Dankjewel Dirkzwager, het waren prachtige jaren

eigen merkenIn het voorjaar van 1993 zaten er drie mannen aan mijn tafel in ons huisje op Boerenhol. De ene was Nico van Splunter, adviseur in de drankenbranche, de tweede was Frans Vervloed van Delcave, de derde was de vertegenwoordiger van Distilleerderij Hulsink in Harderwijk. Ik zou na de zomer een slijterij starten en omdat ik uit de horeca kwam had ik de juiste contacten nog niet.
Nadat ik besloten had dat het absoluut toch geen Gall werd, ik hield niet zo van hun manier van onderhandelen, riep ik dus de hulp in van van Splunter. Hulsink ging mijn eigen merken maken, ik kon kiezen uit een hele range aan kruidenbitters. Die werden geproefd. Zo ook de jenevers, de vieux en de advocaat. Delcave werd de groothandel en ik sloot me aan bij hun formule Pinot.
Zowel Delcave als Hulsink vielen later onder het Dirkzwager concern. Maar er veranderde voor mij niks. Als Dirkzwager bedrijven overnam nam ze ook alle mensen en activiteiten over, de familie werd steeds groter. Intercaves ging wijnen leveren, we namen afscheid van de formule Pinot en werden Gilde Wijnhuis. Gilde Wijnhuis werd Euroslijter eind jaren ’90. De formule Euroslijter was voor de helft van Dirkzwager en de andere helft van de deelnemende slijters die certificaten kochten.
Er waren wijnreisjes met collega’s en leveranciers, al die collega’s en leveranciers voelden als familie.
Ik herinner me roerige vergaderingen in de oprichtingsfase van Euroslijter.
Euroslijter fuseerde met Bottelier, de formule van Delcave. We werden Topslijter. In die periode zat ik ook in het bestuur van Euroslijter (en later dus Topslijter). We vergaderden in Harderwijk bij Hulsink en later in Nijkerk.
Dirkzwager kocht Cooijmans. Mijn eigen merken gedistilleerd die nog steeds hetzelfde smaakten als op de dag dat ik ze selecteerde in 1993, werden inmiddels in Tilburg bij Cooijmans gemaakt, zoals ook al die private labels voor al die andere slijters.  De productie van de Florijn werd verplaatst vanuit Schiedam naar Tilburg.
Dirkzwager kocht de slijterijketen die later Mitra ging heten. Enkele jaren daarvoor had ik mijn handelsnaam Cheers verkocht aan Hermans Slijterijen en omdat ook altijd alle mensen werden overgenomen die een plaatsje binnen het concern kregen zat ik ineens weer aan tafel met de man die destijds die onderhandelingen had gedaan.
Dirkzwager was het  meest sociale bedrijf dat je je kunt voorstellen. Piet Batenburg, de President Directeur, die overleed in 2011, liet niemand in de steek.
Ze kochten slijterijen, vooral die in een eigen pand en de verkopende slijters mochten er blijven werken tot hun pensioen waarna er een bedrijfsleider in werd gezet. Ze kochten wijnbedrijven, de Vinifrance winkels en de familie werd steeds groter.
Toen ik de formule Euroslijter wilde verlaten omdat ik vooruit wilde en het gevoel had dat de formule me juist beperkte in plaats van stimuleerde reed hij naar Breskens op een 3e kerstdag. Wij noemen dat nog steeds de spaghettideal. Hij at een bordje spaghetti mee met ons en de toen nog kleine kinderen, ik vertelde waarom ik de formule wilde verlaten per 1 januari en hij wist me binnen boord te houden.
Een aantal jaren later verliet ik de formule (inmiddels Topslijter) alsnog omdat deze formule echt niet meer aansloot bij mijn winkel en waar ik heen wilde.
Ik verliet dan wel de formule, maar niet de familie. Delcave bleef mijn groothandel, Intercaves bleef een aantal wijnen en onze eigen merken gedistilleerd leveren. Ouwerkerk vulde een kast met Kopke port. Alleen de reisjes waren voorbij. Die miste ik ook wel, maar ik kwam mijn dierbare collega’s nog wel tegen. Op beurzen, evenementen en tegenwoordig ook op Social Media.

Gisteren werd het faillissement uitgesproken van Dirkzwager en alle dochterbedrijven nadat vorige week Mitra (organisatie en eigen winkels) al viel.
De Weduwe Joustra, die ik vorige maand eindelijk bezocht wat ik Heleen en haar vader al 20 jaar geleden beloofde in een hotelbar in Reims, en Wijnhandel Ouwerkerk vechten voor hun voortbestaan en proberen de aandelen weer in eigen handen te krijgen.

Het bottelbedrijf in Oosterhout waarvan ik weiger te geloven dat dat geen winst maakte, één van de grootste van het land was en ook voor veel supermarktketens private labels bottelde, dat kan toch ook allemaal niet zomaar weg zijn?
De activiteiten van Vos & Partners met vooral horecaklanten werden al overgenomen door Walraven & Sax. De activiteiten van Delcave en Intercaves door de Monnik. Dat zou allemaal in september plaatsvinden maar komt nu in een stroomversnelling.

In de media wordt gesuggereerd dat de val van Mitra nu de rest meesleurt, dat is denk ik niet een juiste weergave van zaken. Dirkzwager was een drankengigant die actief was in de hele keten. Productie, import, distributie en retail. In retail exploiteerden ze zowel eigen winkels als dat ze leverancier en partner waren van zelfstandige slijters.
Partners, dat waren al die bedrijven. En een partner is veel meer dan een gewone leverancier.
Het voelt voor mij dan ook alsof er deze week een hele rij dierbare familieleden is heengegaan. De één na de ander op de fles. En dat is een nogal zuur woordgrapje in dit geval.
Ik wens alle betrokkenen, al die mensen waar ik al 23 jaar zo prettig zaken mee doe, die met ons meeleefden en ons hielpen als dat nodig was, heel veel sterkte.
Misschien kan een bedrijf ook wel te sociaal zijn en daar uiteindelijk aan ten onder gaan. Toch denk ik dat dat niet de reden is of kan zijn.
De wereld verandert en Dirkzwager is er denk ik helaas niet in geslaagd op tijd mee te veranderen. Dat doet ook mij en ik denk iedereen in de hele branche erg veel pijn.

Update 29 juli 2016:
De Weduwe Joustra is gered en overgenomen door Boomsma distilleries. Beide Berenburgmerken (met 1 en met 2 é’s) blijven bestaan in een mooie Friese samenwerking.
Wijnhandel Ouwerkerk is ook gered. De familie Ouwerkerk heeft de aandelen teruggekocht en het bedrijf, vooral bekend als importeur van Kopke Port kan weer verder als 100% familiebedrijf.

24 reacties op “Dankjewel Dirkzwager, het waren prachtige jaren

  1. Mooi geschreven Petra en inderdaad een grote familie, ik kan er nog steeds niet bij dat dit gebeurt. Iedereen veel sterkte in deze roerige tijden.

  2. Zoals altijd ben je goed in het verwoorden van gevoelens ! Waar wij ( Bram & Leo ) het geheel mee eens zijn, allen die ons dierbaar zijn en meegetrokken worden in de flow, heel veel sterkte en hopelijk tot ziens op de een of andere manier!!

  3. Hoi Petra, even een reactie van een [ex] nu met pensioen genietende medewerker
    ik begrijp je verhaal, wel vind ik het jammer dat er bij de overgenomen bedrijven mensen bleven zitten op belangrijke posities terwijl ze helaas onbekwaam waren voor deze functies,
    ik wil niet persoonlijk worden en schop ook niet na, doch dat was te voorkomen geweest., jammer maar helaas, iedereen sterkte nu in de ontstane situatie.

  4. Goed verwoord petra , ik miste de reisjes ook en de gezelligheid van veel mensen sterkte voor de mensen die het treft , en misschien tot later

  5. Even mijn archief ingedoken om te zien wanneer mijn vader Harrie Woolderink vertrok bij Hulsink. Dat was 1 juli 1994. Hij verliet het bedrijf samen met Jan Hoeven, ook distillateur bij Hulsink. Zijn bedrijf dat hij samen met zijn broer Gé in Raalte runde fuseerde per 1 januari 1991 met Hulsink in Harderwijk. Goed mogelijk dat de geproefde dranken (1993) door hem gemaakt zijn. De fusie toen was al een noodzaak. Machines waren duur en soms te kostbaar voor één bedrijf. Zeker bij een markt die slonk. Alle machines en tanks gingen vanuit Raalte op diepladers richting Harderwijk. Een tijdperk werd afgesloten. Geen etiketten meer plakken met de hand, kurken op flessen slaan, krimpcapsules op de flessen doen e.d. Niet meer mee op de bestelbus in de schoolvakantie en bij klanten volgestouwd worden met stukjes harde worst, gehaktballen, 7 Up of Chocolademelk, Kwatta chocolade… Nooit meer stiekem slikkeren van de druppels advocaat die aan de kraan bleven hangen als weer een fles met de hand gevuld was… Om daarna beentje over huiswaarts te gaan… Mijn vader overleed op Goede Vrijdag 2011 en had zich neergelegd bij het feit dat het bedrijf niet meer in bezit van de familie was. Tot onze verbazing kwam medio 2014 het nieuws naar buiten dat Cooymans stopte met de produktie van de laatste 4 GWZ produkten. Jacoba Kruidenbitter, Woolderink’s Beerenburg (gemaakt met de beroemde kruiden van de Amsterdamse apotheker) GWZ Genever en de advocaat van Woolderink. Alles wat minder dan 10.000 eenheden per jaar maakte ging uit de lijst. Na enkele e-mails en telefoontjes lukte het om de merknaam Woolderink plus overgebleven recepten terug te kopen van (Cees) Dirkzwager. Daarna duurde het tot 27 november 2015 alvorens de eerste flessen Jacoba Kruidenbitter (vernoemd naar mijn grootmoeder) weer leverbaar waren. Samen met mijn jongste broer Hans probeer ik deze vier nog steeds populaire dranken van GWZ in de benen te houden. Dankzij Weduwe Joustra maakte de Jacoba Kruidenbitter een zeer succesvolle herstart. Dat een en ander kort voor de feestdagen geschiedde heeft goed geholpen. En dan ineens het nieuws rond Dirkzwager en de daaraan verbonden bedrijven. Zo jammer dat het zo verloopt. Zoveel mensen en bedrijven die getroffen worden. Hopelijk lukt het enkelen van hen opnieuw van start te gaan met behoud van werkgelegenheid. Want dat betekent ook dat veel produkten waar dagelijks veel mensen van genieten beschikbaar blijven.

    • Sterker nog, we selecteerden in 1993 de Jacoba die we nu al 23 jaar als Vuurtorenbitter verkopen.

      • Mooi om te weten. Maar blijft Vuurtorenbitter met de huidige situatie wel leverbaar? Voorlopig rest weinig anders dan de ontwikkelingen afwachten.

  6. Mooi verwoord loop ook een tijdje mee en de mitra is niet de reden van het verval er is ergens een stekker uitgetrokken hoe knows maar was een fijn bedrijf jammer maar de markt is wel veranderd en je moet mee dus mitra,s aansluiten bij Topslijters alleen specificatie kan je overleven
    Gr Roel herfkens

  7. Herkenbaar verhaal waar ik lang geleden, kort deelgenoot van ben geweest. En toch raakt het ook mij.

  8. Petra,
    Ik heb als marketing manager (afkomstig van Koopmans & Bruinier) zo’n 20 jaar bij Intercaves/Dirkzwager mogen werken. Dat de teloorgang (faillissement) van Mitra oorzaak is van wat er is gebeurd, lijkt me wat kort door de bocht. Het is, denk ik, wel de aanleiding geweest. Een gebrek aan commercieel beleid lijkt mij eerder de reden. Het concern werd geleid door een door de familie Dirkzwager aangestelde directeur (voorheen hun accountant) en veel managers met een financiële achtergrond, terwijl de commerciële managers niet of nauwelijks de kans kregen hun visie te ontwikkelen. Een aantal verkeerde investeringen, niet gestoeld op een commerciële werkelijkheid, hebben ertoe geleid dat nu goed lopende dochterondernemingen geslachtofferd worden (o.a. Joustra, Ouwerkerk). Oud collega’s, ik wens jullie veel succes bij het vinden van een nieuwe baan. Aan jullie inzet heeft het zeker niet gelegen.

  9. Petra, ik ken u niet. Wil u compliment maken met uw verwoording van deze trieste gebeurtenis. Mijn bedrijft heeft Dirkzwager decennia als klant mogen bedienen. Wij waren daar trots op. Alle direct betrokkenen wens ik al het goede toe.

  10. Als vert.nu pensionado van allied domecq en later overgenomen door PRN en 35 jaar langs de weg te hebben gezeten wil Ik ook alle mensen van dirkzwager sterkte wensen hopende dat jullie gauw weer werk zullen vinden sterkte daarmee en Petra mooi verwoord meissie…..

  11. Hoi Petra

    Inmiddels heb ik ook het bedrijf helaas verlaten.
    Kan me nog herinneren dat je in een hotel in een verkeerde kamer terecht kwam. (Kamernummers veranderen)
    Wat hebben we gelachen.

    We komen elkaar wel weer tegen.

    Gr Marco

  12. Nooit gedacht dat dit zou gebeuren. Ik heb zelf jaren bij Delcave van Gastel gewerkt en veel overnames voorbij zien komen. Het zijn roerige tijden en het zou zeer jammer als veel van de authentieke wijn en gedistilleerd bedrijven die onder Dirkzwager opereerden zouden ophouden met bestaan. Zeker Wed. Joustra en van Ouwerkerk zijn bedrijven die moeten voortbestaan.
    De val van Mitra zal de druppel zijn geweest en ik heb ook lang het idee gehad dat er niet genoeg commerciële vaardigheid op de juiste plek zat.
    Laten we hopen dat er links en rechts een doorstart kan plaats vinden. Heel veel sterkte voor alle medewerkers en zeker mijn oud collegae…

  13. Hallo Petra,

    Mijn vingers jeukten om een stukje te schrijven over deze hele gang van zaken binnen Dirkzwager en de onjuiste weergave van redenen. Dat hoeft nu niet meer, dankzij jou. Dankjewel.
    Ik heb in mijn werkzame leven al heel wat reorganisaties van heel dichtbij meegemaakt, maar wat hier is gebeurd slaat werkelijk alles. Ik wil netjes en loyaal blijven naar mijn laatste werkgever, maar het is een schande voor de gehele branche hoe het hier de afgelopen jaren is gegaan. Inspraak, tegenspraak en medezeggenschap werd niet getolereerd. Ondanks de angstcultuur heb ik toch mijn zegje gedaan. Dat resulteerde uiteindelijk, na ruim 17 jaar als directiesecretaresse bij Delcave/ Dirkzwager te hebben gewerkt, in een burn-out. Ik zal je details van het hoe en waarom besparen… Maar IK kan mezelf zonder schaamte recht in de spiegel blijven aankijken. Er zal veel geluk en gunfactoren nodig zijn om op mijn 62ste nog aan de slag te komen, want zo niet, dan eindig ik op bijstandsniveau, als alleenverdiener.
    Heel wrang: ” de dader ligt op het kerkhof” en de rest “stond erbij en keek ernaar”…

    Hans Oldemonnikhof, Bart Gijtenbeek en alle andere (eigenaar)directeuren: leer hiervan! Wees goed voor jullie mensen en luister naar hun visie, inzichten en door ervaring opgedane kennis. Dan zijn de mensen goed voor jullie en ontstaat er een harmonieuze werkomgeving.

    Groetjes,
    Trudy Zeegers

  14. Mijn ervaringen met het Dirkzwager concern begonnen toen ik werkzaam
    was onder Hubert Remmen bij “Wijnexpeditiekantoor” Heesch.
    Hubert had het traditionele familiebedrijf uit Megen aan de Maas overgeplaatst naar Heesch (bij Oss) en maakte er een moderne groots opgezette Wijnhandel van.
    Hij ontdekte een ‘gat in de markt” en ontwikkelde Tapperijen voor Slijters en Gastonomie. Hierin werden we groot en de grootste van Nederland.
    Maar Remmen had van oudsher ook een “Distilleerderij” wiens aktiviteiten
    Remmen de kop gekost hebben. (Fiod en zo)
    Binnen de kortste keren werden ook wij opgeslokt door Dirkzwager.
    Ik las ergens dat Dirkzwager zelden mensen ontslaat !!!
    Nou, managers hebben andere methodes !!
    Om bij fusies onrust te voorkomen wordt van de kansel geroepen dat iedereen
    mag blijven werken. Applaus en gejuig is het gevolg.
    Kom je 3 jaar later dan vind je je oorspronkelijke kollega’s nauwelijks nog terug.
    Meedogenloze managementmethodes hebben “schoon schip” gemaakt.
    Hier enkele voorbeelden. (Overeenkomst met levende personen is rein toevallig).
    1) Je pakt van een mede overgenomen Direkteur zijn bedrijfswagen af;
    2) Je verlegt de bedijfsaktiviteiten zo ver weg dat medewerkers uren in de file
    komen te staan alvorens op hun werk te komen.
    3) Je zet een mede overgenomen Direkteur dusdanig in de zijk
    dat ie de handdoek in de ring gooit.
    4) Je ontmeemt alle taken van je meest ervaren personeelslid weg zodat zij
    huilend in de ziektewet gaat.

    Wijnexpeditiekantoor Heesch/Wijnkoperij Heesch werd ontmanteld en het hele
    tapperij-fustengebeuren overgeplaatst naar de reeds opgeslokte Van Gastel en Hoekstrapanden in Oosterhout.
    Of daar nu nog wat overeind staat weet ik niet.

    Jeroen van Dijk

  15. Iedereen die in de drankenwereld heeft geleefd kon niet om Dirkzwager heen.
    Zelf ben ik in contact gekomen via wijndomein. Batenburg had al vroeg door dat er meer gedaan moest worden als jenever stoken. Vanaf dat moment heb ik in div, vormen met Dirkzwager opgetrokken. Steeds kwam er weer iets nieuws bij. Het werd zo groot dat het niet meer door 1 man was te controleren en dus ging de bedoeling van 1 en 1 is 3 niet meer op. Iedereen zorgde voor zijn eigen toko en zodoende waren er een heleboel eilandjes Men werkte meer tegen dan met elkaar.. Uiteindelijk hebben deze mensen die nu met lege handen staan er zelf aan mee gewerkt. Als verantwoordelijke voor eerst wijndomein, via gildeslijter en Euroslijter doet het mij wel deugd te lezen dat men de wijnreisjes wel mist. Waarschijnlijk hadden wij ( het bestuur ) wel het goede dna.

  16. De hele onverkwikkelijke gang van zaken rondom de demise van Dirkzwager is met name pijnlijk voor alle medewerkers die hun stinkende best gedaan hebben om de za(a)k(en) draaiende te houden. Ik leef met een ieder die nu zijn/haar baan kwijt is mee. Maar wellicht dat het Dirkzwager saga wel een mooi moment is om te bezinnen of er niet eens het mes gezet kan worden in de veelvoud van lage omzet merken en producten. Wij (zelfstandig slijter in de Randstad) zitten echt niet meer te wachten op bijv. Legner en Florijn. Schept schapruimte voor (nieuwe) producten die niet bij de borrelshop van de naastgelegen supermarkt verkrijgbaar zijn en waar hopelijk nog wel een beetje marge mee valt te behalen.

Reacties zijn gesloten.