De netwerkeconomie, #plan2012

Het was net voor de kerstdagen. Ik had enkele dagen eerder gehoord dat het pand in Sluis, waar ik ruim een jaar eerder al van overtuigd was dat het het juiste pand op de juiste lokatie voor ons was, dusdanig in huurprijs was gezakt dat het financiële plaatje, dat ik ook al ruim een jaar eerder maakte, ook een haalbaar en interessant plaatje werd.
Een jaar eerder had ik de boeken dichtgeslagen en inmiddels waren we al aan het kijken naar een lokatie in het midden van het land. Ik was aan het onderzoeken in welke plaats in een straal van 50km rond Utrecht er ruimte was voor een specialist als wij. Beter zou het hier op deze lokatie niet meer worden. Doordat Sluis weer in beeld kwam kon ik misschien toch in de streek blijven waar mijn hart ligt. (liedje).
Ik zat in het proeflokaal/kantoor achter de PC plannen in mijn hoofd te maken toen manlief vanuit de winkel kwam gelopen. ‘Dit geloof je niet’ zei hij. ‘Wat geloof ik niet?’ Lees verder

Plan 2012

2012 is alweer enkele weken oud. Wij hebben ons dit jaar een doel gesteld. Als alles doorgaat, en dat zal 6 februari definitief zijn beslag krijgen, of niet, verhuizen wij onze winkel na 19 jaar uit Breskens naar Sluis. Over het hoe en waarom van deze mogelijke stap kunt u hier meer lezen.
We hebben inmiddels 58 67 VIP-klanten mogen noteren. VIP-klanten helpen ons met het realiseren van deze voor onze belangrijke stap voor de toekomst. Ze storten 1000 euro en ontvangen voor 1200 euro bij ons te besteden VIP-cadeaubonnen in coupures van 50 euro welke pas vanaf een jaar na de stortingsdatum te verzilveren zijn. Hiermee helpen onze VIP-klanten ons aan werkkapitaal en krijgen 20% rendement op hun investering in drank.
Daarnaast ontvangen VIP-klanten een VIP-pas voor het eerste jaar waarmee ze 10% korting op de wijnen krijgen en als eerste, en enige, speciale aanbiedingen krijgen. Ook gaan wij voor de VIPs speciale evenementen organiseren. Er is ruimte voor maximaal 100 VIP-klanten. Voor meer informatie kunt u ons bellen op het telefoonnr 0117 383787.

Slaapverhalen afl. 2: Hotel de Gouden Leeuw Voorschoten

De afgelopen jaren breng ik nogal eens een nacht door in een hotel. Meestal in mijn eentje als ik ‘en route’ ben. Eind 2011 nam ik me, naar aanleiding van een negatieve ontbijtervaring, voor om in 2012 mijn hotelervaringen te gaan bloggen. Een soort reviews maar dan met het verhaal erbij wat mij op die lokatie bracht. Dit is aflevering 2.

Afgelopen zondag en maandag vond de jaarlijkse overzichtsproeverij plaats van Poot Agenturen bij hotel de Gouden Leeuw in Voorschoten. Ik mocht daar ook de nacht doorbrengen. Ik bezoek die geweldige proeverij, waarbij producenten uit de hele wereld zelf aanwezig zijn, al enkele jaren. De voorgaande jaren had ik een kamer in het bijgebouw- vorig jaar met een luxe inloopdouche- maar dit jaar kreeg ik een kamer in het hoofdgebouw. Ik had waarempel een bubbelbad in de badkamer! Hoera! Dat werd nog lastig kiezen. Koos ik zondag na het prima dinerbuffet (Hollands buffet met stamppotten, erwtensoep, worst, speklappen en gehaktballen) voor een avond in de bar met de internationale wijnboeren of koos ik voor mijn bubbelbad? Lees verder

Slaapverhalen afl. 1: Van der Valk Schiphol

De afgelopen jaren breng ik nogal eens een nacht door in een hotel. Meestal in mijn eentje als ik ‘en route’ ben. Eind 2011 nam ik me, naar aanleiding van een negatieve ontbijtervaring, voor om in 2012 mijn hotelervaringen te gaan bloggen. Een soort reviews maar dan met het verhaal erbij wat mij op die lokatie bracht. Dit is aflevering 1.

Gisteren mocht ik een lezing verzorgen op de Horecava tijdens FastFood XL, een congres voor snackbarhouders. Ik leerde dat er echt een snack bestaat die ‘lange lul’ heet en er ook een snack is die ‘kapsalon’ heet. Het viel me op dat in elke branche ‘duurzaam’ HET onderwerp is. Of ik nu voor verffabrikanten, drukkers of diepvriesproducenten sta; echt altijd is het hoofdthema ‘duurzaam’. Duurzame friet en gezond frietvet. Ja echt.
Ik mocht een aantal mensen inspireren met mijn verhaal en liep de rest van de middag met een kist wijn onder mijn arm over de Horecava. Mijn linkerarm doet er nog pijn van. Omdat ik vandaag een erg gezellige zakelijke afspraak in Dordrecht had bij Rutte & Zn over de Zeeuwierjenever leek het me slim een hotel te boeken. Dit gaf me ook de mogelijkheid nog een extra afspraak te plannen gisteravond in de hoofdstad. Lees verder

Nieuwe Toekomst?

‘Het is geen Bressiaonder. Het was import!’ Het was de eerste reactie, dik aangezet met woedende smiley’s, vorige week onder een artikel op de site van de PZC over de moordverdachte die in maart voor de rechter moet komen.
Zeeuws-Vlaanderen spant zich al jaren in om nieuwe inwoners naar onze krimpregio te krijgen, maar steeds vaker bereiken mij ook verhalen van mensen die die stap maakten en zich niet welkom voelen. Wanneer ben je een Bressiaander? Volgens mij als je er woont. Volgens de Bressiaanders alleen als je er geboren bent en je ouders ook. Ik kom zelf uit IJzendijke (volgens Peter R. de Vries ‘het dorp waar nooit wat gebeurt en een gekantelde trekker al nieuws is’). IJzendijke ligt 10 km van Breskens en ik woon hier inmiddels sinds 1986 maar ben in de ogen van de Bressiaanders geen Bressiaander en zal dat ook nooit worden. Lees verder

Zeeuwen in Spanje

Ze had mijn boek gelezen. Via Twitter kreeg ik een tijd terug contact met haar. Haar vader bleek altijd vertegenwoordiger te zijn geweest bij Neveda (de wol). In die hoedanigheid had hij vroeger altijd de winkel van mijn tante Jet bezocht en later ook die van mijn zus. Inmiddels is haar vader 81 maar begon onlangs nog een nieuwe carrière.
Judith zelf woont tegenwoordig in Spanje en verhuurt daar haar benedenhuis met zwembad en uitzicht over de vallei van Jalon. Vorige week waren wij er een week. Met Zeeuwse bolussen voor Judith en Zeeuwierjenever reden we in een huurauto in een uur van Alicante naar Jalon. Langs Benidorm en Calpe waar een eenzame rots uit de zee kruipt die je doet afvragen hoe die daar is ontstaan. Lees verder

De buurman doet in cannabis

Nee, niet mijn buurman, maar misschien is het jouw buurman wel. Dit liedje maakt onderdeel uit van de theatershow ‘Luctor et Aborto, ik worstel en drijf af’ die ik op 13 november en 11 december mag doen. Spannend. Volgende week doen we een try-out. Dit is één van de liedjes als voorproefje. Er zijn nog kaarten!
Tekst & muziek zijn van Ries de Vuyst, de productie werd verzorgd door Thijs de Melker (Teejay studio). Miranda Dieleman zong de backing vocals in. Ik vind hem leuk.:-)

Petra den Boevere – De Buurman doet in Cannabis by Petra De Boevere

Slijterijmeisje

Vandaag veranderde ik mijn twitternaam Slijterijmeisje in @PetradeBoevere. Dat was ik al een paar jaar van plan, maar ik hakte de knoop tot vandaag niet door. Ik begon -zoals iedereen in 2003 anoniem- te bloggen als Meisje van de Slijterij. Tot 2005 postte ik ook als ‘Meisje’. Al vrij snel nadat ik merkte dat bloggen me iets zou kunnen brengen maar niet als ik dat anoniem deed, kwamen er linkjes naar mijn winkel, na een jaar ook een foto en nog later ook mijn naam. Vanaf 2005 postte ik mijn blogs als Petra. Toen ik een Gmail-account aanmaakte (hoelang bestaat Gmail?) maakte ik de naam Slijterijmeisje aan, voor een mailadres. Op Facebook ben ik altijd Petra de Boevere geweest, op LinkedIn ook. Meisje van de Slijterij bleef de naam van het blog welke de meeste bezoekers trok (en blijft dat ook). Toen ik een Twitteraccount aanmaakte in maart 2007 gebruikte ik daar de naam van mijn Gmailadres voor. MeisjevandeSlijterij was te lang. Omdat Twitter een communicatieplatform is praatten mensen met Slijterijmeisje, dat was de aanspreeknaam, ook al stond mijn echte naam duidelijk vermeld in de bio.
Toen dat account groeide -meer volgers betekent ook meer kritiek en discussie- kwamen er steeds meer lieden die die naam denigrerend benaderden. Steeds vaker werd ik uitgemaakt voor alcoholist, dat was ook wel erg makkelijk scoren in een discussie. En als ik iemand belde -’Goeiemiddag met Petra de Boevere’- viel vaak pas na een aantal minuten het kwartje. ‘O, Slijterijmeisje!’ Met mijn eigen naam twitteren scheelt me een hoop uitleg. Lees verder

Waar zouden we zijn zonder de trein?

Volgende week mag ik een verhaal vertellen bij de NS. Het brengt me terug bij een oude posting.
In december 2005 blogde ik een hilarisch treinverhaal op de dag dat ik van Breskens met het bootje naar Vlissingen, vervolgens met de trein naar Schiphol en het vliegtuig naar Perpignan reisde. Daar vond in december 2005 een conferentie van muskaatwijnen plaats inclusief een helicoptervlucht boven de wijngaarden van Banyuls. Als ik dit teruglees zie ik dat eind 2005 internettoegang in je hotelkamer nog best bijzonder was. Als dit me in 2011 gebeurde zou ik naar @NS_online kunnen twitteren… Lees verder