Meisje van de Slijterij

Gruwelijk

Ze waren gisteren eindelijk weer eens gaan korren met dat kleine korretje dat we een paar jaar geleden speciaal lieten maken maar waar weinig mee gekord was. Gisteren hadden Merijn en zijn vriendje Melvin aardig wat garnalen gevangen dus enthousiast werd het getijdenboekje er bij gepakt en aangekruist wat de komende week de beste tijden waren om te korren, afgaand water tot laag water, dan kun je namelijk het diepst en vang je de meeste garnalen.
Vanochtend van 8 tot 11 was ideaal en aangezien het zondag was vond ik het leuk om mee te gaan voor een filmpje en wat foto's. Het werd een aparte ervaring. Wie verwacht nu dat je met zo'n klein korretje behalve wat garnaaltjes ook een heuze tong vangt? En hoe krijg je die dan in vredesnaam dood als je hem toch ook wel wilt bakken? Kijk en huiver.

Melvin en Merijn korren, maar wat nu als je echt wat vangt? from Slijterijmeisje on Vimeo.

Rosa van Delft

Het moet in de winter van 1987 zijn geweest, of in die van 1988.
Dat weekend was er in ieder geval een tramstaking aan de gang in Amsterdam en ging ik mee om het schip dat Rob en Ada, mijn schoonzus, gekocht hadden op te halen in Amsterdam. Het was koud, het schip lag ergens aan het IJ en we legden hem aan een gracht om daar te overnachten. De volgende ochtend zouden ze richting Rotterdam varen.

Het schip had ooit veel water gemaakt, was vochtig en het koude vocht trok via de houten vloer door onze slaapzakken. Hoe dicht we ook allemaal op elkaar gingen liggen, het werd niet warm en we lagen allemaal te klappertanden. In mijn herinnering waren we met een man of 8. Het houtkacheltje dan maar, maar daar heb je hout voor nodig. Dat vonden we in een bouwcontainer in hartje Amsterdam, een bijl hadden we aan boord gevonden en misschien zijn wij wel de enigen die ooit op een trambaan in Amsterdam hout hebben staan hakken.

Lijsttrekker gemeenteraadsverkiezingen 2010 VVD Gemeente Sluis

De D van Democratie in de afkorting VVD is een belangrijke letter. Vandaag rolde de uitnodiging voor de Algemene Ledenvergadering van de VVD West Zeeuws Vlaanderen op 10 september in de mailbox.

Die avond kunnen de leden uit drie kandidaat-lijsttrekkers de lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2010 voor de gemeente Sluis kiezen. Eén van die kandidaten ben ik.

Geen Handen geven!

Dit briefje kwam ik vanochtend tegen, bij de orthodontist.
Ik vind het zelf wat overdreven, maar wel weer bijzonder genoeg voor een foto.
Misschien moet ik mijn muis en toetsenbord ook maar ontsmetten, handschoenen aantrekken als ik deurklinken aanraak en dat smerige kleingeld als mensen gepast betalen is vast ook een enorme infectiebron. Nu ik er over nadenk, ik heb vast een kassalade vol met Mexicaanse bacteriën!
Maar gelukkig ook Tequila, dat ontsmet lekker.

Misschien moet ik ook een briefje maken voor bij de kassa:
"In verband met preventiemaatregelen Mexicaanse Griep geven wij geen wisselgeld meer terug".

Ik doe alles voor gratis Beenham

Hij staat al jaren met visserijfeesten voor onze deur, heeft de heerlijkste beenham en die kreeg ik afgelopen zaterdag nog gratis ook, omdat hij het zo leuk vond dat ik hem op internet zette....

In Memoriam ons Strandhokje

Dit bericht stond vanochtend in het Algemeen Dagblad, en in de PZC. 'Huisje' is misschien wat veel eer voor een kotje net als dat van ons, maar dat zo'n bericht het AD haalde was dan wel weer bijzonder. Manlief had het al gelezen toen één van de eerste klanten vanochtend binnenkwam en zei: "Zo dat ruimt wel lekker op in één keer hè?"
Niet begrijpend keken we hem aan. Onze reactie was niet de reactie die hij verwachtte. "O, jullie weten het nog niet? Ik dacht dat jullie het wisten, van jullie hokje staan alleen de pootjes nog, alles is weg."

Wat nou alles weg? En dat bericht uit het AD dan? Dat suggereert dat de eigenaar op de hoogte was? De politie kon me niet vertellen welk hokje het was en blijkbaar wordt ook niet nagevraagd bij de gemeente wie de eigenaar is.
Er zat niks anders op dan dat er iemand de fiets pakte en ging kijken. Maar naar wat? Er was helemaal niets meer!
Geen hokje meer op nr 4 aan het Halve Maantje. Geen stoelen, geen tafel, geen strandlakens, geen handdoeken, geen 4 euro voor ijsjes, geen jeux de boules, geen ballen, geen joekels van zwembanden, geen luchtbedden, geen voetpomp, geen scheppen, geen koelbox en geen parasol.
Geen spoor meer van onze spullen, alleen twee eenzame ingegraven pootjes zijn er nog.
Dat was een kort strandseizoen voor onze jongens. Die zitten normaal elke dag bij ons hokje, alleen deze week niet, want Merijn is op kamp. Er hingen 2 hangsloten aan ons hokje, naast het gewone slot, die sleutels kunnen we ook weggooien.
Buiten het strandseizoen stond het hokje hier achter buiten en richtte Merijn het in als 'het politiebureau' wat dan de hangout voor hem en zijn vriendjes was.
Maar fijn dat de duinen geen gevaar hebben gelopen, dat bericht zowel het AD als de PZC.
Morgen ga ik aangifte doen.
Tips zijn welkom, de daders mogen hun vakantiegeld bij me inleveren.

Op weg naar de Tour de France 2019

120 jeugdrennertjes verdeeld over 10 jongens- en 5 meisjesploegen vertoeven deze week in een groepsaccomodatie in het Brabantse bos.
Aan dit kamp hebben in het verleden vele tourrenners in spé deelgenomen en wie weet wie van deze kinderen hier mede de basis legt voor een glansrijke wielercarriere op latere leeftijd.
Merijn wou er heel erg graag heen, en ook al droom ik over een jaar of 10 met een camper op de Alpe d'Huez te staan waar ik net 'Hup Merijn' met witte latex op het wegdek heb gekalkt, ik vond het helemaal niks om dat mannetje van 11 achter te laten onder de hoede van een 'kampleider' (alleen het woord al!) in een wat gedateerde slaapzaal met allemaal wildvreemden.
Hij kent er niemand, maar sinds zondag is dat inmiddels vast wel veranderd. Om te sms'en zal hij het wel te druk hebben, voor de zekerheid neem ik wel mijn mobiel mee naar bed.
We kunnen wel de uitslagen online volgen en eigenlijk doet hij het best goed! Hij zit in de ploeg 'Lance Armstrong', alleen Contador had hem nog mooier geleken.
Ik ben trots op mijn stoere knul die het wieleravontuur opzoekt, maar zal toch heel erg blij zijn als het vrijdag is en ik hem weer mag ophalen.
Donderdag rijden ze een echte klassieker, compleet met jurywagens en motorbegeleiding. Helaas red ik het niet donderdag heen en weer te rijden, maar alle supporters zijn natuurlijk van harte welkom daar in Lierop! Morgen ga ik wel heen en weer, dan rijden ze een criterium, oftewel een rondje rond de kerk.