English Harbour Rum uit Antigua

english harbourrechtop“Do you want me to put you back on the plane to Guadaloupe?” vraagt de grote zwarte man met Caribisch accent bij de douane op Antigua dreigend en neerbuigend aan me. Het is januari 1986, Ik ben 18, heb er net mijn eerste vliegreis opzitten. Amsterdam-Parijs, Parijs-Guadeloupe, op Guadeloupe een hotelovernachting en nu na een korte vlucht geland op Antigua waar ik word verwacht op het schip waar ik ga werken. Met een one-way-ticket.
De man op het net enkele jaren zelfstandige eiland wil niet geloven dat ik diezelfde avond nog per schip het eiland weer verlaat en geeft me uiteindelijk een stempel in mijn paspoort met een vermelding dat ik me moet melden op het politiebureau.
Maar voor ik dat kan doen ben ik al aan boord en op weg naar het volgende eiland. Elke zaterdag zal ik de daaropvolgende maanden terugkeren op Antigua, en omdat op zaterdag de Canadese en Amerikaanse passagiers wisselen (See seven Islands a week) hoef ik op zaterdagavond niet in het restaurant te werken. Wel een hele zaterdag cabins poetsen en beneden in het bloedhete ruim, waar de kakkerlakken vrij spel hadden, in de wasserette helpen. Lees verder

“Begin met proeven, stop met drinken”

dutchrosesfeer“Ik ga jullie vanavond leren drinken,” zo begon ik mijn verhaal gisteravond voor een publiek van 30 studenten. Ze begonnen heel hard te lachen.
“Ik weet dat jullie denken te kunnen drinken, maar dan gaat het vooral om kwantiteit, vanavond ga ik jullie leren hoe je kwaliteit drinkt, dat proef je. En als je eenmaal begint met proeven stop je met drinken.” Wederom hard gelach.
Ze kregen the story of gin te horen, leerden waarom proefglazen een tulpvorm hebben, dat je die niet ‘naar achteren slaat’, hoe je gedistilleerd ruikt en proeft.
Ik liet ze kauwen op een kardamomzaadje wat mensen deden voor er kauwgom bestond om hun adem te verfrissen, ze proefden 7 verschillende types gin, leerden de basis van garneren (nee een G&T is geen salade en komkommer past niet in elke gin), leerden waarom je nooit een plak citrusfruit in je G&T met premium gin moet gooien maar alleen de schil. Lees verder

Springbank & Campbeltown

campbeltownDavid Allen van Springbank voelde zich gisteren prima thuis in Bussum. Het weer was dan ook traditioneel Campbeltown weer. Regen en veel wind. Volgens hem komt in Campbeltown de wind altijd van opzij.
Ik was net drie uur naar het noorden gereden, ongeveer net zo ver als het rijden is naar Campbeltown vanuit Glasgow. Campbeltown ligt daarmee eigenlijk net zo geïsoleerd als West-Zeeuws-Vlaanderen, met dat verschil dat Campbeltown enkel grenst aan de zee. Maar mede daardoor heeft het kleine plaatsje met anno 2017 zo’n 5000 inwoners wel een rijke whiskyhistorie. Lees verder

Bombay Sapphire Gin

logo-bombay_sapphireHendrick’s was in 1999 de eerste Super Premium Gin met niet-traditionele  botanicals. Daar hadden we het al eens uitgebreid over. Bombay Sapphire is echter minstens zo groot, zo niet veel groter. Bombay Sapphire is een traditionele gin, met tien traditionele botanicals die in 1987 voor het eerst werd gecreëerd door UDV, wat inmiddels Diageo is. In 1997 verkocht Diageo het merk aan Bacardi.
Sinds dat jaar denk ik ook dat ik Bombay Sapphire op de winkelplank heb. Niet dat het destijds al goed verkocht. Die toen nog gekke blauwe flessen stonden een beetje te verstoffen naast de Gordon’s. Gin was sowieso niet zo’n grote artikelgroep. Ik verkocht een paar flessen Bombay Sapphire per jaar, voornamelijk aan zeilers die de jachthaven aan deden.
Met de opkomst van de gins ging ook Bombay serieus meetellen. Bombay Sapphire noem ik middensegment, eigenlijk zit deze gin tussen een Gordon’s en een Hendrick’s in qua doelgroep, smaak en prijsstelling.
Wat ik eind jaren ’90 aan Bombay Sapphire in een jaar verkocht verkoop ik nu vaak per dag.
Dus mochten we in december op uitnodiging van Bacardi naar een leuk Bombay-event “The Grand Journey” deed na een aantal andere Europese steden ook Amsterdam aan. Antwerpen was voor ons een heel stuk dichterbij geweest, maar goed, dat is dus nog steeds een ander land. Lees verder

Bezoek Villa Trasqua Toscane

We reden in onze gehuurde Fiat 500 L -wat rij je anders in Italië?- vanaf ons hotel in Sienna in noordelijke richting. We hadden gedetailleerde instructies gekregen. Localité Trasqua is namelijk wel wat lastig te vinden. Het ligt noordelijk van Sienna, richting Florence bij Castellini in Chianti, 2 kilometer van Lornano/Badesse en 5 kilometer van Monteriggione.
De laatste 3 kilometers gaan bergopwaarts over een onverharde weg tussen wijngaarden en olijfbomen. Trasqua is de naam van de berg midden in het Chianti-gebied. Lees verder

Wijncursus en Gedistilleerdcursus Breskens

wijnproevenBasiscursus wijn
In het voorjaar van 2017 organiseren we een wijncursus in Breskens.
Zes maandagavonden waarop u de basis leert van de wijnproductie, de verschillende druivenrassen, producerende landen en wijn-spijs combinaties die natuurlijk ook geproefd worden.
Per les worden er zes wijnen geproefd om de les te ondersteunen.
Maximaal 30 deelnemers, lokatie Breskens.

Wilt u iets meer weten over wijn omdat u in de horeca werkt of wil werken of omdat u gewoon meer kennis wil vergaren over wijnen meldt u dan aan.
Na de cursus beschikt u over praktische basiskennis van wijn en kunt u eventueel online examen doen (SDEN1), maar dit is niet verplicht.
Lees verder

Black Tomato Gin, het verhaal.

zwartetomaten2Begin juli zaten er twee mannen aan mijn proeftafel. Het waren Léon Meijers en Alfred Zandee, twee Zeeuwen van ‘dn overkant’.
Ze hadden me de dag ervoor gebeld of ze langs mochten komen met hun nieuwe Black Tomato gin.
Ik had eens diep gezucht en hen uitgelegd dat je nu wel van hele goede huize moet komen om nog een plaatsje in de ginmarkt te kunnen veroveren. Inmiddels hebben wij er 300 verschillende op de plank slaan en een nieuwe gin maakt in mijn ogen alleen nog kans op een plaatsje als hij zich echt weet te onderscheiden in smaak en verhaal.
Maar goed, langskomen mag altijd. Lees verder

Waarom vermouth niet DE zomerhit is en dat ook niet zal worden.


Allereerst; er is niks mis met een goede vermouth. Het aanbod van de diverse merken in ons land is groter geworden en er wordt ook wel iets meer verkocht. Als je vorig jaar één fles per week verkocht verkoop je er nu misschien wel twee, dat is 100% meer, maar daarmee blijft het nog steeds een klein product. Een product wordt pas groot en een hit als het ook de thuismarkt massaal bereikt. Lees verder

Het ware verhaal van Hendrick’s Gin

Hendricks-Gin Glenn Gordon is Chairman van het familiebedrijf William Grant & Sons. Met producten als Glenfiddich, The Balvenie, Grants Whisky en Hendrick’s Gin kent iedereen op deze aardbol dit bedrijf wel.
Ik weet al jaren dat Glenn regelmatig in onze streek bivakkeert bij vrienden, afgelopen week kwam hij ook spontaan bij ons binnenlopen. Dat vond ik leuk en bijzonder.
We maakten denk ik direct wel indruk met de grote Hendrick’s display en de whiskydisplay waarop deze maand de Glenfiddich Solera Reserve extra in the spotlight staat.
We hadden een leuk gesprek over het bedrijf: “Actually I never visit the Netherlands for business, I only visit country’s where there are some problems.”
Nou dat compliment mag Maxxium, de Nederlandse distributeur, in zijn zak steken.

We spraken over hun whisky’s, en over zijn oma, de kleindochter van William Grant die 110 werd en overleed in 2012. Ter ere van haar 100e, 105e en 110e verjaardag werden er speciale gelimiteerde whisky’s gelanceerd onder de naam Hazelwood, het waren de eerste Single Malts van de Kininvie distilleerderij die op de markt kwamen. De whisky die bij Kininvie gestookt wordt is vooral de ‘backbone’ van de Monkey Shoulder whisky. Lees verder

Leyden Premium Gin en de mythe van Professor Sylvius

LeydenU zult het verhaal van Sylvius wellicht wel eens ergens hebben gehoord. Professor Franciscus Sylvius zou rondom 1650 in Leiden een vochtafdrijvend geneesmiddel hebben gemaakt dat ook werd gebruikt voor maag- en nierklachten. Volgens het verhaal zou dit drankje het begin van jenever zijn.
Maar het is niet waar.
Het oudste schriftelijke bewijs van ’n oervorm van jenever is namelijk terug te vinden in ’t boek ‘Der Naturen Bloeme’ van de Brugse monnik Jacob van Maerlant uit 1269 en dat is bijna 400 jaar eerder dan dat Professor Sylvius zijn drankje maakte.
Dat boek van van Maerlandt was waarschijnlijk de allereerste encyclopedie over planten. Van Maerlandt was de meest productieve auteur van zijn tijd. Vlaanderen was tot een heel eind in de 14e eeuw economisch gezien het belangrijkste deel van de Lage Landen.
Lees verder