
'Mama, ik ben het gisteravond vergeten vragen, maar wil jij met me mee naar de voetbal?'
Het is 8 uur vanochtend en ik lig nog in bed. Naast mijn bed staat Merijn in vol ornaat. 'Waarom moet ik mee dan en waar moet je naar toe?' kreun ik vanonder de dekens.
' Naar Spui en omdat als jij meegaat we altijd winnen.'
' Nou vooruit dan maar.'
Terwijl ik me aankleed smeert Merijn mijn boterham. ' Hier mama, je boterham, en ik heb zelf de kaas geschaafd!' Tijden veranderen snel.
Keurig op tijd vertrekken we een kwartiertje later.
Het werd een bloedstollende wedstrijd uit tegen Spui, waar ze de vorige keer thuis nog met 3-2 van verloren. Maar ja toen was Merijn zijn moeder er ook niet bij.
Ruststand 0-3, eindstand 1-5.
De sterdoelman probeert nu elke week zijn moeder mee te nemen.




