Gepubliceerd in Wijnkenner nr 4-2009, het wijnmagazine van De Monnik Dranken en Figee wijnimport.
“Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”
Soms voel ik me net een vrouwelijke Gert-Jan Dröge. Gert Jan Dröge was die man die voor het tv-programma Glamourland van de AVRO alle Societyparty’s afliep. Aan het eind van elke aflevering lag hij steevast met hoofdpijn op bed en kwam er een sexy zustertje binnen die de legendarische woorden sprak: “Gaat het weer een beetje meneer Dröge?”
Op weg naar huis, de ochtend na een uit de hand gelopen drankevenement, in het vliegtuig terug van een wijnreisje met te weinig slaap of voor de spiegel ’s ochtends in een hotelkamer zeg ik het vaak tegen mezelf. “Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”
Het najaar is traditioneel heel druk met beurzen, proeverijen en allerlei wijn- en drankgerelateerde evenementen. Als slijter kun je als je wilt wel elke week een paar dagen op stap.
Zo was ik vorige maand door Ron Andes uitgenodigd voor een masterclass Languedoc. Op een maandagochtend om 10.30 aan tafel gaan om tijdens een 9-gangen lunch 27 wijnen uit de Languedoc door te proeven en bijgepraat te worden over de nieuwste ontwikkelingen, er zijn slechtere manieren om je week te beginnen.
In de Languedoc hebben ze de classificaties aangepast om meer waardering te uiten voor het terroir en om duidelijkheid te verschaffen naar de consument. Dat laatste geloof ik niet dat zal gaan lukken, daarvoor hebben ze het weer eens veel en veel te ingewikkeld gemaakt in mijn ogen.
Na bijna 20 jaar voorbereiding is heeft de INAO dus eindelijk de AOC Languedoc goedgekeurd. Die streek was de enige wijnstreek, maar wel de grootste, in Frankrijk zonder eigen herkomstbenaming. De Languedoc zal naar voorbeeld van de regio’s Bordeaux, Bourgogne en de Côtes du Rhône AOC Languedoc gaan heten. Hierdoor zou de consument meer inzicht in de hiërarchische verschillen tussen de goedkopere streekwijn, de wijn van de verschillende subregio’s met afzonderlijke terroirs en de kostbare topwijnen afkomstig van unieke cru’s moeten krijgen. De Vin de Pays wijnen vallen buiten de nieuwe classificaties en de eisen worden in het algemeen strenger wat betreft de gebruikte druivenrassen en de opbrengsten per hectare.
De wijnboeren krijgen 5 jaar om zich aan te passen en over 5 jaar zul je dus in de schappen geen literflessen Roussillon meer vinden, maar zijn dat literflessen Languedoc en zit er in een fles Roussillon een wijn waar hogere eisen aan gesteld worden.
Het is wel een gemiste kans dat ‘spannende’ wijnen van innovatieve wijnboeren die experimenteren met rassen die niet van oudsher in de streek aanwezig zijn niet opgewaardeerd worden. Gebruik je bijvoorbeeld Viognier of Chardonnay in je wijn ben je gedoemd altijd een Vin de Pays te blijven.
Er komen 4 niveaus in de nieuwe classificatie:
Niveau 1: Eenvoudige streekwijn: Producenten mogen de generieke herkomstnaam AOC Languedoc voeren waardoor ze de mogelijkheid krijgen hun minste kwaliteit tot deze laagste klasse te degraderen.
Niveau 2: De cru-wijngaarden uit de Coteaux du Languedoc en de eenvoudige AOC-wijnen uit Corbières, Minervois en Roussillon. Doordat er hier strengere regels gaan gelden, krijgen de producenten de mogelijkheid een deel als Languedoc op de markt te brengen hun beste wijnen als een onderscheidend betere kwaliteit.
Niveau 3: De “hogere” wijnen afkomstig uit de subregio die vaak al een AOC status hebben, zoals bijvoorbeeld Saint-Chinian, Faugères, Pézenas, Limoux en La Clape. Ook de speciale village-wijnen uit Grés de Montpellier en les Terasses de Larzac kunnen zich gaan onderscheiden van niveau twee.
Niveau 4: Voor de hoogste klasse wijnen afkomstig van de uitzonderlijke cru-wijngaarden. Dit betreft onder andere de wijnen uit St-Chinian-Berlou, St-Chinian-Roquebrun, Corbières-Boutenac en Minervois-La Livinière.
Duidelijk toch? Dit gaat een consument vast allemaal begrijpen. Niet dus. Als u het maar begrijpt, dan kunt u het te zijner tijd goed aan uw klanten uitleggen. Ik ga eerst proberen het zelf te snappen.
