"Over de Westerschelde ben ik gekomen en over de Westerschelde ga ik ook weer."
Zijn as zal verstrooid worden over de zijn zo geliefde Westerschelde.
Gerard werd op 26 juni 1935 geboren in Den Haag, kwam ooit die Westerschelde over en heeft veel betekend voor Breskens. Ik leerde hem echt kennen in 1988 toen ik op de Napoleonhoeve werkte waarvoor hij het logo had ontworpen, en waar ook zijn werk werd geëxposeerd.
Zijn veel te jong overleden zoon had ik wel gekend, daarmee zat ik namelijk in de plaatselijke disco. Vanochtend zag ik Ike tijdens de afscheidsbijeenkomst van zijn vader tijdens 'Papa' van Stef Bos weer even rijden op zijn afgeragde damesbrommertje met een pothelmpje met stickers van Suske en Wiske. Dat moet in 1982 of 1983 zijn geweest.
Toen ik zelf in 1993 mijn zaak begon vroeg ik Gerard twee ontwerpen voor me te maken. De ene moest 'een verweerde visserskop in sepia met de Vuurtoren' zijn, bedoeld voor op een bruine kruik kruidenbitter, en het andere etiket mocht kleuriger zijn om op meerdere dranken te plakken maar moest wel Breskens uitstralen.
"Petra kom je kieken? 'K èn 'm af!"
Na die telefonische melding spoedde ik me in de zomer van 1993 naar
zijn winkel annex VVV-kantoor. Hij nam me mee naar de woonkamer achter
de winkel. Op een stoel stond 'mijn mannetje'. Die verweerde visserskop
keek me aan. Er was direct een klik tussen mij en dat aquarel op die
stoel. "Oe vin jem?"
Ik was er helemaal stil van, zo mooi vond ik hem. De man op de aquarel
leefde, vertelde een verhaal. Inmiddels hangt het origineel al 17 jaar
in de woonkamer en regelmatig kijk ik de man even aan.
Wat bedoeld was als etiket voor alleen de Vuurtorenbitter werd ook het
etiket voor de Graanjenever, de Oude Jenever, de Vieux, het Vissersbier, de
Bressiaanse Babbelaar en werd uiteindelijk ook ons logo. De plastic tasjes
zijn bedrukt met mijn mannetje en hij zit inmiddels in prachtig glas in
lood in de voordeur.
Het andere etiket met het visserschip zit alleen op de Kokkenei -de advocaat-, de bessenjenever en de gewone Jonge Jenever. Later ontwierp hij nog de geboortekaarten van de jongens en als ik even snel iets nodig had was hij altijd bereid me uit de brand te helpen in ruil voor een fles whisky.
Gerard is niet meer. Afgelopen zaterdagavond overleed hij na een slopende ziekte.
Vanochtend bezocht ik zijn afscheidsbijeenkomst die hij zelf had geregisseerd. Ik had niet anders van hem verwacht.
Het was een bijzondere man. Gerard leeft voort in zijn werk. Er hangen bij ons vier originele aquarellen van hem aan de muur.
Ik wens zijn vrouw Mimi, dochter, kleindochter, familie en naasten veel kracht om dit verdriet te kunnen dragen.
