Meisje van de Slijterij

Vuur van Verbondenheid

Of ik gek ben? Ja wel een beetje denk ik. Ik vond gewoon dat ik het moest doen. Dat ik er bij moest zijn. Afgelopen zaterdagnacht stapte ik om kwart voor één voorzien van een zak Zeeuwse bolussen in de auto en reed naar Amsterdam. Om zeven uur 's ochtends zou daar definitief het vuur gedoofd worden van AVRO Nachtdienst, dat alweer een tijdje 'De Nachtdienst' heette. Het radioprogramma waar ik de laatste zeven jaar heel wat hele of halve  zaterdagnachten aan opofferde. Als luisteraar, als beller als het over drank ging, als cryptojuf op de chat, als beheerster van een speciaal weblog, als bemoeial.

Dag! Nachtdienst!

Men schrijve 1982-1983, net over de Belgische grens aan de Blekkersdijk in Watervliet.
Ik was 15, 16. Aan die Blekkersdijk maakte ik radio, ‘vrije radio’ met gevluchte Nederlandse etherpiraten. In België kon en mocht dat onder bepaalde voorwaarden en onze zenders waren op Nederland gericht. Op zaterdagavond werkte ik eerst in een restaurant en als de laatste gasten weg waren reed ik, eerst op mijn fiets, later op een brommertje, de grens over.

Cabaretière?

Column verschenen in Academy Magazine no 15, Speakers Academy 2010

Cabaretière wou ik worden toen ik op de middelbare school zat. Maar naar Amsterdam naar de Kleinkunstacademie ging het niet worden. Zo’n eigenwijs provinciaal meisje met een grote mond in de grote stad leek mijn ouders niet zo’n goed idee. Dat ik vervolgens al heel snel in de drank terecht kwam was wel acceptabel. Sommige dingen blijven echter je leven lang kriebelen.
Ik vond het leuk te schrijven en toen de weblogs hun intrede deden kon iedereen eenvoudig publiceren en een publiek bereiken. Mijn leven werd steeds leuker.

Empowered Women

Vorige week ontdekte ik op Twitter @evelilith, Eveline-Carolina van Straten, of zij ondekte mij. Het maakt eigenlijk niet uit. Ze bleek in ieder geval dezelfde soort humor te hebben als ik. Ik lachte om haar tweets. Ze bleek zowat dezelfde instelling te hebben, positief en lekker scherp. Dat mag ik wel. ‘Volgens mij ben jij een heel leuk mens’ twitterde ik. Ik klikte via haar bio door naar haar site en las daar over Lilith. Lilith, de eerste vrouw op aarde die uit de bijbel geschreven zou zijn omdat ze gelijkwaardig aan Adam was en zich niet aan hem wou onderwerpen.

#Strawberrymob

Column van Felix Wilbrink in de Telegraaf van 17 juli 2010.
Foto: Krijn van Noordwijk

Ja, ik twitter dus. Komt door het Meisje van de Slijterij. Zij is een brok vuurwerk uit Zeeuws Vlaanderen, eigenlijk heeft ze een slijterij maar omdat een mens zich in Zeeuws Vlaanderen natuurlijk helemaal dood verveeld, is ze gaan twitteren. Dat doet ze zo sterk dat ze zo'n beetje de nationale twitterqueen is. Via een vrouwenwhisky panel heb ik haar ontmoet, ze heet eigenlijk Petra de Boevere, en binnenkort komt er zowaar een boek van haar uit, en ze heeft me wegwijs gemaakt in twitterland. Nou, twitterdorp. Want Nederland is natuurlijk niet veel meer dan een verzameling heiknuters en dat zie je terug op de twitters. Veel: goede morgen, of ik ga er eens in, weinig wat er echt toe doet, behalve misschien de tweets van Foodlog.
De Foodloggers weten niet van ophouden. Urenlange discussies over wat echt en wat slecht is, over de rol van de supermarkt tegenover de eerlijke producent, over de teloorgang van het voedselambacht tegenover de overmacht van grootscheeps. En daar las ik over de #strawberrymob.

Champagneklopper

Column gepubliceerd in Drinks Slijtervakblad 6/7 2010

“En we hebben ook zilveren champagnekloppers.” Ik was bij de zilversmid in Aardenburg om mijn moederdagcadeau op te halen. Ik was verliefd geworden op een zilveren Zeeuwse Knop aan een ‘spang’, dat is een draadje van edelstaal dat een van origine klassiek zilveren sieraad plotseling een stuk eigentijdser maakte dan aan een ketting van schakels, bloedkoraal of zwarte gitten zoals mijn Zeeuwse voorouders die droegen.

“Een champagneklopper??” was mijn verbaasde wedervraag. Daar stond ik dan met mijn goede gedrag. Ik dacht toch wel behoorlijk wat wijnkennis te bezitten, maar van een champagneklopper had ik nog nooit gehoord. “Wat moet ik me daar bij voorstellen? Champagne ga je toch niet kloppen?” De zilversmid haalde een foto tevoorschijn van een zilveren kleinood die als broche of hanger geleverd kon worden. En toen kwam het mooiste wijnverhaal dat ik in tijden hoorde.

Wie is hier nu eigenlijk de sukkel?

Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad 3-2010

‘55% slijters in Zuid Holland verkoopt alcohol aan 15-jarigen’ las ik op de site van Distrifood. “Verdorie” riep ik uit “stelletje sukkels! Waarom doen ze dat nu?”
“Petra wij zijn de enigen die het niet doen, wie zijn er  nu eigenlijk de sukkels?” kaatste manlief nuchter terug. Het snoerde me de mond en ik klikte verder langs de nieuwssites.
Tegen de  eigenaar van Checkpoint in Terneuzen, tot de sluiting in 2008 de grootste coffeeshop van Europa, wordt een boete van 28,3 miljoen euro en een gevangenisstraf van anderhalf jaar geëist voor het leiden van een criminele organisatie. Volgens het gedoogbeleid mag je 500 gram wiet op voorraad hebben, maar wat als je ruim 10 kilo per dag verkoopt? Het gedoogbeleid stelt coffeeshops in staat om ‘kleinschalig’ de ‘lokale markten ’ te voorzien.

Rosé en Zo (Column)

Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad december 2009

Het mooie weer is nu echt voorbij en daarmee ook het jaargetijde waarin de meeste rosé geconsumeerd wordt. Ik mocht in oktober een paar dagen mee naar Portugal op uitnodiging van Offley. Nu zijn dat van die uitnodigingen waar ik nooit zo heel lang over na moet denken. Ik ga graag op stap en overal leer en zie je wel wat nieuws.
Offley claimde deze zomer als eerste een rosé port op de markt te brengen. Althans dat stond in hun persbericht. Formeel hadden ze wel een beetje gelijk omdat pas op 1 juli j.l. het Instituto do Vinho do Porto het officiële certificaat voor rosé port verleende, maar er werd al veel  langer, met toestemming, rosé port gemaakt en ook op de Nederlandse markt gebracht door ondermeer de porthuizen Croft en Kopke.

Whisky en Marketing (Column)

verschenen in Drinks Slijtersvakblad 11/2009

Ik stoor me soms aan marketingdingetjes. Bijvoorbeeld als whisky alleen maar neergezet lijkt te worden als mannelijk en stoer. Nu zijn er natuurlijk nog wel steeds meer mannen die van whisky genieten dan vrouwen, maar die whiskyminnende vrouwen zijn er wel degelijk, en ze rukken op!
Als een vrouw het aandurft daarvoor uit te komen wordt ze niet zelden gezien als een sigarenrokend Nina Brink type, dat in het beste geval, of je ziet de mannen denken ‘ze zal wel lesbisch zijn’.
Als een vrouw whisky durft te bestellen wordt ze op zijn minst in een hokje ingedeeld of zoals een paar studentes me vertelden over hun dispuut: “Dan gaan de jongens whisky drinken en sigaren roken en verwachten ze van ons dat we een wijntje gaan drinken.”

Bordeaux (Column)

Column gepubliceerd in Wijnkenner nr 3, najaar 2009, wijnmagazine van De Monnik Dranken en Figee Wijnimport.

Op de dag dat ik dit schrijf begint de rechtszaak tegen Bordeaux Advisory.
Het bedrijf Bordeaux Advisory lichtte mensen voor vele miljoenen op door ze te laten beleggen in wijn en hoge rendementen en terugkoopgaranties te bieden.
De zaak speelt al jaren en toen de eerste berichten verschenen over de mogelijke oplichterspraktijken van deze beleggingsmaatschappij uit Amsterdam, dat zich later verplaatste naar Luxemburg, vroeg ik me gelijk al af of hebzucht dan zo dom maakt.
Investeerders die met Bordeaux Advisory in zee gingen werden in ieder geval niet  gehinderd door een teveel aan wijnkennis. Over deze praktijken schreef ik voor het eerst op mijn weblog in februari 2006 toen dit bedrijf al een keertje voorbij kwam in Tros Opgelicht.

Flessen wijn met een waarde van 10 euro werden aan investeerder A verkocht voor 100 euro. Vervolgens werden ze aan investeerder B verkocht voor 200 euro. Dit ging ook best wel even goed, tot je investeerder D of E was en voor 1200 euro die wijn van een tientje aan de straatstenen niet meer kwijtraakte.