Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad 1-2010
Die eerste weken van januari heb ik altijd een beetje een suf gevoel. De decemberdrukte valt dan van me af en ik weet dat we het rustigste kwartaal in gaan.
Voor veel slijters zal dat een ander kwartaal zijn, maar wij zitten nu eenmaal in een toeristisch gebied waar de bevolking verviervoudigt in de zomervakantie.
December viel ons niet echt tegen. De crisis die in 2008 bij ons zelfs zorgde voor annuleringen van bestellingen van relatiegeschenken, lijkt geslecht. In ieder geval voor ons gevoel in december.
2010 wordt een beetje het jaar van de waarheid denk ik. Hoe hou je klanten vast als borrelshops als paddestoelen uit de grond blijven schieten en het dan vaak niet eens om prijs maar vooral om het gemak van ‘onestopshopping’ gaat?
Er zijn klanten waar je transacties mee hebt en er zijn klanten waar je relaties mee onderhoudt. De laatste groep gunt je de omzet en voor die laatste groep ben je ook bereid iets extra’s te doen. De transactieklanten zie je vooral voor aanbiedingen en hoe je ook je best zult doen, voor 10 cent gaan ze een straatje verder. De klanten waar je een relatie mee hebt zullen dat niet zo snel doen.
Hetzelfde geldt eigenlijk voor leveranciers. Er zijn leveranciers waar je transacties mee hebt en er zijn er waar je een relatie mee onderhoudt. Leveranciers waar je een relatie mee hebt nodigen je uit voor proeverijen, bezoeken je op regelmatige basis en krijgen koffie.
En de leveranciers waar je alleen transacties mee doet laten een marktonderzoeksbureau bellen voor een klanttevredenheidsonderzoek.
Wat een mooi woord is dat toch. Volgens mij wordt er pas besloten tot het doen van zo’n onderzoek als er al een gevoel heerst dat er dingen niet helemaal goed gaan want ik word alleen gebeld in opdracht van bedrijven die ik zware onvoldoendes moet geven.
Ik mag tegenwoordig her en der in het land presentaties geven over Social Media en Ondernemen, maar eigenlijk is er weinig nieuws aan Social Media, alleen het bereik is vele malen groter en het maakt de plaats van waaruit je opereert een stuk minder belangrijk. Het belangrijkste in de Social Media zijn de relaties, het gaat om mensen, net zoals het in mijn winkel om mensen gaat. Ik begon ooit een winkel omdat ik mensen nodig had, de drang had mijn passie voor dranken te delen en graag mensen blij maak, en hun blij maken maakt mij ook weer blij.
We kennen allemaal de traditionele marketingP’s, Product, Prijs, Plaats, Promotie en Personeel.
Ik bedacht 4 nieuwe P’s, maar dan gestoeld op die relaties, en eigenlijk geldt voor de Social Media dan hetzelfde als voor die specialist die zich moet onderscheiden van het grootwinkelgeweld.
Die 4 P’s van Petra zijn Passie, Persoon, Profilering en Publiciteit.
Ik kan bijvoorbeeld niet op dezelfde manier fietsen verkopen als wijn of whisky, ik heb niks met fietsen en mijn passie ligt bij dranken, dat straal ik uit.
Die persoon, dat ben ik, of is de verkoper achter de toonbank, die persoon is een persoon en geen computer of caissière die niet zelf kan rekenen maar zelfs het wisselgeld en de samenstelling daarvan in de verschillende euromunten moet aflezen van haar scherm.
Profilering, dat kan de profilering van jezelf, het bedrijf maar ook een product zijn. Waar sta je voor? Wat draag je uit? En doe je ook wat je uitdraagt? Klopt het beeld met de werkelijkheid? Is het authentiek?
Publiciteit, Publiciteit is omzet, dus onderscheid je, zorg dat je nieuws maakt want snelle gladde reclameslogans gelooft toch niemand meer.
Het mooie van deze crisis is dat we gedwongen worden om creatief na te denken over nieuwe wegen van ondernemen waarbij geld hopelijk weer een middel wordt in plaats van een doel.
Een middel om te kunnen overleven, maar vooral ook om blij van te worden.
Vanzelf gaat dat niet meer. Ik wens u daarom een creatief 2010.
Petra de Boevere
