BruDi, een bijzonder en uniek vat Bruichladdich

Brudidoos11 jaar geleden, in het voorjaar van 2007 liepen Alwin en Milo onze winkel binnen en vertelden enthousiast over een vat Bruichladdich dat ze gekocht hadden op Islay.
Ik vroeg hen wat ze in vredesnaam dachten te gaan doen met een heel vat whisky. Dat wisten ze zelf ook nog niet, maar het was wel hun vat en dat was helemaal fantastisch.
Ze bezochten hun vat later nog eens, en drapeerden er een Nederlandse vlag overheen.


In de tussenliggende jaren werd de distilleerderij verkocht, en hun vat bleef liggen. Vorig jaar, in het voorjaar van 2017, moesten ze besluiten wat er nu met dat inmiddels 10 jaar oude vat moest gebeuren.
De keuze was terugverkopen aan de distilleerderij of bottelen en in het laatste geval heb je dan wel iemand nodig die zorgt dat dat met accijnzen en zo allemaal in orde komt.
En toen zaten Alwin en Milo bijna 10 jaar later weer bij ons aan tafel met een proefsample van hun vat. Lees verder

Private labels, etiketje er op of toch liever een uniek product?

eigen-merkenPrecies vijfentwintig jaar geleden, in het voorjaar van 1993, zat ik tijdens de voorbereidingen voor het openen van onze winkel aan tafel met twee heren uit het oosten van het land. Het gesprek ging over private labels. Geen slijter kon destijds zonder. Een jenever, vieux, bessenjenever, advocaat en natuurlijk kruidenbitter met een eigen etiket.
Het ging niet om eigen recepturen maar enkel om het eigen etiket.
Ik kon bij de kruidenbitter destijds wel kiezen uit vier recepturen. Jarenlang verkocht ik die producten, vooral aan toeristen die in elke plaats dezelfde kruidenbitter kochten, telkens met een ander etiket.
De volumes van de private labels werden kleiner, en wij specialiseerden steeds verder. Toen twee jaar geleden onze leverancier van de private labels failliet ging stopten we er definitief mee.  Lees verder

De Zeeuwen, Rum en het vergeten vat

Zeeuwen en Rum
GEORGETOWN
In 1581 stichtten de Zeeuwen in wat nu Brits Guyana is een kolonie met de naam Pomeroon. Later werd dat de Zeeuwse kolonie Essequibo en Demerary, genoemd naar de twee rivieren.
Het gebied werd meerdere malen heroverd op Spanjaarden, Fransen en Engelsen tot het uiteindelijk Brits werd en bleef.
De Zeeuwen bouwden er in 1817 een vuurtoren om de schepen vanaf de Atlantische Oceaan de Essequibo op te leiden. Deze werd door de Britten in 1830 op dezelfde plaats herbouwd en staat er nog steeds.
Rond  1800 waren er in Essequibo en Demarary maar liefst 380 suikerplantages. En bijna net zoveel distilleerderijen, bijna elke plantage had zijn eigen distilleerderij waar rum werd gestookt van de melasse die overbleef na de suikerproductie. Daar kwam verandering in toen men in Europa suikerbieten ging verbouwen. Lees verder

Help, we hebben handjes nodig!

Gisteravond was er een B2B event georganiseerd door de Gemeente Sluis en de Rabobank. Het thema dit jaar was de arbeidsmarkt in onze gemeente. De discussie spitste zich vooral toe op het schrijnend tekort aan horecapersoneel. Maar niet alleen in de horeca zijn er handjes nodig, ook de zorg in de streek kampt met personeelstekorten en meerdere branches hebben de grootste moeite vacatures in te vullen. Lees verder

Whisky, Blended, Malt en Single Malt

Whisky blijft hot. Steeds meer consumenten raken geïnteresseerd in whisky en zijn bezig met een ontdekkingsreis door de verschillende stijlen en smaken.
Omdat er ook een groep whiskyfanaten is met een tunnelvisie dat alleen Single Malt goed is -dat hebben de marketeers van de Schotse distilleerderijen best heel goed gedaan de afgelopen 20 jaar- zie ik ook steeds vaker verwarring of naar mijn mening vooroordelen. Ik lees het in discussies online en ik ervaar het dagelijks voor mijn whiskyschappen. Lees verder

English Harbour Rum uit Antigua

english harbourrechtop“Do you want me to put you back on the plane to Guadaloupe?” vraagt de grote zwarte man met Caribisch accent bij de douane op Antigua dreigend en neerbuigend aan me. Het is januari 1986, Ik ben 18, heb er net mijn eerste vliegreis opzitten. Amsterdam-Parijs, Parijs-Guadeloupe, op Guadeloupe een hotelovernachting en nu na een korte vlucht geland op Antigua waar ik word verwacht op het schip waar ik ga werken. Met een one-way-ticket.
De man op het net enkele jaren zelfstandige eiland wil niet geloven dat ik diezelfde avond nog per schip het eiland weer verlaat en geeft me uiteindelijk een stempel in mijn paspoort met een vermelding dat ik me moet melden op het politiebureau.
Maar voor ik dat kan doen ben ik al aan boord en op weg naar het volgende eiland. Elke zaterdag zal ik de daaropvolgende maanden terugkeren op Antigua, en omdat op zaterdag de Canadese en Amerikaanse passagiers wisselen (See seven Islands a week) hoef ik op zaterdagavond niet in het restaurant te werken. Wel een hele zaterdag cabins poetsen en beneden in het bloedhete ruim, waar de kakkerlakken vrij spel hadden, in de wasserette helpen. Lees verder

Springbank & Campbeltown

campbeltownDavid Allen van Springbank voelde zich gisteren prima thuis in Bussum. Het weer was dan ook traditioneel Campbeltown weer. Regen en veel wind. Volgens hem komt in Campbeltown de wind altijd van opzij.
Ik was net drie uur naar het noorden gereden, ongeveer net zo ver als het rijden is naar Campbeltown vanuit Glasgow. Campbeltown ligt daarmee eigenlijk net zo geïsoleerd als West-Zeeuws-Vlaanderen, met dat verschil dat Campbeltown enkel grenst aan de zee. Maar mede daardoor heeft het kleine plaatsje met anno 2017 zo’n 5000 inwoners wel een rijke whiskyhistorie. Lees verder

Bombay Sapphire Gin

logo-bombay_sapphireHendrick’s was in 1999 de eerste Super Premium Gin met niet-traditionele  botanicals. Daar hadden we het al eens uitgebreid over. Bombay Sapphire is echter minstens zo groot, zo niet veel groter. Bombay Sapphire is een traditionele gin, met tien traditionele botanicals die in 1987 voor het eerst werd gecreëerd door UDV, wat inmiddels Diageo is. In 1997 verkocht Diageo het merk aan Bacardi.
Sinds dat jaar denk ik ook dat ik Bombay Sapphire op de winkelplank heb. Niet dat het destijds al goed verkocht. Die toen nog gekke blauwe flessen stonden een beetje te verstoffen naast de Gordon’s. Gin was sowieso niet zo’n grote artikelgroep. Ik verkocht een paar flessen Bombay Sapphire per jaar, voornamelijk aan zeilers die de jachthaven aan deden.
Met de opkomst van de gins ging ook Bombay serieus meetellen. Bombay Sapphire noem ik middensegment, eigenlijk zit deze gin tussen een Gordon’s en een Hendrick’s in qua doelgroep, smaak en prijsstelling.
Wat ik eind jaren ’90 aan Bombay Sapphire in een jaar verkocht verkoop ik nu vaak per dag.
Dus mochten we in december op uitnodiging van Bacardi naar een leuk Bombay-event “The Grand Journey” deed na een aantal andere Europese steden ook Amsterdam aan. Antwerpen was voor ons een heel stuk dichterbij geweest, maar goed, dat is dus nog steeds een ander land. Lees verder

Black Tomato Gin, het verhaal.

zwartetomaten2Begin juli zaten er twee mannen aan mijn proeftafel. Het waren Léon Meijers en Alfred Zandee, twee Zeeuwen van ‘dn overkant’.
Ze hadden me de dag ervoor gebeld of ze langs mochten komen met hun nieuwe Black Tomato gin.
Ik had eens diep gezucht en hen uitgelegd dat je nu wel van hele goede huize moet komen om nog een plaatsje in de ginmarkt te kunnen veroveren. Inmiddels hebben wij er 300 verschillende op de plank slaan en een nieuwe gin maakt in mijn ogen alleen nog kans op een plaatsje als hij zich echt weet te onderscheiden in smaak en verhaal.
Maar goed, langskomen mag altijd. Lees verder

Dankjewel Dirkzwager, het waren prachtige jaren

eigen merkenIn het voorjaar van 1993 zaten er drie mannen aan mijn tafel in ons huisje op Boerenhol. De ene was Nico van Splunter, adviseur in de drankenbranche, de tweede was Frans Vervloed van Delcave, de derde was de vertegenwoordiger van Distilleerderij Hulsink in Harderwijk. Ik zou na de zomer een slijterij starten en omdat ik uit de horeca kwam had ik de juiste contacten nog niet.
Nadat ik besloten had dat het absoluut toch geen Gall werd, ik hield niet zo van hun manier van onderhandelen, riep ik dus de hulp in van van Splunter. Hulsink ging mijn eigen merken maken, ik kon kiezen uit een hele range aan kruidenbitters. Die werden geproefd. Zo ook de jenevers, de vieux en de advocaat. Delcave werd de groothandel en ik sloot me aan bij hun formule Pinot. Lees verder