Meisje van de Slijterij

Mijn moment van 2009

Zo, dat scheelt me weer een hoop werk. Henk-Jan Winkeldermaat heeft op zijn Punkmediablog dezer dagen een serie met 'mijn moment van 2009' waarbij hij tientallen mensen aan het woord laat. Hij is ook degene die in het voorjaar van 2006 het eerste filmpje met een interview met me publiceerde.
Dat was tijdens de uitreiking van de Dutch Bloggies, ik was niet zo lang ervoor nog geopereerd en kon geen autorijden, dus had die dag de luxe van een chauffeur. Iedereen zette glazen wijn voor me, want ik was toch dat Meisje van de Slijterij? En ik liet me natuurlijk niet kennen, moest toch niet rijden en dronk dus de meeste nog leeg ook. Dat is te merken in dat filmpje. Het ging over emobloggen, toen al. Enfin, het is terug te kijken bij Henk-Jan, bij 'Mijn Moment'.
Rest mij iedereen, ook namens mijn 3 mannen, een gezellig uiteinde van 2009 en een goed begin van 2010 te wensen, zelfs de maan is blauw vannacht dus wees voorzichtig onderweg.

Hond bang voor vuurwerk? Geef advocaat!

Nee ik heb  geen honden, ik verkoop alleen de advocaat waar ik het in dit stukje over heb. Een jaar of wat geleden alweer belde op oudjaarsdag Omroep Zeeland hoe het met de advocaatverkoop stond. Ik gaf netjes antwoord dat onze ouderen op een feestdag als nieuwjaarsdag nog graag een advocaatje lepelen, al dan niet met slagroom. Maar dat was niet precies was ze bedoelden. Op oudjaarsdag zou namelijk op advies van dierenartsen advocaat gegeven worden aan honden met vuurwerkangst om ze rustig te houden. Ik moest er enorm om lachen, maar sindsdien verkoop ik wel jaarlijks advocaat aan hondenbezitters. Ook al jaren aan dezelfde hondenbezitters die er inmiddels bij zweren.
Geef ze op oudjaarsavond vanaf 17.00 uur elk uur een lepeltje advocaat (een Labrador een eetlepel, een kleiner hondje een kleiner lepeltje) en ze liggen rustig loom in hun mand.
Volgens mij is het minder slecht en schadelijk dan tranquillizers die ook wel worden voorgeschreven, dus doe er uw voordeel mee en verblijd je slijter nog even met een bezoekje dit jaar.:-)

Twitteraar van het Jaar

Het leek zo'n leuk initiatief, maar de naam van een grote sponsor ergens aan kunnen hangen betekent niet dat je dan de techniek ook op orde hebt. Vorige week werd al een lek in het stemmen aangegeven, daarop werd er wat veranderd met als gevolg dat een heleboel mensen helemaal niet meer konden stemmen.
Gisteren werd bekend dat de mensen die nog wel konden stemmen het ook zonder moeite duizenden keren na elkaar kunnen doen, mits ze hun cookies even uitschakelen. Met dank aan @degroteoptimist voor de screencast die hij gisteren maakte.
Het zou de organisatie sieren als ze de boel nu afbliezen of opnieuw begonnen. Ik ga in ieder geval niet naar Carré nu ik weet dat dit geen eerlijke verkiezingen zijn.

Brief aan Hare Majesteit de Koningin

Hooggeachte Majesteit,

Ik heb een ontzettende behoefte U een verhaal te vertellen, want heb sterk de indruk dat u web 2.0 en nieuwe media niet goed begrijpt en u me dus niet bewust gekwetst heeft tijdens uw kersttoespraak. U heeft me namelijk wel degelijk gekwetst met uw opmerkingen over de verdergaande individualisering en Social Media die daar debet aan zouden zijn.
In de jaren '80 van de vorige eeuw was er een sterke individualisering aan de gang. Mensen kenden hun buren niet meer en vereenzaamden. Vervolgens kwamen internet en later de Social Media. Die technieken zorgden dat je naasten niet meer naast je woonden maar soms duizenden kilometers verderop.

Merry Christmas!

Niks, ik doe helemaal niks vandaag. Ik weiger het. Ik was gisteravond zelfs te moe om nog überhaupt een paus te kunnen bespringen, dus ik was het niet.
Vanavond wil ik me best naar dat restaurant slepen en daar aan tafel gaan zitten  wachten op gang na gang, maar dat is het dan ook wel.
Ik wens iedereen vredige rustige kerstdagen, ook namens mijn drie mannen.
O, één ding kun je nog wel even doen voor 31 december. En dat is op me stemmen. Ik wil namelijk graag op dat podium van Carré staan en dat hebben jullie in de hand!

Oekanda?

Serious Request is natuurlijk volop aan de gang, maar Omroep Zeeland heeft dit jaar ook haar eigen eindejaarsactie met de geweldige Zeeuwse naam Oekanda? De opbrengst is, dat zal geen verrassing zijn, voor Uganda. Daar lopen momenteel verschillende Zeeuwse projecten waar geld voor ingezameld wordt.
Bennie Hek en ik brachten een veilingitem in. Je kunt bieden op een geheel verzorgde avond voor 6 personen. Bennie, aka Edy van Driel, en ik komen dan met volle boodschappentassen naar je toe. Bennie kookt, ik schenk de wijnen die erbij passen en geef wat uitleg en als klap op de vuurpijl krijgt de hoogste bieder ook nog een huiskamerconcert van Bennie Hek & de Houdoes.
Omdat ik morgen bij Eric Rotte in het Zeeuwse glazen huis in Goes die actie mag toelichten mailde Edy me net het menu wat je hieronder vindt. Dat belooft een geweldige avond te worden. Bieden maar!

Ik schat 5 centimeter

En waar koop je op zondag een nieuwe sneeuwschuiver als de oude afbreekt?

Languedoc (column)

Gepubliceerd in Wijnkenner nr 4-2009, het wijnmagazine van De Monnik Dranken en Figee wijnimport.
“Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”
Soms voel ik me net een vrouwelijke Gert-Jan Dröge. Gert Jan Dröge was die man die voor het tv-programma Glamourland van de AVRO alle Societyparty’s afliep. Aan het eind van elke aflevering  lag hij steevast met hoofdpijn op bed en kwam er een sexy zustertje binnen die de legendarische woorden sprak: “Gaat het weer een beetje meneer Dröge?”
Op weg naar huis, de ochtend na een uit de hand gelopen drankevenement, in het vliegtuig terug van een wijnreisje met te weinig slaap of voor de spiegel ’s ochtends in een hotelkamer zeg ik het vaak tegen mezelf. “Gaat het weer een beetje mevrouw Dröge?”

I did it again! Weer een droom verwezenlijkt!

Mijn droom was vroeger cabaretiere worden. Meisje naar de kleinkunstacademie in Amsterdam vonden mijn ouders niet zo'n ontzettend goed plan, en artiest was nu eenmaal geen vak. Ze hadden er een stuk minder problemen mee dat ik al heel snel in de drank terecht kwam.
Maar er zijn nu eenmaal van die dingen die blijven kriebelen.
Deze maand heb ik eigenlijk een hele maand huisarrest. In december is het gewoon druk in de winkel. Daar bovenop komen de zakelijke relatiegeschenken met het bijbehorende inpakwerk, zodat ik met manlief had afgesproken geen afspraken te maken deze maand. Eigenlijk was me te verstaan gegeven dat ik 'het niet kon flikken hem in de stress te laten zitten.'
Gehoorzaam als ik altijd ben liet ik dus mijn agenda leeg. Tot Martijn Aslander me de kans gaf een droom te verwezenlijken.

Bubbels

Ik zou jullie nu natuurlijk iets over Champagne en Mousserende wijnen kunnen vertellen, maar dat deed ik al in december 2006. Net als de publieke omroep ga ik daarom even in de herhaling. Let ook op het handje rechts, die is van een zoon van me die op zijn knieën rond me kroop in een poging me van mijn stuk te brengen.

Zaterdagmiddagcolumn Bubbels!
Geüpload door Meisje_van_de_Slijterij. -