Meisje van de Slijterij

Chili helpen, maar dan anders...

Het liet me niet los de laatste dagen. Maar wat zou ik nu kunnen doen om Chili structureel te helpen? Ik had inmiddels Andre toegezegd om te proberen landelijke aandacht te krijgen voor de problemen in Chili. De raderen draaiden en gisteren kreeg ik een idee wat me niet los liet en vannacht ook uit mijn slaap hield.
Ideeën worden sowieso nooit iets als je ze voor jezelf houdt en niet deelt met de wereld. Ik kan alleen proberen dit idee te agenderen en anderen het daarmee te laten omarmen, zodat het uiteindelijk hopelijk ook uitgevoerd wordt.
Inmiddels heb ik een groep op facebook aangemaakt waar iedereen lid mag worden en input kan leveren, ben wat discussies gestart in LinkedIngroepen en stuurde onderstaand idee naar Bouwend Nederland, het FNV, het CNV, de SHO (giro555) en diverse fractievoorzitters in de tweede kamer. Ik denk dat ik voorlopig verder weinig meer kan doen.

Mail uit Chili; ze hebben hulp nodig!

In de vorige posting legde ik al uit wie Andre Luteijn is en wat hij in Chili doet. Hij is getrouwd met een Amerikaanse en vandaar dat hij gisteren een engeltalige mail naar familie, vrienden en relaties stuurde. Het is een heftig verhaal vanuit Curicó Valley over het verloop van de ramp en de eerste dagen er na en ik zit me op dit moment enorm op te winden dat hulp aan een rampgebied schijnbaar gerelateerd wordt aan het aantal doden bij zo'n ramp.
Doden kun je niet meer helpen, overlevenden wel!
Mensen in een  waanzinnig groot gebied hebben helemaal niks meer. Over een lengte van 600 km (!) werden huizen, bruggen en wegen totaal verwoest! Ja ze leven nog wel, maar hoe moeten de overlevenden ook weer een leven opbouwen? De mail en wat foto's die Andre me stuurde  plaats ik hieronder. Wanneer gaan we Chili helpen? Of is dat land misschien te Westers en niet zielig genoeg?

ZEVENENDERTIG???

Laten we het eens over het onderwijs hebben. Ik sta tegenwoordig soms aan hetzelfde hek in Oostburg 's avonds laat mijn zoon op te wachten na een schoolfuif als waar mijn vader mij bijna 30 jaar geleden ophaalde. Het is hetzelfde hek, maar er is wel wat veranderd.
In 'mijn' tijd - hoor mij nou, net of vroeger alles beter was- zat ik met 23 of 25 leerlingen in een klas. Mijn zoon zit in VWO3 in een klas van 37 leerlingen, ZEVENENDERTIG ja, je leest het goed.
In 'mijn' tijd stuurde je als je problemen had je kind naar de andere Scholengemeenschap, want je had het St. Eloy en het Koningin Wilhelmina Lyceum, het KWL. Daarnaast waren er nog 2 huishoudscholen en een Technische school in ons West Zeeuws Vlaanderen. Nu hebben we één scholengemeenschap en geen keuze meer. Het Zwincollege telt een heleboel managers. Vroeger hadden we een rector en twee conrectoren, nu barst het van de managers en moet er gebudgetteerd worden. Opsplitsen doe je sneller bij een VMBO klas waar meer gedragsproblemen en leerproblemen zijn en in een VWO klas hoef je niet op te splitsen, want de ouders zeuren toch niet en die leerlingen? Ach die zijn gemotiveerd genoeg. Jammer dat de helft een onvoldoende voor wiskunde heeft, maar dat heeft vast niets met de grootte van de klas te maken.

'Gatverdamme Jenever!' (Column)

Mijn column in Drinks Slijtersvakblad September 2009:

‘Gatverdamme jenever! Ik lust geen jenever. Als het nu whisky was geweest.’
Dit is een beetje een doorsnee reactie van iemand onder de 55 jaar als je ze jenever wilt laten proeven.
Jenever is voor de meeste mensen de spiritus die opa drinkt en als zo’n opa dan doodgaat komt er geen nieuwe consument voor in de plaats. Als je in de rouwadvertenties de naam van een jeneverklant ontdekt weet je dat je vanaf nu weer 50 flessen minder op jaarbasis verkoopt. En zo gaat het al jaren.
Dat jenever historische waarde heeft en behoort tot ons Nederlandse erfgoed krijgt in mijn ogen veel te weinig aandacht. In patriottische tijden werd een jenevertje zelfs een ‘vaderlantje’ genoemd. De jeneverspecialiteiten bevinden zich in een niche markt van connaisseurs, en daarvan zijn er helaas veel te weinig.
Nee, neem dan de Schotten, die whisky-distilleerderijen hebben allemaal hun eigen identiteit behouden, hebben nooit  concessies aan de kwaliteit gedaan en hebben inmiddels een cultstatus verworven.

Ik wil bolletjes!

Alsof er niks anders is om je druk over te maken is de verkrijgbaarheid van pepernoten weer een geliefd onderwerp in de media en elders.
Nu at ik als kind al speculaasjes op mijn boterham met een paar theelepeltjes thee eroverheen om ze wat zachter te maken, dat zal wel Vlaams of Zeeuws Vlaams zijn, en ben ik nu eenmaal gek op speculaas, het hele jaar door.
Om te knabbelen zijn kruidnootjes het lekkerst, maar op de één of andere manier lijkt het alleen geaccepteerd om die rond Sinterklaas te eten, wat natuurlijk gewoon onzin is. Kopen is namelijk gewoon een vrijwillige  keuze, zo koop ik nooit schelvislever, dat kun je ook gewoon kopen en daartegen ga ik ook geen actie voeren. En speculaaslikeur staat bij mij gewoon een heel jaar in het schap.

Wordt 2009 mijn jaar?

Vandaag had ik het gevoel dat het wat beter gaat met mijn hernia. Die hernia praat dan wel niet terug, maar lijkt wel minder die zenuw naar mijn been af te knellen. Ik heb namelijk minder pijn en ik loop weer wat beter, maar ik hou mezelf nog wel even koest.
Ik wil namelijk volgende week vlammen en koste wat kost mobiel zijn.
Wat is er dan allemaal zo belangrijk volgende week? Ik zal het even opsommen:

Flapdrol

Flapdrol was wel HET woord van de afgelopen week.
Flapdrol, het is een ouderwets en best wel vriendelijk onschuldig scheldwoord. Net zo’n woordje eigenlijk als oelewapper .
Maar Jan Marijnissen noemde minister  Koenders deze week in de kamer  geen oelewapper en ook geen keutelbaviaan, paardenbeffer, zakkenwasser of schijtzak.
Nee, de voormalig HEMAworstendraaier uit Oss sprak keurig, en net zacht genoeg dat de microfoons het niet konden opvangen, een woordje uit de jaren ‘50 van de vorige eeuw:  "Flapdrol". En dat tot wel drie keer toe: “Flapdrol Flapdrol Flapdrol.”

Heb jij wel eens goed nagedacht over dat woord flapdrol?
Want wat is zo’n flapdrol dan eigenlijk wel? Wat doe je bijvoorbeeld  met een drol die flapt, of wat is er in godsnaam met je aan de hand als je last  hebt van een flappende drol?
Het woord kan ook  de oplossing zijn van een prachtig cryptogram:   een stinkend bankbiljet van 8 letters; een Flapdrol.

De winkelier, de banken, de verzekering en de crisis

Het gaat niet goed in Nederland. De economie krimpt, hier in Zeeland zelfs ruim 6% en elke winkelier die zegt daar niets van te merken liegt.
Consumenten die (nog) niks merken van de crisis sparen als een gek, er is nog nooit zoveel gespaard in Nederland als in het eerste kwartaal van 2009. Consumenten die hun baan kwijtraakten of dreigen kwijt te raken stellen ook aankopen uit.
De banken verhogen geen kredieten van MKBers in zwaar weer, terwijl juist die banken injecties hebben gekregen om die economie draaiende te houden en al die spaarders daar bij diezelfde banken wèl hun spaargeld stallen.
Leveranciers verstrekken wel kredieten aan hun klanten, wat die ondernemers weer meer in een wurggreep brengt. Als Siemens bijvoorbeeld een electronicahandel extra krediet verleent zal daar waarschijnlijk aan vast zitten dat hij geen concurrerende merken meer verkoopt of promoot.
Als in mijn branche een wijnimporteur een financiering verleent betekent dat dat je niet meer of heel beperkt bij andere leveranciers kunt kopen.

Collega-finalisten (Column)

Column verschenen in Drinks Slijtersvakblad 5-2009
Leuke reacties kreeg ik vorige maand op mijn stuk in dit blad waar ik mijn ervaringen tijdens de aanloop naar de finale van de Slijter van het Jaar verkiezing met u deelde.
Bij de tien finalisten voor de titel “Slijter van het Jaar 2009” zitten twee Botteliers en één EuroSlijter. Ik ben die EuroSlijter.
De dag na het verschijnen van dit blad vond in Nijkerk de lancering plaats van de nieuwe formule ‘úw topSlijter’ waarin beide groeperingen fuseren.

Die zondagmiddag ontmoette ik dus twee van mijn concurrenten. Beiden kende ik al. Roel Herfkens uit Wapenveld ontmoette ik in 2004 tijdens een bezoek aan het Champagnehuis Jeanmaire en naast Ron Laurijssens uit Made zat ik vorig jaar in het vliegtuig op weg naar de roots van Ballantines. Dat was trouwens een geweldig reisje waar elke slijter die daar bij was, en dat was een heel vliegtuig vol, het nog steeds over heeft. Als dat vliegtuig was neergestort had Nederland pas echt een alcoholprobleem gehad, in ieder geval wat de distributie betreft.

Bert Dijkstra is de lul

Hij schreef een boekje "Pa is de lul", maar vandaag is hij zelf de lul.
Dat kleine lulletje met waarschijnlijk een veel te groot ego heeft zich vandaag namelijk de toorn van het Meisje van de Slijterij op de hals gehaald. En dat deed hij helemaal zelf.
Bert Dijkstra schrijft een column in de bijlage Vrouw van de Telegraaf. Ongelooflijk trouwens dat zo'n vrouwonvriendelijk mannetje aan wie de emancipatie waarschijnlijk voor een groot deel voorbij is gegaan een column mag vullen in een bijlage met de titel Vrouw.
De titel van de column is 'Whisky zoekt Vrouw'.

'Whisky zoekt Vrouw' is een projectje van mij waarvoor het idee ontstond na het whiskyfestival in Leiden.
Ik registreerde de domeinnaam, maar zolang  ik nog niet de precieze invulling van 'Whisky zoekt Vrouw' bepaald had bleef het onder die url even stil.
December was druk, dus schoof ik 'Whisky zoekt vrouw'  even voor me uit, dat is één van die dingen die dit jaar verder gestalte gaan krijgen.
Ik heb er wel met diverse mensen over gesproken, waaronder Felix Wilbrink,  en er zit van alles in de pijplijn.
Whisky Zoekt Vrouw moet een blog en/of online community worden waar vrouwen over hun ervaringen met whisky verhalen. Vrouwen kunnen namelijk beter proeven dan mannen, dat is wetenschappelijk bewezen, maar net zoals de smaakpapillen van mannen moet je ook die van vrouwen trainen.
Moedermelk is zoet, dat vinden baby's lekker, alle andere smaken anders dan moedermelk leer je later waarderen, door te trainen. Je bouwt een smaakgeheugen op en je ontwikkelt die smaakpapillen.

Dag van Respect

Donderdag 13 november is het de Dag van Respect. En door al het gedoe over het lesmateriaal voor die dag, is die dag nu al dagenlang in het nieuws.
In 2005 schreef ik op dit weblog wat het woord respect voor mij betekent en hoe dat woord een belangrijke rol heeft gespeeld in wie ik nu ben en hoe ik handel.
Vanochtend heb ik dat stukje teruggelezen. Ik word er altijd wel een beetje melancholiek en verdrietig van, ook al schreef ik het zelf.
Het zullen wel de stukken tussen de regels door zijn, herinneringen die dan weer boven komen drijven. Herinneringen die misschien wel veel beter onder water kunnen blijven.
Luctor Et Emergo, ik worstel en kom boven en wat beter onder water kan blijven laten we gewoon weer afzinken.

PZC over Bloggen

Eén artikel, twee negatieve koppen. Dat is al een hele prestatie.
Daarnaast is Nu Jij geen weblog, wat het in dat artikel wel genoemd wordt, en wordt Twitter weer eens afgerekend op een voorbeeld van iemand die een bericht twittert als "ik eet spaghetti".
Nu kan dat ene zinnetje hele belangrijke info zijn in de stream van iemand.
De hele tendens van die dubbele pagina in de Wegener bladen van vandaag is weer wel de negatieve insteek.
Wat is dat toch met journalisten en webloggen? Is het angst? Is het frictie? Of is het misschien wel jaloezie omdat hun stukjes altijd nog langs een eindredacteur moeten?
Iedereen kan en mag publiceren tegenwoordig. Dat niet iedereen dat doet of wil is iets anders.
Zo mag ook iedereen een hond houden en zijn er ook mensen die kippen hebben om elke ochtend een vers ei te kunnen rapen. Dat kan, maar doet ook niet iedereen en hoeft niet.
Onderstaande mail stuurde ik net naar Wegener:

Ons Zeeuwen bîn Zuunig

Nadat al bekend werd dat de Provincie Zeeland 5 miljoen heeft uitstaan bij de failliete Amerikaanse bank Lehman, werd vandaag bekend dat Goes 12 miljoen heeft uitstaan bij Landsbanki. 12 miljoen! Alsof het niks is.
Je zou bijna blij zijn dat de gemeente Sluis een dreiging om een artikel 12 gemeente te worden boven zich heeft hangen en geen tegoeden heeft.
Wij hebben een parkeeronthaalkamer van 740.000 euro waar misschien wel niemand op zit/zat te wachten, maar we hebben wel wat.
In Goes is er gewoon 12 miljoen verdampt, toedeledoki verschwunden. Middelburg likt zijn wonden voor 5 miljoen.
Je maakt mij echt niet wijs dat die financiële topambtenaren niet weten dat meer rente krijgen ook meer risico nemen betekent en zij zich nooit hebben afgevraagd of je dergelijke risico's wel met gemeenschapsgeld mag of moet nemen.

Gistermiddag zaten we op een terras op het strand op het uiterste zuidwestelijke puntje van ons land. Links van ons lag België, recht voor ons alleen water.
Turend over de noordzee vroeg de jongste waar je uitkwam als je vanaf hier rechtdoor ging varen. "Mama, kom je dan in Engeland?"
"Nee, als je hier rechtdoor gaat varen, vaar je voorbij Walcheren en voorbij het hele land en uiteindelijk kom je denk ik uit in IJsland, maar daar moet je nu niet zijn want dat land is failliet."

De schitterende (on)mogelijkheden van geld

Ik werd er maandag  eigenlijk best wel een beetje opgewonden van.
De laatste jaren heb ik via internet veel mensen leren kennen die ik ook offline trof.
Soms had ik bij die ontmoetingen een gevoel alsof ik in een warm bad terecht kwam. Mensen met verschillende achtergronden, maar wel allemaal pioniers die elkaar begrijpen en samen met lef, liefde en integriteit de wereld bestormen met als doel die beter te maken.
Op een symposium in juni was de eindconclusie dat als we echt willen dat de wereld anders georganiseerd gaat worden geld weer een middel moet worden en geen doel meer moet zijn. De enige manier om dat ooit te bereiken zou dan een crisis zijn.
En toen was maandag daar plotseling die crisis. Ik werd er opgewonden van. Misschien was maandag wel het begin van een mooiere wereld.

Ik ga dinsdag proberen De Geldkrant van a Great Place to Live aan te bieden aan de koningin. Als haar regering niet voor vernieuwing kan zorgen moet het misschien maar vanuit de burgers komen toch?

Betutteling; Gij zult niet staan met een glas in uw hand

In maart van dit jaar was ik in Brouwerij het IJ te Amsterdam, kreeg er een rondleiding en maakte er een filmpje. Het was op een zaterdag en ik zag met verbazing en grote ogen aan hoe om kwart voor acht 's avonds in een bomvol proeflokaal met nog een paar honderd aanwezige gasten de laatste ronde geserveerd werd en iedereen net na achten rustig het pand verliet. Ongelooflijk, dat zou je in Zeeuws Vlaanderen echt nooit lukken. Hier zou je als kroegbaas zowat bedreigd en gelynched worden als je dat deed.
Ik zag er geen dronken mensen, ik zag er alleen mensen genieten met het  daar in de kelders gebrouwen bier in de hand. Een half jaar en een rookverbod later zit de eigenaar van Brouwerij het IJ met de handen in het haar.
Het gaat niet om het rookverbod, nee mensen mogen ook niet meer staan op het terras terwijl ze een biertje in de hand hebben volgens een verordening.
Belachelijke situaties doen zich daardoor voor, want de mensen van Brouwerij het IJ willen zich wel aan de wet houden, maar dat is een beetje moeilijk geworden in een land waar er een terrasgestapo is aangesteld die rare regels moet controleren.
Bij de volgende waarschuwing wordt het IJ beboet, en het is niet ondenkbaar dat je door staande gasten gesloten wordt.
Ton Zijp vertelde zijn verhaal op Amsterdam Centraal en AT5 maakte de onderstaande reportage. In dit land mag duidelijk niet meer genoten worden. Hierop staan stevige straffen!

Update: Stem de betutteling hoger op de agenda's op NUJIJ

De ongeloofwaardigheid van het voedingscentrum

Ik hoorde het gisteren eerst op de radio. Het voedingscentrum heeft een nieuwe betuttelende maatregel bedacht. Het vet moet maar uit de arme woonwijken.
Eerlijk over eten staat als leus te lezen op de site van het voedingscentrum, ja eerlijk ammehoela. Over de linolzuurzaak is het voedingscentrum ook nooit eerlijk geweest. Hele volksstammen geloven nog steeds dat linolzuur goed voor je is, maar inmiddels is al lang bewezen dat linolzuur helemaal niet zo gezond is.
Kort gezegd is linolzuur omega 6 en omega 6 heeft als irritant bijverschijnsel dat het de opname van omega 3 blokkeert en dat goedje is toevallig wel de substantie waar onze hersenen bijna voor 100% uit bestaan en we zo nodig hebben. Dat was al lang bekend toen het voedingscentrum nog steeds Becel bleef promoten en linolzuur zelfs door ziekenfondsen vergoed werd.
Victor Posthuma, die Casa Olympia van de NCRV presenteert, vroeg me of ik daar voor doorgeleerd had toen ik gisternacht dat programma op radio 1  belde toen het over ons voedingspatroon ging. Nee dat heb ik niet. Ik lees Foodlog!

Personal Branding

Ik kreeg vandaag een interview in mijn mailbox wat bedoeld is voor een te schrijven boek over Personal Branding. "Men" ziet mij, of in ieder geval Het Meisje van de Slijterij, als een Personal Brand.
De vragen, welke media ik inzet om me te "branden", wat mijn doelstellingen waren en of ik bij alles wat ik doe aan mijn imago denk, vond ik wel een beetje raar en ik zal ook even uitleggen waarom ik die vragen raar vond.

Wat Twitter voor mij doet

Ik las net weer een stuk waarin Twitter werd genoemd door iemand die in de eerste alinea al aangeeft zelf geen account te hebben, maar dus wel een mening heeft over iets wat hij niet kent.
Ik twitter nu ruim een jaar en heb in dat jaar enorm veel nieuwe inspirerende mensen ontmoet plus mijn relatie met mensen die ik alleen oppervlakkig online kende verder uitgediept.
Mijn twittervrienden ontmoet ik offline op Twitterborrels, zakelijke bijeenkomsten maar soms ook omdat ik spontaan met ze eet omdat ik op mijn mobiele telefoon zie dat ze bij me in de buurt zijn en ik toevallig die dag in de randstad ben.

Plassen in de trein

Lekker is dat. Zit ik net een hele planning te maken voor het Openbaar Vervoer, omdat een Meisje van de Slijterij drinkend op toernee door het land natuurlijk wel een goed signaal moet afgeven en dus niet met de auto kan, en dan maakt de NS bekend dat de toiletten uit de treinen verdwijnen, en ook van de stations.
Ik ben 5 uur onderweg van Breskens naar Leeuwarden, waarvan 4,5 in de trein en ik drink.
Als ik namelijk niet dronk kon ik wel met de auto en kon ik gewoon bij elk benzinestation plassen. Aangezien ik geen ambities heb de Katja Schuurman van de blogosfeer en VARA te worden ga ik deze zomer met het openbaar vervoer op pad. Hopelijk MET toilet.
Moeten reizigers straks met een chemisch toilet op hun rug rondlopen? Wordt er in de nieuwe treinen wel afwasbare stoelbekleding gebruikt? Komen er roosters in de vloer dat je alles zo kunt laten lopen?
O, wacht, misschien komen er op de stations wel automaten met luiers!

Is de Publieke omroep er nog wel voor het publiek?

Omroep Zeeland TV verloor de helft van zijn kijkers nadat ze begin april een nieuwe formule invoerden die de jeugd meer moest gaan aanspreken in een verzilverende, voor mij een mooier woord dan vergrijzende, provincie. Dit meldt de PZC vandaag. Een nieuwe hoofdredactie wil gewoon "iets nieuws" en dat pakt wel eens verkeerd uit.
Floortje Dessing verdient 16000 eurootjes per maand bij de publieke omroep meldde NRC Handelsblad gisteren. Je moet immers wat als je iemand van de commerciële omroep wilt wegkopen. En dat doe je dan gewoon van belastinggeld.
Karel van de Graaf kreeg 554.000 euro belastinggeld mee bij zijn vertrek bij de AVRO.
De KRO betaalt zijn mediadirecteur om te vertrekken 647.000 euro. Ook de Tros betaalt een tonnetje of zes aan haar ex-directeur.

Het gaat dus om miljoenen en miljoenen belastinggeld.
En dat is inmiddels al lang niet meer te verkopen met wat dit kabinet aan bezuinigingen en belastingverhogingen allemaal voor dat publiek in petto heeft.
Vandaag het spoeddebat in de 2e kamer. Ik ben benieuwd.

Nachtdienst, de familie Maris en een Merklap

Ik heb het hier wel vaker gehad over mijn bijna dwangmatige en verslavende liefde voor nachtradio welke zich vooral manifesteert op de zaterdagnacht, de nacht voorafgaande aan  mijn vrije dag. In die nacht wordt al ruim 25 jaar door de AVRO het unieke programma Nachtdienst uitgezonden. Het programma was uniek omdat het één van de eerste echt interactieve radioprogramma's was en omdat de luisteraars bepaalden wat de inhoud van het programma was door het aangeven van vragen of juist de antwoorden daar op te geven. De crypto was populair om op te lossen en het was een sport al mee te denken over een liedje wat bij het thema paste, of na te denken wat de relatie van de plaat die je hoorde was met het thema of de beller. Ik spreek inmiddels in de verleden tijd want drieëneenhalve maand geleden werd het format ingrijpend gewijzigd. Geen muziek en geen vragen meer op de uren dat ik en de meeste luisteraars luisterden.
Gisterochtend gaf ik wat handjes bij het aan boord gaan van de sleepboot de Limassol. Een handje aan iemand die je niet kent laat je altijd vergezeld gaan van het noemen van je naam. Zo ook bij die mevrouw.
"Petra de Boevere".
"Ja jou ken ik wel, we hebben elkaar ooit ontmoet in Philippine en ik ben de vrouw van Jaap." Jaap is Jaap Maris, statenlid en een vrolijke duidelijke liberaal zoals ik ze graag zie.
"En ik hoor je bijna elke zaterdagnacht op de radio," vervolgt ze.  "O wat leuk", lach ik, "nog een Nachtdienstfan. En dat terwijl Nachtdienst het enige programma is waar ik bewust nooit mijn achternaam gebruik omdat ik dat op dat tijdstip zie als ontspanning en privé."
"Ja maar er is nu eenmaal maar één Meisje van de Slijterij en dat wordt wel vaak genoemd." zegt ze lachend.

Internet en het MKB

Voor een magazine van het IMK werd ik vanmiddag telefonisch geïnterviewd over de winkel, mijn websites, mijn digitaal netwerken, wat ik doe en hoe mijn visie is op hoe gemeentes omgaan met de digitalisering van het MKB.
De journaliste liet me wel nadenken met haar vragen. In ieder geval werd ik weer eens gedwongen onder woorden te brengen hoe ik internet en ondernemen zag en wat voor rol gemeentes in mijn ogen kunnen spelen.
De reden dat ik geïnterviewd werd, was dat ik schijnbaar op een bijzondere manier gebruik maak van het internet in relatie tot ondernemen. Ik heb zelf eigenlijk niet het gevoel dat ik iets bijzonders doe, ik weet wel dat ik tot een soort digitale voorhoede behoor die vaak (nog) niet begrepen wordt en denk wel dat wat ik nu doe over een aantal jaren gemeengoed zal zijn.

Excuustruus

Excuustruus

(informeel) vrouw die in een functie slechts getolereerd wordt om de schijn van seksisme, van ongeëmancipeerdheid te vermijden. (Van Dale)

Het woord viel vannacht diverse malen in AVRO Nachtdienst op radio 1. Het onderwerp was vrouwen en macht.
In pogingen het percentage vrouwen in de top van het bedrijfsleven, maar ook in de politiek te verhogen, lijkt de kwaliteit en geschiktheid van die vrouwen vaak op plaats 2 te komen.
Maar stel nou dat je zelf zo'n excuustruus bent, of misschien ben je het wel niet en hebben ze je wel gevraagd om je kwaliteit. In principe maakt dat niet uit, een aantal mannen in je organisatie/bestuur zal altijd blijven zeggen dat je alleen op de lijst of in die functie kwam om je vrouwzijn.
Dat zal pas minder worden als meer vrouwen "mannelijke" ambities krijgen.
Het heeft trouwens volgens mij niet echt iets met wel of geen kinderen en huishoudelijke taken te maken. Het heeft met ambities en keuzes te maken waar je voor wilt gaan. Er zijn gewoon veel minder vrouwen met ambities dan mannen.

Misschien heeft een ambitieuze vrouw wel iets meer mannelijke hormonen of zo en ze mag dan misschien wel geen haar op haar kin hebben,  ze heeft er des te meer op haar tanden.
Een vrouw lijkt zich wel meer waar te moeten maken dan die man in een gelijke functie en om zich staande te houden in traditionele mannelijke omgevingen als besturen.
Dat gevoel heb ik in ieder geval wel vaak gehad. In diverse besturen was ik de eerste vrouw ooit.

Tunnel deelt bolussen uit

"De Westerscheldetunnel bestaat vandaag 5 jaar en deelt Zeeuwse Bolussen uit, dat zijn opgerolde Zeeuwse koeken" meldt het ANP op de radio.
Nou ja zeg! Waarom moet daar een omschrijving bij? Het hoort toch bij de algemene ontwikkeling van elke Nederlander om te weten wat Zeeuwse Bolussen zijn? En als je het dan omschrijft doe het dan ook goed en vertel hoe hij smaakt en hoe je hem het lekkerst eet.
Gisteren stond het al in de krant, de tunnel deelt vandaag 20.000 Zeeuwse bolussen uit.
Vijf jaar alweer, de tijd vliegt en waar ik vroeger vaak even naar Vlissingen ging, heb ik daar nu al 5 jaar niet meer gewinkeld en ik ben er ook niet meer naar de bioscoop geweest.
Vlissingen ligt namelijk sinds de komst van de tunnel voor West Zeeuws Vlaanderen verder weg dan ooit.
Tijd voor een Tunnelfilmpje wat ik een paar jaar geleden maakte, en waarvan het gevoel wat ik toen had nog steeds actueel is.

Meisje zoekt nieuwe buren (en potentiële klanten)

Dit overzichtje zit als bijlage bij de persdocumentatie van de regiopromotie over de aanwezigheid van Zeeuws Vlaanderen volgende week op de Emigratiebeurs.
De emigratiebeurs? Ja! Niet omdat we een 'landje apart zijn', een oude slogan die ik helemaal fout vindt omdat we daarmee denigrerend over ons prachtige gebied praten, nee de regio is daar vertegenwoordigd omdat mensen die nadenken over emigratie dat vaak doen omdat ze andere waardes in het leven zoeken dan die ze in hun eigen leefomleving vinden. Dat zoekende deel van Nederland weet misschien niet dat wat zij zoeken ook in eigen land is te vinden. En dat gaan wij ze vertellen daar in Nieuwegein volgende week.
Ik zeg wij omdat ik ook een dagje in die stand aanwezig zal zijn om potentiële nieuwe buren uit de gangpaden te plukken. Karla Peijs geeft daar trouwens zaterdagochtend de aftrap.

In onze gemeente (Sluis) wonen 87 mensen per vierkante kilometer en dat is heerlijk rustig. Zelfs als dat zou verdubbelen is dat nog steeds rustig en pas als dat aantal zou verdrievoudigen hebben we dezelfde bevolkingsdichtheid als onze buurgemeente Terneuzen, wat nog altijd minder dan de helft is van de landelijke bevolkingsdichtheid.

SMS Maffia

De SMS Maffia from Slijterijmeisje on Vimeo.

Natuurlijk klik je niet op banners voor gratis ringtones, dat doen alleen kinderen die niet doorhebben dat ze door te klikken plotseling een abonnement hebben geactiveerd wat 3 euro per sms kost.
Afzenders zijn vaak moeilijk te traceren en als je eindelijk weet hoe je deze terreur kunt stoppen zijn er tientallen euro's beltegoed gewoon opgevreten door de SMS Maffia.
Contentaanbieders als Netsize zijn apetrots op de groei van hun bedrijven en omzet.
Het is schandalig en misdadig om op deze manier geld te verdienen en er is niemand die net zo blij staat te lachen als die mevrouw op de startpagina van Netsize, als ze zo'n niet te betalen SMS binnenkrijgen.
Fora staan vol verhalen van mensen die zich opgelicht voelen en het volgens mij ook zijn. Bah.
Kom op Den Haag, doe er wat aan!
Check google bv, of Tros Radar, Kassa, verschillende malen en mensen met een abonnement hebben het vaak pas veel later door.

Een uur na het maken van dit filmpje was trouwens het hele beltegoed verdwenen zonder gebeld te hebben.

Een nieuw nummer aanschaffen met nieuwe Simcard lijkt de oplossing, maar dan kan het zomaar gebeuren dat over een aantal maanden iemand anders dat nummer krijgt en die met de gebakken peren zit, zelfs zonder zelf onschuldig iets aangeklikt te hebben.

Het einde van een gouden formule?

'Een gouden formule' noemde Martijn Rosdorff nog niet zo lang geleden het, toen 25 jaar bestaande, programma AVRO Nachtdienst in een interview met BN de Stem. AVRO Nachtdienst is het best beluisterde programma op zaterdagnacht, dat was het in ieder geval tot afgelopen nacht, want toen werd er afgestapt van die gouden formule.
Hoeveel luisteraars zou Nachtdienst eigenlijk mogen verliezen om dit toch een geslaagd experiment te mogen noemen?
Ik denk dat het nieuwe format prima is, maar niet voor een zaterdagnacht. Het format zou volgens mij veel beter door de week passen.
Ik denk namelijk dat dit format, drie uur lang talkradio zonder muziek, zonder filter en zonder thema, vooral bedoeld is voor luisteraars met een klein sociaal netwerk. Een groot deel daarvan neemt geen deel aan een arbeidsproces, en kan dus elke nacht radio blijven luisteren en is niet, zoals het werkende deel van de luisteraars, alleen op zaterdagnacht in staat 'door te halen'.
Daarnaast denk ik dat er een duopresentator nodig is.

Wordt het Onno of wordt het Ivo?

Gisteravond vond er een algemene ledenvergadering plaats van de Kamercentrale Zeeland van de VVD. Tijdens die vergadering presenteerden de twee kandidaten voor het voorzitterschap van de VVD zich.
Wordt het Ivo Opstelten, burgemeester in Rotterdam, inmiddels 65 en in het bezit van de meest geschikte Sinterklaasstem van Nederland. Of wordt het Onno Hoes, in de politieke arena nog een jonge vent, gedeputeerde in de provincie Brabant en echtgenoot van Albert Verlinde.
Beiden hebben ze een website geopend tijdens deze campagne voor het voorzitterschap. Onno heeft onnohoespartijvoorzitter.nl en Ivo heeft ikgavoorivo.nl.

Journalisten en Programmamakers zijn (ook) lui

Natuurlijk maak ook ik gebruik van de kracht van Google. Als je een beetje door hebt hoe die zoekmachine werkt en slimme Google-vriendelijke titels gebruikt, is het niet zo enorm moeilijk hoog in Google te scoren met een weblog.
Je hebt immers veel updates en als er ook nog op grote sites naar je gelinkt wordt schat Google je als een 'belangrijke bron' in en scoor je nog hoger.
Dankzij Google weet de media je te vinden op onderwerpen waar je wel wat van af weet, anders schreef je er waarschijnlijk niet over, en verschijnt een slimme blogger dus steeds vaker in de 'oude media'.

"Ik zeur niet om te zeuren"

PZC - BN de Stem; Bijlage Spectrum 12 januari 2008
De tekst lees je hier.

Ineens weet je het, je wordt politie-agent in Zeeland

Lekker rustig is het hier. Als je 's nachts dienst hebt pak je de lasergun en ga je op een godsverlaten weg posten. Succes verzekerd. Elke auto rijdt te hard als er verder geen verkeer is en dat is echt lachen.
Tussen het verwisselen van de fotorolletjes in de flitspalen door, overdag is dat niet leuk, dan rijdt er namelijk vrijwel niemand te hard,  heb je je koffiedrinkadresjes.
Dat kan een nachtportier van een hotel zijn die je koffie geeft of de plaatselijke Chinees. Van die Chinees krijg je altijd gratis te eten waarvoor in de plaats je nooit mekkert over die illegaal geïmporteerde en verboden 500.ooo klappers die van oud op nieuw zorgen voor pas echt knetterend vuurwerk.
Als politie-agent in Zeeland mag je ook een paar keer per jaar met collega's op cursus. Je leert dan precies hoe je moet omgaan met relletjes die er jammer genoeg nooit zijn.

Een blog voor je kop

Toen ik vanochtend beneden kwam lag dit artikel opengeslagen op me te wachten bovenop mijn toetsenbord. Mijn man is namelijk één van de laatste abonnees van de Groene Amsterdammer, misschien wel de enige in West Zeeuws Vlaanderen.
De Groene Amsterdammer leest hij altijd op zondagochtend. Het is in mijn ogen een erg links georiënteerd opinieblad met te weinig plaatjes, maar ach hij doet er niet echt iemand kwaad mee en artikelen uit 'de Groene' zijn vaak wel leuk discussievoer voor de zondagmiddag.

Desalniettemin

Desalniettemin is een soort Zeeuwse Nova gepresenteerd door Peter Joosse.
Vanavond gaat het over de koopzondagen, wat het kabinet daarmee wil en wat dat betekent voor Zeeland en wel in het bijzonder voor Zeeuws Vlaanderen waar traditioneel de winkels vaak op zondag open zijn en er zelfs plaatsen economisch draaien op die zondagen.
Ik schuif aan om mijn mening daarover te geven. 
Desalniettemin is ook te zien via de stream van Omroep Zeeland en wordt tot morgenochtend elk uur herhaald.

Meisje en de Troonrede

Het was erg leuk gisteren in die NCRV-studio. Bert Kranenbarg had namelijk een panel van drie luisteraars te gast om over de troonrede te praten. Eén van die gasten was ik.
De NCRV zorgde goed voor me; broodjes, soep, een uitgeprinte troonrede toen ik arriveerde, voldoende informatie om me even voor te kunnen bereiden en zelfs nog een cadeautje.
Zo werd het drankje dat bij deze troonrede hoort een citroentje met suiker; deze troonrede doet ons in mijn ogen namelijk terugkeren naar de vorige eeuw en om dat kleine beetje zoet te kunnen proeven zul je heel diep met je pink naar de bodem van dat borrelglaasje moeten gaan. Terugluisteren kan hier.
Nu woont er in Hilversum ook nog iemand die ik al jaren ken maar nog nooit ontmoet had. Daar heb ik na afloop van Knooppunt Kranenbarg nog even verandering in gebracht. Het was alsof ik al jaren bij de familie van D. over de vloer kwam.

Update: Over de Troonrede en een doedelzak in een NCRV studio:

De kracht en waarde van online community's

Het laat me niet echt los de laatste dagen. 'Netvrienden zijn net vrienden' zegt mijn man altijd. Volgens hem zijn ze niet echt, kunnen ze niet echt zijn. Ik kan het hem niet echt kwalijk nemen, hij heeft nu eenmaal weinig met computers in tegenstelling tot mij.
Toen ik voor het eerst internet kreeg, ergens half jaren negentig moet dat geweest zijn, ging er een wereld voor me open. Ik wou immers altijd alles weten en er kwam geen einde aan dat internet!
Nachtenlang zat ik te surfen en door te klikken van het een naar het ander en las dingen waar ik anders voor naar de bibliotheek gemoeten had. De encyclopedie is sindsdien niet meer aangeraakt.

Dutch Bloggies onder vuur

Je zou je moeten afvragen of je nog wel een Bloggie zou moeten willen winnen na alle discussies van de laatste dagen over de 'Oscars in weblogland'.
Ik heb die discussies wel gevolgd en ben niet de enige blijkbaar.
Dat er een Pro-Ana-Weblog (ik kende het woord niet eens) werd genomineerd, werd zelfs opgepikt door het journaal van dinsdagavond laat, welke ik net terugvond op uitzending gemist. Ik had het namelijk niet gezien. In die journaaluitzending komen twee vrouwen aan het woord; de ene is 18 jaar, anorexiapatiënte en surft op Pro-Ana-Sites voor tips, de andere is ex-patiënte en bezoekt dezelfde sites juist om meisjes te waarschuwen.

De Panty, de afschuwelijkste uitvinding van de 20e eeuw

Blijkbaar kwam het onding al in 1967, mijn geboortejaar, op de markt en sindsdien is hij nooit meer weggeweest; de panty.
De persoon die hem uitvond en waarschijnlijk wel al niet meer leeft, mogen ze van mij postuum veroordelen.
Soms heb ik ernstige twijfels of ik wel een vrouw ben, ik haat die ondingen namelijk.

Op 1e kerstdag heb ik het nog eens geprobeerd. Na het douchen mijn nette kleren aan, het werd een rokje en daar hoort 's winters een panty onder.
Mijn benen waren nog wat vochtig dus dat ding stroopte gelijk op, mede daarom heet zo'n ding in het Duits waarschijnlijk Strumpfhose.
Als je het onderscheid tussen de voor- en achterzijde ziet ben je al een heel eind, meestal moet je echter wel twee keer opnieuw beginnen.
Eerst heb je het idee dat dat ding niet verder dan je knieën komt, ga je twijfelen of je hem niet gedraaid hebt, dan begin je weer bij je tenen stukje voor stukje omhoog te halen.

Drinken begint al op de basisschool??

Terwijl ik dit stukje tik ligt er een PZC naast me met op de voorpagina de schreeuwende kop: ‘ Drinken begint al op de basisschool’. Tachtig procent van de leerlingen van groep 8 in West-Zeeuws-Vlaanderen zou al eens alcohol gedronken hebben.
' Bier is goor, breezers zijn lekker' , is de mening van de kinderen. Als deze cijfers kloppen word ik daar wel verdrietig van. Ik surfde net even naar het forum van de PZC waar je je mening over dit onderwerp kon geven en ook daar zag ik tal van reacties van mensen die dat allemaal geen probleem vinden. ‘ Moet kunnen’  was de tendens in veel reacties daar.
Alcohol nuttigen op een moment dat je lichaam en je hersenen nog in de groei zijn is fataal voor de groei van vitale organen. Je blijft niet alleen kleiner, ook ontwikkelen de hersencellen zich niet verder omdat alcohol die groei stopt, maar ach, blijkbaar maken weinig mensen zich hier druk om.
Een 15-jarige experimenteert, zal misschien proberen zelf alcohol te bemachtigen omdat iets wat niet mag ook aanlokkelijk is. Verkopers hebben ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid en dienen zich aan de wet te houden. Als die verkopers zonder scrupules aan een 15-jarige verkopen zijn ze strafbaar. Ze zouden het niet alleen daarom moeten weigeren maar ook omdat ze zichzelf recht in de ogen willen kunnen aankijken als ze voor de spiegel staan.

Meisje en haar mening

De laatste dagen lijk ik me veel te druk te maken over een thema wat telkens terugkomt, maar goed, ik kan het wel ergens kwijt :-)

Meisje en haar blogs

Toen ik in juli 2005 voor Blogo ging schrijven geloofde ik heilig in de kracht van een netwerk van themablogs. Die kracht zal er ongetwijfeld ook zijn, alleen voelde ik me er uiteindelijk door beperkt.
Een contract met een webloguitgever schept ook, misschien wel alleen gevoelsmatige, verplichtingen en legt een bepaalde druk op je. Alle vakmatige berichten plaatste ik sinsdien op mijn blogo, waarmee Meisje meer en meer een lifeblog werd.
Dat ik eigenwijs ben weet ik, ik ben niet voor niets ondernemer geworden. Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen gedrag en heb ook alleen verantwoording af te leggen aan mezelf.

De Gouden Kooi

De PVDA stelt kamervragen over dit reality-programma. Ze vinden dat de moeder haar kinderen verwaarloost.
Het moet natuurlijk wel steeds gekker om nog kijkcijfers te genereren in het oerwoud van de commerciële zenders en ik vind het eigenlijk persoonlijk ook niet kunnen om uit geldlust een jaar bij je kinderen weg te gaan, ik bedoel daarmee dat ik het denk ik niet zou doen...alhoewel voor een miljoen....
Maar er zijn nooit kamervragen gesteld toen mijn man jaren aan een stuk 8 maanden per jaar weg was als zeevarende of die zeevarenden hun gezin niet verwaarloosden voor geld. Salaris is immers ook geld.
Het is de keuze van die moeder en als het een weldenkend iemand is, en waarom zou ze dat niet zijn, heeft ze alles wel goed doorgesproken en geregeld. Waarom wordt die vraag trouwens niet over de mannen gesteld?
Aan de andere kant; Stel dat één van haar kinderen in het ziekenhuis terecht komt, kiest ze dan nog steeds voor het geld, of komt dan het moederhart wel bovendrijven? Ik denk persoonlijk toch het laatste.

Kansloos

'Kansloos', met dit ene woord veegt de snelle pakkenman het plan van enkele enthousiaste ondernemende vrouwen van tafel.
'Kansloos', zeiden mijn boekhouder en bank toen ik in 1995 dit pand kocht en doorzette. Het eerste jaar pluste ik 30%.
'Kansloos', zei de bank en mijn omgeving toen ik weer grote plannen had. Het plan is uiteindelijk wel gerealiseerd.
Niet voor niets zeggen kinderen die beginnen te praten eerder het woordje nee dan het woordje ja. En dat keer op keer weer. 'Nee, nee, nee!'
Om ja te kunnen zeggen moet je blijkbaar wat meer bagage hebben.

Naturalisatiedag

Ik verbaasde me er vorig jaar al over, maar als ik dan vandaag bij Anna-Maria lees hoe een afdeling burgerzaken van haar gemeente met deze 'feestdag' omgaat, mogen ze hem van mij per direct weer afschaffen.

Nachtradio

Als je me al wat langer volgt weet je waarschijnlijk ook dat ik wel wat ernstige verslavingen heb. Eén daarvan is nachtradio. De liefde voor dit fenomeen stamt al uit een ver verleden, is een periode ook wel wat weggeweest, maar sinds een aantal jaren in een nog verslavendere vorm terug.
In de nacht is er tijd op de radio om mensen uitgebreid aan het woord te laten, er zijn geen storende commercials  op radio 1 en dat levert niet zelden fantasische radio op. Sinds een jaar of drie luister ik die programma's terwijl ik met medeluisteraars chat. Die medeluisteraars zijn voor een groot deel vrienden van me geworden, velen heb ik dan ook al persoonlijk ontmoet.

De VVD als partij van Verdonk

Het kan verkeren. Waar ik heel kort geleden nog euforisch was over het feit dat de VVD leden bij meerderheid de sociaal liberale Mark Rutte als lijsttrekker kozen, lijkt diezelfde VVD zich toch steeds meer te profileren als de partij van Verdonk.
Dat stelt mij, en ik denk velen met mij, voor een dilemma. Het kan straks zomaar gebeuren dat Meisje tijdens de campagne VVD-posters loopt te plakken en op het moment suprême voor die stemcomputer een ander liberaal knopje indrukt.
De VVD vervreemdt zich in ieder geval van een deel van haar leden door de stem van het electoraat als een hoger doel te stellen.
En wat zijn daar dan de reden voor? De zucht naar macht, het pluche? Angst te worden ingehaald op rechts door een Wilders?

Komkommerblog

Ook al is het typisch weer voor komkommersalade, plakjes komkommer op je verbrande huid en komkommer in je exclusieve Pimm's longdrink is het toch ook komkommertijd in de media.
Dat merk je op TV aan de herhalingen en aan kulberichten in de kranten en op de nieuwssites.
'If you can't beat them, join them', Meisje gaat gewoon vandaag ook in de herhaling met het best bekeken filmpje van de laatste maanden. Wat Meisje tijdens die rit nog niet wist, maar inmiddels wel, is dat ze het net voor die tunnel die nacht om half vier wel gedurfd heeft om 88 te rijden op een weg waar 80 was toegestaan. Het populaire incassobureau uit Leeuwarden heeft haar daar inmiddels fijntjes op gewezen.

De Tunnel
Video sent by Meisje_van_de_Slijterij

10 minuten zendtijd

Gisteravond net na achten: Nahijgend van de twee trappen ophollen van dat grote bankgebouw in Sluis waar op de tweede verdieping een vergadering plaatsvindt van de klankbordgroep, waar ik deel van uit maak, geef ik alle aanwezigen (en ik ben dus de laatste, want wat te laat) een hand. Net als ik mijn rondje gedaan heb en wil gaan zitten klinkt mijn irritante ringtone uit mijn tas wat gelijk leuke opmerkingen ontlokt van het gezelschap.
Aangezien ik niet zo heel vaak op mijn mobiel gebeld word en wel heel nieuwsgierig ben loop ik de zaal weer even uit. 'Onbekend nummer' meldt de display. Het is de NCRV of ik die nacht om 1 uur 10 minuten zendtijd wil naar aanleiding van een mail van me van vorige week. Het onderwerp is de maatschappelijke verantwoordelijkheid van de slijter. Enfin luister zelf maar.

Mannen bloggen op Mars, vrouwen chatten op Venus

Ik ken een heleboel bloggende vrouwen en ook wel een heel aantal die het niveau van de kattenblogs wel ontstijgen. Toch lijkt er iets vreemds aan de hand in bloggersland. Op de businessbloggersbijeenkomst afgelopen week was nog geen handvol vrouwen aanwezig. Toen dat als merkwaardig aangemerkt werd kwam het antwoord dat er juist een enorme stijgende lijn in zit. Op de eerste meeting waren er immers helemaal geen, en op de tweede welgeteld eentje.
Ik heb de verhoudingen mannen/vrouwen in de politiek altijd al ver beneden peil gevonden. Op zakelijke bijeenkomsten ben ik ook al zeer regelmatig de enige vrouw, ik heb als enige vrouw zitting in een bestuur en regelmatig ervaar ik dat er ook anno 2006 nog altijd mannen zijn die moeite hebben met de aanwezigheid van die vrouwen, ik vraag me dan ook wel eens af of de sfeer anders is als 'mannen onder elkaar' vergaderen en of ze zich anders gedragen als er minstens één vrouw aanwezig is.

Talpa sucks

Op 14 november bezocht ik Rigter Live in Haarlem. Vanavond was de Live-registratie (eindelijk) te zien op Talpa. Maar ook al weet ik best wel dat de sfeer van zo'n zaal nooit te registreren is, de hele emotionele lading van die avond was er ook uit geknipt, inclusief het emotionele moment van 'Parachute and Jump' waar op een groot scherm een filmpje van Wim Rigter te zien was, de hele zaal muisstil was en een traantje wegpinkte. Wim Rigter overleed op veel te jonge leeftijd aan kanker (hij was drie weken jonger dan mij) en de opbrengst van de eerste editie van Rigter Live! kwam ten goede aan het KWF.
Het ging die avond niet alleen om de muziek, maar vooral om het motto, voor mij dan toch.
Ik weet nu weer waarom ik normaal niet weet onder welk knopje op de afstandsbediening Talpa zit.

De Nacht van Verdonk

Natuurlijk ben ook ik veel te laat naar bed gegaan. Een goed debat is nu eenmaal beter dan alle pulp op alle commerciële zenders bij elkaar.
Het eerste dat mij opviel was dat ik ook een jasje in de kleur van het jasje van Verdonk heb, mij staat het echter een stuk beter.
Nu ben ik persoonlijk nooit zo'n Verdonkfan geweest, de ex-gevangenisdirectrice die om haar houding en daadkracht door de VVD is aangetrokken en ooit PSP-lid was. Ik kon het allemaal nooit zo rijmen met de liberale gedachte. Ook al ontkende vannacht na afloop van het debat Verdonk in alle toonaarden dat haar optreden ook maar iets te maken had met de strijd om het lijsttrekkerschap die binnen de VVD heerst, ik waag dat te betwijfelen.

Roken

Ja, ik behoor nog steeds tot die steeds kleiner wordende groep paria's. Ik zag gisteren bij netwerk een item over het rookvrij maken van de horeca. Dat wil de stichting Clean Air namelijk heel graag. Ze claimen maar liefst 56.000 handtekeningen te hebben verzameld. Dat betekent dus dat minstens 15.500.000 mensen hun handtekening NIET hebben gezet en als dat verbod doorgang vindt de horeca waarschijnlijk leegloopt. Hoezo democratie?

Relativeren

En dan zit ik af en toe te zeiken dat er volgend jaar een 4 voor mijn leeftijd komt. Je mag al blij zijn als je het haalt tegenwoordig.
De rouwadvertenties in de krant zeggen genoeg en sla ik meestal wel over.
Als het echter weer een bekende Nederlander of kennis betreft waar ik even niet omheen kan krijg ik het weer even koud.

Gepest worden sleutel tot succes?

Vanochtend had ik een discussie met als onderwerp het pesten van kinderen en de gevolgen daarvan jaren later als ze volwassen zijn. Pestverhalen van kinderen treffen me vaak als een mokerslag.
Vorig jaar schreef ik, ook naar aanleiding van een discussie, daar al een stuk over.
Over of ik die bewuste posting wel zou plaatsen heb ik toen wel even moeten nadenken. Het was immers wel een emotioneel relaas waarin ik me ook nog eens kwetsbaar opstelde en ik wou absoluut geen beeld scheppen van zieligheid.
De reacties op die post toen verrasten me. Voor velen bleek het verhaal min of meer herkenbaar en er ontstond een interessante discussie in de reacties.
Hoe verschrikkelijk en afschuwelijk die traumatische ervaring op mijn tiende ook voor me was, het heeft me wel grotendeels gemaakt tot wie ik nu ben. Wat namelijk overbleef was vechtlust, doorzettingsvermogen en een enorme bewijsdrang. Drie factoren die een volwassene nodig heeft om te bereiken wat hij of zij wil. Ik vroeg me vanochtend af of iedere succesvolle volwassene misschien wel in zijn jeugd gepest is. Ik kwam tot de conclusie dat waarschijnlijk niet alleen het pesten de sleutel tot succes is. Een veilige liefdevolle thuissituatie is een andere succesfactor. Als je namelijk die laatste niet hebt verlies je het vertrouwen. En dat vertrouwen heb je ook weer nodig om te slagen en evenwichtig te kunnen functioneren.
Ik gun niemand wat ik toen meemaakte, maar word je zonder tegenslagen wel net zo sterk? Kun je ook tè beschermd en makkelijk opgroeien waardoor je dus niet leert 'vechten'?

Dutch Bloggies 2006

Op dezelfde dag dat Milosevic zijn laatste adem uitblies was ik daar vlakbij, maar ik heb daar uiteraard helemaal niets mee te maken. In de hofstad vond vanmiddag immers de uitreiking van de Dutch Bloggies plaats, ergens zelfs aangekondigd als 'de Oscars van webloggend Nederland'. Nou nou zeg, als dat een Oscaruitreiking was ben je niks gewend. Ik wist natuurlijk wel dat ik geen enkele kans zou maken in die categorie waarin ik was genomineerd. De genomineerde post was immers een gevoelspost en daar heeft de standaard-typische blogger en ook dus zo'n jurylid totaal niets mee. Emoties zijn vies, dringen door en zoals in het juryrapport stond van het jurylid wat niet eens de moeite nam zelf aanwezig te zijn en een ander dat liet voorlezen: 'Het was allemaal bagger die de ik in het centrum van het universum plaatst.'
Meneer het jurylid een weblog is nu eenmaal een dagboek op internet en het is veel moeilijker en ook moediger ook eens wat gevoel, wat ook bij dat leven hoort, neer te plempen op je log dan overal tegenaan te schoppen. Dit jurylid verwart een weblog met journalistiek. Terwijl er honderdduizenden webloggers een weblog als dagboek gebruiken denken ze bij de Dutch Bloggies nog precies over een weblog zo ze er 6 jaar geleden over dachten.
Dat ik niet won was voor mij dus geen verrassing. Ik heb wel een hoop mensen ontmoet en gesproken die ik alleen online en via mail kende en ik dacht even dat de broer van Adje ook was ingehuurd, maar dat bleek niet te kloppen. Deze meneer probeerde blijkbaar echt een serieuze presentatie neer te zetten maar zijn houding en geluid straalde net iets meer uit dan een zak aardappelen. 'Ik kan heel goed tikken, maar praten gaat me niet zo goed af.' zei zijn lichaam terwijl tot niemand doordrong wat hij dan wel zei en het steeds rumoeriger werd in de zaal.
Veel juryleden en winnaars schitterden door hun afwezigheid, er werd een prijs stijlloos geweigerd die nu te koop staat. De opbrengst is voor het KWF. Eigenlijk was het zacht uitgedrukt een rommeltje, maar de wijn was goed, ook al zat het in plastic (niet meer doen!).
De hapjes bleken tot 4 uur uit lolly's en snoepjes te bestaan, wat ook al misschien iets zegt over de doelgroep van web-log, waar ik op zalm gehoopt had. Maar goed je kunt niet alles hebben.
Voor al die bloggers die vandaag niet gegaan zijn omdat ze niet vanachter hun veilige toetsenbord thuis durfden te komen, buiten wacht immers de grote boze wereld; het was inderdaad dood en doodeng! (filmpje)

Meer filmpjes op eventbranche. Foto's bij Frans en Pleiade.
De winnaars vind je natuurlijk bij de Dutch Bloggies.

Update 12-03; Ik zie nu pas dat de winnende post in de categorie 'Beste Post' niet eens in de lijst van nominaties stond. Wel het bewuste weblog, niet de betreffende post. Het wordt steeds vreemder.

Anderzorg doet het Anders

De laatste maanden heb ik diverse keren een flippende manlief aan de telefoon gezien. In de zomer van vorig jaar, toen manlief zijn dienstverband beëindigde, zegden wij ook de particuliere ziektekostenverzekering op van hem en de kinderen. Ze kwamen namelijk bij mij in de verzekering, als kleine ondernemer was dat het ziekenfonds. We hebben keurig opgezegd (dachten we) en aangemeld bij het ziekenfonds. De eerste brief waarin we de verzekering opzeggen dateert van 29 augustus 2005. Deze brief schreven we nadat het per e-mail niet gelukt was. Per 1 september was het hele gezin bij OZ verzekerd.
Dat het een paar maanden zou duren voor alles administratief geregeld was vonden we wel acceptabel, er zou wel een restitutie komen toch? In oktober blijkt nog steeds de premie automatisch afgeschreven te worden. Die storneer ik en er wordt contact opgenomen met Anderzorg. De verzekering blijkt niet beëindigd, de juiste procedure zou niet gevolgd zijn. OZ vindt dit vreemd, die hebben immers de in zorgverzekeringenland gebruikelijke weg gevolgd en ook doorgegeven dat manlief en de kinderen nu bij hun verzekerd zijn. Ondertussen komen er herinneringen, aanmaningen en dreigbrieven en wordt de kans steeds groter dat er hier een deurwaarder door de deur komt. Ook blijven de zorgpasjes binnenkomen.
Mijn gezinsleden zijn nog nooit zo goed verzekerd geweest, want dubbel, als in het afgelopen halfjaar.
Bellen is moeilijk, Anderzorg houdt daar niet zo van, op brieven komen antwoorden waarbij steeds andere bescheiden gevraagd worden. Het wordt 2006 en het is ons nog steeds niet gelukt van die verzekering af te komen. Na vele telefoontjes, correspondenties met zowel Anderzorg, voorheen Anker, en OZ komt dan eindelijk deze week een brief dat per 1 maart 2006 de verzekering bij Anderzorg is beëindigd, er komt echter geen restitutie. Anderzorg voelt zich daartoe niet verplicht, en ook de openstaande premies moeten volgens hun gewoon betaald worden. In totaal gaat het hier om ruim 1300 euro.
OZ snapt het niet en biedt dan maar aan hun premie te restituteren, maar de ziekenfondspremie in 2005 is maar een fractie van die particuliere premie.
Wij wachten met smart op de deurwaarder, manlief is bereid er zelfs uit principe voor te gaan zitten.
En als ik dan hoor dat 2 miljoen mensen geswitcht zijn van zorgverzekering belooft dat nog wat. Kassa, Radar en soortgelijke programma's krijgen dit jaar waarschijnlijk genoeg content in de schoot geworpen.
De url van deze log is naar Anderzorg en naar Kassa gemaild en alle bescheiden gaan op de post naar de ombudsman zorgverzekeringen.

Buttons

Het is zo'n nobel streven je eigen button maken tegen terrorisme. Buttons droeg ik in het begin van de jaren '80 van de vorige eeuw. Ze waren toen wel groen met rose en hadden iets met een popgroep te maken die maar raak deed. Ook had ik er één met de tekst: 'I'm not a tourist, I live here'.
Maar goed, the revival of the button blijkt dus een feit en je kunt hem HIER ontwerpen. Het enige wat je tegen terrorisme kunt doen is in mijn ogen proberen te vergeten dat het bestaat. Terroristen hechten geen waarde aan hun eigen leven en hebben geen respect voor dat van een ander.
Neem nog een borrel! via
(enne, als je dit plaatje wilt jatten, prima, maar ga hem dan zelf even uploaden ergens, en ga niet deeplinken, zodat het overbelast raakt en ik weer bij Donner om een nieuwe button moet. Danku!)

Presteren!

Pepijn, mijn oudste zoon, zit in groep 7. Volgend jaar mag hij ook aan de Citotoets. Ik herinner me mijn Citotoets nog wel in 1979. Ik moet eigenlijk zeggen dat ik me de dag herinner dat ik de uitslag kreeg. Ik had de hoogste score van de klas (550) samen met twee jongens en ik liep huilend naar huis. Ik wou immers helemaal niet naar het atheneum, wou geen uilenbrilletje zijn, want ik was ervan doordrongen dat de beste zijn pijn deed.

Gisteravond zag ik in Nova een item over de Citotoets, het gaat al lang niet alleen meer om de leerlingen en de beste keuze voor een middelbare school. De gemiddelde score van de citotoets wordt ook gebruikt om de kwaliteit van de school in kaart te brengen. Dat vind ik dus belachelijk en werkt in de hand dat kinderen uitgesloten worden van die citotoets. Die mogen terwijl hun klasgenoten de toets maken ergens anders zitten en iets anders doen en vallen dus 'buiten de groep'.
Ik krijg hier een vieze smaak van in mijn mond. Misschien moet die toets maar afgeschaft worden, er zijn genoeg andere methoden om in kaart te brengen wat de beste keuze voor een leerling is.

Voor niks krijg je ook niks

Ik vind het steeds zorgwekkender worden. Alles moet in Nederland goedkoper, goedkoper en nog goedkoper. Inmiddels zijn de meeste kleine winkeliers geëlimineerd, is er leegstand in de winkelgebieden en maakt een handjevol inkopers nog uit wat de Nederlander eet. Wel eens een supermarkt in België en Frankrijk bezocht en daar het aanbod bekeken?
Als een fabrikant niet meewerkt en zich niet door die 5 à 6 pittbull-inkopers onder druk laat zetten, verdwijnt dan ook zijn product uit de schappen. Vaak is dat een product wat met liefde en vakmanschap gemaakt werd. Door zijn standvastigheid raakt zo'n fabrikant dan wel zo'n enorm groot deel van zijn omzet kwijt dat hij personeel dreigt te moeten ontslaan en het voortbestaan van zijn bedrijf een vraagteken wordt. Dus wat doet die in het nauw gedreven fabrikant? Hij probeert natuurlijk te redden wat er te redden valt, gaat kosten besparen, gebruikt meer inferieure ingrediënten, verdunt, zoals Ola onlangs, de laag chocolade om de Magnum heen en zo zijn er heel wat meer voorbeelden. Het uitgangspunt is plotseling niet meer een goed product produceren, maar een goedkoop product produceren.
Er gaat meer troep in het goedkopere veevoer, wat het vlees goedkoper maakt en dat er dan af en toe een dioxineschandaaltje de kop opsteekt lijkt een ingecalculeerd risico.
Dankzij de schaalvergroting is er inmiddels een verarming in ons voedsel opgetreden, vreten we voornamelijk troep en het ergste is nog wel dat hele volksstammen niet eens meer weten hoe iets nou echt moet smaken, ze duwen het voedsel zonder enig proefgenot naar binnen. Mijn mening is dat je voor niks ook niks krijgt. Overigens is onze regering hier ook wel wat te verwijten. Als er bij ons, zoals in verscheidene buurlanden van ons, een verbod zou bestaan op het verkopen onder de inkoopsprijs zou al een groot deel van het probleem zijn opgelost. Dan zou namelijk die ambachtelijke slager, groenteboer en bakker nog steeds eerlijk kunnen concurreren, ook nog een boterham kunnen verdienen en zou er meer diversiteit in het winkelaanbod zijn.
Misschien toch eens lid worden van Slow Food?

Maatschappelijke Verantwoordelijkheid

Als jullie me al wat langer volgen kennen jullie ook mijn mening over het onderwerp Jeugd en Alcohol. Voor veel mensen komt die mening blijkbaar wat vreemd over uit de mond van een slijter. Fout! Juist die slijter heeft in mijn ogen een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Naar aanleiding van een artikel deze ochtend in de krant belde ik dan ook de desbetreffende redactie. En omdat die het interessant vonden dit juist uit de mond van een slijter te horen stond er hier even later een journalist. Dat er ineens ook nog een fotograaf opdook, vond ik iets minder, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Morgen dus op zijn woensdags in de krant (hopelijk een klein fotootje).

Leef!

Ik nam me voor om de titel van dit logje als levensmotto voor 2006 te nemen en we zijn goed begonnen met een weekje relaxen. Toch is de daad bij het woord voegen niet zo eenvoudig, zo heb ik deze week weeral een begrafenis bijgewoond, waarvoor ik heen en weer gereden ben vanaf mijn vakantie-adres. Weer een vriend weg en aangezien ik de vakantie van het gezin niet wou verknallen heb ik me ingehouden, maar ik ga nu even tegen jullie schreeuwen (je kan nu nog op het kruisje rechtsboven klikken).

IK BEN HET SPUUG EN SPUUGZAT DAT MENSEN DIE IK GRAAG MAG GEWOON DOODGAAN DOOR DIE KUTZIEKTE EN DAT MOET MAAR EENS AFGELOPEN ZIJN!!!

Zo, dat lucht op. Steun het KWF.

Lagere prijzen

Wat ik nu weer lees op NU.nl, de accijnzen op sterke drank zouden zondag lager worden, maar dat zijn ze natuurlijk al van 1 januari, gisteren dus!
Ik weet niet wie dat persbericht heeft uitgegeven, maar ik stoor me er wel aan. Toen 1 januari 2003 de accijnzen verhoogd werden wist iedereen niet hoe gauw ze de prijzen van de oude (goedkopere) voorraad moesten verhogen, en nu willen we het een week uitstellen omdat de prijs nu eens naar beneden gaat????
Om nog maar te zwijgen van alle garageboxen die in december 2002 werden volgezet en de distilleerderijen die dag en nacht doorwerkten toen om aan de vraag te kunnen voldoen. Niet zeuren dus en gewoon nu al die prijzen verlagen.
Overigens kloppen de verlagingen genoemd in het artikel op NU.nl ook niet. Voorbeeldje: Bokma gaat van € 14,30 naar € 12,95, dat is geen 95 cent, maar 1,35 lager.
Zou dit persbericht komen van een grote slijterijketen die stiekem door de verlaging meer marge denkt te gaan maken en er van uit gaat dat klanten toch niet in andere winkels komen?

Meer goed nieuws trouwens. Doordat België de accijnzen op sterke drank met 5% verhoogt, komen de niveaus van Nederland en België zowat gelijk te liggen, zodat de consumenten in de grensstreek met België geen noodzaak meer hebben de grens over te gaan. Alles sal reg kom (om het maar eens in het Zuid Afrikaans te zeggen).

Hier is nog steeds een interview met me te horen met Omroep Zeeland op 21-10 van het vorige jaar, waarin ik uitleg waarom nu uiteindelijk wel de verlaging doorgang vindt.

Verloedering van de Media

Wat moet ik nu straks op zaterdagnacht doen? Slapen???

Meneer de President

Sommige teksten lijken tijdloos. Wie had ooit gedacht dat de tekst van Lennart Nijgh, gezongen door Boudewijn de Groot, zoveel jaren later nog steeds actueel zou zijn. Er zouden nog wel een paar coupletten aan toegevoegd kunnen worden anno 2005, maar het laatste couplet kan blijven:

Droom maar niet teveel van al die dooie mensen
Droom maar fijn van overwinning en van macht
Denk maar niet aan al die vredeswensen
Meneer de president, slaap zacht!

Gospels

Ik verwonder me al een paar dagen over de beelden die ik op TV zie. Het grote Amerika laat zijn eigen mensen creperen. En ik snap er niets van dat de hele wereldpers daar wel kan komen en hulpverleners, watertransporten en voedsel niet. Ik zag net gospelzingende mensen die 'the spirit' probeerden vast te houden.
Dit zou vriendje Bush wel eens zijn volgende periode kunnen kosten, niemand pikt toch nog dat iedereen 'nu eenmaal in Irak zit'?

Naturalisatiedag

Een Naturistendag kan ik me nog wat bij voorstellen, dan willen mensen zelf in hun blote kont lopen, maar een Naturalisatiedag? Even schoot door mijn gedachten dat dat een wrange feestdag is voor mensen die al Nederlander zijn of juist zijn afgewezen.

Naturalisatiedag is een dag voor een handjevol mensen die na het verplicht zingen van twee coupletten van het Wilhelmus, je staat dus wel voor lul, zo ver zit dat niet van een Naturistendag af, van RaRa Rita Verdonck een Nederlandse vlag en Nederlandse grondwet in ontvangst mogen nemen.

Toen ik net een stukje hoorde op de radio vroeg ik me af waarom ik bij haar toch altijd aan de film 'The Excorcist' moet denken? Zou ze bij Kopspijkers toch meer op zichzelf geleken hebben dan in het echt? Of ben ik gewoon stinkend jaloers omdat zij haar hoofd wel 360 graden kan draaien?

Ik vind dit een denigrerende en betuttelende vertoning. Als mijn kinderen op school verplicht twee coupletten van het Wilhelmus zouden moeten zingen haalde ik ze van school.

Update: Natuurlijk moeten mijn kinderen wel minstens het eerste couplet en het refrein van het Zeeuws Vlaamse volkslied kunnen zingen.

Snapt u het nog?

Dagenlang zijn we opgeroepen uit te kijken naar deze man en heel Nederland wist dat hij Wilhelm Schippers heette. Nu vond ik dat al opvallend want ik kon me niet herinneren ooit eerder een politiebericht te hebben gezien waar een volledige naam genoemd werd van een verdachte.
Maar goed, er volgde een verrassende ontknoping en nu heet deze meneer ineens weer Wilhelm S., althans gisteravond bij Nova, waar een zekere Matt H. nog steeds pleitte voor het aftreden van minister D.
Beetje erg hypocriet om hem nu weer S. te noemen terwijl we allemaal al lang zijn naam weten en ben ik nu ook strafbaar omdat hij hier geen balkje heeft?

Gentleman

Wat is dat toch met Nederlandse mannen dat ze galant en charmant zijn als watjesgedrag zien?
Mijn ervaring is dat hoe zuidelijker je in Europa komt, hoe kleiner de mannen, maar ook hoe charmanter. Tijdens mijn laatste wijnreisje vorige maand maakte ik daar weer een aardig staaltje van mee. Tussen de reisgenoten zitten altijd mensen die ik wel elk jaar tijdens die reisjes weer tegenkom. Het zijn vaak wijnreisvriendjes geworden, we hebben veel plezier en, ik zal het wel uitlokken door mijn (wan)gedrag, vooral de zonder-partner-op-pad-zijnde-mannen nemen me graag met zijn allen in de zeik.

Na een veel te late maar wel supergezellige dans- en zingavond (tot me de microfoon werd afgepakt) in een karaokebar in Spanje, misschien wel de laatste nacht ooit dat ik zo wild heb kunnen dirtydancen (als ik toen geweten had dat dat de laatste stuiptrekkingen van mijn pré-nekherniatijdperk waren had ik er zeker nòg meer van genoten) bezoeken we die ochtend een wijnbedrijf.

Meisje ziet wat witjes na te weinig slaap en misschien wat veel handelswaar genuttigd te hebben en laat haar jas in de bus liggen. Tijdens de rondleiding in de kelders die zich over honderden meters ondergronds uitstrekken krijgt ze het steeds kouder, zo koud dat ze loopt te klappertanden. Haar mannelijke reisgenoten staan haar alleen uit te lachen natuurlijk, maar de wijnboer himself merkt de ontberingen van Meisje op, trekt zijn jas uit en overhandigt deze vol egards aan Meisje om vervolgens in hemdsmouwen de rondleiding voort te zetten.
Nu is Meisjes Spaans zwaar onder de maat, zeg maar gerust beroerd, en zijn Engels blijkbaar ook anders had hij geen tolk ingehuurd voor de rondleiding. Bij de bottellijnen aangekomen waar Meisje de indruk heeft dat de rondleiding op zijn einde loopt, geeft ze hem zijn jas terug (ze had wel even in de zakken gevoeld, sleutels en sigaretten zaten er in) en bedankt hem. Hij zegt wat terug, ze knikt begrijpend en bedankt hem nog eens. Een mannelijke reisgenoot achter haar met wat meer kennis van de Spaanse taal ligt helemaal dubbel en merkt op dat hij haar net vertelde dat het nog kouder zou worden. Natuurlijk gelooft ze hem niet, hij zit haar namelijk al twee dagen te zieken en ze is nu eenmaal best wantrouwig, maar in dit geval bleek hij achteraf gelijk te hebben. Het wordt nog kouder en geen man die haar nog een jas geeft....
Nu ben ik enorm geëmancipeerd, vind het fantastisch dat manlief huishoudelijke dingen doet, gruwel ervan als mensen er van uit gaan dat de ondernemer/eigenaar wel een man zal zijn (is uw man thuis?), gebruik mijn eigen naam, je hebt immers de achternaam van je vader in mijn opinie, maar vind het ook heerlijk dat mannen me als vrouw behandelen.
Als beloning staat de wijn van deze Spaanse gentleman inmiddels in de schappen natuurlijk.

Zijn er nog mannen die vrouwen in hun jas helpen en deuren voor hun openen, of moet ik echt naar Zuid-Europa om dat ooit nog eens te ervaren?

Sorry, ik stem voor!

De Europese grondwet is er om de EU democratischer en bestuurbaarder te maken, meer niet.
-De Europese grondwet betekent een verbetering tegenover de lappendeken van verdragen waardoor Europa nu geregeld wordt.
-De Europese grondwet versterkt de positie van de kleinere nationale staten en ook die van de nationale parlementen.

Ik ben voor harmonisatie van regels (en ook belastingen e.d.) tussen de EU landen op termijn. Dit versterkt de economie, een sterke economie betekent werkgelegenheid en werkgelegenheid betekent weer welvaart.

Ik ben voor een internationale douane die de buitengrenzen bewaakt en niet tegen binnengrenzen aanloopt bij het uitoefenen van hun taak.

Ik ben voor een sterk Europa als tegenwicht tegen de grote wereldmachten.

En als u denkt tegen te zijn maar u er nog niet echt in heeft verdiept, lees dan hier de samenvatting en vorm in ieder geval een eigen mening.

Zo, en nu zal ik wel helemaal afgemaakt worden hier.

Moraalridder

Normaal kijk ik nooit, ik kijk sowieso buiten actualiteitenprogramma's weinig TV, maar met veel bombarie werd de uitzending van Peter R. de Vries over officier van justitie Tonino aangekondigd, dus ging ik op zoek onder welke knop SBS6 zat.
Alleen al zijn lijzige manier van spreken verveelt me snel, maar de inhoud van dit programma vond ik echt wel een poging tot louter beschadigen van Tonino.
Nu was het natuurlijk verre van slim van Tonino om die PC aan de weg te zetten destijds en van het feit dat Tonino pornosites bezoekt word ik in ieder geval niet warm of koud. Welke mannelijke internetter zou zulke sites nooit bezocht hebben? (na de eerste reacties moet ik constateren dat dit iets te generaliserend is, ik bedoel dan ook de mannelijke internetters die niet dit log bezoeken.)
Overigens vond Peter R. de Vries dit onderzoek wel ontzettend interessant, hoeveel dozen tissues zou hij nodig gehad hebben tijdens het onderzoeken van die PC?
De verhalen over kinderporno en jonge jongens bleven bij veronderstellingen, suggesties en speculeren, want daarvoor was geen bewijs.
Zo eindigde onze politicus in de dop het programma met de uitspraak: 'Strafrechtelijk is hem niks te verwijten, maar hoe zit het met de morele kant?'
Peter R. de Vries moet misschien maar een lijstverbinding aangaan met de Christenunie van André Rouvoet of een programma over normen en waarden samen met Andries Knevel gaan maken.

Principes

Iets klopt er niet. Dat noemt zich links maar gaat wel voor het grote geld. Destijds met Barend en van Dorp vond ik dat ook al niet getuigen van enige principes die men aan bleef hangen.
Jack Spijkerman gaat ook voor de poen met als gevolg dat ik mijn favoriete programma moet missen want de Vara heeft beslist met onmiddellijke ingang te stoppen met Kopspijkers door het conflict met Spijkerman.
Die heeft trouwens gewoon nog een contract, maar de geur van het grote geld blijkt te aanlokkelijk en zijn verhaal dat hij bij Tien (Talpa) een langer contract krijgt vind ik een hele zwakke verklaring voor zijn keuze.
Mij noemen ze rechts en ik doe nog steeds heel veel voor nop, ik hang nu eenmaal principes aan.
En toch blijf ik het gevoel hebben dat er iets niet helemaal klopt.

Wacko Jacko

Het was een echt dropje toen hij destijds een hit had met 'Ben'. Ik zong zelf Ben ook vaak, die tekst zit nog steeds in mijn hoofd en ik kan hem zo helemaal zingen. Ik was wel min-of-meer een fan, had ook wel wat LP's van hem in het pré-CD tijdperk ('mama wat zijn die zwarte platte ronde dingen op het rommelkamertje?').
Maar ergens ging het mis met dat schattige kereltje van toen. De roem steeg hem naar zijn hoofd, alles was in zijn ogen te koop, zelfs een huidskleur.
En als je kleine jongetjes die jou als een idool zien misbruikt en ze dan hun mond laat houden voor veel geld, of de ouders betaalt omdat die ouders ook nog eens meer waarde hechten aan geld dan aan de integriteit van hun kind dan is dat 'pretty wacko' ja.
Volgens de laatste getuigenissen is hij verre van onschuldig. Gelukkig is niet alles te koop. Ik hoop dat hij zijn vrijheid niet kan kopen en de rest van zijn blanke dagen niet meer vrij komt ter bescherming van de kinderen van op geld beluste ouders.

Traag van begrip

Nee ik ben niet Helderziend, ik kan wel nadenken.

Op 16 februari 2004 schreef ik een log over de prijzenoorlog en wat een nieuws vandaag in de Telegraaf.

Drie jaar geleden schreef ik een ingezonden brief over Jeugd en Alcohol aan een vakblad. Deze werd door de branche hier en daar overgenomen. Drie jaar later zie je dan dit bericht.

Laten we het dan nog maar niet hebben over de accijnsverhogingen van 2,5 jaar geleden, waarvan iedereen, dus ook ik kon uitrekenen dat het niets dan verliezers zou brengen. Het duurt ruim 2 jaar eer ze dat op een ministerie snappen.

Wat zijn we toch snel van begrip in dit land.

Texas

Ik zag gisteravond een stuk van een documentaire over Texas en hoe de jeugd daar gehersenspoeld wordt dat seks vies is, verboden is en je er wellicht ook dood van gaat. Seks voor het huwelijk is sowieso taboe en als ze dan trouwen (op veel te vroege leeftijd) zijn ze zo bang gemaakt dat het waarschijnlijk nooit wat wordt.
Nu is Texas toevallig ook de staat van de dodencellen, doodstraffen en de moorden, waarvan ook vele lustmoorden door gefrustreerden.
Eenmaal ter dood veroordeeld worden de daders ook stuk voor stuk zeer gelovig. Ja, dat is ook niet zo moeilijk als er geen toekomst meer is.
Misschien dat Bush en zijn vriendjes eens moeten nadenken en back naar de sweet seventies moeten. Peace man \ /, Woodstock en meer seks. Al de tijd dat mensen zich daar met plezier mee bezighouden vermindert hun stress en in die tijd wordt er ook niet gemoord.
Schaf de wapens af in Texas en deel condooms en oesters uit.
Wat kunnen oplossingen toch simpel zijn, maar op de één of andere manier zal ik wel een denkfout maken.

antispamban

Okee, ik geef het toe, het is wel erg leuk om even te proberen, maar ik haat nu eenmaal domweg gespam, lever dan een zinnige bijdrage of zo.
Ik heb zojuist de eerste IP ban ingesteld, niet helemaal, ze mag best nog wel lezen, maar reageren kan even niet meer.
En zo gaan we dat doen in het nieuwe jaar.
Dank je wel Joris, je bent gewèldig.
Mijn log, mijn regels, mijn IP-bannetjes. Who's next?

Giro 555

Het aantal slachtoffers van de Tsunami loopt waarschijnlijk op tot boven de 100.000. Bij elk nieuw nieuwsbericht wat ik lees is dat aantal weer hoger en het eind is nog lang niet in zicht. Elke keer schrik ik weer van dat getal en voel ik een steen in mijn maag, zeker ook omdat heel veel leed voorkomen had kunnen worden door gewoon een waarschuwing te doen uitgaan, wat bewust is nagelaten.
Maar hier gaan we natuurlijk gewoon feesten en schieten we voor miljoenen in de lucht. Als iedereen het geld wat hij wil besteden aan vuurwerk nu eens op giro 555 stortte? Dat zou misschien een klein beetje helpen, vermindert ook de vervuiling hier en geeft een rustige oudejaarsnacht.
Maar de werkelijkheid zal wel zijn dat er voor vele malen meer de lucht in geschoten wordt dan er op giro 555 gestort wordt en iedereen rustig doorfeest.