Hooggeachte Majesteit,
Ik heb een ontzettende behoefte U een verhaal te vertellen, want heb sterk de indruk dat u web 2.0 en nieuwe media niet goed begrijpt en u me dus niet bewust gekwetst heeft tijdens uw kersttoespraak.
U heeft me namelijk wel degelijk gekwetst met uw opmerkingen over de verdergaande individualisering en Social Media die daar debet aan zouden zijn.
In de jaren '80 van de vorige eeuw was er een sterke individualisering aan de gang. Mensen kenden hun buren niet meer en vereenzaamden. Vervolgens kwamen internet en later de Social Media. Die technieken zorgden dat je naasten niet meer naast je woonden maar soms duizenden kilometers verderop.
Lees meer "Brief aan Hare Majesteit de Koningin" »
Gepubliceerd in Wijnkenner nr 4-2009, het wijnmagazine van De Monnik Dranken en Figee wijnimport.
“Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”
Soms voel ik me net een vrouwelijke Gert-Jan Dröge. Gert Jan Dröge was die man die voor het tv-programma Glamourland van de AVRO alle Societyparty’s afliep. Aan het eind van elke aflevering lag hij steevast met hoofdpijn op bed en kwam er een sexy zustertje binnen die de legendarische woorden sprak: “Gaat het weer een beetje meneer Dröge?”
Op weg naar huis, de ochtend na een uit de hand gelopen drankevenement, in het vliegtuig terug van een wijnreisje met te weinig slaap of voor de spiegel ’s ochtends in een hotelkamer zeg ik het vaak tegen mezelf. “Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”
Lees meer "Languedoc (column)" »
Mijn droom was vroeger cabaretiere worden. Meisje naar de kleinkunstacademie in Amsterdam vonden mijn ouders niet zo'n ontzettend goed plan, en artiest was nu eenmaal geen vak. Ze hadden er een stuk minder problemen mee dat ik al heel snel in de drank terecht kwam.
Maar er zijn nu eenmaal van die dingen die blijven kriebelen.
Deze maand heb ik eigenlijk een hele maand huisarrest. In december is het gewoon druk in de winkel. Daar bovenop komen de zakelijke relatiegeschenken met het bijbehorende inpakwerk, zodat ik met manlief had afgesproken geen afspraken te maken deze maand. Eigenlijk was me te verstaan gegeven dat ik 'het niet kon flikken hem in de stress te laten zitten.'
Gehoorzaam als ik altijd ben liet ik dus mijn agenda leeg. Tot Martijn Aslander me de kans gaf een droom te verwezenlijken.
Lees meer "I did it again! Weer een droom verwezenlijkt!" »
Met toestemming hier geplaatst, Bron Telegraaf 6 december
Net terug van een perstrip wil het slapen nooit zo lukken. Eigenlijk te moe hang ik een beetje tegen 83 nieuwe mails aan (twee dagen weg) als de deur zachtjes opengaat en JW komt binnenlopen. Johnnie is een oude bekende. Hij heeft een zwarte jas aan en bestaat honderd jaar.
Piep, zegt de computer. Mevrouw De Boevere uit Zeeland op de Skype. Een superblogster die vanachter haar computer, twitterend en al, haar slijterij in Breskens, Zeeuws-Vlaanderen, groot maakt. Ze heeft al geducht toegeslagen met haar Zeeuwierjenever die bij oesterproeverijen bijkans niet meer is weg te denken. Ook zij heeft Johnnie op bezoek. Johnnie Walker blacklabel, twaalf jaar oud. Centenary edition.
Dan ontspint zich een proeverij op afstand. We gokken en we raden, we willen begrijpen welke malt whisky’s en welke graanwhisky’s tot dit product hebben geleid.
Lees meer "Na Middernacht (zondagcolumn Felix Wilbrink Telegraaf)" »
Column gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad december 2009
Het mooie weer is nu echt voorbij en daarmee ook het jaargetijde waarin de meeste rosé geconsumeerd wordt. Ik mocht in oktober een paar dagen mee naar Portugal op uitnodiging van Offley. Nu zijn dat van die uitnodigingen waar ik nooit zo heel lang over na moet denken. Ik ga graag op stap en overal leer en zie je wel wat nieuws.
Offley claimde deze zomer als eerste een rosé port op de markt te brengen. Althans dat stond in hun persbericht. Formeel hadden ze wel een beetje gelijk omdat pas op 1 juli j.l. het Instituto do Vinho do Porto het officiële certificaat voor rosé port verleende, maar er werd al veel langer, met toestemming, rosé port gemaakt en ook op de Nederlandse markt gebracht door ondermeer de porthuizen Croft en Kopke.
Lees meer "Rosé en Zo (Column)" »
Mensen die me een beetje kennen weten dat ik geen ochtendmens ben. De uren net na middernacht zijn voor mij namelijk de meest inspirende uren van de dag. Die uurtjes zijn dan ook de mijne. Meestal zet ik de radio aan, schrijf, zoek iets uit, bevredig mijn nieuwsgierigheid, of heb discussies met mensen met dezelfde afwijking als ik. Felix Wilbrink is bijvoorbeeld zo iemand. Als wij samen proeven proeven we niet, maar ontleden we. Daar schreef ik al eens een stukje over. Het liefst doe ik die ontleding aan tafel tegenover hem, maar dat is geografisch gezien niet echt praktisch, hij woont in Amsterdam en ik in Breskens en hoe kun je echt goed proeven als je nog moet terugrijden?
Lees meer "Ongenadig whisky proeven na middernacht" »
Laatste reacties