Ontdekkingsreis naar een veranderde maar grotere wereld

nextNog steeds vind ik het bijzonder dat ik door het hele land mijn verhaal mag komen vertellen. Vaak moet ik dat verhaal in 20 minuten proppen, op een congres waar ik dan onderdeel ben van een groter programma, maar af en toe mag het ook uitgebreid.
Dan mag ik in 1,5 tot 2 uur mijn verhaal vertellen. En die laatste lezingen zijn de mooiste. Ik mag dan het hele verhaal vertellen, over de drempels die ik nam, ontdekkingen die ik deed, fouten die ik maakte en wat daaruit voortkwam. Het is een verhaal over een ontdekkingsreis die me leidde naar de netwerkeconomie, waarin social business en sociaal kapitaal de rode draad zijn. Het is een verhaal over een reis van ruim tien jaar die mijn wereld en denken veranderde. Tien jaar waarin ik ook leerde dat mensen in te delen zijn in halers, brengers en verbinders.

Terug de vette klei in
Ik vertelde een zaal ondernemende Zeeuwse dames die ik gisteravond het hele verhaal mocht vertellen ook over hoe een kortzichtige omgeving je klein kan houden, mij ook klein hield, je steeds weer terug die vette klei in probeert te stampen terwijl je constant het gevoel hebt niet genoeg lucht te krijgen.
De dames zaten instemmend te knikken, er was herkenning.
Uitspraken in kleine ons-kent-ons-gemeenschappen als: “Jij bent gek”, “dat gaat je nooit lukken” en “wie denk jij wel dat je bent?” proberen je klein te houden. Je hebt het gevoel constant tegen ondoordringbare muren aan te beuken.
Ik had dat ook.

Tunnelvisie
Tot ik dankzij het internet en digitaal netwerken ineens door de tunnel heen kon kijken, mensen leerde kennen die minder bekrompen dachten, of in hun eigen kortzichtige omgeving (branches, plattelandsgemeenschappen) tegen soortgelijke muren stonden te beuken.
Samenwerken, dingen samen doen is belangrijk, maar je moet wel op zoek naar die mensen die gelijke drives en gelijke interesses hebben als jij. En die mensen hoeven zich helemaal niet in dezelfde regio of branche te bevinden.
Als je die mensen vindt, of zij vinden jou, gaat uiteindelijk dat netwerk als een soort gunfactor-driven turbo deeltjesversneller werken. En het is juist die gunfactor waar het in je kleine beperkte en misschien wel kortzichtige gebied vaak aan ontbreekt.

De wereld als je nieuwe dorp
Maak gewoon van de hele wereld je nieuwe dorp. Zo lastig is dat tegenwoordig niet. Het kost je  alleen wat tijd en lef om die wereld te ontdekken, hem ook te kunnen zien en er uiteindelijk ook de vruchten van te plukken. Kansen zien en ze vervolgens ook pakken.
Als je geleerd hebt te durven delen moet je het uiteindelijk ook wel durven doen. Bij mij werkte het in ieder geval zo. En ik reis gewoon verder.