Cozzmoss, wat een vreselijke naam ook, ik verwissel continue de ss en zz, de organisatie die elke auteur belooft 'meer te verdienen met zijn/haar artikelen' laat weer van zich horen.
Gebaseerd op de auteurswet van 1912 pakte Cossmozz eerst vooral kleine bloggers aan, maar heeft haar speelveld nu verlegd naar stichtingen en verenigingen die ze aanpakken in opdracht van diverse kranten waaronder Trouw.
De huismannen zijn nu onder andere de klos.
Een paar weken geleden had ik Trouw aan de telefoon. Ze hadden een aanbieding voor een abonnement.
"Dat komt best goed uit", zei ik. "Het lijkt wel of u het ruikt, ik heb namelijk gisteren net drie krantenabonnementen opgezegd omdat ik er doodziek van word dat die in paginagrote advertenties die normale adverteerders niet kunnen betalen hun eigen wijnen, maar ook reizen en boeken, verkopen."
"Nou mevrouw, ik kan u verzekeren, dat doen wij niet."
Ik was bijna gerustgesteld, maar als je zo omgaat met nietsvermoedende geïnteresseerde lezers die een artikel zo goed en relevant voor hun eigen interessegebied vinden dat ze het met bronvermelding, en met de credits naar Trouw, verder verspreiden, verdien je ook geen abonnement van me.
Onlangs werd ik geïnterviewed voor een magazine. Het ging om een real life story, mijn verhaal dus, wat opgeschreven wordt door degene die de moeite nam een paar uur naar me te luisteren. Op dat artikel zal zijn auteursrecht rusten. Met de werkwijze zoals Trouw die hanteert zou ik flink kunnen dokken als ik de tekst van dat interview na publicatie op dit weblog ga zetten met de credits voor het blad en de auteur.
Waarschijnlijk zal dat magazine in die week nog gekocht worden door mensen die het hier lezen en anders dat blad niet zouden kopen en ook de foto's willen zien. Extra omzet dus.
Misschien moet je op het moment dat de media je benadert eerst vragen of ze wel met een CC-licentie publiceren en dat je, als dat niet het geval is, nog even nadenkt over je medewerking. Die auteurs hebben namelijk geen artikel zonder de medewerking van iedereen die ze bellen en het is ook niet zo dat er inkomsten worden misgelopen. Een artikel wordt namelijk in de meeste gevallen slechts éénmaal verkocht. Herpublicaties op internet (MET bronvermelding en linkjes) zijn net zoiets als de freepublicity waar de geinterviewden en infobronnen genoegen mee nemen als ze hun verhaal aan journalisten vertellen.
Update: De mailcorrespondentie tussen de Stichting Copyright en Nieuwe Media en Trouw is hier te vinden.
Op 9 april vindt er trouwens in Utrecht een Masterclass Auteursrechten op Internet plaats. Be there!
Je kunt je ook aansluiten bij de CNM community.
