Toen ik in juli 2005 voor Blogo ging schrijven geloofde ik heilig in de kracht van een netwerk van themablogs. Die kracht zal er ongetwijfeld ook zijn, alleen voelde ik me er uiteindelijk door beperkt.
Een contract met een webloguitgever schept ook, misschien wel alleen gevoelsmatige, verplichtingen en legt een bepaalde druk op je. Alle vakmatige berichten plaatste ik sinsdien op mijn blogo, waarmee Meisje meer en meer een lifeblog werd.
Dat ik eigenwijs ben weet ik, ik ben niet voor niets ondernemer geworden. Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen gedrag en heb ook alleen verantwoording af te leggen aan mezelf.
Binnen een netwerk schrijven met een contract blijkt dat laatste wel enigszins te veranderen. Als ik me namelijk kritisch uitlaat over een bepaald product of bedrijf is dat plotseling niet meer alleen irritant voor het bedrijf of product in kwestie, maar kan dat gelijk invloed hebben op het binnenhalen van eventuele sponsors door datzelfde netwerk.
En dan moet een eigenwijs iemand als ik zich afvragen of ze wel in zo'n netwerk past. Ik ben immers geen journalist en ook geen reclameschrijver. Ik schrijf wel graag, maar dan vooral vanuit mezelf en ik vind dat ik een te leuk leven en beroep heb om een deel daarvan niet te delen met de wereld.
Berichtjes knippen en plakken, waar ik me af en toe ook wel eens toe verlaag, kan iedereen wel om content te verzamelen waardoor Google je genadig is, dat is niet zo heel ingewikkeld en kost je alleen wat tijd.
Mijn echte passie ligt echter bij schrijven over dranken en ontwikkelingen in de branche en daarbij ook mijn, soms wat eigenzinnige, mening te ventileren. Dat is waar bloggen is all about in mijn ogen.
Een soort webring van zelfstandige blogs binnen hetzelfde thema heeft in mijn ogen dan ook veel meer kracht dan een netwerk van allemaal verschillende blogs. Waarom? Omdat die elkaar echt kunnen versterken zonder rekening met elkaar te hoeven houden. Ieder benadert namelijk dat thema op zijn/haar eigen manier. Zo werkt het in ieder geval wel met de foodbloggers waarvan Aldo Wink vorig jaar de aanzet gaf voor zo'n webring.
Producten waar ik achter sta zullen veel meer de revue passeren dan die waar ik niet achter sta, maar als een actualiteit daarom vraagt schuw ik ook niet mijn wat negatievere of kritische mening te ventileren.
Natuurlijk zijn sponsors welkom, maar ik pas ervoor ten gunste van die sponsor mijn mening aan te passen. Op dat moment ben ik namelijk alleen een reclameschrijver wat ik helemaal niet wil zijn en ook niet ben.
Al die pageviews en zoekmachinemarketing is leuk, maar uiteindelijk gebruik ik bloggen ook als een marketingtool waar uiteindelijk ons bedrijf profijt bij moet hebben.
Om bovenstaande redenen heb ik per 1 november mijn contract bij Blogo Media opgezegd en ga ik per die datum zelfstandig verder als Drinkblog.nl.
Commercie is namelijk niet vies, daar moeten wij immers van eten en waar ik me het laatste jaar inhield over mijn eigen producten te schrijven omdat ik juist niet commercieel wou overkomen ga ik dat op Drinkblog wat vaker doen. Wat is er immers mis mee om onder een artikel over een wijn of wijnhuis af en toe een linkje naar dat product in je fysieke of virtuele winkel te maken?
Zou dat lezers afschrikken? Ik denk persoonlijk van niet, je geeft die lezer een extra mogelijkheid, het aanschaffen van dat product, wat ze ook kunnen laten. Net zoals je als je langs een etalage loopt kunt kiezen om door te lopen of die winkel binnen te gaan.
Omdat ik dit deze week aan een journalist vertelde voor de volgende uitgave van de Zaak vond ik dat ik deze posting moest schrijven, mijn lezers behoren immers de primeur te hebben.
Drinkblog wordt mijn volgende experiment, simpelweg omdat al mijn blogactiviteiten meer één geheel moeten gaan vormen, elkaar moeten versterken, met als uiteindelijk doel zakelijk succes.
En of ik dat goed zie of goed doe kan alleen de toekomst uitwijzen.
Ik wens Blogo Media wel veel succes verder, dat ik me er niet meer bij thuis voel, en ik moet wel plezier blijven hebben in alles wat ik doe, wil natuurlijk niet zeggen dat dat voor anderen ook geldt. Tot 1 november blijf ik overigens wel gewoon berichten plaatsen op Proost.
Meisje blijft wat het inmiddels al was, een lifeblog waar veel meer voorbijkomt dan alleen vakmatige dingen.
