Afgelopen week namen we het definitieve besluit dat we gaan verhuizen met de winkel. Naar Sluis. Omdat we het verhaal liever zelf vertellen aan onze trouwe klanten vinden er deze week langere gesprekken plaats in de winkel. En die zijn niet altijd leuk. Aan die trouwe klanten ligt het namelijk niet. Die bleven trouw komen. Ze begrijpen het wel. Ook zij zagen de winkels op dit plein en om de hoek in de Mercuriusstraat in de afgelopen jaren verdwijnen door het verleggen van de routing in het dorp.
De mensen die het hardst roepen dat het zonde is dat we verdwijnen zijn de mensen die we niet (meer) zagen in de winkel. Of die alleen 2 flesjes Orval, 4 flesjes Lindemans of Boon Kriek kochten ‘want die hebben ze niet in de winkel.’ Specialisten zijn geen winkels meer in de ogen van veel consumenten en alleen supermarkten hebben bestaansrecht op dorpen waar men niet winkelt maar boodschappen doet. Helaas.
Winkels hebben voldoende omzet nodig, anders wordt het niet meer dan een dure hobby en daarvan kun je je rekeningen niet betalen.
Maar voor die trouwe klanten vind ik het erg wat we gaan doen. Natuurlijk bieden we aan te bezorgen, zeker zolang we hier blijven wonen. Na Pasen is onze winkel hier weg. En het gaat niet eens om de transacties voor deze mensen, ze raken hun praatje en loopje kwijt en dat kunnen we nu eenmaal nooit goedmaken met bezorgen.
Trouwe klanten
4
