Meisje van de Slijterij

Slijters en bezopen regels

Dat was een interessante paginagrote advertentie vanochtend in de PZC.
Malle Jantje in Veere werd betrapt op het illegaal verkopen van alcohol, ging naar de rechter en werd veroordeeld. Hij zou nu echter, dat stelt de ondernemer in de advertentie, de toezegging hebben van de VWA - de controlerende instantie - om morgen en elke volgende dinsdag dat er een historische markt is niet gecontroleerd te worden. Hij zou zo legaal de wet mogen overtreden en vindt dat fantastisch.

De Pineut

In 2007 liepen er hier en daar wat discussies over de auteurswet uit 1912 en bureautjes die businessmodellen ontwikkelden op basis van die oude wet, opgesteld in een tijd dat niemand nog kon vermoeden dat er ooit zoiets als internet zou ontstaan waar mensen dingen deelden.
Mensen gebruiken vaak een weblog als een ouderwets offline plakboek, maar die wet is nu eenmaal wet. Zo kan een bureau als Cozzmoss auteurs extra inkomsten beloven door op zoek te gaan naar plaatsen waar stukjes herplaatst zijn. Bloggers, in de meeste gevallen ter goeder trouw, krijgen claims in de bus en omdat schikken goedkoper is dan een dure advocaat en procedure worden er honderden en soms duizenden euro's betaald. Het zijn dure lessen.

Wij

Ik hou helemaal niet van voetbal. Dat spelletje waarbij 22 volwassen mannen achter een bal aanrennen en als ze hem eindelijk hebben wegschieten zal me dan normaal gesproken ook worst wezen. Mijn jongste zoon reageert altijd geïrriteerd met een dodelijke blik als ik weer eens een voetballer niet ken waar hij het over heeft. Ik zou ze niet eens herkennen als ik ze tegenkwam.
Tijdens het EK van 1988 veranderde dat voetbalnegerende gedrag van me en werd ik naar mate de finale naderde hartstochtelijk bewonderaar van Gullit, van Basten en Kieft. Kieft vond ik een schatje.
Gisteren ging plotseling weer die knop om. Waar ik vorige week mijn mannelijke huisgenoten nog achteloos vroeg: "wanneer spelen ze weer?" hoorde ik mezelf net tegen een klant zeggen "maar we hebben WEL gewonnen." Ik zei WE. Echt waar, ik zei we en schrok er zelf van want meende het nog ook.

Targeted Marketing, Telemarketeers en Belmenietregister

Targeted marketing of behavioral targeting, marketeers preken er hallelujah over, maar ik stoor me er regelmatig mateloos aan. Als ik ergens iets koop wil ik geen klantenkaart, ik heb geen bonuskaart en als mensen denken dat ik alles deel, dat doe ik dus niet want ik maak zelf keuzes wat ik wil delen en met wie. Targeted Marketing is die vorm van marketing waarbij je koop- en surfgedrag van de consument vastlegt en hen daardoor 'gepaste' aanbiedingen kunt doen.
Nu kocht ik best wel eens iets bij Wehkamp. Sinds ik enkele malen iets in maat 48 kocht kreeg ik voornamelijk nog aanbiedingen grote maten. Dit vond ik storend. Ten eerste ben ik niet trots op mijn kledingmaat en hoef je me dat niet steeds onder mijn neus te wrijven en ten tweede gaat men voorbij aan het feit, maar dat zien ze dus niet af aan mijn koopgedrag, dat ik ook een man en twee puberzoons heb waar ik aankopen voor zou kunnen doen. Na de zoveelste nieuwsbrief waar ik een akelig gevoel bij kreeg besloot ik me af te melden van die nieuwsbrief en nooit meer bij Wehkamp te kopen.

#weetjevandedag Een hashtag claimen, kan dat?

Marketeers vinden het over het algemeen geweldig als mensen over hun merk twitteren. Hoe meer exposure hoe beter. Bavaria was vorige week dagenlang een trending topic op Twitter en dat is in de Social Media wel zo’n beetje het hoogst haalbare. Hashtags zijn labeltjes die je aan een tweet hangt om te categoriseren, te zoeken en die soms als grap worden gebruikt. Ze zijn zeker niet bedoeld voor reclame-uitingen,wat niet wegneemt dat elk merk of bedrijf graag gebruik maakt van de hashtags. Bijvoorbeeld om te kijken wat er over hun merk of bedrijf wordt gezegd en daar vervolgens op in te kunnen spelen. Hashtags komen voort uit het gebruik op IRC waar een # het kanaal aanduidt en dus het topic, het onderwerp.
Op Twitter zijn het voornamelijk mensen die met mensen praten. De conversaties vinden plaats tussen personen. Natuurlijk kun je ook een Twitteraccount aanmaken met daaraan gekoppeld een RSS-feed die alleen links uitspuwt. Dat werkt ook best wel voor nieuwssites, sinds ik Twitter gebruik ik bijvoorbeeld geen feedreader meer.

Mediadebat

Gisteravond vond in de Zeeuwse Bibliotheek een debat plaats over de toekomst van de regionale media. Waar staan we nu één jaar na het verschijnen van het  rapport van de commissie Brinkman?
Ik vond dit onderwerp de moeite waard om de tunnel voor door te rijden. Het debat werd georganiseerd door de NVJ. Bianca Rootsaert, dagbladsecretaris van de NVJ, is opgegroeid in Aardenburg en een vroegere klasgenoot van me. Ik zag haar denk ik voor het laatst ruim 25 jaar geleden, we bleken nog steeds diezelfde meisjes van toen. Maar dat even terzijde.

De grenzen van het nieuws

Hij kocht woensdagochtend een mooie fles Champagne en zei: "Ik ben net gebeld, mijn ouders zaten in dat toestel, we gaan op hun drinken, want we kunnen nu niets anders."
Het was zo'n moment dat het verdriet en het gevoel van een klant keihard bij ons binnenkwam. Wij voelden zijn verdriet en wanhoop. We waren er stil van en door mijn hoofd schoot wat je op zo'n moment doet en denkt en dat iedereen zijn eigen manier van verwerking heeft bij het krijgen van  zulk vreselijk nieuws. Ik twitterde de quote.
Vervolgens meldde zich diverse media bij me op zoek naar de identiteit van de man. Nu vind ik niet dat ik de identiteit van klanten van me moet vrijgeven en daarnaast vind ik het niet ethisch dat media mensen die in de emotionele shit zitten lastig vallen. En als ze dat toch al doen zal ik daar niet aan meewerken.
"Dan had je het ook niet moeten twitteren" werd er gereageerd. Maar dat is onzin wat mij betreft. Ik twitterde en deelde een emotie, een gevoel, wat niet wil zeggen dat ik daarmee de media van dienst wil zijn in de ratrace naar scoops die weinig met feiten maar meer met sensatie te maken hebben. Tragisch dieptepunt in die ratrace was vanochtend wel de Telegraaf die het voor elkaar kreeg het jongetje in een ziekenhuis in Tripoli aan de telefoon te krijgen. Dat zijn rechten al geschonden werden door een cameraman in die ziekenhuiskamer vond ik al schokkend, maar dit sloeg alles. Waar is het fatsoen gebleven?
Vanochtend sprak ik de zoon van twee slachtoffers weer. Hij blijft nog even op zijn vakantie-adres om de 'horzels van de media' te ontwijken. Hij liet me het laatste sms'je van zijn ouders zien die op weg waren naar het vliegveld van 'hun laatste grote reis' zoals ze het zelf bij aanvang van hun reis genoemd hadden. Laat mensen alstublieft  rouwen en verwerken op hun eigen manier! Dat is hun recht! En laat dat kind en alle betrokkenen met rust!

De Koningin snapt het...denk ik

De techniek staat voor niets anno 2010. Op het moment dat dit bericht online komt sta ik op een podium in Hilversum.
Bij het afscheid van Gerard Dielessen, directeur NOS, zijn er 9 sprekers uitgenodigd die allemaal precies 6 minuten spreektijd krijgen. Rob Trip zal die tijd strak hanteren. In een illuster rijtje namen met o.a. Henk Hagoort, John de Mol, Erben Wennemars en Vincent Everts prijkt ook mijn naam. In 6 minuten vertellen over Social Media, mensen en zakendoen noopte me tot enige creativiteit. Ik ben zo vrij geweest aan de vooravond van Koninginnedag enkele passages te schrijven voor de kerstboodschap 2010 van de Koningin. Want na mijn brief begrijpt ze het natuurlijk wel. Althans daar ga ik van uit. Ik heb gisteren mijn beste Koninginnestem een uurtje geoefend en dit is anderhalve minuut van de boodschap:

De grenzen van een grensgebied

Afgelopen woensdagavond vond er een bijzondere bijeenkomst plaats in ons proeflokaal. Geert Vermeer, voorzitter van het Hoofdbedrijfschap Detailhandel, had me in november bij de presentatie van het trendrapport 2009 gevraagd of ik een koffiegesprek wou organiseren met detailhandelaren uit Zeeuws Vlaanderen. Het HBD wil wat meer voeling krijgen met individuele ondernemers en gevoed worden. Misschien kan het HBD een rol spelen in het oplossen van problemen waar zij tegenaan lopen. Bijvoorbeeld richting landelijke politiek.
Er kwam van alles voorbij die avond. Natuurlijk ging het over het belang van koopzondagen voor onze specifieke regio, maar ook over de tol van de tunnel en hoe die tol zaken doen bemoeilijkt, dat leveranciers die tol ook als een enorme drempel ervaren. Een vrachtwagen tot 12 meter betaalt € 17,50, als ze  langer zijn betalen ze € 24,00. En ze moeten ook weer terug. Leveren in Zeeuws Vlaanderen kost de leverancier € 35,00 of € 48,00 per keer.

Uitgepiept?

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad nr 4 2010
Uitgepiept door nieuwe Alcoholwet?
En het goede nieuws is dat de nieuwe Drank- en Horecawet uiteindelijk toch in de Tweede Kamer  wordt behandeld. Hoe die wordt aangenomen en welke wijzigingsvoorstellen er nog via amendementen in terecht komen is nog maar de vraag. Het CDA stelde voor om de naam ‘Drank- en Horecawet’ te wijzigen in ‘Alcoholwet’ en ik hoop dat men daar  in de kamer niet in mee gaat. We hebben ook geen vetwet, suikerwet, nicotinewet, of wietwet. De Drank- en Horecawet regelt de verstrekking van alcoholhoudende dranken en de regels die daar aan zijn verbonden, het regelt niet de samenstelling van dranken.