Van de Boevere in IJzendijke naar DeBoover in Phelps New York

Na enkele avonden – eigenlijk halve nachten – in publieke archieven te hebben zitten struinen (lang leve de open data) ben ik inmiddels al 300 jaar terug in de zoektocht naar mijn voorouders.
Ik ben inmiddels beland bij Pieter de Boever in de 18e eeuw, de vader van Louis de Boever die in 1790 in Boekhoute wordt geboren en in 1832 in IJzendijke sterft. Mijn voorouders waren vooral veldarbeiders, werkmannen en dienstmeiden.
Het wordt ook steeds duidelijker dat mijn voorvaderen al eeuwenlang resideren in IJzendijke of maximaal 20 km daarvandaan. De familie is nogal honkvast zeg maar. Maar ik kwam ook iets tegen dat mijn nieuwsgierigheid wekte.
In november 1900 vertrok Emile de Boevere, zoon van Jan Bernard de Boevere (ineens met een e), ook wel Johannes Bernardus (en een zoon van Louis) vanuit IJzendijke met zijn gezin naar Amerika. Ik heb in de familie nooit iets gehoord over geëmigreerde familie.
Emile was de halfbroer van Jacobus Bernardus, mijn overgrootvader. En van Pieter Bernard en Rozalia. Nadat Jan Bernard’s eerste vrouw Sophia Elias op haar 37e stierf hertrouwde Jan Bernard met Johanna Theresia Roegiest, Emile is hun zoon. Lees verder

De Zeeuwen, Rum en het vergeten vat

Zeeuwen en Rum
GEORGETOWN
In 1581 stichtten de Zeeuwen in wat nu Brits Guyana is een kolonie met de naam Pomeroon. Later werd dat de Zeeuwse kolonie Essequibo en Demerary, genoemd naar de twee rivieren.
Het gebied werd meerdere malen heroverd op Spanjaarden, Fransen en Engelsen tot het uiteindelijk Brits werd en bleef.
De Zeeuwen bouwden er in 1817 een vuurtoren om de schepen vanaf de Atlantische Oceaan de Essequibo op te leiden. Deze werd door de Britten in 1830 op dezelfde plaats herbouwd en staat er nog steeds.
Rond  1800 waren er in Essequibo en Demarary maar liefst 380 suikerplantages. En bijna net zoveel distilleerderijen, bijna elke plantage had zijn eigen distilleerderij waar rum werd gestookt van de melasse die overbleef na de suikerproductie. Daar kwam verandering in toen men in Europa suikerbieten ging verbouwen. Lees verder

Tien jaar @SintNicolaas

sintnicolaasIn 2007, toen ik nog zowat elke twitteraar kende, maakte ik de accounts @SintNicolaas en @ZwartePiet aan. Dit was puur bedoeld als vermaak om mensen aan te spreken als Sinterklaas of Zwarte Piet. Toen na 2009 Twitter mainstream werd waren er onder de enorme toestroom aan nieuwe volgers van @SintNicolaas ineens veel mensen die ik helemaal niet kende.
Het werd dan ook wat veel in die drie weken voor 5 december. Het werd te druk om echt de interactie met iedereen aan te gaan. Ik moest ook nog werken, dit was enkel bedoeld als puur vermaak. Het account @ZwartePiet droeg ik daarom over aan iemand anders. Maar @SintNicolaas is nog steeds drie weken per jaar actief. En als er gedurende het jaar iets gebeurt waar @SintNicolaas wel wat aan zou kunnen bijdragen, wordt hij vanuit Madrid heel even wakker. Lees verder

Grote bedrijven en hun marketing

Alweer een aantal jaren geleden werden er ongevraagd blogposts van me gebruikt in een reclamecampagne van een grote distillateur. Ik schreef toen een blog en een factuur. Er was een reclamebureau ingehuurd voor die campagne en die schreef dus een factuur uit voor dingen die gekopieerd waren van internet.
Vorig jaar ontving ik post van een andere distillateur. Terwijl ik de brief las bekroop me het gevoel dat ik die tekst al kende. Het deja-vu gevoel, alsof ik hem zelf geschreven had. Dat klopte. Hij was gekopieerd van mijn site. De distillateur had een tekstbureau ingehuurd die overigens ontkende te hebben gekopieerd, maar het was echt een letterlijke kopie van mijn tekst. In het eerste geval is me 300 euro betaald, in het tweede geval hebben we een leuke manier van genoegdoening gevonden waar we beiden ook nog iets aan hadden. Lees verder

Lobstar Gin van kreeften is wettelijk gezien geen gin

kreeft“Ik ben de eerste ter wereld die een gin maakt op basis van een levend wezen”, zegt hij fier.
Aan het woord is de Belgische sterrenchef Kristof Marrannes.
Maar het is niet waar. O ja hij is misschien best de eerste die op het idee komt een levende kreeft te laten trekken in alcohol en die soep dan met een aantal andere ingrediënten in een fles stopt. Alcohol doet hetzelfde als kokend water; aroma’s en smaak onttrekken aan een product. Maar zo’n product met een dierlijke basis mag volgens mij wettelijk gezien nooit gin heten. Lees verder

Wazdahnoewé, de clip

Zonder enige subsidies maar wel met creativiteit, onze eigen tijd, energie en spaarpotjes hebben Zeeuwse Peter en Heidi Weinhaus niet alleen een nieuw liedje maar ook een clipje online. Met dank aan Thijs de Melker (productie en arrangement) en Thomas van der Heijden (clip).
Ruim op tijd voor carnaval. Doe ons een plezier en ga hem betaald downloaden.
Zou het net zo’n kraker worden als Alp voor de Zeeuwse kust van 3 jaar geleden?

We waren ook op tijd voor de jaarlijkse wedstrijd van Giel Beelen die op zoek gaat naar de beste carnavalshit. Stem even op ons. Je vindt ons bij de Z van Zeeuwse Peter, bijna onderaan.

The Power of the Crowd en de Zeeuwse Leeuw

Greenpeace snapte in 2010 al hoe je online een leger kon mobiliseren. Het bedrijf Nestlé toen nog niet. Nestlé maakt onder andere KitKats. In die KitKats werd palmolie gebruikt. Greenpeace maakte een luguber filmpje over het verderfelijke van die palmolie en dat filmpje ging viral. Duizenden mensen reageerden bij Nestlé. En Nestlé maakte de grootste fouten die het kon maken. Ze verwijderden reacties en probeerden het filmpje van YouTube te laten verwijderen. Als je een online leger fanatieker wilt maken, is dit het succesrecept. Na twee maanden haalde Nestlé bakzeil en verklaarde per direct te stoppen met het gebruik van palmolie en die te vervangen voor duurzame.
Wat dit te maken heeft met de Zeeuwse leeuw? Bijzonder weinig. Het heeft wel alles te maken met de veranderende tijdsgeest en toegenomen technische mogelijkheden waardoor ‘the crowd’ een stem kreeg. Iedereen werd de media en kreeg ook de kracht van de media. Mits je maar met genoeg mensen bent. Lees verder

Speldje 700 jaar Vlissingen

Vlissingen700Gisteravond vonden er op vele stadhuizen nieuwsjaarsrecepties plaats. Ik bezocht er geen enkele maar werd via mijn Twitter Timeline wel redelijk goed geïnformeerd over de thema’s in speeches van diverse burgemeesters en opvallende zaken ten stadhuize van menige gemeente. Trotse Vlissinger Flip Feij twitterde bijvoorbeeld een foto van een revers met een speldje. Gisteravond werden er op de nieuwjaarsreceptie in Vlissingen speldjes uitgedeeld waarmee de inwoners van Vlissingen hun ‘trots op de stad’, die dit jaar 700 jaar bestaat, kunnen laten zien.
Er zijn 1000 speldjes gemaakt en ze zijn gratis af te halen.

Wat een enorme gemiste kans is lijkt me dat speldje. De beker op het speldje lijkt niet eens op de Goblet van Michiel de Ruyter. Die heeft namelijk helemaal geen oren. De enige associatie tussen een beker en Vlissingen is toch de kostbare beker van Michiel?
Zo van de foto lijkt dit een speldje van de kermis of van een Peruaanse marktkoopman. De afbeelding van die wereldberoemde Goblet van Michiel de Ruyter is trouwens gratis en rechtenvrij te downloaden en te bewerken bij het Rijksmuseum. Om zo’n speldje te bemachtigen had zelfs ik nog eens de boot gepakt.
Even over die Goblet; op 11 juli 2007 plaatste ik de onderstaande posting op mijn weblog: Lees verder

Holland, dat is hier niet.

proud“Waar heeft u de jenever staan?” vraagt de man die vanochtend de winkel binnenloopt. “U bent er bijna, die staan daar allemaal.” antwoord ik terwijl ik naar de jeneverkasten wijs. Ik loop alvast naar de toonbank en even later staat de meneer voor me. “Ah u heeft het gevonden, een Hooghoudtje.”
“Volgens het etiket Hollandse jenever uit Groningen. Dat kan natuurlijk helemaal niet. Ik heb er Hooghoudt al een mailtje over gestuurd.”
Ik begin te lachen: “Haha, dat is wel stoer dat u dan ook een mailtje stuurt.”
“Iedereen weet toch dat Holland alleen Noord- en Zuid-Holland is? Ik erger me daar mateloos aan. Ik stuur al jaren allerlei mailtjes als ik dat weer ergens tegenkom.”
Ik mag dit soort activisme wel. Ik vertel ook altijd dat dit niet Holland is, maar Nederland.
De man laat me dan ook achter met een vette glimlach want hij heeft een punt. Er zijn in Nederland nu eenmaal meer niet-Hollanders dan Hollanders.
Vanmiddag ontving ik een mailtje: Lees verder