Die eigenaren van het pand geloven in ons plan. Ze nemen zelfs 3 VIPpakketten af en worden zodoende ook klant bij ons. En ze schrapten de eis tot bankgarantie zodat ik ook zonder bank kan werken.
Onze drie hoofdleveranciers geloven in ons plan, want weten dat ze daar op die lokatie minstens vier maal zoveel aan ons kunnen verkopen. Ze geloven zo in ons plan dat ze ons helpen met extra leverancierskredieten in de verhuis- en opbouwfase.
We gaan het doen. Vanaf mei vindt u onze winkel op een toplokatie in Sluis. Met een houten vloer. Dankzij beminde gelovigen.
Crowdfunding: Een leger van beminde gelovigen mobiliseren die deel willen uitmaken van jouw droom.

De jaargang 2010 van de Sainte Victoire rosé werd tijdens de Vinalies Internationales 2011 in Parijs met een gouden medaille bekroond.
De wijn is een zorgvuldige blend van Grenache, Syrah, Cinsault en Mourvédre. Hij heeft een lichte, zalmroze kleur, met in de neus klein rood fruit en zekere kruiderij. De smaak is onverwacht vol, met eveneens veel fruit. In de afdronk heeft hij een nog een vleugje zwoele kruiderij.
Een goede partner van vele gerechten met vis, maar even lekker als glas op zichzelf, tijdens een zachte zomeravond.

Vorige week proefde ik een fustmonster van de oogst 2011 en bestelde inmiddels een pallet. De wijn wordt half februari gebotteld en verwachten wij eind februari/begin maart te kunnen leveren.
U kunt nu al inschrijven. Bij inschrijving is betaling vooraf vereist.
De prijs wordt in de winkel € 9,95 per fles. Bij inschrijving vooraf betaalt u slechts € 8,95 en VIP-klanten kunnen inschrijven voor € 7,95. Een mailtje naar ons met het gewenste aantal flessen en uw adres is voldoende om al in de eerste voorjaarszon van 2012 van knisperfrisse verse toprosé te kunnen genieten.
Hoe u VIP-klant wordt vindt u hier.

Maar stel nou dat ik ongeacht mijn afwezigheid, mijn kritische houding en het feit dat de initiatiefnemer me met veel bombarie blockte op Twitter – terwijl ik hem niet eens volgde – toch bij die laatste tien dames in de eindronde terecht kom donderdagavond tijdens dat feest in de hoofdstad? Mijn Hyvesaccount verwijderde ik vorig jaar ook al, dus veel vrienden lijk ik niet echt te hebben binnen de organisatie.
Maar een prijs winnen omdat je wat je doet goed doet blijft wel leuk natuurlijk. Eureka! Daarvoor heb je videoboodschappen! Graag pas donderdagavond bekijken.
O ja, mocht ik onverwachts iets winnen is de eer voor mij, verkoop ik het prijzenpakket bij opbod en gaat de opbrengst naar Kika.

Afgelopen zondag en maandag vond de jaarlijkse overzichtsproeverij plaats van Poot Agenturen bij hotel de Gouden Leeuw in Voorschoten. Ik mocht daar ook de nacht doorbrengen. Ik bezoek die geweldige proeverij, waarbij producenten uit de hele wereld zelf aanwezig zijn, al enkele jaren. De voorgaande jaren had ik een kamer in het bijgebouw- vorig jaar met een luxe inloopdouche- maar dit jaar kreeg ik een kamer in het hoofdgebouw. Ik had waarempel een bubbelbad in de badkamer! Hoera! Dat werd nog lastig kiezen. Koos ik zondag na het prima dinerbuffet (Hollands buffet met stamppotten, erwtensoep, worst, speklappen en gehaktballen) voor een avond in de bar met de internationale wijnboeren of koos ik voor mijn bubbelbad?
Ik koos voor the best of both; even in de bar waar ik een whisky bestelde, Kriek waar ik ineens zin in had hadden ze niet. In whisky’s hadden ze, en dat is bijzonder, wel een ruime keuze in de bar. Ik koos voor de Glenmorangie 10.
Tijdens het dinerbuffet komen alle open proefflessen naar de dinerzaal en kan iedereen naar hartelust kiezen. Na afloop staat er altijd nog heel veel, dus nam ik de halve fles Saint Véran ‘Vers les Monts’ 2010 van Domaine Roger Luquet mee naar mijn kamer. Plus een mooi leeg glas. Die deden het later op de avond prima op de rand van mijn bubbelbad.

Wifi is gratis mits je inlogt op het netwerk van de Gouden Leeuw zelf in het hoofdgebouw en niet op dat van KPN hotspots waarvan de site irritant blijft oppoppen op je telefoon.
Ik was er natuurlijk zakelijk, en heb ook weer mooie dingen geproefd. Er was een keurig uitgebreid ontbijtbuffet op maandagochtend. Het was alleen wat jammer dat de tafels niet werden leeggeruimd zodat als je laat kwam je moest zoeken naar bestek als je bij de rest van de groep leveranciers en klanten wou aanschuiven.
Ook hier stond er rond negen uur, net als vorige week in het vorige hotel, een kamermeisje op de deur te kloppen terwijl ik net  onder de douche vandaan kwam. Ik begrijp echt niet dat die kamermeisjes geen melding krijgen van uitgecheckte kamers en dat blijkbaar op de gok doen.

Het mooist waren natuurlijk de wijnen en de verhalen van de wijnboeren over hun passie. Daar kwam ik tenslotte voor. Van Oostenrijkse Grüner Veltliners tot hun broertje uit Nieuw Zeeland van Saint Clair Estate. Van klassieke Bordeaux en Bourgognes tot plaatjes uit de Languedoc, Tempranillo’s uit Spanje, spannende Italianen, frisse Portugezen en doorstoofde Zuid-Afrikanen. Van instapchilenen tot stoere Argentijnen, ze waren er allemaal.
Domaine Fernand Engel uit de Elzas maakt een Crémant van drie druivenrassen (Chardonnay, Pinot Gris en Pinot Noir) die drie(!) gistingen, waarvan twee op fles, ondergaat (met twee degorgements) en zo in totaal drie jaar rijping krijgt na de oogst. Deze heet dan ook ‘Trilogy’. Aanrader!
Tijdens het diner zat ik naast de exportmanager van Domaine Houchart van de Famille Quiot. Vorig jaar verkocht ik 1200 flessen van hun Sainte Victoire als #Twosé. Voornamelijk via mijn netwerk dat ik via Twitter onderhou. Ik heb hem tijdens het diner verteld hoe dat ging.
Helaas, de man had niet zo heel veel op met internet -laat staan met Social- en beperkte zich voornamelijk tot zijn mail en het lezen van nieuwsbrieven. Hij begreep er geloof ik niet zo heel veel van. Ik bedank Poot Agenturen weer voor de uitnodiging. Volgend jaar kom ik weer!

Top: Geweldige kamer, douchekranen die ik snapte, ook stopcontacten boven nachtkastjes voor mijn telefoon.
Opvallend: In tegenstelling tot van der Valk Schiphol hanteert deze van der Valk een servicebedrag van €7,50 voor roomservice in plaats van een minimale besteding van €15,00. Ik had ditmaal geen behoefte aan roomservice maar vind dat wel prettiger dan teveel moeten bestellen.
Verbeterpuntjes: Geen kriek in de bar en de kwaliteit van de muziek in de bar (maar daar zorgde door ervaring wijs geworden onze Vlaamse Kurt wel voor die zijn IPod aansloot).
Tegenvallers: Afruimen tafels bij ontbijt en de bediening in de bar.
Meevallers: Ik stond al in de computer omdat ik er eerder verbleef en het open Wifi-netwerk.

Enkele maanden geleden belde Edy van Driel me. Edy is een Zeeuw in den vreemde en woont in Utrecht. Hij vroeg me of ik het nieuws had gehoord dat er misschien wel een berg voor de Zeeuwse kust kwam. Ja dat nieuws had ik gelezen.
Hij was na het vernemen van dat nieuws onder de douche gestapt en onder die waterstraal kwam er spontaan een liedje tot hem. Het refrein dan. Hij vroeg me of ik in de rol van Heidi Weinhaus mijn medewerking aan een Zeeuwse après-skihit wou verlenen. Dit verzoek paste wel in ons patroon. In december 2007 maakten we samen de Boemlala, in december 2009 de Zeeuwierballade en in december 2011 zou ook dit weer een hilarisch projectje kunnen worden.
Aldus geschiedde. Hij schreef een tekst en een deuntje. Via een skypeverbinding sleutelden we nog wat aan de rol van Heidi en ontdekten het ‘skodelen’. Jodelen via Skype.
We wijzigden het Zeeuws van Heidi in Zomerzeeuws. Onze van origine Zeeuwse vriend Thijs de Melker zag ook wel de grap in van dit project en ging ijverig aan de slag met de muziek. Het ontbrak me aan tijd om naar zijn studio in Amsterdam af te reizen om mijn deel in te jodelen dus kwam Thijs met zijn mobiele studio hierheen en namen we mijn deel op aan de proeftafel. De techniek staat voor niets tegenwoordig.
We vonden in Dirk Kruyder (afkomstig uit Middelburg) een enthousiaste cameraman. We twitterden er lustig op los. Over het liedje en de vorderingen. Telkens met de hashtag #diebergkomter. Dit trok de aandacht van Thijs Zonneveld. Zodoende konden we rekenen op de medewerking van de stichting haalbaarheidsonderzoek ‘Die Berg komt er’.
Gisteren werden het liedje en de videoclip gelanceerd.
Ik doe dingen waar ik geld mee verdien en ik doe dingen omdat ik er vrolijk van word. Dit is een project in de laatste categorie. Het is, sorry mensen, niet de bedoeling dat ik ga optreden. Ik sloot dit project gisteren af.
Dat er na een dag al bijna 5000 views op Youtube zijn, al ruim 800 mensen de clip deelden met hun vrienden op Facebook en we zelfs het TV-Oranje shownieuws haalden is wel bijzonder.
Update 16-01-2012 10.00 uur. Na 3 dagen bijna 15000 views op Youtube, 87 likes en 3 dislikes. Dat is tamelijk absurd.:-)
Update 23-02-2012 37060 views op Youtube en 2400 mensen die de clip deelden op Facebook.

Gisteren mocht ik een lezing verzorgen op de Horecava tijdens FastFood XL, een congres voor snackbarhouders. Ik leerde dat er echt een snack bestaat die ‘lange lul’ heet en er ook een snack is die ‘kapsalon’ heet. Het viel me op dat in elke branche ‘duurzaam’ HET onderwerp is. Of ik nu voor verffabrikanten, drukkers of diepvriesproducenten sta; echt altijd is het hoofdthema ‘duurzaam’. Duurzame friet en gezond frietvet. Ja echt.
Ik mocht een aantal mensen inspireren met mijn verhaal en liep de rest van de middag met een kist wijn onder mijn arm over de Horecava. Mijn linkerarm doet er nog pijn van. Omdat ik vandaag een erg gezellige zakelijke afspraak in Dordrecht had bij Rutte & Zn over de Zeeuwierjenever leek het me slim een hotel te boeken. Dit gaf me ook de mogelijkheid nog een extra afspraak te plannen gisteravond in de hoofdstad.
Het werd Van der Valk Schiphol, waar ik wel vaker slaap. Van de vorige keren had ik wel geleerd. Ik boekte nu  een kamer voor twee personen in plaats van één. Die kamers zijn namelijk ongeveer even duur en de vorige keer dat ik voor mezelf boekte kreeg ik een kamer met één bed waar de terrasdeur niet helemaal open kon omdat je dan de flatscreen niet meer zag. Ik gebruik het tweede lege bed naast me altijd voor mijn laptop als ik nog even TV kijk. In hotels zijn TV’s immers zo opgesteld dat je alleen liggend op bed goed kunt kijken en nooit vanuit de stoel achter je laptop aan het bureau.
Ik boekte voor 95 euro, een eenpersoonskamer kon ik dezelfde dag boeken voor 89.  Ik boekte wel zonder ontbijt, anders had ik ook twee ontbijten moeten aftikken of moeten bekennen dat ik alleen was, en daar had ik geen zin in.
Met Nina, die ik op de Horecava ontmoette, at ik een hapje in het restaurant. Er was een buffet voor 17,50 of keuze van een aangepaste kaart in verband met een verbouwing van de keuken. We kozen van de kaart de spareribs voor 15 euro per persoon. Perfect! Ruim voldoende, prima huiswijn, met voldoende supplementen (twee aardappelgerechten, twee soorten warme groentes en zelfs appelmoes zonder kers), linnen op tafel en linnen servetten. Daar word ik altijd blij van. Vooral van dat linnen.
Na de spareribs had ik nog een afspraak op Schiphol. Ik liet mijn auto bij het hotel staan (eerste 24 uur gratis) liet me door Nina afzetten op Schiphol en nam later op de avond de (gratis) pendelbus terug.
Zoals zo vaak was ik weer iets vergeten. Deze keer had ik geen kam of borstel in mijn tas gestopt. Ik heb dat ook vaak met tandenborstels of tandpasta. Dus begaf ik me naar de receptie om te vragen of ze me misschien aan een borstel of kam konden helpen..
‘Ken ik u niet ergens van?’ sprak de hotelmanager. ‘Ik denk het niet’, antwoordde ik. ‘Jawel! Slijterijmeisje!’ Anoniem een hotel nemen is er ook al niet meer bij. Ik ga een zonnebril kopen. Zo’n grote. Hij had ooit in een zaal gezeten bij een lezing van me en herkende me aan mijn stem. Hij kon me wel aan een kammetje helpen voor een euro.
Op de kamer legde ik mijn inmiddels lege telefoon aan het infuus via het enige stopcontact boven het bureau. Maar goed die laptop had ook stroom nodig dus begon mijn zoektocht op mijn knieën naar een extra stopcontact. Naast de bedden niets en achter de gordijnen ook niet. Uiteindelijk vond ik er één onder het bureau waar de bureaulamp in zat die ik er uithaalde. De laptop laadde natuurlijk niet op, daarvoor moest ik eerst de schakelaar boven het bureaublad omzetten waar je die bureaulamp mee kon aanzetten. Maar het duurde wel een minuut of tien eer ik dat snapte.
Inmiddels biedt van der Valk Schiphol wel gratis WIFI aan, dat was mijn vorige verblijf nog niet het geval. Ik was verheugd een roomservicekaart aan te treffen. Het minimumbestelbedrag voor roomservice is 15 euro. Dat vond ik best vreemd. Ik had best 5 euro servicekosten willen betalen voor een glas wijn met pinda’s of zo, maar besloot nu maar een hele fles wijn te bestellen van 18,50. Daarbij kreeg ik uiteraard twee glazen. Vanochtend toen ik het hotel verliet stond er nog ruim een halve fles in de koeler. Zonde. Als ze servicekosten onder de 15 euro hadden gerekend had ik gewoon een glas wijn en iets lekkers besteld (plus servicekosten). Ik heb in mijn eentje nooit zin om in een hotelbar te gaan zitten, zit liever dan nog even op mijn kamer met een drankje en dat dat dan gebracht wordt is dan een traktatie.
Mijn wekker stond op negen uur vanochtend. Ik had geen haast. Jammer was dat om half negen er al een kamermeisje in mijn kamer stond die me wakker maakte. Ze prevelde excuses, maar goed, ik was wel wakker. Leerles voor volgende keer: altijd ‘do not disturb’ aan de deur hangen daar. Zo moeilijk kan het toch niet zijn om een systeem te hebben waarbij je weet welke kamers hebben uitgecheckt? Dit gebeurt me wel vaker terwijl ik altijd netjes navraag tot hoe laat ik op de kamer mag blijven. Bij van der Valk Schiphol is dat tot 12 uur.
De douche had een lekker harde straal. Net als in veel hotels had ik ook hier wel weer ruzie met de kranen en heb ik  me bijna verbrand bij het douchen.
Conclusie; keurig schoon hotel op strategische plaats, acceptabele prijs, geweldige service in het restaurant en vriendelijk personeel Over het ontbijt kan ik niet meepraten; ik wou immers niet door de mand vallen door toe te geven dat ik maar alleen was en kocht een broodje bij een tankstation later in de ochtend.

Top: bediening, personeel, hygiëne, prijzen restaurant.
Verbeterpuntjes: douchekranen en stopcontacten.
Tegenvallers: de euro voor het wegwerpkammetje, het minimale bestelbedrag roomservice en een te ijverig kamermeisje.
Meevallers: gratis WIFI zonder wachtwoord, gratis parkeren bij één nacht.

Henk-Jan Winkeldermaat zet al jaren een mooie serie met persoonlijke verhalen neer aan het eind van het jaar.
Ik moest natuurlijk net als iedereen gewoon een stukje schrijven voor Henk-Jan, maar kwam er niet toe in de drukke decembermaand, vandaar deze videoboodschap.
Als ik terugblik op 2011 moet mijn conclusie zijn dat recessie mensen noopt tot creativiteit, ruimdenkendheid en dingen ‘back to basic’ brengt. En dat is mooi. Denk ik.

Mijn plan 2012 vind je hier.

Deze 6 wijnen samen schaf je nu aan voor € 63,00. De verzendkosten bedragen € 7,50. Bestellen kan per mail. Aanschaffen in onze winkel kan natuurlijk ook!