, alarm! Heb jij misschien nog leuke weetjes over één van deze whisky's?" tikte ik in het Gtalkschermpje van een proefvriendje.
Nou dat had hij wel.

Zeeuwen besteden het meest aan wijn?

Nou nou, de Zeeuwse media zitten er al flink bovenop sinds gistermiddag. Ook Omroep Zeeland besteedt er redelijk wat aandacht aan. "Ja veel wijn, wij drinken ook veel wijn!"
Zeeuwen zouden immers de meeste wijn drinken, of in ieder geval het meeste er aan besteden, 103 euro per persoon.
Ik durf kanttekeningen bij die cijfers te zetten:

• Gemeten is alleen stille wijn, geen mousserende en geen lichte bubbeltjes. De grachtengordel en randstad dronk vorige zomer massaal Prosecco en andere mousserende dranken. Zeeland loopt traditoneel (ja sorry) altijd achter.
• In de zomer en in de weekenden, het jaargetijde en dagen van de week dat mensen de meeste wijn drinken zijn er in Zeeland minstens tweemaal, misschien wel driemaal,  zoveel mensen aanwezig dan die er officieel wonen. Die mensen hebben ook nog eens vakantie dus vieren elke dag feest (met wijn).
  Hoe is er gemeten? Via de retail? En dan delen door aantal inwoners? Tja, dan vrees ik dat we het toch door twee moeten delen.
• In Limburg zou men 'slechts' € 60 besteden aan wijn tegenover € 103 in Zeeland. De meeste Limburgers halen dan ook hun wijn in Duitsland in verband met de lagere accijnzen, evenals trouwens heel veel van hun andere boodschappen.

Personal Brand

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik werd geïnterviewed door Bas van de Haterd over Personal Branding.
Dat interview staat nu als één van de 'cases' in het boek Personal Brand (bladzijde 97 t/m 100).
Ik kreeg het boek vandaag met de post bezorgd omdat ik afgelopen vrijdag niet bij de presentatie aanwezig kon zijn.
"Voor Petra, altijd een Meisje" schreef Bas voorin. Het is toch zo'n schatje:-)

Meisje in Perswijn

Volgens mij heb ik mijn naam nog nooit zo groot afgedrukt zien staan.
De Perswijn van maart/april ligt nu in de winkel als je het artikel ook wilt lezen.

Horrorscenario

Dat is de titel van het artikel op de site van het Slijtersvakblad.
In het kort: In Amsterdam werd de laatste 40 jaar een slijterij uitgebaat door Ton Kenter. Hij had de zaak overgenomen van zijn vader. In november stierf de slijter en bij het ontruimen van de slijterij in januari bleek de vloer ingestort onder het gewicht van duizenden en duizenden flessen.
De man had de winkel zo volgestouwd dat niet alleen de klanten maar ook hij zelf er niet meer bij pasten. Hij verkocht de laatste jaren vanaf de stoep of vanuit zijn auto. AT5 maakte er een TV-reportage van.
Eigenlijk vind ik het een zielig verhaal. Waarom heeft niemand uit de branche aan de bel getrokken en werd hij niet geholpen met zijn voorraadbeheer? Wie zijn die vertegenwoordigers die aan hem bleven verkopen om maar omzet te maken terwijl hij schijnbaar geen nee kon zeggen? Hoe betaalde hij die enorme voorraad waar geen omloopsnelheid in zat?
En als ik ooit zo gek word/ben willen jullie mij dan wel stoppen en/of helpen?

Vignamaggio op bezoek

Wat heb ik toch een vreselijk beroep.
Vanochtend kreeg ik bezoek van Carla Bani van het wijnhuis Vignamaggio midden in het Chiantigebied in Toscane.
Vignamaggio werd gebouwd door de familie van Monna Lisa, ja met dubbel n, want Monna is in Toscane de aanspreektitel van het vrouwelijk hoofd van de familie, de 'first lady' zeg maar. 'Monna' is dan afgeleid van 'Madonna'.
Leonardo da Vinci ontmoette daar zijn Monna Lisa en schilderde waarschijnlijk in de tuin zijn beroemde schilderij wat nu in het Louvre hangt, ergens een n verloor en nu Mona Lisa heet.
Het gesprek aan mijn proeftafel ging over Vignamaggio, de Italiaanse culinaire cultuur en we proefden natuurlijk de wijnen.
Ik was de eerste in de Benelux die de Monna Lisa 2006 mocht proeven, die werd afgelopen zondag, op 8 maart, internationale vrouwendag, gelanceerd. 600 jaar wijngeschiedenis, dat proef je in deze wijn die vanochtend eigenlijk iets te koud was, nog wat jong is en niet helemaal tot zijn recht kwam. Maar haar kwaliteit en het mysterieuze waren wel aanwezig. Monna Lisa zit gewoon in die fles!
De wijn is besteld inmiddels.

Visit from Vignamaggio from Slijterijmeisje on Vimeo.

Digitaal Netwerken voor het MKB

"Petra weet jij niemand voor een interessant verhaal voor op onze jaarvergadering?"
"Wat denk je van mij?"
"Jij?"
"Ja ik geef ook presentaties over digitaal netwerken en het belang daarvan voor het MKB gebaseerd op mijn eigen verhaal, maar meestal doe ik dat in de randstad. Hier begrijpen ze over een jaar of 5 misschien ook wel dat digitaal netwerken wat kan toevoegen voor het MKB. Nu stuit ik vooral op onbegrip bij collega-ondernemers in de regio"
En zo geschiedde.
Vanavond mag ik een praatje houden voor de Nieuwvlietse en Groedse ondernemers en ik denk dat ik best een interessant verhaal voor hun heb waar ze wat van kunnen opsteken. Daarna kunnen ze bepalen of voor hun en hun bedrijf digitaal netwerken misschien ook wel interessant kan zijn.
Ik ben echt benieuwd naar hun reacties en de eventuele discussie.
De powerpoint heb ik al online gezet, het verhaal moet je eigenlijk beleven, daarvoor kun je me inhuren:-)

Digitaal netwerken voor het MKB

View more presentations from Petra De boevere. (tags: netwerken digitaal)

Finalist Slijter van het Jaar!

"Petra je zit er weer bij hoor."
Het is vrijdagmiddag en manlief zit het vakblad te lezen wat de postbode net bracht. Ik ben zelf geconcentreerd achter de laptop bezig met Whisky zoekt Vrouw en vraag wat geïrriteerd: "Waarbij?"
"Er staat hier een lijstje van de 10 finalisten voor Slijter van het Jaar en daar sta jij bij."
"Doe niet zo raar, dan had ik toch wel een brief gehad? Je houdt me weer voor de gek."
"Nee deze keer echt niet! Kijk maar!"
In  het middenkatern van het Slijtersvakblad zit Klare Taal, de nieuwsbrief van de Slijtersunie en jawel hoor. Bovenaan dat lijstje, ze staan op alfabet van plaatsnamen, staat Slijterij de Vuurtoren te Breskens.
Dit jaar is er vooral gekeken naar servicegerichtheid en klantvriendelijkheid en hoe onderscheidend die serviceverlening dan wel niet is.
Wijnadviezen via Twitter en Meisjesdozen zullen wel een rol spelen denk ik dan.
In 2005 hoorden we ook bij de finalisten en kregen toen een speciale PR prijs waarvan de oorkonde nog in de winkel hangt. Detail: die prijs werd dat jaar uitgereikt door Maxime Verhagen die zich nogal had ingezet voor de slijtersbranche. Tegenwoordig twitter ik met hem.
Ik was bij die uitreiking in 2005 trouwens niet lijfelijk maar op afstand telefonisch aanwezig. Ik lag plat met een nekhernia toen.
Ik heb wel een beetje last van een Anita Witziersyndroom. Over nominaties nooit te klagen, maar het verzilveren is toch vaak een ander verhaal.
En die officiële brief zal nog wel komen. Als de andere 9 finalisten het vakblad nog niet gelezen hebben weten zij nog niet dat ze bij de finalisten horen. Het staat ook nog niet op de site van de Slijtersunie, daar staan de finalisten van 2008 nog. Maar goed, mijn branche is nu eenmaal niet zo snel met nieuwe media en web 2.0 dingetjes. Misschien moet ik ze maar eens een presentatie geven:-)
De winnaar wordt op 8 juni bekend gemaakt tijdens de Nationale Slijtersdag die dit jaar plaatsvindt in de Budelse Bierbrouwerij.

20 maart Whisky Nosing & Tasting

Op vrijdag 20 maart, de eerste dag van de lente, organiseren wij een Whisky Nosing & Tasting om het voorjaar te vieren.
Zittend aan onze proeftafel mag je dan onder het genot van bijpassende hapjes genieten van en kennismaken met:

·         Royal Lochnagar 12

·         Singleton of Dufftown 12

·         Talisker Northh 57

·         Glen Elgin 12

·         Caol Ila 12

·         Clynelish 14

·         Cardhu 12

Om deze proeverij professioneel (en in kilt) te begeleiden hebben we Dennis Mulder,  Ambassadeur van de Usquebaugh Society, bereid gevonden naar Breskens te komen die avond.

Lokatie: Proeflokaal Slijterij Wijnhandel de Vuurtoren, Oranjeplein 5, Breskens
Aanvang: 20.00 uur
Deelname: € 22,50

Inschrijven doe je per mail via info@devuurtoren.nl of telefonisch tijdens winkeltijden op 0117 383787

We hopen u op 20 maart te mogen ontvangen. Op die avond zult u ook gebruik kunnen maken van speciale aanbiedingen. Mis het niet!

Alcohol weg bij Super

Dat kopt de Telegraaf vanochtend.
Maar de plannen van het kabinet om nou echt eens wat te doen aan het probleem alcohol en jeugd, dat wel degelijk bestaat, zijn al lang en breed ingehaald door de realiteit.
Al enkele jaren schieten de zogenaamde "borrelshops' in het hele land als paddestoelen uit de grond; aparte winkeltjes van net de wettelijk vereiste 15m2 met een slijterij die in de supermarkt gevestigd zijn.
In die borrelshops staan vaak te jonge winkelbedienden die niet op de vergunning staan, of in slappe tijden staat er een bordje op de toonbank dat de fles sterke drank bij de kassa van de supermarkt afgerekend moet worden. Er wordt verkocht aan te jonge consumenten door te jong niet gekwalificeerd personeel. Allemaal bij wet verboden, maar de VWA heeft nu eenmaal als speerpunt de laatste tijd de naleving van het rookverbod.

De grap is nu dat doordat dat aparte winkels (moeten) zijn er vervolgens onderzoek komt waaruit blijkt dat 'de slijter' aan te jonge consumenten verkoopt. Want het hoort niet meer bij de supermarkt. Op het moment dat de vergunning van de supermarkt wordt ingetrokken, verhuist de alcohol naar het hok in de hal en staat het niet meer in de supermarkt. Dit voorstel is dus niet meer dan symboolpolitiek. Die hokken zullen binnen enkele dagen vergroot zijn (kwestie van wandje verplaatsen) en probleempje is opgelost en de wetgever te kakken gezet.

Smaakmakers

Er schijnt een rubriek in Perswijn te zijn met die naam. Enkele weken terug vond ik een mail in mijn mailbox met de volgende tekst:

"Beste Petra,

In mijn hoedanigheid van redacteur voor Perswijn zou ik je graag portretteren in de rubriek Smaakmakers. Ik vind namelijk dat je ontzettend leuk bezig bent. Vooropgesteld dat je daar positief tegenover staat, zou ik graag een afspraak met je maken voor een interview... "

Oeps, dat was wel even slikken en schrikken, want de naam van de afzender van de mail zei me wel wat. Die naam deed wat allarmbellen in het hoofd van Meisje rinkelen, wat schreef ik ook alweer ooit over hem? Na even in mijn archief te zijn gedoken mailde ik hem terug:

"Beste Rene,

 

Als jij naar Breskens wil komen is dinsdag 3 februari een goede optie.
Ik heb in het verleden echter wel eens een pittig stukje over jou geschreven, omdat jij wel een beetje de vereenzelviging bent van de elitaire 'oude wijnwereld' in mijn ogen, de oude wijnwereld die wijn probeert elitair te houden met ingewikkelde omschrijvingen waardoor levensgenietende consumenten nog steeds winkels binnen komen (als de mijne) met een standaardzin als: "Ik weet niks van wijn maar...."

Ik hoop dat dat niet gaat botsen tussen ons. Vind het wel leuk dat je me wilt portretteren."

Hij komt wel morgen. Ik ben benieuwd hoe dat gesprek zich aan mijn proeftafel gaat ontwikkelen. En of de smaakmakers van dat interview azijn, peper of mischien wel zachte botertonen zullen zijn zal de volgende editie van Perswijn uitwijzen.

MIJN Meisjesbus!

Ik werd helemaal gek. Om 11 uur zou ze gebracht worden, maar het was bijna 12 uur en ik werd helemaal hyper van de spanning. De vertegenwoordiger van Hooghoudt die hier zat deed niet zulke goede zaken, mijn gedachten waren immers bij mijn Meisjesbus.

Dit is de allerallerallermooiste Meisjesbus van de wereld en hij staat op MIJN naam!
Nu nog de belettering, daar ben ik nog steeds niet uit. Eerst even een rondje gaan rijden.

Poken, Twitteren en Wandelen

Poken, Twitteren en Wandelen from Slijterijmeisje on Vimeo.

Renesse 4 januari 2009.
Het was de allereerste Pokenmeeting in Nederland, zover bekend dan. Poken zijn digitale visitekaartjes in de vorm van een gave sleutelhanger die je gezellig tegen elkaar houdt waardoor je data van social media uitwisselt met je gesprekspartners. LinkedIn, Facebook, Hyves, je MSN, Gtalk, je fysieke adres, het past er allemaal op.
Do You Poken?
Lekker poken wordt het helemaal in 2009.

Je kunt deze leuke gadgets bestellen voor € 12,50 ex verzendkosten bij mij of bij Jilles.
En ze gaan in de Twitterwijnverrassingsdoos van januari.
Drinken doe je namelijk nooit alleen, zo krijg je je vrienden er gewoon bij.

Wil je er wel 12? Bestel ze dan zelf in Zwitserland en gebruik mijn Promocode om 10% korting te krijgen! Promocode: PULNLLATEZSOOFCHXDFU

Update: In de Winterwijnverrassingsdoos zit, naast 5 wijnen en een flesje likeur, ook een Poken. Je bestelt hem voor € 50,00 excl. verzendkosten via Meisjesdoos!

Serious Request - Koop nu een Meisjesdoos!

De helft van de omzet van bestellingen via http://www.meisjesdoos.nl van vandaag en morgen gaat naar Serious Request.

Het is nu dus de hoogste tijd om die Twitterwijnverrassingsdoos, Zeeuwse doos, Zwangere Doos of Werelddoos online te kopen!

Nu bestellen en betalen betekent voor de jaarwisseling in huis!

Life & Cooking

De winkel is vandaag open tot een uur of 5, maar ik ben er zelf niet.
Ik ben namelijk zelf richting Hilversum met mijn decanteur waar Carlo en Irene vandaag in Life & Cooking mee aan de slag gaan.
Je kunt het zien op RTL 4 om 17.25 uur.
Onderweg word ik ook nog gebeld door E-FM, het radiostation voor Eindhoven en omstreken, die willen van me weten wat er bij het kerstdiner gedronken moet worden. Dat station is ook online te beluisteren. Het interview vindt plaats om 13.10.
En met alle kerstress en eindejaarsdrukte blijft er weinig tijd om te schrijven over. Dat maak ik in 2009 goed!

Decanteurimporteur

Dat ben ik sinds vandaag, decanteurimporteur, exclusief voor Nederland en eigenlijk vraagt dat om nieuwe visitekaartjes.
Ik was vanavond bij misschien wel de allerlaatste decanteurbouwer ter wereld.
Ik ontmoette de man enkele maanden geleden op Megavino in Brussel, waar het apparaat, maar ook de man, me zodanig boeide dat ik mijn Flip Mino uit mijn tas toverde en een filmpje maakte.
Een decanteur is een apparaat om te decanteren, decanteren doe je om de droesem van oude wijnen te scheiden van de wijn of om de wijn te beluchten.
De decanteur is ambachtelijk vervaardigd uit 52 onderdelen en ooit uitgevonden door een officier van Napoleon die eigenlijk ingenieur was en zodoende als er niet gevochten werd een beetje zat te knutselen. Hij was namelijk naast officier en ingenieur ook een wijnliefhebber die een hekel had aan de droesem in zijn glas die de smaak van de wijn bedierf.
In de 18e eeuw bestond de decanteur voornamelijk uit (gedraaid) hout, maar Mickell verfijnde het ontwerp en maakt en verkoopt ze al jaren in België.
En dat apparaat importeren en verkopen we nu exclusief voor de Nederlandse markt.
Ludo Michiels legt de werking van het apparaat nog een keer uit.

Decanteur from Slijterijmeisje on Vimeo.

Direct online bestellen doe je in onze webshop.

Bloggers, hun Copyrights en het googlen van Marketeers

Dagelijks krijg ik drankenmailings in de bus en in drukke tijden zoals aan het einde van het jaar eindigen die ook wel eens niet of slechts half gelezen in de papiercontainer. Vorige week werd ik door een collega gebeld. Of ik wel gezien had dat ik in de mailing van Hooghoudt stond. Nee dat had ik niet gezien en ik wist er ook niets van.
Ik haalde de mailing boven water. Bij die mailing over nieuwe uitmonsteringen van hun producten zat een boekje ter grootte van een creditcard die je kon uitvouwen. In die mailing een blogposting van mij onder het kopje 'andere jenevertoepassing', integraal overgenomen, wel met bronvermelding, maar zonder toestemming. En dat terwijl ik op al mijn blogs een Creative Commons licentie heb waarin onderscheid wordt gemaakt tussen niet-commerciële en commerciële overnames.
Natuurlijk vind ik ook wel eens "gejat werk" van me op andere blogs, maar als ze de bron vermelden met link heb ik daar geen enkel probleem mee. Als dat niet het geval is stuur ik een mailtje waarin ik vraag die link en bron toe te voegen en dat wordt ook altijd gedaan.
Dit is echter een reclamemailing waar een reclameschrijver betaald wordt voor de content en die gewoon van mij jat. Misschien gebeurt het veel vaker, maar deze zag ik toevallig.
Ik schrijf en publiceer ook wel postings/berichten waar ik voor betaald wordt voor importeurs/producenten die de waarde van de Nieuwe Media inzien.
Hooghoudt denkt waarschijnlijk dat alles op internet gratis is.
En dat is best jammer. Er gaat dus een factuur uit naar Hooghoudt.
Ik onderzoek nog welk bedrag ik ga/mag factureren voor het ongevraagd overnemen in een commerciële publicatie.
Die auteurswet geldt namelijk voor iedereen. Bloggers die ongevraagd content overnemen overtreden de wet, bedrijven die ongevraagd blogpostings overnemen doen dat ook.
Als Hooghoudt me trouwens zou vragen en inhuren te schrijven voor hun reclame-uitingen zou ik me zelfs vereerd voelen, maar ze huren waarschijnlijk liever professionele reclameschrijvers in die vooral goed kunnen googlen.

Update: Inmiddels heeft Hooghoudt me, mede naar aanleiding van deze blogposting, teruggebeld en het conflict is wat mij betreft opgelost.
Ze betalen me voor het gebruik van mijn tekst.
Het was volgens de marketingmanager de eerste keer dat ze teksten van het internet hadden gehaald en waren niet op de hoogte van het auteursrecht van content wat zich op het internet bevindt.
Dat zijn ze nu wel.

Euroslijter Magazine

Voor een grotere (leesbare) afbeelding even op de afbeelding klikken.
Dit artikeltje staat op pagina 5 van het EuroSlijter Magazine dat drie maal per jaar uitkomt en wat je gratis krijgt bij elke EuroSlijter (en dus ook bij ons!)
Het blad staat verder boordevol (wijn)informatie en verhalen over Cognac en Whisky.

Het blablagehalte van wijn

Het is ergens eind jaren '90 van de vorige eeuw. Omdat ik mijn wijnopleidingen in België doe, maar natuurlijk wel de zakelijke contacten in  Nederland heb, word ik uitgenodigd om mee te proeven met de proefgroep Zeeland van de Nederlandse vinologen.  Leuk en leerzaam denk ik en ga enthousiast op de uitnodiging in.
Om naast mijn proefgroepen met Vlaamse wijnkenners ook te proeven met mijn eigen vineuze landgenoten had ik snel gezien.
Het blablagehalte was me te hoog, ik voelde me er niet thuis.
Het waren de notaris, de omhooggevallen nouveau riche en wat oude wijnwereldmensen die de toon van de muziek bepaalden tijdens die bijeenkomsten. Zo'n slijtertje werd minderwaardig bekeken, die moet het immers alleen maar verkopen.
Wat een verschil met mijn zuiderburen die veel minder arrogant met hun kennis omgingen, minder haantjesgedrag vertoonden en een pauze tijdens het proeven namen om 'een pintje te drinken'. Zo voegde samen proeven veel meer toe, want  daar leerde je ook van elkaar in plaats van je voornamelijk te moeten ergeren aan wollig taalgebruik van je tafelgenoten.
"Een Belgische wijnkenner heeft een wijnkelder en een Nederlandse wijnkenner heeft een wijnencyclopedie" zei een Vlaamse klant me ooit. Ik vond het een sublieme uitspraak waar in mijn beleving ook een enorme kern van waarheid in zit.
Mocht je er nog aan twijfelen, ik ben inderdaad een Zeeuws Vlaming met de nadruk op Vlaming en reservebelg genoemd te worden is ook al geen straf, het is een prachtig volk.

De Toppers van Bertani

De Toppers van Bertani from Slijterijmeisje on Vimeo.

Ik laat de firma Bertani zelf maar vertellen waarom deze wijnen hun toppers zijn.

De prijs van Sereole Soave is € 14,95, die van de Ognisanti € 25,95.

Beide wijnen zijn bij ons te koop.

Meisje en de Belastingdienst

Ze hadden wat vragen aan me.  Leuker kon ik het niet maken. (klik)

TNT: "Sure we can!" en Drijvende Zeeuwse Dozen

Er werd vanochtend weer maar eens een drijvende Zeeuwse Doos terug gebracht door TNT, u weet wel die geprivatiseerde dienst  met de nieuwste slogan "Sure we can!"
O ja, uiteraard heb ik de laatste maanden verschillende malen het nummer gebeld wat op de Tracktracebriefjes staat.
Dan krijg je een goedgetrainde mevrouw vol begrip die je best een klachtenformulier wil sturen. Zo'n klachtenformulier waar toch nooit een schadevergoeding op zal volgen want het is nooit de schuld van TNT.
Als je dan een minuut of tien tegen die nog altijd begripvolle mevrouw tekeer bent gegaan dat dit geneuzel je omzet en klanten kost, realiseer je je dat dit telefoontje je ook weer € 4,50 heeft gekost. Het nummer kost namelijk 45 cent per minuut.

Meisje Presenteert: De Zeeuwse Doos!

In deze vrolijke doos vind je een mosselpannetje inclusief Meisjes originele Mosselrecept, een fles Zeeuwse Pinot Gris van De Kleine Schorre op Schouwen D(r)uiveland, een fles Appelaere (Zeeuws appelsap), een flesje Bressiaanse Babbelaarlikeur (20 cl), een fles Bressiaans Vissersbier van 0,75 liter gebrouwen door Bierbrouwerij de Halve Maan in Hulst, een origineel Vissersbierglas en een pakje suikerwafeltjes.

Prijs € 45,00
Bestellen doe je hier

De Zwangere Doos

Nu zelfs Bizz erover blogt zal ik dat zelf ook maar eens doen.
Een aantal jaren geleden stuurde ik als ondernemer wel eens een persberichtje rond, nog niet zo lang geleden haalde de media zelf nieuws van mijn blog, en inmiddels halen ze het nieuws over mij van andere blogs die over mij schrijven.
En dat dames en heren is nu de kracht van digitaal netwerken.
Een zwanger Twittercontact (hallo Claire) vroeg me of ik ook alcoholvrije wijn verkocht.
Ik stuurde haar afgelopen vrijdag een mailtje met wat soorten alcoholvrije wijn en deed daar ook een suggestie bij voor een "Zwangere Doos".

Waar blijft de Meisjesbus?

Deze auto vol met Meisjesdozen staat op dit moment ergens op de ring van Rotterdam in de File.  Houdt rechts aan en probeer de bestuurder met lichtsignalen te waarschuwen.
De Meisjesbus moet maar snel geleverd worden...

Meisjes beleggingsadvies

• Wanneer je in januari 2007 voor € 1000,-- aandelen hebt gekocht van Dexia heb je vandaag nog € 36,--
• Wanneer je in januari 2007 voor € 1000,-- aandelen hebt gekocht bij Fortis heb je vandaag nog € 18,--
• Wanneer je in januari 2007 voor € 1000,-- aandelen hebt gekocht bij Agfa Gevaert heb je vandaag nog € 100,--
• Wanneer je echter dit jaar voor € 1000,-- volle bakken Boemlalabier hebt gekocht en dus voor € 1000,-- genoten hebt, heb je vandaag nog statiegeld ter waarde van € 195,--

Uw beleggingsadviseuse.

De Meisjesdoos!

Het was weer een heel project die Meisjesdoos.
Het originele kunstwerk hangt inmiddels aan de muur, er werd een foto gemaakt, die werd vervolgens bewerkt en passend gemaakt.
De afmeting van die doos moest zo zijn dat elk soort fles er in paste. Hij moest stevig genoeg zijn om te verzenden en mooi genoeg om cadeau te doen.
Vrouwelijk, professioneel, sociaal, ondeugend, stoer, onvoorspelbaar en kleurrijk moest hij zijn. Verder moest je er vrolijk van worden, hij moest uitstralen wat ik met mijn winkel meestal wel probeer uit te stralen.
Je kan natuurlijk ook best een gewone simpele saaie doos kopen, dan heb je ook geen garagebox vol vrolijk gekleurd karton, maar dan heb je wel een hele gewone doos en dat is wel heel erg simpel.

Van deze echte Meisjesdoos, ontworpen door Roebieart, waarvan het ontwerp de naam Bubbels draagt (en het is pas fijn als er bubbels zijn), word ik zelf al vrolijk als hij nog leeg is. Moet je nagaan wat er allemaal met je gebeurt als er zes flessen inzitten die speciaal geselecteerd zijn op hun kwaliteit.
Wat nou kredietcrisis? De Meisjesdoos; voor wijn waar je vrolijk van wordt.

29 september 1993 - 29 september 2008

Ik dacht dat ik verstand van drank had door 10 jaar Horeca, maar dat bleek niet echt zo te zijn.
Ik kreeg het wel gedurende die 15 jaar, en ik leer nog elke dag bij.
Vandaag is het precies 15 jaar geleden dat ik de deur opende van de winkel. Die eerste was er één van 50 m2 hier net om de hoek. In 1995 kochten we dit pand en kregen een winkel van 80m2. Na diverse fikse verbouwingen, de grootste in 2004, is de winkel nu bijna 200m2, is er een proeflokaal en heb ik door o.a. mijn geblog mijn marktgebied ook wel behoorlijk bovenlokaal uitgebreid.
Over 15 jaar ben ik 56.
Ik ben benieuwd of ik dat  30-jarig jubileum ga halen of dat in 2023 slijterijen niet meer bestaan.
Ondanks het alcoholmatigingsbeleid is alcohol steeds breder verkrijgbaar, elke krant verkoopt wijn en de slijters met kennis van zaken en een maatschappelijke verantwoordelijkheid worden steeds vaker rechts ingehaald door supermarktketens en borrelshops die alcohol met verlies verkopen en als trekker gebruiken.
Dat tij lijkt niet meer te keren.
Ook al zie ik altijd halfvolle glazen in plaats van half lege, ik oefen een uitstervend beroep uit, maar wel één van de mooiste beroepen die er zijn.

TNT, vertel dan eens hoe het wel moet!

TPG, hoe moet het dan? from Slijterijmeisje on Vimeo.

Het is niet de eerste keer. Door de problemen met verzenden via TNT lijden wij regelmatig schade, verdwijnt de winst en gaat het enthousiasme van verkopen via internet wel voor een groot deel verloren.
Bellen heeft geen zin meer. We weten inmiddels wel dat TNT altijd blijft zeggen dat je niet goed inpakt en bewijs maar eens dat dat wel zo is als je een drijvend pakket teruggekregen hebt. Soms komen ze niet eens terug en krijg je alleen de melding dat je pakket gebroken is, en dat moet je dan maar geloven zonder drijvende doos scherven.
Aangetekend of verzekerd verzenden heeft ook geen enkele zin, want je zending gaat nog steeds stuk en om nu elke keer tig formulieren in te gaan vullen om er na weken achter te komen dat dat weer alleen zonde van je tijd was, daar word je ook wel moe van en kost vooral negatieve energie.
Het pakket in het filmpje kwam al twee keer terug en aangezien manlief de laatste keer al ruzie met de mevrouw op de klantenservice kreeg: "Meneer stickers met 'breekbaar', daar kijken we niet naar, alles gaat gewoon op de lopende band," werd het tijd voor een videoblog.
De eerste doos is waarschijnlijk uit de handen van de chauffeur gevallen die bijna bij de geadresseerde was; TrackTraceoverzicht. De tweede doos heeft nooit een sorteercentrum bereikt. Nummer drie gaat vandaag WEER naar dezelfde klant, extra goed ingepakt. Inmiddels heeft dit al geld genoeg gekost, maar daar kan die klant niets aan doen, en wij volgens mij ook niet.

Meisjes Art

Vrouwelijk, professioneel, sociaal, ondeugend, stoer, onvoorspelbaar en kleurrijk.
Het waren de kernwoorden die ik meegaf aan Ruby toen ik haar vroeg of ze iets zag in een design creëren voor de Meisjeswijnverrassingsdoos die helemaal bij mij moest passen.

Via Ruby praatte ik me in 2005 op de eerste editie van Rigter Live! de afterparty binnen en tegenwoordig hebben we soms contact via Hyves.
Via Hyves weet  ik ook dat ze kunst maakt waar je vrolijk van wordt. En precies dat zocht ik voor de Meisjeswijnverrassingsdoos.
De Meisjeswijnverrassingsdoos moet een doos zijn die mooi genoeg is om cadeau te doen, stevig genoeg om te versturen en stijlvol genoeg om wijnen te herbergen die ik selecteerde.
We hebben een deal!
Dit wordt hem.
Bubbels, ronde vormen, kleur, vrolijkheid en klasse.
Nu nog een producent  die dit in fullcolor op stevige dozen gaat drukken voor me. Komt vast helemaal goed nog voor het relatiegeschenkenseizoen echt losbarst.

Ook stoere mannen lopen achter roze kinderwagens

Hij is stoer met zijn getatoeëerde armen en komt af en toe iets lekkers halen.
Mijn man liep vroeger ook wel achter de kinderwagen, maar die van ons was neutraal donkerblauw. Deze is knal knal frambozenroze.
Het had wel wat vertederends die stoere kerel met die roze kinderwagen, ook al vond ik het wel een opmerkelijke verschijning.
Mijn man was waarschijnlijk echt nooit achter zo'n wagen gaan lopen.
Deze stoere man wel, die  gaf zelfs toestemming om op mijn  log te verschijnen...

Nou mannen, wat zouden jullie eigenlijk doen? Gaan jullie als stoere mannen achter een knalroze kinderwagen lopen of pas je daarvoor?

Meisje komt naar je toe deze zomer!

Vandaag ging ik een dagje naar Hillywood.
Eerst naar het AKN-gebouw waar ik, door mijn grote mond, was uitgenodigd voor koffie.
Daarna had ik , weer door toch wel een grote mond, een afspraak bij de VARA.
Daar sprak ik af dat dit Meisje van de Slijterij op toernee gaat door Nederland deze zomer waarmee in het najaar uw beeldbuis zal worden vervuild.
Daarna dronk ik nog even koffie met @Eef en @Leolovestwtr bij VPRO Digitaal en tussen die bezoekjes aan drie omroepen door bezorgde ik ook nog even een doosje wijn bij @Marinalog.
Over een vruchtbare dag gesproken...
Marina wou graag de primeur van de toernee op haar weblog en die kreeg ze.:-)

Mijn nieuwe man

Vandaag kwamen ze hem brengen, mijn nieuwe man.
Hij is groot, zeurt niet, en blijft ook nog eens netjes op de winkel passen als ik onderweg ben.
Hij is stoer, houdt van kwaliteit en is trots op wat hij allemaal presteert. En dat is een perfecte klassieke whisky op de markt brengen.
Hij is een kiltdragende man, die mannen intrigeren me steeds meer maar dat terzijde, is uiteraard Schots en ik kan een flinke boom met hem opzetten over Schotland en whisky.
Hij houdt op zijn beurt dan weer van vrouwen die van whisky houden.
Zijn naam is George en voorlopig mag hij blijven.
Beter kennis maken met George kan hier!

Lenteavond IJzendijke

Vanavond vind je me hier.
Ik sta daar niet alleen achter mijn tafeltje met Bressiaanse Babbelaarlikeur, Van Dale likeur en Claerkampster Kloosterbitter, maar ben ook de speaker van de avond.
Nee zeggen tegen mijn organiserende zus durf ik namelijk niet.

Beetje druk

Blog waarom ik weinig Blog

Er wordt een beetje weinig geblogd hier en op Drinkblog. Dat betekent  gewoon dat ik het druk heb met andere dingen.
We hadden deze week niet alleen een etalagedag, er was ook nog een nominatie voor Slijter van het Jaar 2008 (na 5 keer krijgen we wel symptomen van het Anita Witziersyndroom), we organiseerden een bijzondere Whiskey Nosing and Tasting samen met restaurant de Boeie in Sluis en er moest een hoop geregeld worden voor de Boemlala, die gigantisch uit de hand gelopen grap die wel heel veel tijd opslokt dezer weken.
Het leuke van dat Boemlalaproject zijn wel alle mensen die er aan meewerken en waarvan ik er een aantal via het webloggen heb leren kennen, zoals Mark in Beeld, de beste cameraman/regisseur van Zeeland (en verre omstreken) die ons gaat helpen met de boemlalavideoclip te realiseren. Ooit had ik hem in beeld, oudedoosfilmpje!

Avondje in een fitnesscentrum (18plus) oftewel dat wat vrouwen doen als ze zeggen naar de sportschool te gaan

'Zou jij dan ook met een standje willen staan?' vroeg Ingeborg van Way of Life me een tijdje terug. 'Brigit de kapster van hiernaast staat er, een schoonheidspecialiste, wat kleding, er is een modeshowtje.'
'En het zijn alleen maar dames?'
'Ja het zijn alleen maar dames, het is onze jaarlijkse ladiesnight.'
En zo pakte ik vanavond al die dozen Raimat , de wijn die we deze maand promoten, de Albarinho-Chardonnay en de Tempranillo-Cabernet Sauvignon, in de auto, nam nog wat dozen van Dale likeurtjes mee, proefglazen, spuugbakken, wisselgeld, spullen om mijn kraam aan te kleden, de hele rataplan.
En toen? Toen bleek ik me niet echt helemaal goed geïnformeerd te hebben over de inhoud van de avond. Tegen die stripper op het eind van het filmpje kan ik in ieder geval met mijn pollepel niet op.

Boemlalabieretikettenontwerper

Je kan het maar ergens druk mee hebben natuurlijk.
Dat er op het moment weinig gepost wordt hier betekent alleen dat er een heleboel mooie offline dingen in voorbereiding zijn. Stay tuned!

Middelmatigheid

Eigenlijk zou ik aangifte moeten doen tegen Balkenende. Hij heeft me namelijk diep beledigd en op mijn ziel getrapt met zijn uitspraken van eergisteren. Wat nou middelmatigheid? Als iemand zijn nek uitsteekt wordt hij neergehaald in dit land. En aan wie ligt dat?
Bah Balkenende, ik schaam me er bijna voor ook een Zeeuw te zijn.
Zorg nou verdomme een keer dat het beleid ook aansluit bij het stimuleren van gemotiveeerde creatieve actieve hardwerkende mensen en blijf hun niet tegenwerken en leegzuigen waardoor zelfs de meest positief denkende kleine ondernemertjes uiteindelijk toch ten gronde gaan! Voorbeelden nodig? Dat kan!

Tot op de bodem

Er gebeurt nogal wat de laatste dagen. Vanavond vond er op Twitter een brainstorm plaats. Het resultaat van die brainstorm staat inmiddels online, althans het begin dan.
Place your bets.

Nuancering

Naar aanleiding van wat berichtgeving hier en daar wil ik graag even heel kort wat nuanceren.
Ik (de muze van paarsbebroekt Nl) procedeer niet tegen de C1000, maar tegen de gemeente die een beleid vastgesteld heeft na dikke dure rapporten van externe planologische bureaus en vervolgens besluiten neemt in strijd met het door hun zelf vastgestelde beleid.

Gevonden voorwerp

"Politie Zeeland, Goeiemorgen."
"Goeiemorgen, u spreekt met Petra de Boevere, Slijterij de Vuurtoren in Breskens. Een toerist heeft zijn identiteitskaart verloren bij ons in de winkel."
"U heeft dus een identiteitskaart gevonden?"
"Ja, hij was onder de toonbank geschoven, volgens mijn man is deze persoon gisteren in de winkel geweest."
Ik geef op haar verzoek alle gegevens door die op de kaart staan, de kaart blijkt nog niet als vermist opgegeven.
"Laat u hem bij u liggen of brengt u de kaart naar het bureau?"

Mijn dag

Ik had vandaag mijn dag niet.
Dat kan Meisje natuurlijk ook gebeuren ook al probeer ik hier op mijn weblog niet te veel te klagen. Klagen ligt sowieso niet echt in mijn aard. Meestal probeer ik wel van bedreigingen juist kansen te maken, maar soms, heel soms zie ik dat even niet meer zitten.
Vandaag was zo'n dag.
Erwin Blom, de Nederlandse Twitterkoning die ik twee weken geleden nog hielp met het zoeken naar zijn fietssleutel, verzamelde wat Tweets van vandaag van me en maakte daar een posting van.
Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen.

Update: Artikel op Bizz

Opmerkelijk verzoek

"Wilt u hier Luctor et Emergo, de Vuurtoren, en dan vuur en toren onder elkaar in dat witte vlakje, en als u dat wilt ook uw naam op schrijven?"
De man, een vaste zomerklant, legt een Zeeuws vlaggetje op de toonbank wat een hele tijd bovenop zijn caravan heeft gewapperd, maar nu dringend aan vervanging toe is. Hij kan er echter geen afstand van doen.  Het vlaggetje krijgt nu een veilig plekje binnen voorzien van mijn naam. Is dat niet prachtig?

Uien voor Senegal

'Die worden daar per stuk verkocht.' Ik krijg een rondleiding van Daan, Harriet en Leo bij Terrapoint waar ik nog even de laatste details voor de bestelling voor de opendagen ga doornemen.
'Ze worden gelost op een kade in Senegal, de verkopers komen een baaltje halen op hun brommertje, gaan op een kleedje op de markt zitten, waar ze 's avonds hun baaltje leegverkocht hebben en hun kostje hebben verdiend. Een prachtig leven toch?'
Ik bekijk de imponerende grote geklimatiseerde loodsen die na de oogst helemaal vol zullen liggen met uien en aardappelen. En natuurlijk de uien die nu verwerkt worden om naar Senegal verscheept te worden. Zoon Joris heeft het met zijn skelter net zo druk als zijn vader het heeft met de heftruck.
Morgen wordt er een zending uien voor Gambia verwerkt en ingepakt.
De twee uien op de foto waren bedoeld voor Senegal maar gaan bij nader inzien nu Meisjes salade in.

Nationale Bolusdag?

TNT bracht hier vanochtend een hele doos Zeeuwse bolussen via internet besteld door Maurits. Bedankt! Ze zijn erg welkom die bolussen voo bie de koffie!
Een tijdje geleden publiceerde ik hier het recept van de beste Zeeuwse bolus en verrek, er staat vandaag ook nog een heel stuk over de bolus en Wilfred Droppers in de PZC.
Is het vandaag nationale bolusdag of zo?

Schuilen

Ik sta een fles artistiek in te pakken, manlief staat wat schappen aan te vullen en Merijn staat wat te dralen naast de toonbank. Verderop in de winkel loopt een groepje toeristen. Die lopen daar al ruim een half uur alles vast te pakken en te bekijken.
'Mama regent het nog?' vraagt Merijn. De klant voor mijn toonbank volgt met grote interesse mijn Japanse vouwtechnieken  voor de geschenkverpakking van die mooie Cote Rotie van Guigal.
'Ja, ik geloof het wel' antwoord ik.
'O. dan zijn die mensen daar hier weer gewoon aan het schuilen!' zegt Merijn veel te hard naar mijn zin terwijl hij met zijn vinger wijst.
Wat wij soms denken flappen de kinderen er gewoon uit.

Mijn Mannetje

Mijn Mannetje
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

De bloemen van Karla

 
Vanmiddag stond er iemand van de Kamer van Koophandel in een bloemenzaak in Terneuzen ontzettend haar best te doen om het allermooiste boeket te kopen.
' Kunt U ze extra mooi inpakken? Ze zijn namelijk voor Karla Peijs.'
Zwetend slooft de bloemist zich uit en levert vol trots het gevraagde.
Vanavond na afloop van de paneldiscussie met de ondernemersnetwerken in Zeeland krijgt Karla Peijs het prachtige boeket met drie zoenen aangeboden van de directeur van de Kamer van Koophandel Zeeland.....om ze vervolgens en public door te geven aan die andere vrouw in dat panel, die wel wat punten maakte en zelfs applaus uit de zaal kreeg.
Na afloop tijdens het buffet en de borrel kwam er een man naar me toe.
'Ik schrok wel een beetje van wat u zei', sprak hij, en hij zag er erg serieus uit terwijl hij dat zei.
'O, jee', dacht ik, 'wat heb ik nu weer verkeerd gezegd?'.
Hij geeft me zijn kaartje en terwijl ik dat bekijk begin ik te lachen en begrijp ik wat hij bedoelt.
Ik had het namelijk onderandere over de fitte senioren die vaak in Zeeland komen wonen, maar die als ze minder fit worden terug naar de Randstad gaan, meer in de buurt van hun kinderen en dichterbij de zorg.
'Ze komen hier wel rentenieren, maar sterven hier niet', waren mijn letterlijke woorden geweest. De man met uitgestreken gezicht was begrafenisondernemer.
Zeeland is, en daar was iedereen het wel over eens, wel de mooiste en veiligste plek om je kinderen te laten opgroeien, nu nog werk creëren voor die ouders, zodat de Opa's en Oma's ook hier kunnen blijven.

Spritzers en Winecoolers

'Petra, kom eens even, ik heb een mevrouw in de winkel die wat informatie van je wil over een bepaalde wijn'. Manlief staat met een verdachte grijns op zijn gezicht in het deurgat van het proeflokaal annex kantoor.
Ik loop de winkel in en de mevrouw voor de toonbank steekt gelijk van wal. 'Gisterochtend was Ilja Gort bij Goedemorgen Nederland en heb jij die wijn ook met 8%?'
Kijk dat was nu weer eens een  leuke vraag.
Ze vervolgt: 'Ik vind de wijnen tegenwoordig inderdaad ook soms wel zwaar, zeker zomers.'
Na uitgebreide uitleg over 'de wijn', de herkomst en onze experimenten en bevindingen vraag ik haar of ze gevoelig is voor sulfiet. Haar ogen worden groter als ik haar uitleg dat minder alcohol niet alleen ook minder smaak, maar ook meer sulfiet betekent.

Van Dale Likeur en de Chippendales

'Petra, wij organiseren binnenkort een Lente-avond en de plaatselijke slijterij heeft afgezegd, zou jij met een standje willen staan?'
Het was mijn ondernemende zus die me een paar weken geleden met deze vraag benaderde. 'O, ik kom wel met de Van Dale Likeur dan.'
Het was wel leuk weer eens wat te doen in mijn geboortedorp. Zus 1 zat in de zaal, zus 2 was van de organisatie, zus 3 deed de regie van de modeshow, tweelingbroer was van de muziek en de powerpoints. Er liep  nog een beauty van een nichtje mee in de modeshow, een neef stond te filmen, een tante stond naast mij, in de stand van de Appelaere (toevallig ook bij ons te koop), en ik spotte nog een paar tantes in het publiek.
Ik sprak mensen die ik 20 jaar niet sprak en verkocht zelfs nog wel wat. Die uitzinnige dames zaten daar vanavond echter niet voor mijn Van Dale likeur. Ze hadden gewoon op het affiche moeten plaatsen dat het vanavond om de Chippendales ging!

Petra de Boevere Consultancy

Het waren vooral anderen die mij het predikaat Corporate Blogger opplakten, ook al waren de definities van een Corporate Blog nog niet helemaal duidelijk.
Ik was wel een van de eerste ondernemers, en misschien wel de eerste kleine ondernemer, die een blog bedrijfsmatig inzette. Dit Blog is ook een persoonlijk blog, maar ik ben dan ook één met mijn winkel.
Wat ik al jaren doe blijkt trouwens gewoon een naam te hebben, het heet Calimeromarketing, een vorm van marketing bedrijven die weinig geld, maar wel veel tijd en energie kost en waar je het sterke punt waarmee je je onderscheidt van de groten uitdraagt. Dat sterke punt is je eigen persoonlijkheid, de mens achter je bedrijf. Daarmee geef je je bedrijf ook een gezicht.
Ik gebruik bloggen als een vorm van Calimeromarketing.
Netwerken is hier het sleutelwoord. Ik netwerk al jaren, loop al een jaar of 12, 13 allerhande bijeenkomsten af in de avonduren als veel anderen op de bank hangen en TV kijken. Pas toen het NRC mij onlangs het predikaat 'digitale netwerker' opspelde zag ik dat ik dat inderdaad (ook) wel ben.

Bestellinkje

Dit was geen straf. De meneer die belde om wat te bezorgen omdat hij moeilijk ter been is bewoont een appartement in Port Scaldis, door Bressiaanders ook wel 'de apenrots' genoemd.
Merijn ging mee, de kinderen hebben immers vandaag al vrij. We reden met een prachtig lentezonnetje langs de vissers- en jachthaven. We parkeren voor dat prachtig appartementencomplex aan de Westerschelde en snuiven de zilte zeelucht op aan de haven. Ik voel me gelijk vrolijk worden. Wat een voorrecht toch om hier te mogen wonen.
'Kijk Merijn, hier wil ik dus later wonen,' zeg ik als we in de luxe lift staan op weg naar het juiste appartement.
'Mama, later als je groot bent?'

Zeeuws Vlaams Volkslied en zo

Gistermiddag stond ik achter een standje op de hoek van het Zeeuws Vlaamse paviljoen op de woningexpo in de Zeelandhallen in Goes. Ik mocht daar met de van Dale Likeur het Bourgondische gehalte van de gemeente Sluis helpen uitdragen.
De gemeente Hulst had ook iemand ingehuurd. Bij die in middeleeuwse kleding gestoken man kon je meedoen aan een spelletje 'babbelaarvangen' nadat hij je een verhaaltje over ' het landje apart' had verteld.
Het Zeeuws Vlaams volkslied lag aan de basis van zijn verhaal, maar hij kon het zelf, als geïmporteerde Brabander, niet eens zingen!
Meisje kon dat natuurlijk wel, maar je gaat natuurlijk wel erg ver als je dat doet, terwijl je ook nog snipverkouden bent, om een paar flesjes te kunnen verkopen.:-)

Zeeuws Vlaams Volkslied op de woningexpo
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Meisje in de NRC

Snel u naar Sigarenboer of Kiosk, koop de NRC, pak gelijk de bijlage Leven &cetera, sla die éénmaal om en daar is Meisje in Kleur.

Meisje op de Woningexpo

Vrijdag, zaterdag en zondag vindt in de Zeelandhallen in Goes de WoningExpo plaats. De drie Zeeuws-Vlaamse gemeenten, Hulst, Terneuzen en Sluis, presenteren zich daar gezamenlijk in één stand.
Het trekken van nieuwe inwoners en het promoten van de regio is immers een gezamenlijk belang.
Wist u bijvoorbeeld dat West Zeeuws Vlaanderen nu net zoveel inwoners telt als voor de 80 jarige oorlog?
Voor de komende WoningExpo in Goes is door een aantal projectontwikkelaars en makelaars, Woongoed Zeeuws-Vlaanderen en de Rabobank het initiatief genomen zich aan te sluiten bij de gemeentes en gezamenlijk een Zeeuws-Vlaams paviljoen in te richten.  Zondagmiddag mag Meisje daar namens die drie gemeenten het Bourgondische gehalte van de streek helpen uitdragen door middel van een proeverijtje. Vanaf 14.00 uur kunt u daar de Van Dale likeur komen proeven. De entree is gratis.

Meisje in de Distilleerderij

Dat Meisje een beetje brutaal en heel nieuwsgierig is is natuurlijk niet echt nieuws.
Gisteren had ze een half uurtje over in Harderwijk en aangezien die videocamera in haar tas zat sloop ze even een distilleerderij binnen. Niet zomaar een distilleerderij, maar de distilleerderij waar ook al haar Eigen Merk Vuurtoren producten gemaakt en gebotteld worden.
Gisteren was echter de brandewijn  punch aan de beurt om gebotteld te worden.

Hulsink Distilleerderij
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Proeven

Het is natuurlijk gewoon werk, het doorproeven van die nieuwe producten die de Kuyper in het assortiment heeft. Proeven is dan ook geen drinken.
Binnenkort in onze schappen!
Enkele van deze producten beschrijf ik later vandaag op Drinkblog.
Update: Grappa Candolini

Creatief met Jenever deel 3

'Heb je voor mij een heel klein flesje jenever?' vraagt de man voor mijn toonbank. Ik ken hem wel. Ooit in een vorig leven had hij verkering met een oudere zus van me en leerde hij mij op mijn tiende of elfde schaken, maar dat weet hij vast niet meer of heeft hij inmiddels verdrongen.
'Heb je een voorkeur voor een merk?' is mijn wedervraag terwijl ik hem de zakflaconnen en miniaturen laat zien.'
'Welnee, het is toch niet om te drinken, doe me dat miniatuurtje maar.'
Nieuwsgierig geworden vraag ik hem wat hij er dan mee doet.
'Ik ben mijn oude lp's aan het omzetten naar mp3's en als ik die langspeelplaten insmeer met jenever kraken ze niet meer. Dat werkt fantastisch!'
deel 1
deel 2

Plagiaat

'Héé! Goedemiddag! Dat is even geleden, hoe maakt u het?
'Dat zeg ik niet, want dan maakt u het misschien wel na.'

Webshop en zo

Stukjes schrijven en filmpjes maken en monteren is leuker, maar soms, heel soms, moet er ook nog eens wat verdiend worden.
Meisje is dan ook tussen de klanten door druk bezig met het updaten en uitbreiden van de webshop.
Fotootjes maken, artikelen erin, artikelen eruit. De videocolumns moeten ook een plekje in die shop krijgen. Kortom, de komende weken is Meisje wel van de straat.
Meisje is trouwens niet alleen twee maal genomineerd voor een Dutch Bloggie (categorieën videoblogs en corporate blogs), waarvan de winnaars op 20 maart bekend gemaakt worden, er loopt ook nog steeds (voor de vierde maal al) een nominatie voor Slijter van het Jaar waarvan de 10 finalisten ergens begin maart bekend gemaakt worden.
Op dit moment zijn er daar nog 100 genomineerden en dat zijn er net iets minder dan er nog zelfstandige slijters over zijn.:-)
Het wordt dan ook pas interessant en spannend als je ook finalist bent.

Detailhandelsnetwerk Kamer van Koophandel

Gisteravond bevolkte een groep Zeeuwse Detaillisten mijn proeftafel.
Vorig jaar werd het Detailhandelsnetwerk door de Kamer van Koophandel opgericht en de leden van dat netwerk komen uit heel Zeeland. Van Lingeriezaak tot bakker, juwelier, kledingzaak tot TV-zaak, ze waren uit alle (uit)hoeken van Zeeland gekomen om ons bedrijf te bezoeken. We begonnen met een korte presentatie door Bart Pouwer van de Kamer van Koophandel met de resultaten van een onderzoek over grensoverschrijdend koopgedrag van de consument.
Daarna mocht ik mijn kunstjes vertonen. Een rondleiding, praatje, verhaaltje over het ontstaan van onze zaak en hoe het nu allemaal zo gekomen was.

Creatief met Jenever

Vorige week ben ik op Drinkblog gestart met een serietje Creatief met Jenever, oftewel wat mensen behalve het drinken nog allemaal met onze vaderlandse borrel doen.
Ik heb nog een aantal verhaaltjes op de plank liggen maar als u nu ook een originele toepassing van jenever heeft waarbij deze niet gedronken wordt mag u me altijd mailen!

Glas (Write on Wednesday)

Achter in de zaal schenkt ze borrelglaasjes in. Niet te vol, het zijn maar proevertjes.
Er staan 150 glaasjes gereed op dienbladen. Voorzichtig schenkt ze in elk glas een flinke bodem van de likeur die tijdens deze middag officieel gepresenteerd wordt.

De gasten druppelen binnen. ‘Madam mag ik er eentje nemen?’
‘Sorry meneer, nog niet, straks worden ze uitgedeeld.’

Reclamemisser

Dit kaartje zat gisteren, 10 dagen te vroeg, bij de post. Welke idioot stuurt mij 10 dagen te vroeg een verjaardagskaart? Het cijfer 40 schreeuwt me toe vanaf die kaart en ik vind het afschuwelijk.
Als ik de kaart omdraai om te kijken wie die stuurde staat er: 'U bent nog niet jarig als uw klanten niet kunnen pinnen!'
Het kaartje blijkt van een bedrijf te komen die pinapparaten verhuurt. Als ze nu denken hier punten mee te scoren hebben ze het mooi mis. Ten eerste vind ik het niks om 40 te worden, en ten tweede zit ik niet te wachten op bedrijven waar ik niet eens klant ben en die dat nog gaan zitten uitzoeken uit.

Van Dale likeur gepresenteerd

Vanmiddag werd in het prachtige Belfort van Sluis tijdens de officiële opening van de week van van Dale o.a. de van Dale likeur gepresenteerd.
Ik kwam daar ook mijn koffievisite van afgelopen week Albert weer tegen.
Hij was zelfs zo aardig mij enkele foto' s te mailen en ook de Gemeente Sluis mailde me vanavond al enkele foto' s.

Jantje van Sluis, oftewel Stadsomroeper Cees Blaecke, die vandaag de erespeld van de Gemeente Sluis kreeg opgespeld en zich de van Dale likeur goed liet smaken.

Morgen meer foto's en een mini-video-interview met Els Ruijsendaal, historisch taalkundige, vice voorzitter van de stichting Johan Hendrik van Dale en hoofdredacteur van Neerlandia, het Nederlands-Vlaams tijdschrift voor taal, cultuur en maatschappij. Met haar had ik het tijdens een kopje koffie over het nieuws van de afgelopen week, de gekuiste van Dale.
Update 5-2 Artikel in de PZC
Update 2: Meer foto's hier

Papperazzi

'Ik heb wel eens drie dagen op de stoep gestaan van Nina Brink en de bewaking van Willem Alexander liet me struikelen.', zegt de fotograaf van de Telegraaf net tegen me.
Volgende keer zegt hij tegen Nina Brink misschien wel: 'Ik heb wel eens drie kwartier koffie gedronken met Meisje in haar proeflokaal terwijl we een likeurtje proefden.'
En manlief maar (nog geheime) etiketjes plakken op die flesjes van Dale likeur die zondag officieel gepresenteerd worden in het Belfort van Sluis. Die heeft straks helemaal geen tijd meer om überhaupt een krant te lezen.
Update: Hij mocht Meisje best wel fotograferen en heeft dat ook gedaan, maar het ging de Telegraaf natuurlijk om het etiket en daar rust nu eenmaal een embargo op tot zondagmiddag.

Niet fotograferende Fotograaf Telegraaf
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

In de ban van van Dale

De PZC en BN de Stem pikten het van Dalelikeurtje ook op in hun edities van vandaag.

De van Dale likeur in het nieuws

De zondagsrust proberen we hier hoog in het vaandel te houden, maar soms maken we uitzonderingen. Voor de media bijvoorbeeld.
De verslaggeefster van Omroep Zeeland, getipt door een loglezer van me, is net weg en het voordeel van radio is dat ik die bende hier niet eerst hoef op te ruimen, TV is een stuk stressvoller.:-)
Radio is sowieso een veel leuker medium.
Enfin, vanaf 17.00 uur in de Omroep Zeeland Nieuwsuitzending aandacht voor de van Dale likeur die op 4 februari officieel gepresenteerd gaat worden.
Ik hoop dat de zin waarin ik zeg dat iedereen van boven de grote rivieren die ons minachtend maar reserve-Belgen noemt maar wel elke dag de Dikke van Dale raadpleegt er best eens van doordrongen mag worden dat de naamgever van dat woordenboek hier geboren en gestorven is, er in blijft zitten.:-)

Update: De kwaliteit van de mp3 laat wat te wensen over omdat er per ongeluk een galm mee opgenomen is, waardoor ik in een kerk lijk te staan, maar er is waarschijnlijk een betere kwaliteit onderweg. Toch bedankt SebaS!

Download nieuwsitem van Dale Likeur.mp3

Johan Hendrik van Dale krijgt zijn eigen likeur

Ik heb wel wat met taal en raadpleeg wekelijks wel de van Dale (online). Wat veel te weinig bekend is en waar onze streek historisch gezien tot op heden veel te weinig mee doet is het feit dat de naamgever van dit woordenboek hier geboren en getogen is. Er staat natuurlijk een standbeeld in Sluis, er is een hotel naar vernoemd, diverse straten dragen zijn naam en sinds een aantal jaren vinden er hier voorrondes plaats van het Groot Nederlands Dictee (inschrijven kan nog tot 27 januari), maar dat is het dan ook wel.
Voor het eerst zal in de week van 3 tot en met 7 februari in Sluis een van Dale week georganiseerd worden. Bij de officiële opening van deze week op zondag 4 februari wordt ook de van Dale likeur gepresenteerd, een toffeelikeur verpakt in een inktpotje met een inhoud van 20 centiliter. Deze likeur is door Meisje in samenwerking met de van Dale Stichting ontwikkeld en inmiddels in productie. Het wachten is alleen nog op de etiketten. Uit het potje op de foto zijn net twee proefglaasjes geschonken, de likeur is inmiddels  goedgekeurd door Meisje en manlief.
De verkoopprijs wordt €6,95 en de inktpotten van Dale likeur zullen op diverse plaatsen in de streek te koop zijn. U kunt nu al reserveren, maar ze zijn pas te koop vanaf 3 februari.

Klaar voor de drukste dag

Winkel is afgetopt, alles is bijgevuld, we zijn er klaar voor.
En nu niet morgen gaan zeuren dat pinapparaten op tilt slaan, je lang moet wachten omdat iedereen alles ingepakt wil, of net je favoriete merk op is. Dan had je maar eerder je houdbare boodschappen moeten doen.
Wij moeten op tijd naar bed, want als het goed is staan de klanten morgenochtend smachtend met volle portemonnees om 9 uur in een rij voor de deur te wachten als we die van slot doen....

En we hebben een Sneeuwpop!

Sneeuwpop
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Ineens weet je het! Je wordt Kerstetalageramenschilder!

De Kerstetalageramenschilder
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Ik drink ook wel eens koffie!

Jullie zullen het niet geloven maar het is echt waar, Meisje drinkt ook wel eens koffie. En gelukkig is dat ook eens een keertje vastgelegd.

Kijk maar even bij Pleiade!

Zalm leest me!

Ik schreef op 26 november, de dag dat hij bekend maakte zich terug te trekken uit de politiek, een open brief aan Gerrit Zalm. Die brief plempte ik ook in zijn gastenboek neer.
Gisteravond hoorde ik op de fractievergadering dat ik genoemd werd in zijn weblog van donderdag 30 november (laatste alinea).
Blijkbaar heeft mijn brief toch indruk gemaakt tussen al die andere tientallen berichten. Helaas gaat hij niet inhoudelijk in op mijn voorstel en heeft hij me ook nog niet gebeld om die boekhouding te komen doen, maar aangezien ik in het gastenboek de url van Meisje had toegevoegd weet ik nu wel dat hij me leest! Je mag ook reageren hoor Gerrit!:-)

DVD Wijn en Vis

Tja, we hebben ook wat omzet nodig dus onderbreken we dit weblog even voor wat reclame. U kunt natuurlijk ook gewoon doorzappen.

Update: Ga naar de online folder!

Lijst met aanbiedingen downloaden (van de artikelen zonder prijs jaargangen en prijzen op aanvraag)

Slijters van het Jaar

Natuurlijk is het best leuk weer genomineerd te zijn voor Slijter van het Jaar, maar de echte Slijters van het Jaar zijn eigenlijk alle EuroSlijters. Dit zal als geslijm klinken en misschien denken jullie dat het niet oprecht is uit mijn mond omdat ik ook deel uitmaak van het bestuur van die club van zelfstandige slijters.
Geslijm of niet (ze hebben me immers destijds wel in het bestuur gekozen), feit is wel dat die groep slijters een hechte club is, die, als ze die enkele malen per jaar samenkomen of op een wijnreisje gaan, zich gedragen en voelen alsof het één grote familie is.
En als u dat niet gelooft is de onderstaande video het bewijs. De zanger, in het buitenland steevast aangekondigd als  ' the most famous singer of the Netherlands',  is een EuroSlijter, evenals zijn publiek slijters (en ex-slijters) zijn. Om privacyredenen vermeld ik geen namen.

Ik heb je lief
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Genomineerd voor Slijter van het Jaar

Voor de vierde maal zijn wij genomineerd voor de titel 'Slijter van het Jaar', ditmaal voor die van 2007. In 2005 misten we de titel op een haar na, maar werd er wel een speciale prijs aan ons uitgereikt, vorig jaar zat ik niet bij de laatste tien.
Als ik de criteria lees zou ik echt niet weten wat ik nog meer kan doen dan ik nu al doe, dus we wachten weer maar af. Ik zal evenals de vorige twee jaren wel weer het verloop van de verkiezing loggen, alleen ditmaal niet op een apart weblog.
In februari worden de tien finalisten bekendgemaakt.
Mocht u er nu behoefte aan hebben de slijtersunie te laten weten waarom ik wel of juist niet die titel verdien kunt u hun altijd een mailtje sturen.

Drukdrukdruk

Oktober wijnmaand is altijd een drukke. Die maand staat bol van activiteiten in wijnland en extra drukte in de winkel. Er moeten al keuzes gemaakt worden en worden ingekocht voor de feestdagen. Herfstvakanties van nu onze Oosterburen, volgende week de Nederlanders en de week daarop onze Zuiderburen zorgen voor extra drukte in de winkel. Daarnaast is Meisje soms tot diep in de nacht bezig met haar nieuwe blog (nu nog achter een wachtwoord). Tot die klaar is kun je gewoon nog terecht op Proost. Maar...al die drukke bezigheden worden natuurlijk af en toe wel onderbroken voor een goede maaltijd met een fles wijn. Gisteren was dat een gescoorde Italiaanse proeffles bij de pasta waarvan ik nu al weet dat ik te weinig besteld heb,want het is een eenmalige partij.

Weer wat te vieren

Vergaten we de 29e van vorige maand nog dat het 12 jaar geleden was dat we op een maandagochtend even een stadhuis binnenstapten, vandaag vergeten we niet dat op 29 september 1993 ik mijn winkel, toen nog winkeltje, opende. De winkel droeg de naam Cheers, welke naam later verkocht is aan een slijterijketen die mij over het hoofd gezien had bij de Kamer van Koophandel.
In 1995 volgde de nieuwe, voordehandliggende, naam en verhuisde gelijktijdig de winkel naar dit pand. Time flies when you're having fun.
Weer een excuus om vanavond iets lekkers te ontkurken.

Zwaar beroep

Het is een zwaar beroep bedacht ik me vanochtend. Een mevrouw zei me vriendelijk goedemorgen en vroeg mijn naam en kamernummer bij het betreden van die ontbijtzaal. Toen ik echter mijn mond opende om te antwoorden bleek daar totaal geen geluid uit te komen. Aan de vergadering van gisteren lag dat vast niet, aan de presentatie en proeverij op die prachtige lokatie ook niet. Zou het dan toch het diner met de feestavond zijn geweest waar Meisje zich misschien wat lichtelijk misdragen heeft? Alle collega's die zich daaraan gestoord hebben bied ik bij deze mijn nederige excuses aan, maar het was wel geweldig gezellig. Elk jaar weer lijkt deze door Intercaves aangeboden dag wel weer een familiefeestje. Alleen jammer dat de barkeeper van het hotel ons zo vroeg uit de bar verwijderde.
Niet alle beelden van gisteren zijn geschikt om als filmpjes op het internet te plaatsen. Er zijn misschien zelfs mensen die er geld voor over hebben als ik dat niet doe :-)

Meisjes bezigheden

De laatste weken had ik weer een tafel vol echte spam verzameld. Her en der zat er natuurlijk wel een factuur tussen al die enveloppen en pakketjes.
Nu vindt morgen en overmorgen er een beurs plaats en waar ik toen ik ooit mijn winkel begon moest bedelen om een toegangskaart, heb ik nu, na halverwege die tafel te zijn al 15 kaarten uit die enveloppen geplukt.
September en een stukje van oktober zitten traditioneel mudvol met beurzen en proeverijen waar Meisje haar geld kwijt kan en ze de 'leuke dingen' voor de eindejaarsperiode bij elkaar sprokkelt.
Dit is wel het eerste jaar dat Meisje ook dat videocameraatje meeneemt en jullie ook gedeeltelijk gaat laten meegenieten van wat nieuwe drankjes.
Meisje lijkt de komende week niet echt veel blogtijd te kunnen inplannen....

Alzheimer

'Ik ben blij u weer eens te zien',  zegt de man, 'hoe gaat het nu met u?' Ik weet toch bijna zeker dat ik hem dat laatst ook al eens verteld heb maar geef toch antwoord terwijl ik zijn rekening schrijf die hij altijd overmaakt.
'Ik sta hier niet zoveel meer. Door mijn nekhernia van vorig jaar en dat plaatje in mijn nek heb ik een beperking, ik kan desnoods een hele dag achter de PC, zolang ik mijn hoofd maar rechthou. De houding achter de toonbank waar ik voor kassa, pinautomaat en inpakken een knikbeweging met mijn hoofd moet maken hou ik maar een kwartiertje pijnloos vol.'
'Vervelend voor u, met mij gaat het ook niet zo best. Ik heb mijn leeftijd niet mee en lijd aan Alzheimer.'
'Vergeet u dan niet dat er een rekening in uw binnenzak zit?'

Brok in mijn keel.

Hij was een aardige man. Hij behoorde tot wat ik noem "mijn zomerklantjes". Mensen die de zomermaanden in Zeeland doorbrengen en je 's winters niet ziet. Zo gauw het Pasen wordt verschijnen ze weer.
Vaak hebben ze hier huisjes, caravans of boten liggen.

Al jaren kwam hij bij het begin van het haringseizoen Corenwijn halen.
Speciaal voor hem bestelde ik altijd speciale glaasjes. Elke week kwam hij vervolgens wel een flesje beerenburg halen.
Ik had hem al gemist, maar ook vorig jaar kwam hij al wat minder, en was wat afstandelijker als hij kwam, terwijl we jaren leuke gesprekjes hadden.
Hij werkte evenals zijn vrouw in het onderwijs.

Vanochtend een mevrouw voor de toonbank: "Ik heb een vreemde vraag", er blonken tranen in haar ogen, ze had het er duidelijk moeilijk mee.
"Sipke, onze vriend dronk altijd beerenburg en die had ik altijd voor hem in huis. U kent hem ook wel, hij was een levensgenieter en u heeft regelmatig dingen speciaal voor hem besteld. Afgelopen winter heeft hij zelfmoord gepleegd en elke keer als ik die fles zie staan denk ik aan hem. Mag ik hem ruilen?"
Even pijnig ik mijn hersens, Sipke...vaak ken ik ze niet bij naam mijn zomerklanten, dan zie ik hem voor me en bedenk dat die meneer innerlijk vorig jaar al door een hel moet zijn gegaan. Ik krijg een brok in mijn keel en natuurlijk neem ik de fles terug.

Eerder geplaatst op 31-7 2004

Fout

Het was de goden verzoeken om die foute T-shirts aan te trekken vanmiddag, want wat gebeurde er?
Wij hebben een winkel en geen horecabedrijf. We mogen dan ook alleen dranken verkopen om mee te nemen. Terwijl op het plein artiesten optreden waarvan de meesten net vals zingen staat onder mijn markiezen aan de ene kant een nichtje blikjes fris te verkopen, aan de andere kant is er een demonstratie van soda-club aan de gang waar een demonstratice voor is gekomen en de bedoeling is wel dat er wat verkocht wordt. En dan gaat het regenen...

Bedrijfskleding

Gisteren hadden we beiden een mooi appelgroen Jamesonshirt aan, maar op de enige zondag in het jaar dat we open zijn trekken we vaak iets ludieks aan. Vanochtend liep manlief even over de braderie en kwam thuis met twee shirts, die we inmiddels hebben aangetrokken.

Droprelletje

Nee er breken geen onlusten uit rond mijn droppeilstion in de winkel, maar het wordt wel een droppig weekje. Er is namelijk ook een minidroprelletje in drankenland. Die posting op Proost.blogo kost me wellicht een leverancier(tje).

Mossel

Gisteren bracht de postbode een promotiepakket van vins d'Alsace. Naast wat handige kaartjes met wijn-spijs tips, receptenboekjes en halslabels zaten er ook wat verschillende posters in dat pakket. Nu zijn mosselen Zeeuws, en was het handig geweest dat de marketingmensen bij het promotiebureau op de hoogte waren geweest van de 'Zeeuwse slang' want Deze poster kan ik met goed fatsoen toch niet ophangen in de winkel?

Komkommergevolgen

Nu moet ik nog nadenken wat ik vanavond achter mijn PC aantrek ook. Omroep Zeeland TV komt namelijk ook, stiekem hoop ik dat HIJ dienst heeft, die belooft immers al twee jaar eens langs te komen.
Waar ik dacht dat wijnspreekuur heel rustig in mijn eentje in mijn kantoor/proeflokaal te kunnen doen, wordt het nu wel een beetje ander verhaal eigenlijk. Wat trek je eigenlijk aan achter je PC op TV?
O ja zometeen, BNR nieuwsradio (opname voor morgen).
*verder troep opruimen en schoonmaken wat voor radio niet hoeft*

Update: Artikel op Bizz
Update1: itempje voor omroep zeeland radio als mp3
Update2: Terugluisteren item BNR Nieuwsradio
Update3: Item in Omroep Zeeland Nieuws TV

Jaarmarkt

Statiegeld

'Vier euro alstublieft'
'Nee, dat klopt niet, ik heb 4 flesjes kriek van 90 cent, dus dat is drie euro zestig'
'Meneer, er komt tien cent statiegeld per flesje bij.''
'Maar die flesjes komen helemaal niet terug hoor!'
'Zal ik ze dan maar openen voor u en in een tasje overgieten?'

Koeken

'Goeiemiddag, kan ik u misschien helpen?'
'Biete? Noer koeken!'
'Ah, koeken!!! Die hebben ze daar op de hoek bij de bakker.'

Ausweis Bitte!

'Ausweis bitte!' Het was een Duitse soldaat die dat 1n 1944 op typisch snakkende toon riep op zoek naar Canadese parachutisten. Op die zoektocht had hij net de deur ingetrapt van het dijkhuisje van mijn opa, waar een oom van me achter de deur zat, waardoor zijn knie flink geblesseerd raakte. Het moet nogal een bedreigende ervaring zijn geweest, anders had mijn moeder dat verhaal nooit zo vaak verteld, zij was toen 7 jaar oud.
Met de verplichting om legitimatie te vragen aan klanten waarbij ik twijfels heb of ze wel 18 zijn en de vele Duitsers die nu deze streek bevolken stelt dat mij voor een probleem. Ik krijg dat in mijn ogen kwetsende bevel namelijk niet over mijn lippen en zeg dan maar: 'Ich brauch ein beweis dass sie 18 sind', wat ook nog niet eens correct Duits is volgens mij.

Irritatie van een winkelier

Ik weet dat het veel te warm is om me druk te maken, maar ik werd net wel even witheet op deze toch al hete dag toen ik mijn mailbox opende.
Meisje heeft meerdere emailadressen, dit is vooral handig bij het abonneren op nieuwsbrieven voor consumenten waarvan men misschien liever niet heeft dat detailhandelaren ze zien.
Het zal een jaar of tien, elf geleden zijn toen hier iemand binnenliep met een nieuw product. Ik geloofde er in eerste instantie niet in, in dat product, maar liet me omlullen en ging vol enthousiasme met dat vernieuwende product aan de slag.

Special Delivery

We hebben er maanden en maanden op gewacht, maar vandaag kwam dan toch eindelijk die Special Delivery uit Italië. En wat zit er dan wel in al die 45 dozen waar ik nog een plekje moet zoeken?
De Speciale Vuurtoren Puzzel Cadeauzakken!
Na de plastic tasjes, ansichtkaarten, cadeaubonnen, wikkelvloei, eenvoudige wijnzakken, dropstops, vuurtorenbitter, jenevers, bieren, likeuren en wijnen en wie weet wat nog meer hebben we nu ook deze luxe verpakkingen met eigen logo waarvan de originele aquarel me in de woonkamer aanstaart. Nog 5000 te vullen dan...

Dorstig Vogeltje

Het zou een logluwe week worden, maar soms is je leven nu eenmaal te leuk om dat niet te delen. Afgelopen middag in huize de Vuurtoren...

Dorstig Vogeltje
Video sent by Meisje_van_de_Slijterij

Logluwe week

Een zakelijk drukke week betekent tegelijkertijd ook een logluwe. Vanochtend hadden we hier de accountant met fiscalist en Meisje heeft nu eenmaal veel en veel te weinig met cijfertjes, dus dat was een lange taaie zit.
Verder moet deze week de winkel zomerklaar gemaakt worden (dames en heren toeristen komt u maar), heb ik deze week drie avonden vol zitten met zakelijke dingen en één met de allereerste wielertraining van onze toekomstige Tour de France-winnaar. Weinig tijd over dus voor creatieve bijdragen hier. Ondertussen probeer ik nog wel op Proost te posten. Proost!

B & P Automatiseringen wint de Award!

Meisje heeft een computerboer. Die computerboer heeft een service waar je helemaal vrolijk van wordt. Als iets hier raar doet op digitaal gebied bel ik hem en stuurt hij direct een whizzkid langs. Nu zat ik met die computerboer al wel een jaar in de klas op de middelbare school. De lessen maatschappijleer waar gediscussieerd moest worden herinner ik me nog goed, er waren er namelijk maar twee die discussieerden, hij en ik..

Meisje staat weer voor Joker part 45167

ITcommercie

ITcommercie is een blad waar ik tot voor kort nooit van gehoord had.
In het jongste nummer staat een artikel 'Blogging for Business'.
Vorige week viel hij op de deurmat, en niet elke foto kan nu eenmaal leuk zijn...

10 minuten zendtijd

Gisteravond net na achten: Nahijgend van de twee trappen ophollen van dat grote bankgebouw in Sluis waar op de tweede verdieping een vergadering plaatsvindt van de klankbordgroep, waar ik deel van uit maak, geef ik alle aanwezigen (en ik ben dus de laatste, want wat te laat) een hand. Net als ik mijn rondje gedaan heb en wil gaan zitten klinkt mijn irritante ringtone uit mijn tas wat gelijk leuke opmerkingen ontlokt van het gezelschap.
Aangezien ik niet zo heel vaak op mijn mobiel gebeld word en wel heel nieuwsgierig ben loop ik de zaal weer even uit. 'Onbekend nummer' meldt de display. Het is de NCRV of ik die nacht om 1 uur 10 minuten zendtijd wil naar aanleiding van een mail van me van vorige week. Het onderwerp is de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de slijter. Enfin luister zelf maar.

Op een mooie pinksterdag...

Traditioneel is er hier op het plein op 2e pinksterdag, net als op 2e paasdag een markt. Ook al traditioneel begint deze voor ons meestal met een flinke woordenwisseling met de marktmeester omdat wij vinden dat we zowat afgesloten worden waardoor onze winkel zo goed als onzicht- en onvindbaar wordt. Vanochtend heb ik die woordenwisseling aan manlief overgelaten en toen ik met mijn duffe, net wakkere, kop buiten kwam stond ik plotseling oog in oog met een 'vage tijdelijke' kennis. Waarschijnlijk aangetrokken door dit web-log vond die het nodig hier pal bij mij voor de deur op de pinkstermarkt te gaan staan...

Tijdelijke
Video sent by Meisje_van_de_Slijterij

Meisje staat weer voor Joker

'Petra!!! Kom eens!! Er is een fotograaf voor je!!'
'Wat moet je nou weer?', zeg ik terwijl ik de winkel inloop. De fotograaf, die ik wel ken, staat samen met manlief grinnikend voor de toonbank.
'Je bent toch gebeld vorige week over het oranjegevoel van de winkeliers?' 'Ja dat klopt, ik heb wel een aardig verhaal opgehangen geloof ik.'
'Ja het wordt een leuk artikel.'
Door het gegrinnik van die twee begint het me te langzaam te dagen, manlief reikt al behulpzaam grinnikend een oranje vestje aan. 'Er zijn vijf middenstanders gebeld maar alleen jouw foto komt bij het artikel.'
'Jaja, ik ben zeker weer de enige waarvan je denkt dat die wel voor joker durft te staan in de krant,' merk ik op. 'Dat framboosroze jasje kleurt trouwens van geen meter met dat oranje vestje en je had ook niet vooraf gebeld dus wacht jij maar even terwijl ik boven even iets anders aantrek.'
Heb ik weer....

Facilitair Manager

-'Goeiemiddag, ik ben op zoek naar de facilitair manager.'
- 'De wat????'
-'De facilitair manager.'
-'Ik heb geen idee wat u bedoelt, maar ik kan dat best zijn.'
-'Ik ben op zoek naar degene die verantwoordelijk is voor de inkoop van wit-en bruingoed.'
-'O, ik heb ooit wel eens een koelkast gekocht, dat is toch witgoed? En bij bruingoed kan ik me weinig voorstellen, is dat een bruine koelkast?'
-'Bruingoed zijn tv's en dergelijke mevrouw.'
-'O, okee, dan ben ik waarschijnlijk de facilitair manager.'

Kunnen ze het niet gewoon over drank hebben als ze me bellen? Dat snap ik tenminste.

Visitekaartjes

Toen ik ooit mijn winkel begon zei ik dat ik me echt niet ging bezighouden met het 'kaartjesuitwisselritueel'. Ik vond het altijd zo'n geneuzel, die mannen in pakken interessant doend hun kaartjes te zien uitwisselen. 'Hier heeft u mijn kaartje' en er werd vervolgens aandachtig even op dat kaartje gekeken voor het in een colbertjasje verdween waar het heel waarschijnlijk alleen nog uitkwam om ergens neergelegd te worden om vervolgens nooit meer bekeken te worden.

Vuurtorenbitter

Er zijn nu eenmaal twee soorten weer, strandweer en borrelweer.
Gelukkig voor mij zijn er veel meer dagen met het laatste weer. Proost!

Maandag

Zo, die zit er bijna op, het leek vandaag wel vertegenwoordigerdag trouwens. Af en toe denk ik dat ze die op maandag allemaal gelijk door die tunnel heenduwen.

Nederland drinkt zich kapot

Dat was het onderwerp bij Rondom 10 vanavond van de NCRV. Hoe langer het programma duurde hoe bozer ik werd. Zo boos dat ik het nodig vond het forum op te gaan.

Update: inmiddels heb ik er op Proost.blogo ook aandacht aan besteed.

Bomruimingen

Helicopters cirkelen boven de kern. We hebben nog geen knallen gehoord, maar meestal gaan deze operaties dan ook wel goed. Het is wel extreem stil op straat. Bij ons knalt het echter altijd, zoals die fles whisky die vanochtend kapot viel. In de informatie van de gemeente staat dat één bom vanmiddag tot ontploffing wordt gebracht in de Zwarte polder, officieel aangewezen als 'springgebied'. Springgebied, dat is nog eens een mooi woord zo aan het begin van de lente. 'Spring is in the air,' zei de Engelsman tegen de Belg met een beperkte kennis van de Engelse taal. Hij antwoordde dan ook: 'Why should I?'

Regelzucht

O wat is het geweldig een winkelier te zijn in Nederland. Waar onze regering al jaren belooft de regelzucht af te gaan bouwen, wordt er steeds meer op ons bordje gegooid.
Het Besluit Verpakkingen is de meest verse ergernis op dit front. Voor het eind van deze maand wil onze overheid van 400.000 ondernemers weten hoe ze zich daaraan gaan conformeren. Betalen! Voor elk plakbandje dat je plakt, voor elk cadeaupapiertje en voor elk plastic tasje dat je weggeeft. En er is ook nog een lachende derde. Als je namelijk die administratieve rompslomp uit handen wilt geven kan dat, uiteraard tegen betaling, bij de speciaal opgerichte stichting Nedvang. Vooral de zin dat je strafbaar bent als je je niet aanmeldt bij het ministerie van Vrom of Nedvang is weer erg aardig en ondernemersvriendelijk.
Alleen van de kosten van die bijna half miljoen irritante brieven en enveloppen en de portokosten zou de overheid al bijzondere dingen kunnen doen op milieugebied. Als dit geen verspilling van papier en geld is weet ik het niet meer. En ook nog eens op kosten van de belastingbetaler.
Net als die brieven en formulieren van het CBS, die je omzet wil weten en je te verwachten omzet en die als je ze niet invult je 'gerechtelijke stappen' kunnen opleveren. Nou die gooi ik al jaren weg en ik heb nog niet voor de rechter gestaan.
En dat allemaal terwijl de overheid gewoon via je belasting- en BTW- aangifte alles al van je weet.
Ik vraag me af hoeveel ambtenaren we nodig gaan hebben om dit geweldige nieuwe regeltje te gaan controleren en te berekenen. En hoeveel tijd en ergernis kost het de ondernemer weer?
Weet je, ik ga me helemaal niet aanmelden. Ik ben het zat, om maar eens in vakjargon te blijven. Zelfs het Hoofdbedrijfsschap Detailhandel, waar je ook al verplicht een jaarlijkse bijdrage aan betaalt, adviseert even af te wachten. Een paar jaar geleden begonnen ze ook al met rekeningen sturen als je wel eens een kopietje maakte.
Je betaalt voor elk bord dat je buiten zet of vlaggetje dat je ophangt aan de gemeente. Je moet verplicht een derderangs EHBO-cursus volgen voor honderden euro's en elk jaar op herhaling om te leren dat als er wat gebeurt in je zaak je 112 moet bellen.
De kleine ondernemer als melkkoe van de maatschappij. Natuurlijk leveren al deze betuttelende en overdreven regeltjes wel ambtenarenbanen op. Die dan gelukkig via de belastingen ook door niet-ondernemers worden gefinancierd.
Ik koop trouwens mijn plastic tasjes en verpakkingspapier in België, waar de producent dus niet meebetaalt aan dit Besluit.
Volgens mij is het trouwens veel goedkoper om elk Nederlands gezin een milieuvriendelijke boodschappentas te sturen met de opdruk dat dat beter voor het milieu is. O ja en wilt u de volgende keer uw eigen rolletje plakband meenemen als u iets ingepakt wilt hebben?

Nederlaag

Zoals Meisje zelf al voorspelde is ze dit jaar niet doorgedrongen tot de laatste 10 beste slijters van Nederland. Nu is dit niet echt een ramp hoor. Ze kan zich de komende maanden gewoon volledig concentreren dus op dingen die ze ook belangrijk vindt. Vorig jaar heeft ze er wel erg veel energie in gestopt. En nu is het even gedaan met nominaties, die nominaties worden toch zelden omgezet in prijzen. En die bloemen krijgt Meisje toch wel.

Tjakka

Vanavond zet ik weer eens een andere pet op. Deze keer die van de Emile Ratelband van de Zeeuwse detailhandel. Net zoals enkele maanden geleden in Terneuzen ben ik voor vanavond gevraagd wat te vertellen met als thema: 'Hoe maak ik van mijn winkel een succes?'. Deze keer mag ik daarvoor naar de andere uithoek van Zeeland, ik sta vanavond op Tholen voor een zaaltje detaillisten. Tholen is wel nog bijna anderhalf uur rijden voor me. Jaja Zeeland is een uitgestrekte provincie. Eigenlijk vind ik het ook wel interessant hoe detaillisten in een heel andere regio, met toch ook wel een andere cultuur dan de Bourgondische van onder de Schelde, tegen bepaalde dingen aankijken. Tholen here I come! Tjakka!

Webshop en oproep

Af en toe heb ik een flinke trap onder mijn kont nodig. Ik heb de laatste maand wat laten versloffen waar ik wel aan begonnen was, maar de komende weken maak ik het af! Ik schreef in november een logowedstrijd uit waar ik geen winnaar van uitgeroepen heb. Ik was dan ook niet helemaal tevreden en die paar maanden denken brachten me ook wel wat verder met wat ik nu precies wil.
Bij mij moet achter alles wat ik doe een soort theorie zitten, ik doe nooit iets zomaar. Nu is er een Soemerische Godin, Ninkasi. Het eerste drankrecept ooit, teruggevonden op kleitabletten, dateert uit 1900 voor Christus en is opgedragen aan haar. Ik vond een afbeelding van een beeldje van Ninkasi. Ze was de Godin van het bier en de wijn. Haar naam betekent letterlijk: 'Zij die de mond vult.' De houding van Ninkasi in dit beeldje moet naar mijn mening model staan voor het logo wat ik zoek. Alleen is Meisje van de Slijterij natuurlijk moderner, sneller en allercharmantst. Aanbiedingen om dit logo voor me te ontwerpen zijn welkom per mail.

Meisjevandeslijterij.nl, omdat het leven te kort is om troep te drinken.

Media

Ik wil graag deze week in de categorie 'Slijters in het Nieuws' Frank van Harmelen uit het vorige logje als winnaar van de week uitroepen. Ikzelf had de laatste week zoveel pers dat ik het wat genant ga vinden het hier allemaal te loggen.
Ik lijk me alleen nog bezig te houden met de PR, het lichamelijke werk doet manlief doordat mijn 'bottleneck' me nog steeds beperkt. Ik doe dus eigenlijk niets anders dan gebruik maken van mijn 'restcapaciteit'; concentreren op wat je wel kunt en niet op wat je niet kunt.
Mocht je interesse hebben in het artikel uit het Slijtersvakblad, waarvoor je eigenlijk alweer wat feeling met de branche moet hebben, moet je dan ook gewoon even doorklikken.

Inbreker wint prijs!

Met de eigenaar van Wijnhandel Oranje in Schiedam maakte ik ooit een wijnreisje naar Bordeaux. Enkele jaren geleden trof ik hem nog op een masterclass Malt Whisky. En ik wist al lang dat hij niet dom was. Afgelopen week kreeg hij ongewenst bezoek. Hij heeft de beelden van de bewakingscamera, maar die mag je natuurlijk niet zomaar met de wereld delen. Wat je wel mag doen is een prijsvraag uitschrijven!. Klasse Frank!!

Meisje van de Slijterij in Bizz januari 2006

.
Het artikel lezen kan natuurlijk ook: Deel 1 en Deel 2.
Het inwoneraantal van Breskens is alleen met 10 vermenigvuldigd, voor de rest heb ik geen aanmerkingen.

School

'Mama, op vrijdag hebben we het in de klas altijd over de kranten en de meester had het vandaag over jou.' zegt Pepijn van 11. 'O, en wat zei de meester daar dan van?' 'Dat hij het een goed stuk vond.' 'Zeg dan vanmiddag maar tegen de meester dat ik best eens in de klas wil komen om daar het een en ander over te komen vertellen.' 'Geef dan maar een briefje mee.'
Dat gaan we dus doen. Als de school dat ook wil, vind ik het wel iets waar ik me voor wil inzetten bij groep 7 en 8, waar het wellicht nog enig effect zal hebben.

Trouw vandaag

Goh, Meisje op één pagina onder een artikel met Hoogervorst en naast een artikel over dat wijndrinkers gezonder zijn dan bierdrinkers (tuurlijk wisten we dat al). Vandaag in Trouw.

de Krant

'Nou Petra', zegt manlief terwijl hij met de krant de slaapkamer binnenkomt. 'Meer foto dan artikel.' 'O, is het zo'n klein artikel geworden?' 'Nee zo'n grote foto.' 'Is ie erg?' 'Ja heel erg.' 'Daar was ik al bang voor.'
Inmiddels komen de kinderen ook uit bed. 'Jongens zet jullie maar schrap vandaag op school, jullie moeder staat in de krant.'
'O, het staat ook op de voorpagina.' De journalist had de insteek genomen dat het blijkbaar opmerkelijk is dat een slijter waarschuwt tegen het gebruik van sterke drank door te jonge jeugd. Het volledige artikel is overigens te groot voor mijn eenvoudig A4-scannertje, dus moet ik eerst ergens gaan verkleinen eer ik het kan posten, maar de strekking van het verhaal kennen jullie toch al en de foto is toch te erg. En wat ik echt kwijt wilde en niet in het artikel staat had ik gisteren al elders gepost. Online is het krantenartikel ook te lezen mits je even registreert.

Vreemde meneren

Er komt al een hele tijd een beetje een vreemde meneer in de winkel. Ik schat hem begin 60, hij heeft een baardje en is wat klein van stuk. Hij heeft kleine priemende oogjes.
Eén van de eerste keren vroeg hij na het afrekenen van een paar flesjes bier aan me: "En wat doet u vanavond?' Ik stond even met mijn mond vol tanden en antwoordde: 'gewoon net als anders met mijn man en kinderen.' Ik ging hem natuurlijk niet vertellen dat mijn man vaarde en al maanden weg was, het zou die engerd op een idee kunnen brengen. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik zo'n griezel in mijn winkel moest proberen te ontwijken.
Enfin, hij komt dus sinds een jaartje of zo enkele keren per week in de winkel, altijd met net een paar euro bij zich, zijn aankoopgedrag is afhankelijk van een handje kleingeld en wat hij daarvoor kan kopen. Nu manlief al tijden de winkel doet, de vreemde meneer uiteraard diverse keren naar me gevraagd heeft, -'Petra, je vriend was er weer'- was hij er deze ochtend weer. 'Meneer heeft u misschien een baantje voor me?' Breed gebarend en keurig legt hij uit, nadat mijn man gezegd heeft: 'Baantjer, dat is toch altijd op vrijdag?', dat hij wel iets voor ons wil wegbrengen of zo.
'Probeert u het uitzendbureau hier rechttegenover eens.' 'O, dat is een hele waardevolle tip van u, ik ga gelijk even kijken.'
De buren zullen blij zijn dat we hem hebben doorgestuurd.

Levensgevaarlijke Poster

De postbode bracht net een koker. In die koker zat een kingsize poster met de schreeuwende tekst: 'Genomineerd voor de titel Slijter van het Jaar 2006'. De kleur van de poster is wel wat feller geel dan die van vorig jaar, zo fel dat ik mijn ogen wat moest toeknijpen.
Na de perikelen bij het ophangen van de poster vorig jaar heb ik nu manlief maar gevraagd dat te doen (slim hè?).

Perpignan

Aangezien ik één van de eerste Nederlandse wijnhandels online was alweer een jaar of 6-7 geleden (toen ik met een site kwam, internet was een paar jaar eerder), werd ik al vrij snel opgenomen in allerlei mailbestanden. Zo wordt mijn mailbox dagelijks, naast met viagraspam, ook overspoeld met wijnspam. Zeker de laatste tijd, nu de voorraden in Frankrijk immense vormen aannemen krijg ik dagelijks mail met de aanhef: 'Dear Mr. Winebuyer' en dan een aanbieding of uitnodiging. In Frankrijk wordt mijn mailadres driftig verhandeld, waarschijnlijk met de melding dat ik een grote importeur ben (en niet een klein k*tslijtertje). Maar vanochtend kwam er een mailtje dat het beantwoorden wel waard was.
Na wat heen en weer gemail en het invullen van een formulier ging de telefoon. Een Fransman die Engels (trachtte) te spreken. Hij had wat extra vragen en klonk niet echt amused toen ik geen importeur bleek. Maar ze hebben me toch keurig uitgenodigd en in hun mailbestand opgenomen? Ik voel aan mijn theewater dat ze proberen er nu onderuit te komen, dus heb nog maar even een mailtje gestuurd met een referentie-adres van de organisatie waar ik me natuurlijk ook voor moet oriënteren in mooie muskaatwijnen. Ik laat me niet zomaar 4 dagen Perpignan met workshops, proeverijen, diners en zelfs een helicoptervlucht door mijn neus boren!
Even afwachten maar *checkt nog even haar mailbox*

Update: Inmiddels zat het vluchtschema in mijn mailbox, dus Perpignan here we come!!

Zaterdag Proefdag

Zo ongeveer ziet het er op tafel de zaterdagmiddag uit En zo eronder

Eén jaar later

Het is vandaag precies één jaar geleden dat een sabrerende Sinterklaas mijn winkel na een rigoureuze verbouwing heropende. Ook zette hij mijn toen volledig vernieuwde zakelijke site officieel online. En eigenlijk ben ik niet echt tevreden nog. Doordat mijn gezondheid me in 2005 toch wel in de steek liet heb ik niet kunnen uitbouwen wat ik voor ogen had. 2005 zie ik dan ook maar als een verloren 'tussenjaartje'. In 2006 komt het allemaal wel goed denk ik. Meisje is druk bezig met het ontwikkelen van haar webshop, en steekt sinds kort weer energie in plannetjes die nog gerealiseerd moeten worden. Zal ik dan toch maar even wat gebak bij de bakker halen?

Superweek

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Deze week lijken de sterren gunstig te staan voor Meisje. Het begon al afgelopen weekend toen ik de laatste shirts van de shirtenaktie voor het KWF verkocht. Dat vond ik echt geweldig, ik wacht nog op 2 betalingen en dan is mijn dagelijkse loopje naar de brievenbus ook voorbij en maak ik de opbrengst van € 289,15 over naar het KWF.
Maandag was al leuk, maar dat had ik al gelogd.
Gisteren bij de kandidaatstellingsvergadering hebben de leden mij (terwijl ik in de zaal ernaast zat, want dat is geheim), hoger op de lijst gezet dan de verkiezingscommissie had voorgesteld.
Vandaag kwam er een journaliste vanuit Amsterdam met het openbaar vervoer helemaal naar een uithoek van het land om Meisje te interviewen. Het artikel komt in januari in Bizz en toen ik haar net naar de veerhaven gebracht had, terugkwam en de post openmaakte waar ik nog geen tijd voor gehad had, bleek dat ik wederom genomineerd ben voor de titel 'Slijter van het Jaar', nu voor 2006.
Het systeem met provinciewinnaars is losgelaten, wat wel aardig is, want ik blijf nu gewoon eeuwig Beste Slijter van Zeeland!!!.
In maart 2006 worden nu de 10 slijters bekendgemaakt die doorstomen voor de titel 'Slijter van het Jaar' en die kunnen nu dus uit dezelfde provincie komen. Ik kan weer alle hulp gebruiken, daarvoor gaan we de Slijtervanhetjaar web-log, weer actualiseren en mag u in het gastenboeklogje (het gastenboek van vorig jaar is zover volgespamd dat ik daar niets meer mee kan) aangeven waarom ik die titel zou verdienen. Wordt nog een spannende maand, maart 2006...
En nu de rest van de week nog....

De Proeftafel

De proeftafel was bijzonder, is bijzonder en blijft bijzonder. De tafel die ik vorig jaar kocht, veel te duur was, sinds begin 1800 in een Vlaams klooster gestaan had en waar ik gelijk verliefd op werd, zou ik niet meer willen missen. Hij was te duur maar is inmiddels onbetaalbaar. In het afgelopen jaar hebben er aan die tafel met een geschiedenis mensen van allerhande pluimages gezeten. whisky-liefhebbers, wijnenthousiasten, kinderen (bij kinderfeestjes voor mijn zoontjes), vertegenwoordigers, politiek gelijkgestemden bij een vergadering, maar hebben er aan diezelfde tafel ook meerdere mensen gezeten die er plotseling ineens niet meer zijn. Er is enorm aan die tafel gelachen, maar ook aan gehuild. En er hebben meer en minder diepzinnige gesprekken aan plaatsgevonden, zoals met de familie na het verlies van mijn vader of met een vriendin als ik of zij even in een dipje zat.

Sinds een aantal weken heb ik de zaterdag uitgeroepen tot proefdag. Tussen 14 en 17 uur staat er een aantal wijnen open in het proeflokaal en kan ieder die dat wil doorlopen vanuit de winkel. Ikzelf kan nog niet in de winkel staan, maar best wat laten proeven en praten. Zo ontaarden die zaterdagmiddagen al een aantal weken in hele bijzondere.

De tafel nodigt uit tot gesprekken, het delen van passies terwijl er geproefd wordt. Zo kwam gisteren onverwachts mijn huisarts bij mij op consult en ging het niet alleen over mijn gezondheid, maar ook over de hare, haar passies enzovoorts. Tegen sluitingstijd voegde manlief zich bij ons en schonk ook een glas in en zo was het weer zo veel later dan op mijn bordje openingstijden staat.

Yes Yes Yes!!!!!

Dames en Heren!!! Voor het eerst in onze vaderlandse geschiedenis wordt er in plaats van een accijnsverhoging een accijnsverlaging doorgevoerd!!! (Meer info uit de laatste drie jaar). De lobby's hebben uiteindelijk vruchten afgeworpen.

*Legt even een flesje bubbels koud*

Deal

Meisje parkeert haar auto en stapt, schichtig om zich heen kijkend, uit. Uit de kofferbak haalt ze een plastic tasje met een opdruk van een vuurtoren. Het tasje heeft een kostbare inhoud. Ze controleert de inhoud nog even en begint te lopen. Tijdens het lopen pleegt ze een telefoontje, kort en zakelijk. Ze loopt richting het station van een grote stad in Midden Nederland. Ze wordt niet gevolgd. Zelfverzekerd houdt ze er de tred in. Aangekomen bij het station kijkt ze om zich heen. In haar richting loopt een shabby persoon. Samen zoeken ze een rustige hoek op. Het tasje wordt overhandigd en de shabby persoon overhandigt geld waar weer een BTW-bonnetje voor teruggegeven wordt..
Sommigen doen ook alles om van een fles af te komen.

Gigolo

En dan zit je aan tafel met de accountant en de fiscalist, Meisje haat cijfertjes dus wordt daar altijd wat melig van.
Uiteindelijk komt dat 'probleempje', een enorm kasverschil wat Meisje nog steeds niet heeft kunnen traceren.
'Als ik nu eens gewoon dat bedrag inboek als vergoeding voor een Gigolo', merkt Meisje op.
De accountant zegt lachend: 'Ja maar die is niet aftrekbaar.'
'Nou hij zei van wel hoor.'
De fiscalist en accountant kijken elkaar wat ongemakkelijk aan.
'Volgende agendapunt.'

Plannen

Meisje zit weer boordevol plannen waarvoor ze zich op het moment aan het verdiepen is in software, betalingen via internet, logistiek e.d.. Nu 2005 langzaam op een eindje loopt wordt het ook eens tijd voor een nieuwe poll, waaruit ook blijkt waar ik mee bezig ben. Ja ja je moet mee in de vaart der volkeren...

Joepiedepoepie? Accijnsverlaging in zicht!

De voorpagina van de Telegraaf meldt het, het Slijtersvakblad ook! Zou het dan toch eindelijk na drie jaar gaan gebeuren en onze acties eindelijk zin hebben?
Ik leg alvast iets koud voor de zekerheid.

Zalm actie

Sinds jaar en dag is er in deze periode van het jaar al een zalm actie van Glen Talloch whisky. Via de halslabels die aan de fles hangen kan de consument 10 euro korting krijgen op een Schotse zalm (met een kleine letter) voor de feestdagen.
Oktober en november zijn de traditionele zalmactie-maanden.
Hier wordt die zalm altijd bezorgd ongeveer een week voor kerst, precies rond de verjaardag van mijn oudste zoon, wat de familie wel prettig vindt.

Maar.... nu hebben we dus wel tegelijkertijd een Zalm (met een hoofdletter) en een zalm actie, wat enigszins verwarrend kan werken. Alhoewel...een mooiere reclame kan Glen Talloch zich niet wensen.
Ik hang Gerrit zijn poster maar boven de display.

Accijnzen

Ik heb het er onder andere HIER en HIER vaker over gehad, maar het is weer actueel.

Dit weekend start er een posteractie bij elke Nederlandse slijter. Ik ben benieuwd of de slijter waar Gerrit Zalm zijn borreltje koopt hem durft op te hangen...

Voor geïnteresseerden: op de site van de slijtersunie is meer te vinden. Zo kregen alle kamerleden onlangs een fles Blut aangeboden.

Vanmiddag om 16.10 ben was ik over dit onderwerp te horen bij Omroep Zeeland (ook via de stream).

En ik was zo vrolijk dit voorjaar, toen hij tot inzicht leek te zijn gekomen.

Update: Het interview is terug te luisteren HIER

Curry

Ik vond het al een scheetje toen hij in een ver verleden Countdown presenteerde, en dan laat je zo'n uitnodiging natuurlijk niet lopen....

Kicken

Gisteren zat ik even bij de Kamer van Koophandel, ik moest immers nog de VOF inschrijven. Grappig was dat op de hoek van de tafel uitnodigingen lagen voor een bijeenkomst waar ik maandag aanstaande een praatje mag houden. De tekst: 'Hoe maak ik van mijn winkel een succes?' spetterde van de uitnodiging af. Ik vond dat wel kicken.
Er schoot door mijn gedachten dat ik helemaal niet het gevoel heb dat mijn winkel (al) een succes is, maar als andere mensen dat denken dat waarschijnlijk wel voldoende is. Om het voor mijn gevoel een succes te maken zal ik nog de nodige energie nodig hebben.
Vanochtend belde de gespreksleider om de discussiepunten door te nemen.
Nu nog bedenken wat ik aan moet trekken...

Black Chicken

Soms leg je de verkeerde link. Ik stond vanmiddag even in de winkel om de laatste klanten 'weg te helpen', toen een Engelsman me vroeg: 'Do you have Black Chicken?' Ik dacht even aan een nieuw serum tegen de zo gevreesde vogelgriep, maar hij bedoelde natuurlijk gewoon Zwarte Kip Advocaat. En die had ik net opgehokt.

Meisje wordt weer actief

Jaja, de zakelijke site is ook eindelijk weer eens up to date gemaakt, voor het goede doel is er wat besteld en voorgefinancierd, er is wat heen en weer gemaild met een wijnmailvriendje over zijn nieuwe boek (welke per post gesigneerd naar Meisje komt), en passant bestelde ik nog wat van zijn prijswinnende wijnen, waar een leuke e-mailing van gemaakt moet worden. Ik help en adviseer weer klanten in de winkel, ontvang weer vertegenwoordigers die ik allemaal moeilijke vragen stel.
Kortom...we zijn weer helemaal in de running.
En dan zijn er nog al die plannen die eindelijk eens uitgevoerd moeten worden. Opzij opzij opzij!!!

Oktober Wijnmaand

Deze week was het Nationale wijnweek, maar ook Nationale kinderboekenweek en Nationale Onderwijsweek, hadden we dierendag, dag van de werknemer, dag van de leraar. En wie weet wat nog allemaal niet meer. Die eerste week van oktober blijkt een gewilde week.
Maar de hele maand oktober blijft het natuurlijk WIJNMAAND!
Meisje ruimt even haar proeflokaal op zodat vanmiddag iedereen die dat wil het één en ander kan komen proeven (en dat kan elke andere zaterdagmiddag in oktober nog). Even kijken; glazen, sommeliermes, kannen water, creamcrackers voor het neutraliseren van de smaak, spitoons (spuugbakken)... O ja...en de flessen natuurlijk. We zijn er klaar voor!!
Actief in de winkel staan lukt me nog niet lang, maar in mijn proeflokaal tussen de flessen wat lullen over de inhoud ervan gaat me prima af.

Familie

'Ja met mij', eigenlijk was het: 'Joa bie mî' omdat dit gesprek in dialect plaatsvond. Ik heb gelijk door dat het oudere zus nummer twee is, zo belde mijn vader namelijk ook altijd en dan moest ik maar weten dat hij het was. Zij heeft dat van hem geërfd. 'Hoe is het met je?' 'Ja, steeds beter, maar daar bel je vast niet voor.' 'Nee, ik krijg net een uitnodiging van de Kamer van Koophandel en daar staat in dat jij daar een lezing geeft.' 'Ja, dat klopt, ik vond het verzoek wel leuk, en ook het onderwerp en hoefde dus niet lang na te denken.' 'Dan denk ik dat ik daar ook maar eens heen ga.' 'Dat moet je zelf weten.'

De Kamer van Koophandel Zeeland start namelijk met een detailhandelsnetwerk voor de provincie. Tijdens de startbijeenkomst, de kick-off dus, zullen drie ondernemers zich presenteren. Het thema is: 'Hoe maak ik van mijn winkel een succes?' Dan gaat het over visies, inspelen op lokale omstandigheden, kansen en bedreigingen en keuzes die je maakt of juist niet. Ik voelde me vereerd gevraagd te worden, maar jeetje, dat is toch anders met familie in die zaal die me op heel andere dingen beoordeelt dan de rest van de zaal.
Vooral oudere zussen hebben daar een sterke neiging toe. Dan gaat het vaak niet om wat ik zeg, maar hoe mijn haar ligt, welke kledingkeuze ik gemaakt, welke make-up ik gebruikt heb en zo. Ik blijf natuurlijk altijd de jongste en zal daar nooit van af komen.

Gewoon vergeten dat ze er ook zit dan maar..

CDA heeft de slijter niet meer nodig

Enkele maanden geleden was er een delegatie van de 2e kamerfractie van het CDA te gast bij de jaarlijkse bijeenkomst van Slijters. Ze beloofden zich daar, bij monde van Maxime Verhagen, hard te maken voor het weer terugbrengen van het niveau van de accijnzen op sterke drank tot het niveau van die van 2002, niet alleen omdat de verhoging van 2003 haar doel totaal gemist had (meer inkomsten), maar ook de gehele drankenbranche voor een groot deel om zeep geholpen had. De CDA 2e kamerfractie liet de Slijters met een goed gevoel weer achter bij hun vertrek uit die brouwerij in Enschede.
Enkele weken later stemde de zeer betrouwbare fractie echter tegen het voorstel. Maar nu begrijp ik het eindelijk, de slijters vormen natuurlijk niet meer dan ongewenste concurrentie voor hun eigen webwinkel (zie relatiegeschenken), waar ze natuurlijk zoveel mogelijk wijn aan de christelijke man willen brengen. (6,50 voor een Vin de Table is trouwens wel een woekermarge, maar ik neem maar aan dat daar keurig BTW over afgedragen wordt en er in ieder geval 19% de staatskas in vloeit)
via.

Nieuws!!

Zal ik jullie eens een nieuwtje vertellen? Jullie wisten natuurlijk al lang dat ik de beste slijter van Zeeland ben, maar wat ik jullie nog niet verteld heb is dat ik sinds kort bestuurslid ben van de organisatie waarbij ik ben aangesloten. En ik heb er zin in!! Zo gemakkelijk is deze tijd economisch gezien niet, maar... dat brengt wel allerlei uitdagingen om je te onderscheiden en toch proberen te groeien. Officieel trad ik afgelopen weekend toe op een bijeenkomst waar ik helaas nog niet heen kon (sorry collega's, dat dansen doen we vast een volgende keer), maar de eerste bestuursvergadering haal ik wel. En, wat wel aardig is, blijkbaar moeten er nog mensen wennen aan een vrouw in dat bestuur, het eerste mailtje had namelijk als aanhef: 'Mijne heren', dat zal wel even wennen zijn voor de heren.....

Eigen baas

Het heeft voordelen èn nadelen eigen baas zijn. Zelf beslissen wanneer je wat doet, geen baas boven je hebben en onafhankelijkheid zijn voordelen. Maar naast geen recht op ziektewet en vaak heel veel uren maken, loop je ook het risico dat je af en toe een jurist moet inhuren. Als ik dan het uurtarief hoor van 130 euro per uur (het is wel een specialist), bedenk ik me altijd dat ik toch beter Rechten was gaan studeren misschien...

Luxe plekje

Buiten is de Omroep Brabant Zomertour (wat doen die hier????) begonnen. We hebben de winkel half afgesloten ivm kans op regen en daardoor veel schuilende mensen waardoor het overzicht verdwijnt (wat vaak meer kost dan het oplevert). Dat geeft mij wel weer een geweldig plekje om te zitten, een hele dag staan lukt me sowieso nog niet. Dus vanmiddag Live (er begint net een of andere Brabantse artiest die ik niet ken en covers zingt). Buiten voor de deur is er een Sodaclubdemonstratie en verkoopt manlief blikjes...Komt dat zien!!!

Jeugd en Alcohol

Bij Casa Luna ging het vannacht onderandere over Jeugd en Alcohol. Nu heb ik daar al jaren een mening over en heb daar ook vaak mee te maken. Drie jaar geleden schreef ik daarover al een ingezonden brief naar het Slijtersvakblad, maar vannacht kon ik me niet inhouden, en kreeg wat zendtijd. Het hele programma is nog even hier te beluisteren (in het 2e uur). Met dank aan Soundmaster voor de MP3.

Jaarmarkt

Vanochtend al vroeg werden we wakker van het lawaai van de kramen die opgezet werden. Nu ons plein heringericht is, er een brede stoep gemaakt is, waardoor de kramen een meter of 6 meer naar voren staan als vroeger, brengt ons dat niet echt meer extra klandizie. Sterker nog, we zijn een beetje weggestopt vandaag.
De regen valt met bakken uit de lucht en terwijl vanuit het raam van de woonkamer boven de jaarmarkt er zo uitziet, totaal verregend dus met chagrijnige marktkooplui èn toeristen die balen van het weer, spelen de kids maar een spelletje Twister.
Natuurlijk hebben ze zich vanochtend eerst tegoed gedaan aan kaneelstokken, snoepjes, poffertjes en de gratis spareribs die werden uitgedeeld.
Ikzelf heb een klein stukje over de markt gelopen, ben immers nog steeds niet 100% functioneel, en heb me wel een echt origineel terracotta schaaltje laten aansmeren wat een perfecte knoflookrasp blijkt te zijn. Het zal mij benieuwen of ik het net zo handig gebruiken kan als die standwerker die erin getraind is. Het zal weer wel niet en het zal wel een item blijken wat na enkele keren gebruik nooit meer de kast uitkomt, waarna ik gewoon weer de knoflookpers ga hanteren.

Babbelonië

Wij mogen ons in dit jaargetijde verblijden met redelijk wat Walen als klant. Vaak zijn dat Brusselaars die een jacht hier in de jachthaven hebben liggen. Sommigen komen binnen en beginnen het gesprek met: 'Vous parlez Français?', op mijn antwoord: 'Un petit peu', komt dan plotseling een stortvloed aan woorden waarin ik al vaak snel het spoor bijster raak, maar zo lang ze bij de onderwerpen drank, geld en bedragen blijven lukt het vaak wel.
Soms sta ik me echt met mijn beperkte vocabulaire helemaal uit te sloven, maar als ik dan per ongeluk verkeerd teruggeef klinkt het in keurig Vlaams: 'Allé madammeke, da klopt ier nie.'Of ze zeggen:'Vous parlez Français tres bien', waarop dan een stortvloed aan woorden volgt over kinderen of zo en dan knik ik maar wat, maar versta er maar af en toe een woord meer van.

Dan is er de categorie die echt zijn best doet Nederlands, wat ze in hun tweetalige land ooit wel geleerd hebben, te spreken, wat resulteert in gesprekken als deze: 'Eeft U balleis?' 'Balleis, hm even kijken wat U bedoelt, wat voor drank is het?' Samen rondwandelend door de winkel zie je ineens hun gezicht opfleuren en wijzen ze de fles aan. Een fles Baylies dus. Ze kunnen ook om 'spruitwater' vragen, vanochtend zocht er iemand een Grappa met Oniek, ja oniek, wat bedoelen ze daar nu weer mee? Na een paar minuten moeilijk kijken en proberen ze te begrijpen zeggen ze het in het Frans: 'Melle', 'Ah, honing bedoelt u.'

Ah, daar zijn ze

Gisteren was ik afwezig (iemand me nog gemist?).
Een vergadering in het midden van het land (hoera, 370 km op de teller en deze keer eens geen flits) maakte dat ik te laat thuis was om nog een logje te plaatsen.

Tijdens mijn afwezigheid was dan toch eindelijk die vertegenwoordiger langsgeweest die mij mijn felbegeerde en eerlijk verdiende prijzen zou brengen. Door mijn ziekte was ik op die betreffende dag afwezig en zouden de prijzen meegebracht worden door een vertegenwoordiger. Al weken hoorde ik van mensen die daar wel aanwezig waren dat ik mooie prijzen gewonnen had, maar moest steeds antwoorden dat ik nog niets gezien had.

De prijs bestond uit een enorme gevulde mand en drie lijsten, één met de oorkonde van de PR-prijs, één met de oorkonde van Provinciewinnaar en één met de cheque.

Wel jammer dat die vertegenwoordiger wat bruut remt, zodat twee van de drie glasplaten gebroken waren, de passepartouts ook beschadigd zijn en de mand helemaal uit elkaar lag. Fotootje volgt later als update (inmiddels gebeurd).

Biertje?

Soms gaat er wel eens iets mis. Medewerkers van de Heineken bijvoorbeeld die op een verkeerde knop drukken waardoor de containers met bestelde waren in plaats van keurig zakken op die klep gewoon van de klep gekieperd worden.
Wij zagen, in tegenstelling tot de chauffeur en zijn collega, de humor er wel van in, hoefden het immers niet op te ruimen en krijgen gewoon nieuwe spullen morgen, maar toen ik met de camera aankwam waren ze toch niet echt gecharmeerd. Om ze tegemoet te komen is er niemand herkenbaar en ook de nummerplaat van de vrachtwagen buiten beeld.

Op naar de volgende uitdaging...

...en dat is beter worden.

Ik ben niet Slijter van het Jaar geworden, maar ben wel de enige verliezer zonder lege handen.

Omdat ik zo vernieuwend bezig ben (en dat zijn niet mijn woorden) blijken ze voor mij een speciale prijs te hebben. Blijkbaar ben ik (ook hier) maandenlang gevolgd.
Wat ik dan win? Geen idee, ik ben straks tussen 16.00 uur en 16.30 live telefonisch daar in de zaal te horen, en dan hoor ik ongetwijfeld wel wat ik win.
Als ze me echt gevolgd hebben zou dat wel eens een Chocoladebehandeling kunnen zijn.

Update: Ik win een cheque van 250 euro, en heb toch minstens twee keer de zaal plat horen liggen toen ik aan de telefoon was...two minutes of fame

De winnaar bevindt zich in Noord-Holland, Slijterij Vidra in Wervershoof

*Zwaait even naar alle branchegenoten die nu even langssurfen*

D-day

Ook al ben ik er niet bij, het is morgen wel D-day. En mocht ik in de prijzen vallen...manlief heeft net mijn haar geverfd voor het geval er hier een perscircusje opduikt.
We gaan wel proberen een soort van verbinding te krijgen met Enschede, ik had vanmiddag de organisatie aan de telefoon.
Mocht het online niet lukken, wordt het een ouderwetse telefoon, maar Meisje zal op de één of andere manier er wel een heel klein beetje bij zijn....

Pech

Tja, ik vind dit niet echt leuk, maar ik kan het nu eenmaal niet. Mijn lijf staat me niet toe maandag die reis naar het oosten van het land te ondernemen en het is verre van geweldig dat ook onder ogen te zien.
Mocht ik de winnaar zijn van die felbegeerde prijs zal ik die zoen van Maxime Verhagen dus ook niet krijgen....
Ook Omroep Zeeland kan zich de reis naar Enschede besparen.

'Goeiemorgen, u spreekt met Omroep Zeeland, we hebben hier een persbericht dat u maandag in de race bent voor de titel 'Slijter van het Jaar'.
'Ja, dat klopt.'
'Nu willen we graag van u weten hoe uw dag er maandag uitziet.'
'Nou... vooral wit plafond.'

Visioen

'Maak van elke bedreiging een kans' is altijd mijn motto geweest.
Zo ontwikkelen zich in mijn hoofd vaak hersenspinsels. Tel daarbij op een overdosis aan fantasie en wat creativiteit en voila, door die altijd doordraaiende hersenmassa ontstaan interessante ideeën die vaak verre van realiseerbaar zijn of in sommige gevallen pas jaren later gestalte krijgen.
Terwijl ik op mijn rug lig in een door manlief fris verschoond bed met de laptop tegen mijn opgetrokken knieën aan, ik intensief luister naar een interessante reportage op radio 1 waar ik normaal geen tijd voor heb, de winkelbel beneden met geruststellende regelmaat gaat (manlief heeft dus genoeg te doen) en ik wel wat mails en telefoontjes kan afwerken (ik sta versteld wat ik allemaal nog liggend kan regelen), bedenk ik me hoe ik kan zorgen dat ik over anderhalve week toch naar die bijeenkomst kan waar ik het laatste jaar zoveel energie in heb gestopt. Die dag zou een climax kunnen worden en nu betwijfel ik of het me gaat lukken daar überhaupt te kunnen verschijnen.
Mijn situatie zal dan snel moeten verbeteren en dat doet hij voor alsnog niet, dus hoe kan ik van deze bedreiging een kans maken?
Er dringt zich een visioen op; een zaal in het oosten des lands. Op een groot beeldscherm voorin de zaal zijn zojuist met een powerpointpresentatie alle 12 provinciewinnaars gepresenteerd, 11 van die winnaars zijn in de zaal aanwezig, nummer 12 is door omstandigheden afwezig, fysiek dan, want op het scherm in de zaal verschijnt via het internet, msn en webcam kandidaat nummer 12, keurig gesoigneerd op een keurig opgemaakt bed. Fysiek is ze er niet bij, maar je bent een online-slijter of je bent het niet, dankzij de moderne technieken is ze toch bij de finale aanwezig.
Maar dit is slechts een visioen. Ik denk dat ik manlief, die zich niet alleen verrassend ontpopt tot slijter, maar ook tot 'James mijn trouwe butler' wel zover krijg me te rijden en we moeten dan maar gewoon een hotel boeken zodat de terugreis een dag later plaatsvindt. Wat extra Tramadolletjes, Dyclofenacjes en Paracetamolletjes moeten de rest dan maar doen.
Zo, en nu ga ik nog even vet misbruik maken van de situatie en naar beneden bellen dat er even iemand koffie naar boven brengt, dan kan James ook gelijk dat lege bordje, die lege koffiekop en dat lege schaaltje van de aardbeien terug meenemen.

Verloedering van de branche

Ik had het niet beter kunnen omschrijven.

Wederom zorgt de omzethonger van een producent voor commotie in de branche. Hoogervorst zal zoveel wetswijzigingen en accijnsverhogingen kunnen doorvoeren, als de omzethonger groter is dan de maatschappelijke verantwoordelijkheid die deze branche toch niet mag verloochenen in mijn ogen, is dat dweilen met de kraan open.
Ik voel een boycotje aankomen. Vaak de enige manier die helpt in dit soort situaties.

Aftellen

Vandaag over een maand is het D-day. De strijd loopt langzaam ten einde. De meest verse artikelen staan weer gelogd.

Blijven lachen

Het zit Meisje niet mee de laatste tijd, er blijkt nu een megalekkage te zitten bij de aansluiting oud-nieuw, wat betekent dat na de regenbuien van gisteren er water in het magazijn staat, de dozen pap zijn geworden, er water in de winkel staat en die mooie verf van mijn nieuw gestucte muren afbladdert.
De aannemer kwam wel gelijk toen ik hem belde, dus dat moet worden opgelost, maar eigenlijk kan ik dit er nu even niet meer bijhebben en probeer ik een beetje afstand te nemen.
Natuurlijk valt dit gewoon onder de bouwgarantie, maar toch baal ik hier weer wel even stevig van, dus als iemand iets leuks te melden heeft vandaag, graag!
Cheer me up!!

Uitdaging van de dag

De uitdaging van 30 april is hier al jaren dezelfde. Op 30 april lopen hier ook altijd veel oosterburen rond, die hebben namelijk op 1 mei een feestdag. Koninginnedag is de enige dag per jaar dat je die voorraad Oranjebitter kunt verkopen (zo koningsgezind zijn ze hier nu ook weer niet), die staan dan vandaag ook op de toonbank. Een verhaaltje dat wij Nederlanders dit vandaag traditioneel drinken haalt zo'n Duitser dan vaak wel over de streep het te kopen.
Ik zeg er uiteraard niet bij dat bijna niemand het lekker vindt, ik moet immers toch van die voorraad af en elke keer als ik een Duitser met een Oranjebitter naar buiten zie gaan heb ik minstens een half uur plezier, dat geeft elke keer weer een kick.

Pompiedom

En dan is het maandag, kom je wat langzaam op gang. Just an ordinairy monday.
Maarrrrrrrrrrr dan komt er een mailtje waar je even helemaal van zit te kicken.
Het dagblad Trouw publiceert binnenkort in een bijlage een artikel van anderhalve pagina over weblogs waarin 5 weblogs behandeld zullen worden. De hoofdredacteur wil weten of ik interesse heb, maar ik weet natuurlijk nog niet of ik ook uitverkoren ga worden.

Wel leuk, zeker na die klant die je al meewarig aankeek toen je een verhaal opdisselde over de geschiedenis van jenever omdat hij een opmerking maakte over ingrediënten en smaken.
'Hoe kan een vrouw nu iets van drank weten?' Vervolgens vraagt hij of je nog in de race bent voor 'Slijter van het Jaar', dat beaam je en je vertelt dat inmiddels de provincietitel binnen is, waarna hij weer opmerkt:'Een vrouw kan toch nooit een goede slijter zijn'. En aangezien ik er absoluut niet tegen kan onderschat te worden, zeker niet op basis van sekse, laat ik hem fijntjes weten Meestervinoloog te zijn, al 6 jaar stukjes te schrijven en een vakidioot te zijn.

Zijn ogen worden groter en met een 'Ik zal u niet meer onderschatten', verlaat hij de winkel.

Spill the wine

Zo'n zooitje als hier was het gelukkig niet, maar toch blijkt het niet mijn dag te zijn.
Ik brak voor het eerst in vele maanden een fles rode wijn, natuurlijk gewoon door een lompe aktie. Die fles was een mooie Piemonte, de laatste van een partij en stond eigenlijk gereed om mee te nemen naar boven, Meisje drinkt de restjes wel op. Snel ging ik aan de slag met doeken, sop, bezem en veger en blik.
Toen ik de zooi eindelijk opgeruimd had en er een heerlijk passende geur zich door de winkel verspreidde, schoof ik wat doosjes terug die ik snel verschoven had om het karton niet door de zich uitvloeiende wijn te laten verpappen.
Tijdens die schuifbeweging stootte ik een mooie Barbera om (ook de laatste en ook voor Meisje) en lag er weer een plas heerlijk geurende rode alchoholische vloeistof op mijn nagelnieuwe vloer met stukken glas er middenin.
Positief is de perfecte sfeer die de doordringende geur van de wijn nu creëert in de winkel. Negatief is dat ik nog twee containers drank moet prijzen en opruimen en ik een beetje bijgelovig ben. Er sneuvelt er dus wellicht nog één vandaag.
En Meisje heeft niks te drinken deze week.

Mededeling

Verloop van the battle

Uit eigen belang hebben mijn jongens ook maar eens een berichtje in het gastenboek geplaatst (de slijmballetjes). Het staat nu op het internet, dus ik kan niet meer terug en ik heb dat inderdaad beloofd.

Het aantal berichten is inmiddels de 100 gepasseerd op het internet. In de winkel kunnen er sinds dit weekend kaarten geschreven worden door de niet-internetters. Ik heb nog maar even een rol postzegels bijgehaald net.
We blijven lekker bezig dus. Ik heb er ook wel plezier in, mocht het toch niet lukken om te winnen weet ik in ieder geval dat ik er alles aan gedaan heb.

Kom maar halen

Op deze druilerige tweede Paasdag heb ik een enorme schaal paaseitjes gereedgezet voor de klanten die de moeite nemen toch even binnen te komen.
De marktkooplieden kijken niet blij, ik denk dat ze niet zo heel veel drukte verwachten gezien het weer.
Die kunnen dan ook niet in het geval van geen klanten even een logje schrijven, wat ik dan weer wel kan.

Dubbel

Al maanden komt er een blond engelstalig meisje, begin twintig, elke paar dagen wel iets halen. Aardig meisje, maar af en toe twijfelde ik wat aan haar, omdat ze bijvoorbeeld een vraag stelde die ik een paar dagen eerder al eens beantwoord had.
Vanochtend terwijl ik een vertegenwoordiger en een vriendin aan de koffie had loop ik de winkel in als de bel gaat.

'Krijg nou wat!! Het zijn er twee!!!' Het meisje stond voor de toonbank en toen ik verder keek stond het meisje ook voor het whiskyschap. Even twijfelde ik aan mijn eigen verstandelijke vermogens, maar het waren echt twee identieke meisjes.
Na hun fles te hebben afgerekend loop ik wat verdwaasd terug naar het proeflokaal en zeg totaal in de war: 'Wat me nou gebeurt, er zijn er twee.'
Ze drinken dus ook maar de helft van wat ik dacht .

Vervolgens hoor ik een verhaal van vriendin dat de kapster onlangs 's ochtends iemands haar verfde die 's middags weer kwam, ook zij was totaal in de war, want ze wist immers zeker dat ze deze klants haar die ochtend al had geverfd.

Oftewel: Hoe een Engelse tweeling de middenstand van een dorp tot wanhoop drijft.

Vooruit dan

HIER kunnen jullie een foto van me zien zoals die vandaag bij velen op de mat viel.

Zalm bindt in

Ik schreef er al vaker over, zoals HIER
Zalm ziet zijn fout in, door de accijnsverhogingen van twee jaar geleden heeft hij immers in plaats van 70 miljoen euro meer ontvangsten fors minder geïncasseerd.
Voorts dacht toen de hele tweede kamer dat ze stemden voor alleen een accijnsverhoging op de alcopops (in de volksmond allemaal breezers genoemd) en werd dat er even snel 'doorgejast' omdat onder invloed van de LPF de aftrekposten van investeringspanden behouden moesten blijven in het belastingplan 2003, wat dus dat gat van 70 miljoen opleverde in de begroting. Dat dat gat niet gedicht is maar nog groter geworden is, hoor je dan weer verrekt weinig over.

Dat de gevolgen desastreus waren voor veel slijters in de grensstreek, er tientallen collega's hun deur hebben moeten sluiten en de enigen die lachten de ministers van Financiën van de buurlanden waren ziet hij nu eindelijk ook in. HIJ DRAAIT HET TERUG!!.(klik)
Nu weet ik toevallig dat hij zelf graag een jenevertje drinkt, dus wellicht ook eigen belang en inmiddels zijn er wel honderden banen verloren gegaan, maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald ( toch?).

Spionage

Het leuke van internet is dat het de wereld, maar vooral Nederland heel klein maakt. Door mijn internetcontacten zijn inmiddels diverse provinciewinnaars/concurrenten bezocht en ik krijg dan een keurig mailtje met de in hun ogen (consumentenogen dus) sterke en zwakke punten van die zaken. Waar ik dan weer van kan leren natuurlijk.
Dit is wel lachen, uiteraard blijven die mailtjes met recensies in mijn bezit.

Tsssssssssss

En dan komt er een bestelling, chauffeur duidelijk van het type 'ik haat werken', moet er éénmalig aan de voorkant gelost worden (wat overigens was aangegeven bij de bestelling) en krijgt ie de containers niet over de drempel.
Ik help overigens en ik merk op nadat ie dat wieltje van die container al op mijn teen geduwd had en door mijn gekrijs heen ook nog eens doorduwde (ik heb immers geen stalen neuzen): 'Nou dan stapelen we het wel even af' (let op, ik zei WE, want ik ben nooit te beroerd om te helpen).
'O nee, dat kan niet, dat kost me teveel tijd, en die moet betaald worden', vervolgens neemt ie wel ruim een half uur de tijd om zijn baas te bellen en laat drie kwartier na aankomst de containers op de stoep staan.
Andere chauffeurs die wel plezier in hun werk hebben krijgen vaak nog koffie of een blikje voor onderweg van me, deze wil ik niet eens meer over de drempel. Jee, deze l*l heeft het voor elkaar gekregen mijn dag te verzieken en me een blauwe teen te bezorgen.
Je kan maar plezier hebben in moeilijk doen, afstapelen met zijn tweeën had nog geen tien minuten geduurd.
(zo, ik heb mijn woede even van me af geschreven.)

Afrekenen

Interpay vind ons voorbarig, nou dan zijn we in ieder geval op tijd.
Als ze veroordeeld zijn voor een boete van 47 miljoen euro die de schatkist ingaat, mogen de ondernemers die gedupeerd zijn ook schadeloos gesteld worden. Ook mijn brief zat in die vrachtwagen.
Blijkbaar loopt er nog een beroepsprocedure van Interpay, laat ons dan maar voorbarig zijn en er vanuit gaan dat ze het hoger beroep verliezen.

Interpay, it's paytime!

Update: Ondernemers kunnen nog steeds Interpay aansprakelijk stellen en hun rechten veilig stellen, een voorbeeldbrief vindt je Hier

Ik word verwacht

Op 6 juni, D-day, Decision-day dus, vindt de finale plaats van de Slijter van het Jaar verkiezing in Enschede. Het is natuurlijk de bedoeling dat ik de andere 11 provinciewinnaars daar versla (als ik al niet in mezelf zou geloven, wordt het helemaal niks natuurlijk).

Ik kreeg van de week mail uit Enschede, de feestverlichting hangt daar al gereed!!

Bedankt Frans!!!

Nieuwe week

Er is een hoop werk blijven liggen de laatste weken. Dus zal ik er deze week stevig tegenaan moeten om het één en ander in te halen.

-Bijwerken administratie (het ergste wat er bestaat, maar moet wel gebeuren).
-Schrijven van een calvadospresentatie voor een proeverij in maart.
-Schrijven van een presentatie voor de beginnende wijnenthousiast (ook voor maart).
-Afmaken van wat dingen die ik beloofd heb te doen voor iemand anders (wat wel weer leuk is).
-Schrijven van m'n colomn waar morgen de deadline weer van verstrijkt (twee weken zijn altijd zo om en ik heb nog geen enkel idee voor een onderwerp).
En dat moet allemaal even tussendoor, want als het goed is wordt het natuurlijk ook nog druk in de winkel.
Dus mochten er een paar dagen geen verse logjes verschijnen (als ik het kan laten), er is niks bijzonders aan de hand, er wordt gewoon even echt gewerkt.
Jullie ook een fijne werkweek.

Kicken

En zelfs de Burgemeester is blij met me op de startpagina van de Gemeente

The Battle starts

Ik heb vandaag denk ik een knop omgezet. Waarom zou ik wachten tot morgen?
We gaan gewoon WINNEN!!!

Bloemen en zo

Een enerverend dagje was het wel. Ik schoot uit met mijn stanleymes bij het dozen opensnijden, wat me een enorme jaap in mijn linker wijsvinger opleverde.
Een attente klant heeft me geholpen die joekel van een wond dicht te plakken (zowaar was mijn ehbo-doos eens compleet, zelfs de schaar zat er in). Ik werd zelfs wat misselijk van de pijn. Zometeen maar eens even kijken of het dicht is anders doen we nog wel een bezoekje aan de huisartsenpost voor een hechting.

Na dit accidentje kwam er iemand een boeket afgeven. Boeket? Voor mij? Ik ben nog lang niet jarig en er is niemand die iets goed te maken heeft zover ik weet.
Er schiet van alles door mijn gedachten. Heb ik misschien iets gewonnen? Is er misschien een geheime aanbidder? (het is tenslotte bijna valentijnsdag).
Je weet het niet hè. Koortsachtig ga je op zoek naar een kaartje, dat moet toch ergens hangen? Wel een heel mooi boeket, van wie is het nou!!!!
Dan vind je eindelijk het kaartje en blijkt het van een leverancier te komen die je 2,5 maand na de heropening alsnog feliciteert.
Net bekomen en toch wel wat teleurgesteld dat dit dus niet echt heel spannend is, loopt er een fotograaf binnen. O ja, die had gebeld, er moesten wat foto's over met daglicht.
Jee, dit is geen trui voor een foto, je sprint twee trappen op, rukt wat uit de kast en verkleed je snel terwijl je die trappen weer afrent, op de eerste verdieping een verbaasde oppas passerend op de overloop. Nu nog proberen die megapleister te verbergen op die foto's.
Daarnaast druppelen er constant gevluchte Limburgers, Brabanders en Duitsers binnen, het was nog lekker druk ook.
En nu ga ik relaxen. Fijn weekend voor jullie ook.

Update: Inmiddels heb ik een flink ingepakte vinger wat het typen wat moeilijk maakt. Na het uitpakken en eens goed kijken bleek het eigenlijk wel een erg diepe, lange gapende wond te zijn, dus toch maar even naar het ziekenhuis. Het is niet gehecht maar geplakt met een soort secondenlijm (dat kon volgens de dokter omdat ik 'droog werk' heb) .
'Hoe laat is dat gebeurd dan en waarom bent u toen niet gelijk gekomen?' Ja ja, en dan een briefje op de deur: wegens zere vinger gesloten. Dat doen we dus niet. Ik was nog wel net binnen de vereiste zes uur zei hij.
Vrouw Visser nog bedankt voor het rijden en Man Visser voor het opvangen van de kids (turf jullie bonuspunten maar op het lijstje).

Dames en heren winkeliers, we gaan terugvangen!

Eerste alinea uit een mail van MKB Nederland: Ik ga toch maar even wat formuliertjes invullen en printen.

Geachte heer, mevrouw,

Interpay heeft naar het oordeel van de Nederlandse Mededingingsautoriteit jarenlang te hoge tarieven berekend voor het PINnen. Hiervoor hebben Interpay en de aandeelhoudende banken een fikse boete van 47 miljoen euro opgelegd gekregen.
Wilt u uw rechten veilig stellen, om het teveel betaalde voor het PINnen aan Interpay terug te kunnen vorderen, lees deze brief dan zorgvuldig en neem direct actie! Wanneer u geen actie onderneemt, dan komen uw rechten voor het terugeisen van het te veel betaalde aan Interpay te vervallen.

Out of my hands

Zojuist heb ik keurige kopietjes gemaakt van alle redactionele artikeltjes van de laatste maanden, het waren er 8 en hadden er 11 kunnen zijn, als ik niet zo slordig zou zijn en alles netjes bij elkaar had gelegd. 'Hé waar zijn die kranten die onder de toonbank lagen?' 'Die heb ik weggegooid, lagen daar toch niks te doen?'
Ik heb een uitgebreide begeleidende brief geschreven, de hele mikmak in een kingsize-enveloppe gestopt en net naar de post gebracht. Volgende maand worden de provinciewinnaars bekend gemaakt. We zien wel, ook als ik het niet red heb ik er in ieder geval zat energie ingestopt. Degenen die een berichtje in mijn gastenboek achterlieten bedank ik in ieder geval al hartelijk voor hun bijdrages. Aan jullie ligt het niet!!!!

Net manliefs e-ticket voor morgen uitgeprint, de techniek staat voor niks tegenwoordig, komt geen balie meer aan te pas.

Bah!!

En dan begin je de dag met een goed humeur en kan dat op slag omslaan in woede en frustratie.
En de fout blijkt wel degelijk bij een geldverstrekker te liggen.
Leuk dat je door een fout van een bank voor lul wordt gezet bij je leveranciers.

Daar gaat mijn reputatie, ik zal de dag koesteren dat ik geen bank meer nodig heb.

Hoppa

En terwijl ik net een artikel mag lezen en verbeteren welke volgende maand gepubliceerd wordt komt er iemand een stapel met 100 Horecabulletins brengen. Leuk artikel staat daarin, alleen de foto had wel wat scherper gekund. Beetje wazig typje nu.

Oproepje

Vanmiddag werd ik geïnterviewd. Volgende week komt er ergens een fotograaf, maar daarvoor moet ik even wat in scène zetten.
Ik zoek daarvoor drie of vier mensen uit de buurt die even voor een foto willen deelnemen aan een intieme proeverij aan de proeftafel met mij. En na het nemen van de foto's mag je ook nog je glas leegdrinken. Wijn en eeuwige roem, wat kun je je meer wensen?
Ben benieuwd of iemand zich aanmeldt.
Precieze tijdstip weet ik nog niet, daarover word ik gebeld. Iets voor Vrouw Visser en Buurman misschien (het is alleen voor de foto hoor, dus je hoeft het niet eens door te slikken).

Proefflessen

In de winkel komt dus nooit een fles te staan die niet is voorgeproefd (niet elke fles natuurlijk, maar wel voordat hij besteld wordt), maar af en toe zie ik door de proefflessen het bos niet meer.

Score afgegeven proefflessen door vertegenwoordigers deze week (en het is nog maar woensdag): vier Mexicanen, een Portugees, twee Hongaren en drie Chilenen.
Omdat alleen proeven nu eenmaal een stuk ongezelliger is zal ik eens even nadenken wie het op prijs zou stellen om mee te proeven en ook nog een structurele bijdrage kan leveren aan het beoordelen van die wijnen (en dan iets uitgebreider dan 'is wel lekker ja' graag).
Suggesties?

Tussen- en eindstand Tsunamiglas toonbank

Gisterochtend zette ik een groot glas op de toonbank met een briefje erop geplakt : TSUNAMI GIRO 555.
Alleen aan papiergeld zit daar nu al ruim 150 euro in, ik hoop om 5 uur toch wel tegen de 200 euro uit te komen. Mensen doneren grif, ook vijfjes en tientjes, en ja, als je je Champagne kunt veroorloven kun je ook wel wat missen. De precieze stand en een foto van het goedgevulde glas log ik vanavond. Ik ben blij gulle klanten te hebben.
Vanavond zal dat bedrag ook worden overgemaakt door mij naar 555.

update 16.00 uur foto:

Opbrengst: € 218,30

Bank zonder geld

Regelmatig maak ik me een beetje boos. Zo vond ik het vorig jaar al belachelijk dat ik niet meer gewoon op het moment dat ik dat nodig had muntgeld kon halen op de bank. Bellen voor 11 uur en dan kon ik het de volgende middag afhalen. Biljetten was al een ander verhaal, die moesten drie dagen vooraf besteld worden. Na veel gezeur van mijn kant zien ze nu biljetten van 5 als muntgeld en kon ik dat (tot nu toe) op één dag bestellen.
Vanochtend belde ik keurig mijn bestelling pasmunt door (dat gaat er hier met bakken uit) en wordt me gemeld dat de procedure veranderd is en het nu drie werkdagen duurt eer ik het af kan halen.
Wat??? Drie dagen? Ik moet nu al zien wat er volgende week in mijn kassa zit???
'Uw relatiebeheerder had u hiervan op de hoogte moeten stellen.' Dat is dus niet gebeurd.
Ik herinner me een vergadering van de klankbordgroep van deze bank een paar maanden geleden waarin doodserieus werd gemeld dat iemand die veel muntgeld nodig heeft door hun in contact kon worden gebracht met bijvoorbeeld een kerk, die door de collectes veel muntgeld af te storten hebben, wat de bank ook niet meer wil. Storten van muntgeld is maar lastig en arbeidsintensief, evenals muntgeld opnemen.
Waar zijn we in Godsnaam mee bezig?? Ben ik als winkelier straks afhankelijk van de kerkdiensten en de goedertierenheid van de koster als ik mensen wil kunnen teruggeven??
Ik opperde dat het wellicht een beter idee is een automaat te plaatsen waar rollen muntgeld opgenomen kunnen worden. Het antwoord: 'Die automaten bestaan wel, maar zijn te duur'. Op dit moment betaal ik 30 cent per rolletje, wat ook al pure diefstal is. De verklaring van de bank is dat het muntgeldverkeer vroeger gesubsidieëerd werd door de Nederlandsche bank en dat het nu kostendekkend moet zijn.
De banken moeten zich mijns inziens gewoon bezig houden met hun kerntaak, het geldverkeer dus. Als ik vanaf nu muntgeld wil hebben moet ik bestellen, vervolgens wordt het door de bank besteld bij de Nederlandsche bank en dat duurt 3 werkdagen. Voor de duidelijkheid, we praten hier dus gewoon over ons eigen wettige betaalmiddel, de euro.
En wilt u me een plezier doen en vanaf nu gepast betalen?

Ook de verbouwing gaat door

Het was eigenlijk vandaag wel een zware dag. Gisteren was wel een aanslag op vooral mijn fitheid.
Om half acht stonden de heren bouwvakkers er echter weer en om half negen was er een rendez-vous met de aannemer en de architect. Ik heb net nog even een paar foto's geplaatst.
Morgen weer een dag (ondertussen gaat de winkel en alles daarbij natuurlijk wel door).

Nieuwe foto's

De nieuwe foto's zijn geplaatst. en nu slapen, morgen is het weer vroeg dag.
Ik wen al helemaal aan vroeg opstaan, nu nog wennen aan vroeger gaan slapen:(

Genoeg voor vandaag

Ik heb nog genoeg werk. Morgen is er echter weer een dag.

Alles wat ik zondag uit die winkel gehaald heb probeer ik er nu op noodschappen weer in te krijgen, maar alles zit onder een dikke vette laag stof, dus poetsen en poetsen en passen en meten.

Kadootjes poets ik gratis af bij de kassa, daar ligt een zeem nu.
Eigenlijk vinden de klanten het helemaal niet erg, de meesten zijn juist razend enthousiast als ik vertel hoe het gaat worden.

Na een ochtend drillen bleek de afvoer waarnaar de heren op zoek waren ergens anders te liggen, over dat gedrilde gat ben ik ook nog even languit gegaan. Ik zal straks wel even naar die knie kijken.

Nu eerst eten en dan nog even de foto's laden en ook nog een mail naar al die genodigden voor het feest voor zondag sturen.

Ja wat dan?

Ik was stellig van plan om een emmer sop mee naar beneden te nemen (beneden heb ik geen water meer) om in ieder geval een stukje van de winkel te ontdoen van dat steengruis en stof. Om half acht zijn de heren bouwvakkers echter gelijk begonnen om met drilboren sleuven te maken in de betonnen vloeren voor de leidingen van de nieuw te bouwen toiletten.
De stofproductie gaat nog even door.
Buren die nog niet wakker waren zijn dat nu ongetwijfeld wel en die emmer sop laat ik nog maar even voor wat die is.
(Maar het eindresultaat over drie maanden zal geweldig zijn).

Onterechte conclusies

Zwaar materieel wordt ingezet om muren te slopen. Een sloper vraagt of er nog stroom op een kabel zit. Je checkt de meterkast, gooit de bewuste groep uit. Je checkt het, okee, de juiste groep.
Je komt terug boven waar tijdelijk je kantoor is en en dan blijkt de Pc op zwart te zijn gegaan en stroomloos te zijn. Je gaat weer naar de meterkast, de aardlek blijkt eruit gevlogen te zijn. Je zet de knop weer om en floep daar gaat hij weer.
Je blijft checken, die schakelaar omzetten en de aardlek blijft er gelijk weer uit floepen.
De bouwvakkers hebben nog stroom en je hebt echt de juiste groep uitgezet.

Na een half uur zoeken blijkt het "gewoon" het strijkijzer te zijn waar de hulp mee aan de gang is en daar denk je op zo'n moment dus totaal niet aan.
Dat wordt een nieuw strijkijzer, dat is de boosdoener die kortsluiting maakt.

Avond

Mocht het jullie opvallen dat ik zelf weinig logs bezoek, mijn excuses dan.
Ik ben blij dat het avond is en mijn haar kraakt nog steeds.
Ik heb wel even nieuwe foto's geplaatst.
En nu douchen en naar bed, die bouwvakkers en slopers staan hier weer om half acht.

Tataaaaaaaaaaaa

Herinneren jullie je dit logje nog?
Ik had dus een brief geschreven naar een ambtelijke instantie waarvan een ambtenaar dreigende taal had uitgesproken dat hij de vergunning die ik volgens de gemeente krijg weer zou intrekken omdat volgens hem een proeflokaal NOOIT mocht. Of ik moest nog een extra sluis bouwen.
In die brief schetste ik de situatie met de vraag schriftelijk mij mee te delen wat dan nog het probleem zou zijn. Vandaag was er een antwoord: Uw interpretatie van de Drank-en Horecawet is de juiste, in uw geval is geen sluis nodig.

Een kopie van de brief is naar de Gemeente, niets kan de vergunning nu nog in de weg staan en die brief gaat onder de toonbank voor het geval dat die ambtenaar overijverig blijft.
Alles komt goed.

Puin

De gehele dag daalde het fijne stof overal neer.
De eerste muur is eruit en op elke fles en elke centimeter ligt nu een filmpje stof. Zelfs mijn haar voelt krakerig aan.
De toonbank heb ik wel even een sopje gegeven, wat overigens weinig nut heeft want morgen gaan er weer twee muren uit.

Er hangt een mooi oranje zeil in de winkel, maar dat spul kruipt overal doorheen.
Tot mijn verrassing bleek er aan het eind van de middag ook nog een bouwvergadering. Plotseling stonden de aannemer, de constructeur, de elektrokerel, de loodgieter, de architect, de uitvoerder en de sloper hier. De keuken bleek even te klein, maar die ga ik echt niet verbouwen!!

De eerste tegenvaller is er ook al, de vloeren blijken niet gelijk te lopen nu de muur eruit is, meerwerk dus (of een dorpel, maar we willen geen dorpel midden in de winkel).
Ik heb tegeltjes uitgezocht voor de toiletten en nu gaan we het magazijn leeghalen waar morgen de muur uitmoet.
De foto's van vandaag volgen later op de avond HIER.

Begonnen!!

We zijn begonnen!!
Met de verbouwing dan, maar omdat ik niet-geïnteresseerden niet wil vermoeien en niet onnodig dit log wil vervuilen is er nu ook een Verbouwingslog.

Leeg

De wijnhoek is leeg, het kantoor/dagverblijf ook. Alles is gedemonteerd en de rest van het pand staat overal vol met dozen, dozen en dozen en dozen.
En nu gaan we ergens een hapje eten. Het was een bijzondere zondag, zelden zo hard gewerkt als vandaag.
Alles wat leeg moest is leeg, en wij zijn ook leeg.

Buurman alvast bedankt voor de opslagruimte, de rolcontainers, de ruimte waar ik straks mag parkeren als die bouwkeet er staat en de mentale steun.
Nu ik het drukker krijg wil je dan ook even de reacties hier in de gaten houden voor me?

Druk vrijdagje

Vanmorgen bij de post had ik een leuk pakketje, nu krijg ik vrijwel dagelijks uitnodigingen voor proeverijen e.d., maar deze viel extra op. Er zaten namelijk drie repen Belgische Chocolade in de envelop, voorzien van een uitnodiging voor een wijn-chocoladedegustatie in Brussel. De proeverij laat ik voor wat die is, maar de chocolade blijkt heerlijk.

De verhuizing van de Pc is overigens goed gegaan, alles werkt weer.

Ik zie echter nu al op tegen zondag als al die wijn uit die schappen gehaald moet worden, maandag worden die kasten gedemonteerd. Ik heb vanmiddag een mail gemaakt voor mijn e-mailklantenbestand dat ze vandaag en morgen elke 3e fles wijn uit de schappen gratis krijgen. Er wordt niet meer aangevuld en op=op. Dat resulteerde in toch nog een drukke dag.
Het mooiste zou zijn als morgenmiddag om 5 uur die schappen gewoon allemaal leegverkocht zijn. Ik zet bewust geen advertentie in de krant omdat ik dit voordeeltje liever aan mijn trouwe klantjes gun, en die zitten vrijwel allemaal in dat wijnklantenmailbestandje.
Maar jullie als trouwe bezoekers van mijn log krijgen die mogelijkheid ook hoor. Morgen nog een hele dag!!

Eline kwam ook nog even langs, maar met het openbaar vervoer is dat wat moeilijk meenemen. Zij zit nu in de trein naar huis.

De irritatie van een winkelier

Als het weer iets minder wordt, een toerist niet het strand op kan, gaat deze zich vaak vervelen.
Winkeliertje pesten is dan een aangename bezigheid. Nu wil het geval dat die winkeliers in een toeristisch gebied zo na half augustus langzaam op hun wenkbrauwen beginnen te lopen en één van de eerste symptomen daarvan is een verlaagde irritatiegrens.

Zo viel me vandaag weer de vakantievierende kostwinnende man op. Dit is een man die normaliter nooit boodschappen doet. Tijdens de vakantie doet hij dat wel om zijn vrouw te plezieren. Of zijn vrouw weigert drank voor hem te kopen, dat kan natuurlijk ook.
Hij weet echter niet hoe zijn pinpas door het apparaat moet, zijn pincode is hij vergeten omdat hij deze simpelweg zelden of nooit gebruikt en hij is ervan overtuigd dat het bedrag niet klopt omdat hij niet op de hoogte is van het feit dat er bovenop de prijs van fris en bier nog statiegeld voor het flesje betaald moet worden.
De vakantievierende kostwinnende man kijkt wel maar ziet niks. Hij staat meestal met zijn neus voor het product wat hij zoekt maar ziet het niet staan. De vakantievierende kostwinnende man is eigenlijk reddeloos verloren in een winkel zonder zijn vrouw.

Daarnaast heb je de zich interessant voordoende potentiële klant. Potentieel ja, want ze verlaten meestal weer zonder aankoop de winkel.

Ik citeer even zo'n gesprek:
-Goeiemorgen, kan ik u helpen? (meestal zijn ze met minstens 4 personen)
-We kijken even (on regarde, nur kucken, we are just looking, en soms wat ander gebrouwel van Scandinaviërs, Russen of Polen die ik helaas niet versta).
-(na 10 minuten kucken) U heeft zeker geen honingrum?
-Jawel hoor, Ron Miel van Mallorca, bovenin bij de rums.
-Ik hoef hem niet hoor, goh dat u die heeft.
-Absint zal u nog wel niet hebben.
-Jawel hoor, hier staan ze, zal ik hem inpakken?
-Nee, ik hoef hem niet hoor, ik wou alleen weten of u hem heeft. Leuke winkel heeft u.

Na een half uur rondgelopen te hebben lopen ze zonder aankoop weer naar buiten, je hoort ze onder elkaar nog wel zeggen dat dit zo'n leuke winkel is. Inmiddels is wel mijn koffie mooi koud geworden.

Komkommertijd

Vanmorgen las ik op de voorpagina van de krant dat je slapend rijk kunt worden (althans dat was de kop). Men is namelijk op zoek naar vrouwen die 60 dagen op bed willen doorbrengen. Daarvoor kun je een vergoeding ontvangen van 15.200 euro, hiermee wil men onderzoeken wat gewichtsloosheid met vrouwen doet, de meeste astronauten waren immers mannen.

Ik val zowiezo al af, want je mag niet roken en geen verslavingen hebben. (zou je een laptop mogen meenemen?)

Maar dan nog is de vergoeding niet overdreven, ik heb ooit eens drie weken op bed moeten doorbrengen en kon toen al niet meer lopen, mijn zoontje heeft eens 3,5 week platgelegen in de tracties en het duurde maanden eer die weer normaal kon lopen...

Van dat bedrag gaat de belasting nog eens af, en wat dan overblijft kun je waarschijnlijk niet eens je vervanging en kinderopvang van betalen...nee ook dit is niet de manier om rijk te worden.

Vervolgens belde omroep Zeeland Radio, die hadden een onderzoek gelezen over wodka, de verschillende types mensen die verschillende soorten drinken en willen vanmiddag commentaar van een "expert".

Ik ken het hele onderzoek niet, maar zal wel wat leuks opdissen (althans dat ga ik proberen) vanmiddag als ze me bellen tijdens de uitzending. Het programma heet "de leugenaar" dus kloppen hoeft het denk ik niet:)

Drank en vrouwen

Het was bijna zes uur, sluitingstijd, maar op de valreep werd het nog even druk. Een keurige man in zeilkleding met een rugzakje en wat plastic tasjes koopt twee 6-packs Jupiler en een fles cognac. Ondertussen staan er nog 3 mensen te wachten.

Het was een hoop gehannes om de spulletjes in de rugzak te krijgen van de , zoals ik al zei, keurige man. Nadat ik hem geholpen heb en hij de wandeling naar de jachthaven kan aanvaarden, help ik de andere klanten nog snel.
Wat inmaakbrandewijn (het is immers de tijd van de kersen), nog even een flesje wijn inpakken. Als de winkel leeg is, is het inmiddels dik over zessen. Ik loop vanachter de toonbank om af te gaan sluiten en zie voor de toonbank een plastic tasje van de Bruna staan.
Ik herinner me de man, het gehannes met de rugzak en concludeer dat het tasje van hem moet zijn.

In het tasje van de keurige man blijken minder keurige boekjes te zitten (wat zijn die dingen trouwens duur). Glimlachend zet ik mijn reclamebord binnen en sluit af.
Ik verwacht niet dat hij zijn tasje nog komt halen eigenlijk, alhoewel er zit wel voor ruim 30 euro "lectuur" in.

Half zeven, we zitten boven aan tafel en de deurbel gaat. Zou het? Ik loop naar beneden en doe de knippen van de deur. Daar staat de keurige man. "Ik heb hier een tasje lectuur voor de bemanning laten staan."

Ja ja...

Veilig thuis

Onder het motto:"Liever wat later thuis dan helemaal nooit meer thuis". gooi ik de laatste jaren als ik naar een proeverij of vergadering ver weg moet (en dat is vaak omdat ik nu eenmaal in een uithoek woon) voor de zekerheid een tasje met een tandenborstel en wat kleding in de auto.
Mocht het laat worden, ik heel moe zijn en de rit niet meer zien zitten van, zoals gisteren, bijna 2,5 uur kan ik dan een hotelkamer nemen.

Moe zijn, toch gaan rijden en doodsangsten uitstaan omdat je je ogen bijna niet openhoudt wil ik niet meer. Soms kan ik er echter niet van buiten als ik oppas voor de kinderen heb bijvoorbeeld en ik naar huis MOET. Maar als manlief thuis is doe ik dat dus niet meer.

Zo besliste ik gisteravond om 11 uur, toen het dessert nog niet eens geserveerd was toch een kamer te nemen. Na die beslissing kon ik rustig nog een paar glaasjes nuttigen en nog een ge-animeerd gesprek aangaan met o.a. die Spanjaarden, die speciaal waren overgekomen.
Overigens oogstte de export-manager veel lof, hij deed namelijk de inleiding van de presentatie in uitstekend Nederlands. Hier had hij goed op geoefend.

Na een ontbijtje met verse jus, koffie en wat scrambled eggs, de krant even doorgebladerd te hebben kon ik na de spits naar huis. We zijn er weer!!

Verantwoordelijk

Gisteren gebeurde het weer.

Er komt een mevrouw binnen, type stoeipoes, strak truitje, diep decolleté, push-up bh, naaldhakken. In haar kielzog haar twee kinderen, ik schat tussen de 8 en 10 jaar oud.

Moeders zoekt haar borreltje uit terwijl de kinderen zeuren om breezers....heel duidelijk was dat ze ze allemaal kenden en ook wisten wat ze lekker vonden. Na veel gemier koopt ze voor haar kinderen een klein flesje Passoa...En ik moet me inhouden, ik verkoop niet aan kinderen, vraag bij twijfel over leeftijd om een bewijs, maar als die ouders hun verantwoordelijkheid niet kennen...wie ben ik dan?

Wettelijk mag ik niet verkopen als ik weet dat het voor kinderen is, maar ik ben in het verleden best wel enkele keren die discussie aangegaan en heb besloten dat ik af en toe op mijn lip ga bijten.

Deze kinderen wil ik graag over 10 jaar nog eens zien, ben alleen bang dat het niet goed komt...

Ministeries lezen wel degelijk logs

Geachte mevrouw de B,

Hartelijk dank voor uw e-mail.
Wij hebben kennis genomen van uw reactie.
U kunt de beschikbare informatie van het ministerie, waaronder de informatie
over de accijns, vinden op onze site http://www.minfin.nl. Daarnaast is er
de mogelijkheid om via de website (klik op de homepage op "minister") een
berichtje te schrijven in het Gastenboek van minister Zalm.

Met vriendelijke groet,

Nedstat:
5. 3 juni 15:47 ZeelandNet, Terneuzen, Nederland
6. 3 juni 15:50 Ministerie van Financiën, Den Haag, Nederland
7. 3 juni 15:56 GGZ Eindhoven en de Kempen, Eindhoven, Nederland
8. 3 juni 16:09 Wanadoo Nederland B.V., Nederland

Voor de liefhebbers

Voor degenen die na het log over de Paradis te hebben gelezen ontzettende trek hebben gekregen meld ik dat ik van Ilja de primeur gekregen heb voor de winkelverkoop.
Hij is nog nergens anders te koop en eigenlijk bestemd voor de betere Horeca.
De wijn is inmiddels onderweg van zijn Chateau de La Garde richting Breskens en voor mijn web-log bezoekers wil ik een uitzondering maken, ook al heb ik geen postorderbedrijf.
Gebruik het mailformulier bij interesse en ik stuur jullie de prijs en condities.

Meer accijnsgevolgen

Aan het eind van het jaar 2002 toen onze regering er op een donderdagmiddag een wet doorheen jaste om de accijnzen op gedistilleerd met 18% te verhogen per 1 januari 2003 stond de branche in brand.
Echter de vele mails, brieven, gesprekken en lobby's konden het tij niet meer keren. Ook al deed ik nog wel een poging.

De gevolgen waren desastreus, niet alleen voor de branche in het algemeen, maar ook voor de schatkist.
In plaats van de berekende 18% meer werd er in 2003 90 miljoen euro minder binnengehaald, de afzet van binnenlands gedistilleerd kreeg een klap van 27% te verwerken.
Nederlandse consumenten kopen nu massaal in de buurlanden waardoor in de grensstreek, vooral met Duitsland, al tientallen vakbroeders de deuren hebben moeten sluiten en een firma als Bokma ziet zich inmiddels genoodzaakt 63% van het personeel te ontslaan.

In november 2002 had ik tijdens een verkiezingsbijeenkomst een onderonsje met Gerrit Zalm, letterlijk zei die: "Dat krijg je als er aan het eind van een dag debatteren er nog even een amendement wordt ingediend". Eigenlijk werd ik toen heel boos. De mensen die in de tweede kamer zitten en stemmen weten niet eens waarvoor ze stemmen, het merendeel dacht dat ze alleen voor een verhoging van de accijns op de alcopops stemden (lees breezers), maar dit is/was nog geen 2% van de markt.

Inmiddels heeft vorige week de Europese commissie opdracht gegeven om op termijn meer tot accijnsharmonisatie in de EU-landen te komen, dat is nu ver te zoeken en ik geloof niet dat Polen bv op ons niveau gaat zitten, In Finland en Denemarken zijn er inmiddels forse verlagingen van de accijnzen doorgevoerd...

Ik ben benieuwd of Meneer Zalm hier ook zo'n stap durft te nemen, immers het komt zijn schatkist ten goede. Mensen zullen het niet meer over de grens zoeken. Nu maakt hij vooral de ministers van financiën in Duitsland en België blij terwijl hij juist ons, zijn eigen burgers blij zou moeten maken.

Gerrit als je dit leest (zou heel toevallig zijn natuurlijk) denk nog eens terug aan ons gesprekje en het idee dat ik je aan de hand deed!!!

update 3-6:
De kans wordt groter dat Gerrit dit leest nu mijn log bezocht is door zijn ministerie. Doe eens gek Gerrit en ga eens met mij uit eten!! Ik wil hierover best eens een boom opzetten, misschien is het verhelderend voor je met iemand uit het veld te praten...en het kan ook nog best gezellig zijn. Voorstel is dan om boterzachte zalm te eten en omdat die moet zwemmen een heerlijke gekoelde rosé erbij te drinken...Ik hou mijn mailbox in de gaten

Tataaaaaaaaaa

Geweldig hij doet het!!!!

Hij is in dit geval Ilja Gort die toegezegd heeft mijn winkel te heropenen. Leuk dat dat contact via mijn web-log ontstaan is.

Binnenkort introduceert hij een nieuwe rosé...welke geweldig moet zijn (en eigenlijk twijfel ik daar niet aan).

Natuurlijk ga ik eerst voorproeven eer ik hem daadwerkelijk inkoop.

Nu de financiering van de verbouwing nog, dat gevecht woedt nog steeds voort en ik word daar niet vrolijker van, maar de aanhouder wint toch altijd?

En nu de opening geregeld is moet het gewoon goedkomen met die financiering....toch???

Wowwwwwwwwwwwww

Op mijn log van vorige week over het boek van Ilja Gort kreeg ik vanmiddag een reactie van de auteur HIMSELF!!!! Mét een uitnodiging om druiven te komen plukken. Dus ik loop de laatste uren glunderend door mijn winkel.....geweldig leuk!!!

Inmiddels heb ik hem een mail teruggestuurd met een voorstel voor een deal: Ik plukken, hij mijn winkel heropenen na de verbouwing......

Ben benieuwd:)