Mijn droom was vroeger cabaretiere worden. Meisje naar de kleinkunstacademie in Amsterdam vonden mijn ouders niet zo'n ontzettend goed plan, en artiest was nu eenmaal geen vak. Ze hadden er een stuk minder problemen mee dat ik al heel snel in de drank terecht kwam.
Maar er zijn nu eenmaal van die dingen die blijven kriebelen.
Deze maand heb ik eigenlijk een hele maand huisarrest. In december is het gewoon druk in de winkel. Daar bovenop komen de zakelijke relatiegeschenken met het bijbehorende inpakwerk, zodat ik met manlief had afgesproken geen afspraken te maken deze maand. Eigenlijk was me te verstaan gegeven dat ik 'het niet kon flikken hem in de stress te laten zitten.'
Gehoorzaam als ik altijd ben liet ik dus mijn agenda leeg. Tot Martijn Aslander me de kans gaf een droom te verwezenlijken.
Het verlangen was nu eenmaal te groot. Dat kon ik helemaal niet laten schieten! En 2009 is toevallig nog wel steeds helemaal mijn jaar. Ik smeekte op mijn knieën of ik dan toch asjeblieft één avondje weg mocht, slijmde me gek en beloofde me keurig te gedragen en een keertje thuis te komen zonder flitsboetes.
Gisteravond stond ik op het podium van Toomler in Amsterdam tijdens Stand Up Inspiration. Ik vertelde het verhaal van mijn meisjesdoos en mijn Zeeuwierjenever en het publiek lachte en klapte, precies zoals ik dat altijd gedroomd had. Stukje gefilmd door (en de foto is ook van) HenkJan Winkeldermaat van Punkmedia:
Petra de Boevere | @slijterijmeisje | Stand Up Inspiration 15-12-2009 from punkmedia on Vimeo.
