Meisje van de Slijterij

Meisje in de Chip

Steeds vaker verbaas ik me over het aantal bladen en magazines dat Nederland telt. Vorige maand werd ik geïnterviewed door het computerblad Chip.
Via mijn digitale netwerken begreep ik dat dat blad inmiddels uit is en kreeg ik ook een scan van het artikel. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat zover ik weet er nog geen Zeeuwierjenever in de koffer van Maxime Verhagen naar het verre oosten heeft gezeten. Wel in die van een klant die voor zijn werk regelmatig in Japan vertoeft. Maar wat niet is kan natuurlijk nog komen. Voor een leesbare versie klik je even op het plaatje.

Moonlighttasting in de Telegraaf

Klikken voor groter exemplaar.
Meer informatie over de Moonlighttasting vind je hier.

Googlen of Googelen

Ik ben dus dat boek aan het schrijven. De laatste weken heb ik te weinig kilometers gemaakt en ik ben op mysterieuze wijze een stukje kwijtgeraakt, maar ik heb nog tot 1 mei om dat boek af te schrijven en dat gaat me gewoon lukken.
Eigenlijk gebruik ik op mijn blogs nooit een spellingchecker en daarnaast ben ik ook een klein beetje eigenwijs, bedenk graag nieuwe woorden of vervoeg ze in spreektaal. Waarom?
Omdat ik hier mijn leven tussen flessen deel en dat doe op een manier zoals ik het ook vertel of zou vertellen. Verfoei het of niet.
Maar voor dat boek heb ik dus wel een heus contract getekend en ondanks dat ik alleen een MAVO-diploma heb, wil ik toch ook wel een beetje kwaliteit afleveren, zodat ik nu wel een spellingchecker loslaat op dat document .

Zeeuws Vlaams Volkslied Nieuwe Stijl

Zeeuws Vlaams Volkslied from Slijterijmeisje on Vimeo.

Gino Buysrogge 'deed' het Zeeuws Vlaams Volkslied in verschillende stijlen en arrangementen afgelopen maandagavond in het Scheldetheater in Terneuzen tijdens de avond van 'Uw Nieuwe Toekomst' waar ook de oprichting van de Stichting 200 jaar Zeeuws Vlaanderen 2014 bekend gemaakt werd, 2eeuws Vlaanderen dus.:-)
De Bob Dylan versie miste ik helaas omdat mijn flipcamera wat diep in mijn tas zat, vandaar dat ik het eerste couplet, wat eigenlijk op het eind stond en moest, vooraan heb gezet.

Moonlighttasting via Skype

Volle maan moet het zijn, en dat is het in de nacht van 29 op 30 januari. Naar aanleiding van een spontaan experiment via Skype met Felix Wilbrink, culinair journalist bij de Telegraaf, organiseren wij de eerste Whiskyproeverij via Skypechat. Waarom? Omdat we dan uitgebreid één whisky kunnen ontleden, onze proefnotities en ervaringen realtime kunnen delen en ook nog eens die ervaringen en ontdekkingen makkelijk kunnen worden vastgelegd. En natuurlijk omdat het leuk is!
Meedoen? Dat kan!
De eerste Moonlighttasting vindt plaats met de Glenmorangie Quinta Ruban Portfinish in de nacht van 29 op 30 januari om 0.01 uur. Felix Wilbrink en ik zijn precies om middernacht online om die proeverij de begeleiden en natuurlijk zelf mee te proeven, want daar doen we het tenslotte voor.
Koop die fles, bij ons krijg je er voor deze gelegenheid een origineel proefglas en pipet bij, en na ontvangst van je skype-adres voeg ik je toe aan de chat en kun je deelnemen.
Glenmorangie Quinta Ruban bestel je hier.

Brief van de Koningin

Met kerst schreef ik een brief naar Hare Majesteit. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik hem wel gelijk publiceerde en per mail verstuurde, maar pas na nieuwjaar in een echte tastbare envelop met fysiek gelikte postzegel stopte.
Vandaag kreeg ik zelfs een antwoord. Jammer dat er niet inhoudelijk is ingegaan op mijn brief en dat Hare Majesteit niet ingaat op mijn voorstel voor thee met een goed gesprek, maar dat was eigenlijk ook wel te verwachten. Er kwam in ieder geval wèl een antwoord van haar Algemeen Secretaris (klikken voor groter exemplaar).
Ondertekenen met: 'Met gevoelens van de meeste hoogachting' is wel heel mooi. Dat doet eigenlijk niemand in een mailtje of tweet naar mij.

The Next Generation

Mijn hart smolt toen Merijn met zijn vriendje Melvin naar beneden kwam en glunderend zei: "Mama, we hebben een weblog aangemaakt!" Zou het dan toch in de genen zitten?
Ze namen mijn Flip mee en het resultaat is te zien in hun eerste M&M Journaal. De jongens barsten van de ideeën en zijn van plan de komende tijd de straat op te gaan in Breskens om mooie verhalen en avonturen vast te leggen.
Mag ik u voorstellen: het kijkcijferkanon van de jaren 10! M&M TV!

In Memoriam Gerard van Grieken

"Over de Westerschelde ben ik gekomen en over de Westerschelde ga ik ook weer."
Zijn as zal verstrooid worden over de zijn zo geliefde Westerschelde.
Gerard werd op 26 juni 1935 geboren in Den Haag, kwam ooit die Westerschelde over en heeft veel betekend voor Breskens. Ik leerde hem echt kennen in 1988 toen ik op de Napoleonhoeve werkte waarvoor hij het logo had ontworpen, en waar ook zijn werk werd geëxposeerd.
Zijn veel te jong overleden zoon had ik wel gekend, daarmee zat ik namelijk in de plaatselijke disco. Vanochtend zag ik Ike tijdens de afscheidsbijeenkomst van zijn vader tijdens 'Papa' van Stef Bos weer even rijden op zijn afgeragde damesbrommertje met een pothelmpje met stickers van Suske en Wiske. Dat moet in 1982 of 1983 zijn geweest.
Toen ik zelf in 1993 mijn zaak begon vroeg ik Gerard twee ontwerpen voor me te maken. De ene moest 'een verweerde visserskop in sepia met de Vuurtoren' zijn, bedoeld voor op een bruine kruik kruidenbitter, en het andere etiket mocht kleuriger zijn om op meerdere dranken te plakken maar moest wel Breskens uitstralen.
"Petra kom je kieken? 'K èn 'm af!"

Zagers

We hadden een hele baal geregeld via een lokale vishandelaar. Een baal zeewier uit de Oosterschelde. Blaaswier in goed Nederlands, maar in Zeeland noemen we dat klakkers.
We hadden al eens een klein beetje uit een mandje oesters, dat had ik toen gekookt en gedroogd, maar we dachten nu dat dat spul ook wel kon drogen zonder eerst gekookt te worden. Het was namelijk maar voor de etalage.
De inhoud van die baal lag al een aantal dagen uitgespreid op karton achter in de winkel, en de winkel rook naar jodium, een soort ziekenhuisluchtje. Al je slijmvliezen vlogen gelijk open als je door onze winkel liep. Een soort Otrivin Neusspray, maar dan vele malen krachtiger.
Vanochtend gingen we de etalage doen en toen bleek er toch wel een klein probleempje te zijn, of beter gezegd er waren ineens een heleboel kleine probleempjes!

Contentmoord

Dat de Telegraaf stopt met het online publiceren van de artikelen op de pagina Eten & Genieten is natuurlijk al een raar besluit. Er is niemand die daardoor een krant extra koopt. Ik koop hem pas als ik een artikel ook op papier wil hebben, maar weet alleen van dat artikel doordat het online staat. Enfin de kranten snappen het nog niet helemaal en ik begin me af te vragen of ze het ooit zullen snappen, maar goed.

De Meisjesbus bij het FD

Hoe ik aan de Meisjesbus kwam en waarom die Meisjesbus Meisjesbus heet blijft een geweldig verhaal. Er kwam op dit weblog zelfs een categorie 'Me and My Ford'.
Sinds gisteren kun je dat verhaal, ditmaal opgetekend door Erwin Wijman voor de serie 'aan het stuur', ook lezen op de site van het Financieel Dagblad.
De foto is gemaakt door Merijn, mijn jongste zoon.

Meisje op de Horecava

Voor ik mijn Slijterij begon in 1993 had ik er al 10 jaar Horeca opzitten. Op mijn 15e maakte ik kamers schoon en waste af in een hotel en bakte friet in een snackbar. Op mijn 16e liep ik in de bediening, op mijn 17e runde ik zelfstandig een café. Net voor mijn 19e verjaardag monsterde ik aan op een cruiseschip in het Caribisch gebied, waar ik ook mijn rijbewijs en man haalde en daarna volgden nog de Olau Line, de luxe Veerdienst Vlissingen-Sheerness, en diverse hotels. Ik blijf de Horeca een prachtbranche vinden waarin je mensen blij kunt maken. De meeste voldoening krijg je door tevreden gasten.  

ZEVENENDERTIG???

Laten we het eens over het onderwijs hebben. Ik sta tegenwoordig soms aan hetzelfde hek in Oostburg 's avonds laat mijn zoon op te wachten na een schoolfuif als waar mijn vader mij bijna 30 jaar geleden ophaalde. Het is hetzelfde hek, maar er is wel wat veranderd.
In 'mijn' tijd - hoor mij nou, net of vroeger alles beter was- zat ik met 23 of 25 leerlingen in een klas. Mijn zoon zit in VWO3 in een klas van 37 leerlingen, ZEVENENDERTIG ja, je leest het goed.
In 'mijn' tijd stuurde je als je problemen had je kind naar de andere Scholengemeenschap, want je had het St. Eloy en het Koningin Wilhelmina Lyceum, het KWL. Daarnaast waren er nog 2 huishoudscholen en een Technische school in ons West Zeeuws Vlaanderen. Nu hebben we één scholengemeenschap en geen keuze meer. Het Zwincollege telt een heleboel managers. Vroeger hadden we een rector en twee conrectoren, nu barst het van de managers en moet er gebudgetteerd worden. Opsplitsen doe je sneller bij een VMBO klas waar meer gedragsproblemen en leerproblemen zijn en in een VWO klas hoef je niet op te splitsen, want de ouders zeuren toch niet en die leerlingen? Ach die zijn gemotiveerd genoeg. Jammer dat de helft een onvoldoende voor wiskunde heeft, maar dat heeft vast niets met de grootte van de klas te maken.

Gelukkig Nieuwjaar!