Meisje van de Slijterij

Oranje, waar dan?

Op zondag wakker worden in een hotel aan de oevers van de Maas, het zwembad inspringen, een vaartochtje, mergelgrotten, kriekje op het Vrijthof, dinertje en vanochtend na een uitgebreid ontbijt (wat was er eigenlijk vandaag?), de Duitse grens over om het gezinsweekend af te sluiten met wildwater- en achtbanen.
Morgen weer werken.

Castillo Raimat

De filmpjes over de innoverende wijnbouwtechnieken op Raimat volgen later staan inmiddels op Drinkblog, maar deze, Meisje in een kasteel, vind ik ook wel geschikt voor hier. In 1914 stond het kasteel, waar ik maandag mocht overnachten, te midden van een dorre woestenij.
In het filmpje zie je o.a. hoe vruchtbaar het gebied anno 2007 is.

Castillo Raimat
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Mijn week

Het is nu donderdag. Vanaf maandag lijken er wel twee weken om. Twee weken waarin het wereldnieuws aan me voorbijging, Boris Jeltsin blijkt al begraven eer ik weet dat hij dood is.
Maandag eerst via een hotstonemassage, naar Barcelona, arriveren in een kasteel twee uur westelijk van Barcelona, waar ik dinsdag wakker werd als Kasteelvrouwe, dinsdag geïntrigeerd door wijnbouw per GPS en 'Sexual Confusion' als biologisch bestrijdingsmiddel, de Ramblas, een waanzinnige hotelkamer, het hardrockcafé in Barcelona, woensdag wakker worden in alweer een verwarrende omgeving, een innoverend Cavabedrijf met een geschiedenis terug tot 1551, een Cava-proeverij, tapaslunch, terugvlucht en beslissen te moe te zijn om nog naar huis te rijden waardoor ik vanochtend wakker werd in de torenkamer van Anna-Maria.
Ik heb zoveel te schrijven, filmpjes te monteren, foto's up te loaden en interessante dingen met jullie te delen hier en daar, maar moet eerst een hoop echt werk inhalen. Wordt vervolgd..

Tot donderdag

Even geen postings hier...denk ik.... Morgenavond ben ik in Barcelona, maar het zou zomaar kunnen dat ik nog wel wat aardigs te melden heb vanaf daar. Bijvoorbeeld hoe ze daar de verjaardag van Johan Cruijff vieren en of dat ook te merken is.
Volgens Merijn moet ik maar even een gebakje gaan halen, maar ik sta niet op de gastenlijst en heb het te druk met wijngaarden en zo.
De kids zullen ook via mijn blog kijken wat ik doe en of ik even tijd heb om die Ronaldinhoshirts te kopen. Ik hoop dat het me lukt die te vinden en te kopen:-)
Update: En wordt er door jullie al getwitterd?

Spui E1 ingemaakt door Breskens E3

'Mama, ik ben het gisteravond vergeten vragen, maar wil jij met me mee naar de voetbal?'
Het is 8 uur vanochtend en ik lig nog in bed. Naast mijn bed staat Merijn in vol ornaat. 'Waarom moet ik mee dan en waar moet je naar toe?' kreun ik vanonder de dekens.
' Naar Spui en omdat als jij meegaat we altijd winnen.'
' Nou vooruit dan maar.'
Terwijl ik me aankleed smeert Merijn mijn boterham. ' Hier mama, je boterham, en ik heb zelf de kaas geschaafd!' Tijden veranderen snel.
Keurig op tijd vertrekken we een kwartiertje later. 
Het werd een  bloedstollende wedstrijd uit tegen Spui, waar ze de vorige keer thuis nog met 3-2 van verloren. Maar ja toen was Merijn zijn moeder er ook niet bij.
Ruststand 0-3, eindstand 1-5.
De sterdoelman probeert nu elke week zijn moeder mee te nemen.

Wereldprimeur! Feist gratis MP3's

Op 23 april komt in Europa het nieuwe album The Reminder van Feist uit. Feist is een Canadese singer/songwriter met een sound waar ik in ieder geval enorm van gecharmeerd ben. Is het soul, is het een beetje Jazz? Ik heb geen idee, het is gewoon ontzettend goed!

"..ze is veel meer dan een nachtclubachtige zangeres die, met een volgspot op haar gericht, jazzy ballads vertolkt. In een vorig leven zong ze als luidruchtige teen queen namelijk in een punkband en lagen verlegen puberjongens aan haar voeten; Feist was een indie idool door haar brutale, schaamteloze manier van gitaarspelen in de rockband By Divine Right en als frontvrouw van de Canadese indie rockband Broken Social Scene.
Ze wordt gezien als een van de meest onwaarschijnlijke mode-iconen, terwijl ze eigenlijk meer een tomboy is die net zo lief geen make-up draagt. Ze weet een zaal als soloartiest te verleiden met haar gitaarspel, maar ook in de rol van bandleider voelt ze zich thuis. Ze schudt een swingende traditionele foxtrot als Mushaboom uit haar mouw, maar werkt ook samen met haar beste vriendin, electro-trash koningin Peaches.
Feist wordt in de cult scene geroemd om haar originaleit; zo bevatten de ruwe demo's (the Red Demos) van Let It Die en The Reminder het geluid van trams die over straat rijden. Al deze facetten komen voorbij op The Reminder, dat in sommige opzichten meer klinkt als Feist dan ooit tevoren."

Petra de Boevere Consultancy

Het waren vooral anderen die mij het predikaat Corporate Blogger opplakten, ook al waren de definities van een Corporate Blog nog niet helemaal duidelijk.
Ik was wel een van de eerste ondernemers, en misschien wel de eerste kleine ondernemer, die een blog bedrijfsmatig inzette. Dit Blog is ook een persoonlijk blog, maar ik ben dan ook één met mijn winkel.
Wat ik al jaren doe blijkt trouwens gewoon een naam te hebben, het heet Calimeromarketing, een vorm van marketing bedrijven die weinig geld, maar wel veel tijd en energie kost en waar je het sterke punt waarmee je je onderscheidt van de groten uitdraagt. Dat sterke punt is je eigen persoonlijkheid, de mens achter je bedrijf. Daarmee geef je je bedrijf ook een gezicht.
Ik gebruik bloggen als een vorm van Calimeromarketing.
Netwerken is hier het sleutelwoord. Ik netwerk al jaren, loop al een jaar of 12, 13 allerhande bijeenkomsten af in de avonduren als veel anderen op de bank hangen en TV kijken. Pas toen het NRC mij onlangs het predikaat 'digitale netwerker' opspelde zag ik dat ik dat inderdaad (ook) wel ben.

Koningin Beatrix valt in slaap

Iedereen die maar een beetje betekent in dit land was naar Vlissingen gekomen voor de opening van het jaar van Michiel de Ruyter. Op 23 maart zou Michiel 400 jaar geworden zijn. Die opening was voor de meeste hoogwaardigheidsbekleders dan ook een indrukwekkend evenement, behalve blijkbaar voor ons aller Bea, die viel in slaap... Via

Barcelona Olé!

Eind  oktober bezocht het vliegende Meisje van de Slijterij in Barcelona het Cavahuis Freixenet en had zelfs nog tijd over voor Parc Guël, de Sagrada Familia en de Catalaanse Eddy Wally.
Volgende week bezoek ik, als enige vrouw in een gezelschap van 12, Freixenets grootste concurrent Codorniu en het wijnhuis Raimat, waar de wijngaarden op het programma staan. Ik bezocht deze wijnhuizen al eerder, daarom vind ik het ook heel interessant wat er daar in de laatste 11 jaar veranderd is.
Ik mag die 3 dagen gewoon weg van de kinderen als ik maar 2 Ronaldinho-shirts in mijn koffer heb bij terugkomst, mokken met een Gaudi mozaïekje kregen ze de vorige keer al.
Meisje mag  in de avonduren natuurlijk ook weer even de Ramblas op. Olé!

Bellen, Bijen en het einde der Mensheid

Ik ben er allergisch voor. Als ik een bijensteek krijg wordt dat een enorme rode harde pijnlijke schijf waarbij ik vaak zelfs koorts krijg. Kreeg moet ik eigenlijk zeggen, want ik heb al jaren geen bijensteek meer gehad.
Als de theorie klopt dat de bijen verdreven worden door mobiele telefoons is dat logisch verklaard, maar wel desastreus.
Volgens Einstein is de mensheid zonder bijen binnen 4 jaar dood.

Luke

Een dag na mijn 40e verjaardag, nu 8 weken geleden, werd er in Vlissingen, vlak achter de Boulevard waar het standbeeld van Michiel de Ruyter staat, die dit jaar 400 wordt, een kerngezond jongetje geboren.
Ook de volgende generatie van deze familie blijkt voorlopig alleen jongetjes te produceren. Luke draagt dezelfde achternaam als manlief en mijn zoons, wat de inmiddels Zeeuwse tak van dit geslacht weer iets groter maakt. De geboorte van Luke (spreek uit als Luuk) maakt ons oudtante en oudoom van een prachtig kereltje.
Het was lang geleden dat ik zo' n klein kereltje had mogen knuffelen en was bijna vergeten hoe lekker ze ruiken.

Bloggevolg

Het eerste weekend mooi weer en plotseling lijkt Breskens voor velen minder ver dan in de rest van het jaar.
Niet alleen komen mijn zomerklantjes weer terug die hier bootjes, caravans en huisjes hebben, und reden wir jetzt ganz viel Deutch, maar ik word ook spontaan opgezocht door bloglezers uit Verweggistan.
Zo had ik vanmiddag al iemand van ver weg in de winkel op zoek naar de Ballen van de Buurman die ze via google hier gevonden had, en een hoofdstedelijke drankenmarketeer, waarmee ik ooit een date op de huishoudbeurs had, waarmee het contact ook al bloggend ontstond. Die laatste zal ik zeer zeker vaker gaan zien om te kijken hoe zijn merken erbij staan, want blijkt de beschikking over een caravan te hebben hier.
Verder nog mail van iemand die een kinderkunstproject met kurken  gaat doen op de Parade deze zomer in Den Haag en Utrecht en via google op Drinkblog las van mijn 5 vuilniszakken vol kurken. Die mag ze uiteraard komen halen. Bloggen wordt steeds leuker!

Muziek van toen

We gaan 25 jaar terug in de tijd, naar het jaar 1982. Dat is natuurlijk niet meer en niet minder dan gewoon jeugdsentiment, daar schijn je vanaf je 40e meer last van te krijgen.
1982 was natuurlijk wel het jaar dat het programma Nachtdienst het levenslicht zag, als opvolger van Avro's Sevicestation, toen nog gepresenteerd door Karel van de Graaf.
De afgelopen weken verhuisde ik het weblog Nachtdienstlive en maakte daar ook een smoelenboek. Eigenlijk heb ik aan dat weblog veel te veel tijd besteed in de afgelopen weken. Normaal beperkt zich dat tot een kwartiertje tot een half uurtje per week, maar ik ben dan weer wel tevreden met het resultaat.:-)
Enfin, in 1982 was ik 15 lentes jong en fietste elke vrijdagmiddag direct uit school langs de platenzaak om daar een Top 40 van de toonbank te grissen.
Doordat ik deze week mijn zoon hielp met een werkstuk over de geschiedenis van de top 40 raakte ik weer helemaal in the ban van die hitlijst. Kent u de nummer 1 hits van 1982 nog?

Radioactief

'Mama kun jij volgende week rijden naar de COVRA?' vroeg Pepijn me vorige week.
'De Covra? We zijn net bij Wubbo Ockels geweest over duurzame energie en dan gaan we nu kernafval bekijken?'
' Ja, we zijn uitgenodigd met beide groepen 8.'
En zo geschiedde vanmiddag. Meisje was zo dom geweest legitimatie te vergeten, dus Meester Menno nog bedankt voor het zetten van je handtekening waardoor je voor mij garant stond.
Ik vond de rondleiding heel interessant, ben er van overtuigd dat de hoogst mogelijke mate van veiligheid daar in acht genomen wordt, maar vraag me toch serieus af of we de generaties na ons niet met een enorm probleem opzadelen.
Quote van de dag: 'Eigenlijk is het dankzij Greenpeace dat dit gebouw hier staat, als die geen acties gevoerd hadden, was het afval waarschijnlijk gewoon in zee gedumpt. Als die jongens weer eens aan het hek vastzitten of bovenop de schoorsteen geklommen zijn wil ik ze dan ook best wel een bakje soep brengen.'

Dure woorden

Een tijdje geleden stond er een oproep op Marketingfacts voor het bedenken van een viral met als thema  'dure woorden'.
Ik heb geen reclamebureau, ben ook geen marketeer, maar heb wel een videocamera en 300 euro kon ik best gebruiken.
Ik liep even de winkel in, nam een paar shots, zocht wat beelden op mijn harde schijf die ik al eerder filmde, monteerde er een paar teksten in, plus een muziekje er achter en binnen een half uurtje had ik het videootje gefilmd, gemonteerd en ook nog gemaild.
Natuurlijk heb ik niet gewonnen, ik win immers nooit wat, schop het nooit verder dan nominaties, maar kreeg wel een eervolle vermelding. Right, geen 300 eurootjes gewonnen dus.
De lezers daar willen nu eigenlijk toch wel mijn 'uitzendklaar filmpje' zien. Ik vond het zelf trouwens veel meer een schets van hoe het zou kunnen, perfect was het filmpje zeker niet.
Ik heb geen idee hoe je een scriptje schrijft, wel hoe je een camera vasthoudt en een beetje creatief moet zijn.
Helemaal gratis en voor niks, wederom zonder prijs, maar wel met een eervolle vermelding, toont dit theater dan toch de inzending.

Dure woorden
Uploaded by Meisje_van_de_Slijterij

Ik mis de liefde!

...zeggen de kinderen tegenwoordig als ze het eten niet lekker vinden. Deze uitspraak hebben ze overgenomen van hun moeder die regelmatig met de zin: 'Schat, ik mis de liefde weer eens', aangeeft dat in haar ogen het eten te snel en te makkelijk in elkaar geflanst en op tafel gekwakt is.
Vandaag een interessante discussie over de liefde in producten op Marketingfacts.

Quote

Er is maar één probleem met gratis; iemand anders betaalt het.

De Paashaas haat je!

Bedankt voor die Koekjes!

Pepijn wil eigenlijk liever niet op mijn weblog, maar wil wel zijn creaties hier terugzien! En dat had ik eigenlijk vrijdagavond al moeten doen.
Soms wil hij ook wel een mop of raadsel terugzien die hij me vertelde, zoals die van vanmiddag:
' Mama weet jij wat een vegetarische kannibaal eet?'
En nee dat wist ik niet, eventuele oplossingen zie ik wel in de reacties, ik weet het inmiddels.
Ik dwaal af, als zijn broertje, die hier wel vaker figureert, buiten speelt met politieboeken, skelters, fietsen en voetballen kan het zomaar gebeuren dat hij koekjes wil bakken. Hij pakt dan één van de kinderkookboeken uit de kast, doet nog wat boodschappen als er iets niet is en gaat helemaal zelfstandig aan de slag om ons, die beneden aan het werk zijn, een tijdje later te verrassen en te trakteren.
Inmiddels zijn ze natuurlijk wel op, maar ze waren heerlijk!
Zoals de Paus vanochtend Nederland weer traditioneel bedankte voor de bloemen zeggen wij (met Duits accent):"Bedankt voor die koekjes!"

Vossenjacht

Het is al meer dan een week geleden, maar we lopen een beetje achter hier. Vorige week zaterdag vond de familiedag plaats van de OBS, de school van de jongens. We moesten wandelen en onderweg vossen zoeken, leerkrachten die ineens een andere functie of uiterlijk hadden. Als je ze allemaal had gevonden, had je ook alle letters om de oplossing bij elkaar te puzzelen. De dag werd afgesloten met een Barbecue. Ik had ook nog wat fotootjes en laat ik nu net wat nieuws hebben ontdekt!

Bestellinkje

Dit was geen straf. De meneer die belde om wat te bezorgen omdat hij moeilijk ter been is bewoont een appartement in Port Scaldis, door Bressiaanders ook wel 'de apenrots' genoemd.
Merijn ging mee, de kinderen hebben immers vandaag al vrij. We reden met een prachtig lentezonnetje langs de vissers- en jachthaven. We parkeren voor dat prachtig appartementencomplex aan de Westerschelde en snuiven de zilte zeelucht op aan de haven. Ik voel me gelijk vrolijk worden. Wat een voorrecht toch om hier te mogen wonen.
'Kijk Merijn, hier wil ik dus later wonen,' zeg ik als we in de luxe lift staan op weg naar het juiste appartement.
'Mama, later als je groot bent?'

Boete

'Petra je hebt weer zo'n mooie envelop, kun je nu niet eens uitkijken?.'
'Nou, ik weet zeker dat ik de laatste tijd niet geflitst ben en die vorige heb ik betaald!'
Ik ben inderdaad niet geflitst deze keer, maar bij terugkeer van de uitreiking van de Bloggies heb ik het wel gedurfd om 91 te rijden op de A13 waar trajectcontrole staat en je dus een stukje 80 mag. De A13? Is dat niet die weg waar je normaal altijd in de file staat?
Als je dus juichend in je auto zit omdat je 's avonds laat eens normaal kunt doorrijden krijg je later de rekening thuis.
En dan die flitsboetes 's van 27 euro van vorig jaar, omdat ik wel eens bijna 90 rijd 's nachts op lege wegen, die deden me vaak bijna de sloot in rijden van de schrik.
De schatkist zal wel blij zijn met sukkels als mij die buiten de files reizen. Er komt weer 27 euro aan hoor Leeuwarden, doe er iets leuks mee.

Mr. Bean's Holiday en de smerigheid van de massajunkfoodcultuur

We gingen vanavond overstag. Na de film Mr. Bean's holiday in het kader van ons zondagse gezinsuitje kwamen we door het gezeur van de jongens terecht bij zo' n etablissement met zo' n gele M. En wat was het weer smerig. Het meisje achter de toonbank toonde meer interesse in haar nagels dan in haar klanten en toen ik na 20 minuten in de rij, uiteraard had ik weer de verkeerde rij gekozen, aan de beurt was: ' drie Chicken Mythic, één Big Mac, twee kleine friet, twee medium en vier frietsaus' , zei ze tot tweemaal toe met een verveelde blik en diepe zuchten dat ik te snel bestelde en ze dat zo absoluut niet kon bijhouden. De derde maal mocht ik de bestelling doorgeven aan haar wat alertere collega.
En ja, waar de kinderen het heerlijk vonden, vond ik het weer zo smerig dat de helft in de amerikaans uitziende afvalbak verdwenen is. Ik zeg het nog maar eens een keer: 'We doen dit echt nooit en nooit meer!'
Volgende week haal ik mijn electrische grilletje van stal en ga op zondagavond lekker scampies grillen...met knoflook en salades en zo. Ik kreeg tijdens de film al trek in Fruits de Mer toen Rowan Atkinson een prachtig plateau met langoustines en oesters helemaal aan het verkrachten was...