Wat is dat toch met Nederlandse mannen dat ze galant en charmant zijn als watjesgedrag zien?
Mijn ervaring is dat hoe zuidelijker je in Europa komt, hoe kleiner de mannen, maar ook hoe charmanter. Tijdens mijn laatste wijnreisje vorige maand maakte ik daar weer een aardig staaltje van mee. Tussen de reisgenoten zitten altijd mensen die ik wel elk jaar tijdens die reisjes weer tegenkom. Het zijn vaak wijnreisvriendjes geworden, we hebben veel plezier en, ik zal het wel uitlokken door mijn (wan)gedrag, vooral de zonder-partner-op-pad-zijnde-mannen nemen me graag met zijn allen in de zeik.
Na een veel te late maar wel supergezellige dans- en zingavond (tot me de microfoon werd afgepakt) in een karaokebar in Spanje, misschien wel de laatste nacht ooit dat ik zo wild heb kunnen dirtydancen (als ik toen geweten had dat dat de laatste stuiptrekkingen van mijn pré-nekherniatijdperk waren had ik er zeker nòg meer van genoten) bezoeken we die ochtend een wijnbedrijf.
Meisje ziet wat witjes na te weinig slaap en misschien wat veel handelswaar genuttigd te hebben en laat haar jas in de bus liggen. Tijdens de rondleiding in de kelders die zich over honderden meters ondergronds uitstrekken krijgt ze het steeds kouder, zo koud dat ze loopt te klappertanden. Haar mannelijke reisgenoten staan haar alleen uit te lachen natuurlijk, maar de wijnboer himself merkt de ontberingen van Meisje op, trekt zijn jas uit en overhandigt deze vol egards aan Meisje om vervolgens in hemdsmouwen de rondleiding voort te zetten.
Nu is Meisjes Spaans zwaar onder de maat, zeg maar gerust beroerd, en zijn Engels blijkbaar ook anders had hij geen tolk ingehuurd voor de rondleiding. Bij de bottellijnen aangekomen waar Meisje de indruk heeft dat de rondleiding op zijn einde loopt, geeft ze hem zijn jas terug (ze had wel even in de zakken gevoeld, sleutels en sigaretten zaten er in) en bedankt hem. Hij zegt wat terug, ze knikt begrijpend en bedankt hem nog eens. Een mannelijke reisgenoot achter haar met wat meer kennis van de Spaanse taal ligt helemaal dubbel en merkt op dat hij haar net vertelde dat het nog kouder zou worden. Natuurlijk gelooft ze hem niet, hij zit haar namelijk al twee dagen te zieken en ze is nu eenmaal best wantrouwig, maar in dit geval bleek hij achteraf gelijk te hebben. Het wordt nog kouder en geen man die haar nog een jas geeft....
Nu ben ik enorm geëmancipeerd, vind het fantastisch dat manlief huishoudelijke dingen doet, gruwel ervan als mensen er van uit gaan dat de ondernemer/eigenaar wel een man zal zijn (is uw man thuis?), gebruik mijn eigen naam, je hebt immers de achternaam van je vader in mijn opinie, maar vind het ook heerlijk dat mannen me als vrouw behandelen.
Als beloning staat de wijn van deze Spaanse gentleman inmiddels in de schappen natuurlijk.
Zijn er nog mannen die vrouwen in hun jas helpen en deuren voor hun openen, of moet ik echt naar Zuid-Europa om dat ooit nog eens te ervaren?
Laatste reacties