Dankjewel Dirkzwager, het waren prachtige jaren

eigen merkenIn het voorjaar van 1993 zaten er drie mannen aan mijn tafel in ons huisje op Boerenhol. De ene was Nico van Splunter, adviseur in de drankenbranche, de tweede was Frans Vervloed van Delcave, de derde was de vertegenwoordiger van Distilleerderij Hulsink in Harderwijk. Ik zou na de zomer een slijterij starten en omdat ik uit de horeca kwam had ik de juiste contacten nog niet.
Nadat ik besloten had dat het absoluut toch geen Gall werd, ik hield niet zo van hun manier van onderhandelen, riep ik dus de hulp in van van Splunter. Hulsink ging mijn eigen merken maken, ik kon kiezen uit een hele range aan kruidenbitters. Die werden geproefd. Zo ook de jenevers, de vieux en de advocaat. Delcave werd de groothandel en ik sloot me aan bij hun formule Pinot. Lees verder

Waarom vermouth niet DE zomerhit is en dat ook niet zal worden.


Allereerst; er is niks mis met een goede vermouth. Het aanbod van de diverse merken in ons land is groter geworden en er wordt ook wel iets meer verkocht. Als je vorig jaar één fles per week verkocht verkoop je er nu misschien wel twee, dat is 100% meer, maar daarmee blijft het nog steeds een klein product. Een product wordt pas groot en een hit als het ook de thuismarkt massaal bereikt. Lees verder

Van VIP-klant naar medewerker

20160602_130818Mag ik u even voorstellen aan Jacqueline? Jacqueline werkt sinds vandaag bij ons. Er is dus een grote kans dat u haar achter onze toonbank zult aantreffen.
Jacqueline liep jaren geleden als klant en toerist onze winkel -toen nog in Breskens- binnen. Ik hielp haar destijds met het opzetten van een twitteraccount, oorspronkelijk voor het cateringbedrijf dat ze toen nog samen met een compagnon runde.

Inmiddels woont ze ook in de buurt. Jacqueline was één van de allereerste VIP-klanten die deelnam in ons #plan2012. Met dat nog steeds bijzondere crowdfundingsproject mobiliseerden we destijds een leger van beminde gelovigen die deel uit wilden maken van onze droom.
Bij de grote opening in 2012 verzorgde ze de catering. In de jaren daarna kon ik haar als vriendin altijd bellen voor hand- en spandiensten als dat even nodig was.

Vanaf vandaag werkt ze ook echt voor ons. Jacqueline spreekt vloeiend Frans waar het ons aan ontbreekt, neemt zelfgebakken lekkernijen voor ons mee en ze is een topverkoopster, dus hou er rekening mee dat u vanaf nu steeds vaker met nog meer flessen de deur uitgaat dan oorspronkelijk ook uw bedoeling was.

Het ware verhaal van Hendrick’s Gin

Hendricks-Gin Glenn Gordon is Chairman van het familiebedrijf William Grant & Sons. Met producten als Glenfiddich, The Balvenie, Grants Whisky en Hendrick’s Gin kent iedereen op deze aardbol dit bedrijf wel.
Ik weet al jaren dat Glenn regelmatig in onze streek bivakkeert bij vrienden, afgelopen week kwam hij ook spontaan bij ons binnenlopen. Dat vond ik leuk en bijzonder.
We maakten denk ik direct wel indruk met de grote Hendrick’s display en de whiskydisplay waarop deze maand de Glenfiddich Solera Reserve extra in the spotlight staat.
We hadden een leuk gesprek over het bedrijf: “Actually I never visit the Netherlands for business, I only visit country’s where there are some problems.”
Nou dat compliment mag Maxxium, de Nederlandse distributeur, in zijn zak steken.

We spraken over hun whisky’s, en over zijn oma, de kleindochter van William Grant die 110 werd en overleed in 2012. Ter ere van haar 100e, 105e en 110e verjaardag werden er speciale gelimiteerde whisky’s gelanceerd onder de naam Hazelwood, het waren de eerste Single Malts van de Kininvie distilleerderij die op de markt kwamen. De whisky die bij Kininvie gestookt wordt is vooral de ‘backbone’ van de Monkey Shoulder whisky. Lees verder

Leyden Premium Gin en de mythe van Professor Sylvius

LeydenU zult het verhaal van Sylvius wellicht wel eens ergens hebben gehoord. Professor Franciscus Sylvius zou rondom 1650 in Leiden een vochtafdrijvend geneesmiddel hebben gemaakt dat ook werd gebruikt voor maag- en nierklachten. Volgens het verhaal zou dit drankje het begin van jenever zijn.
Maar het is niet waar.
Het oudste schriftelijke bewijs van ’n oervorm van jenever is namelijk terug te vinden in ’t boek ‘Der Naturen Bloeme’ van de Brugse monnik Jacob van Maerlant uit 1269 en dat is bijna 400 jaar eerder dan dat Professor Sylvius zijn drankje maakte.
Dat boek van van Maerlandt was waarschijnlijk de allereerste encyclopedie over planten. Van Maerlandt was de meest productieve auteur van zijn tijd. Vlaanderen was tot een heel eind in de 14e eeuw economisch gezien het belangrijkste deel van de Lage Landen.
Lees verder

Een gezegende winkel

Ik ben dus katholiek opgevoed, ook al ben ik niet meer praktiserend, er zijn een aantal dingen die je meekrijgt en die je als nuchter mens misschien als bijgeloof zou bestempelen. Zo kreeg ik van mijn moeder ooit een Christoffel die gezegend was in Lourdes. Christoffel is de beschermheilige van de reizenden.
Toen ik met mijn auto over de kop ging ergens eind jaren ’80 of begin jaren ’90 door een stilstaande Volvo op de snelweg die ik te laat zag, en die niet meegaf, deed ik mijn ogen dicht, en hoorde mijn auto, die ik net van al mijn geld gekocht had, indeuken als een koekblik, ik dacht dat het met me gebeurd was. Ik had nog proberen uitwijken maar raakte met mijn benzinetank nog net de Volvo waardoor ik verschillende malen over de kop sloeg. Lees verder

Ik gun iedereen een #plan2012


Het is allemaal alweer 4 jaar geleden. Met kerst 2011 bedacht ik #plan2012. Daarmee was ik denk ik de eerste winkelier die een vorm van crowdfunding inzette voor een bedrijfsinvestering. Mensen verklaarden ons voor gek. Anderen vonden ons schooiers en weer anderen keken ons met de nek aan. Maar er waren wel 126 mensen die in ons en onze plannen geloofden en ook in ons investeerden. Lees verder

Sluis en Blurring


Eergisteren was Ron Andes, de voorzitter van de Slijtersunie, te gast bij Paul van Liempt. Hij schoof aan in een discussie over blurring. Of alcohol de oplossing is voor winkelgebieden is nog maar de vraag, en met het toestaan van blurring worden eigenlijk de hele Drank- en Horecawet en de vergunningen overbodig.

Sluis
Er werd in de discussie ook even tussen neus en lippen door verwezen naar het proefproject ‘verlichte regels in winkelgebieden’ waarin Sluis één van de 12 deelnemers is.
In de krant las ik dat Sluisse ondernemers dat niet zien zitten.
En dat vind ik raar. Blurren gebeurt namelijk in Sluis al jaren op grote schaal, maar dan min of meer stiekem. Dat noemen ze hier in Sluis ginnegappend artikel vijf. Als je daar over spreekt spreid je je hand voor je gezicht en kijk je door je vingers. Lees verder

Plastic tasjes

Vanaf 1 januari mogen wij winkeliers geen plastic tasjes meer gratis weggeven. We mogen ze nog wel weggeven, maar niet aan de toonbank/kassa tegelijkertijd met aankoop van goederen. Volgens de overheid zijn plastic tasjes niet meer gratis. Dat zijn ze echter nooit geweest, of ik heb altijd de verkeerde leveranciers gehad.
Pas vorige week kwam ik erachter dat dit ook over mijn tasjes ging. Ik had wel iets gelezen over tasjes tot 50 micron, die hele dunne tasjes die mensen ook makkelijk weggooien, maar niet over de dikke stevige tasjes van ons die mensen hergebruiken voor andere boodschappen, als zadelhoes op de fiets als het regent, als pedaalemmerzak, als zak voor schoenen of vuile was in je koffer en die uiteindelijk bij het afval belanden wat ook steeds vaker apart als plastic wordt ingezameld en gerecycled. Lees verder

Dutch Rose Gin, het verhaal

dutchrosekleinWij verkopen ruim 300 soorten gin. Dat is leuk, want er zijn heel veel variëteiten en omdat we altijd precies willen weten wat we verkopen leren we zelf ook verplicht elke dag bij.
Er staan tientallen flessen open om te proeven en we geven voortdurend wat wij ‘speedtastings’ noemen.
Alles wordt door ons eerst geproefd, ingedeeld in een categorie en de ‘perfect serve’ wordt erbij gezocht om onze klanten ook te kunnen adviseren.

Roos
De interessantste gins zijn gins die zich weten te onderscheiden van de massa. Dat kan enerzijds door de gebruikte ingrediënten (altijd natuurlijk) en anderzijds door de productiemethode. In onze winkel merken we dat de smaak van roos heel populair is. De meeste distillateurs die rozen gebruiken doen dat door het gebruiken van gedroogd rozenblad of rozenolie.
Ik vroeg Hans van Hage van Biologische Rozenkwekerij de Bierkreek een paar jaar geleden of hij ook rozenblaadjes verkocht. Ik had daar vraag naar voor de garnering van de Gin & Tonics. Dat was een beetje lastig, niet omdat hij ze niet wilde leveren, maar door de beperkte houdbaarheid en het ontbreken van een koelingsmeubel in onze winkel voor dat doel. Dus ging ik als alternatief gedroogde rozenknopjes verkopen. Lees verder