Ik had eigenlijk gisteravond spijt dat ik me had laten ompraten door die oudere zus.
De signalen waren duidelijk. Waar zij me aan de Nordic Walking wou krijgen kwam een nog oudere zus aanzetten met een waardebon voor de sportschool. Het is wat met die oudere zussen..
Door mijn beperking als nekherniapatiënt, waarvan ik ook niet meer geloof dat het ooit nog helemaal goed komt, ik ben immers na twee operaties wel uitgedokterd, beweeg ik de laatste pakweg twee jaar natuurlijk veel en veel te weinig.
Voor die tijd had ik voldoende beweging door mijn gesleep met dozen, het leeghalen van pallets, het door mijn winkel rennen en het van boven naar beneden rennen en weer terug. Dat doen en kunnen we dus allemaal niet meer.
Ik had nu eenmaal toegezegd, was op een lijst deelnemers geplaatst dus werd ook geacht vanmiddag op de markt van dat prachtige geboortedorp van me, ook het geboortedorp van Herman Wijffels trouwens, midden in de Staats Spaanse linies van de 17e eeuw te staan, waar ik een paar stokken aangemeten kreeg van de instructeur.
En daar sta je dan met skistokken zonder latten om te gaan 'droogskieën'.
Er blijkt een gezondheidstechniek, een sporttechniek en een advanced techniek te bestaan. Ik beperk me uiteraard tot de eerste techniek en ik moet toegeven dat het wel goed voelde. Ik voel dan nu wel spieren die jaren geslapen hebben. Van een bureaustoel worden je onderrugspieren wat slapjes, maar ik heb na dat uurtje wel het gevoel een betere houding (rechter) te hebben. Nog twee lessen en dan beslis ik of ik die stokken, poles, zelf aanschaf zodat Meisje het strand op kan met die stokken.
Volgens de instructeur is dit een goede veilige sport voor mensen met een beperking als de mijne en zijn er zelfs ziektekostenverzekeringen die het vergoeden, maar dat zal de mijne weer wel niet zijn.
