De onrust die nooit meer verdween

6 mei 2002
Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Het was meivakantie, mijn man zat op zee en ik had ’s ochtends voor de winkel openging de kinderen, toen 7 en 4, voor een dagje naar oma gebracht. Om 9 uur deed ik de winkel open en zoals elke morgen ging ik daarna eerst een rondje nieuws surfen met een kop koffie.
Ik las op Nu.nl dat in de peilingen Pim Fortuyn 40 zetels zou krijgen bij de verkiezingen. 40! Ik kreeg er een naar gevoel van. Wilde ik wel in zo’n land wonen? Waar ging dit heen? Wat gebeurde er allemaal?

Ruud de Wild
Om 18 uur deed ik de winkel op slot en reed naar mijn moeder 10 kilometer verderop om de jongens terug op te halen. Ik zette de radio aan in de auto en was live getuige van wat er op het mediapark gebeurde. Ik was bijna in shock, kon het niet bevatten.
Bij mijn moeder aangekomen stormde ik naar binnen. “Zet de TV aan, ze hebben Fortuyn neergestoken of neergeschoten!” Maar het duurde nog heel lang eer er een extra journaal kwam. Het was onwerkelijk. Was dit Nederland? Was dit ons land? Ik werd er akelig van.

Rellen op het binnenhof
In de loop van de avond dreigde het fout te gaan op het binnenhof en mijn man belde vanuit Finland.  “Wat gebeurt er in godsnaam allemaal in Nederland?” vroeg hij me. Hij had daar in een kroeg gehoord dat er iets vreselijks aan de hand was in Nederland, maar niemand wist nog wie de dader was. Ondertussen nam de onrust toe, en eigenlijk is die nooit meer echt verdwenen sindsdien.

Ik zou nooit op Fortuyn stemmen, ik zal ook nooit op Wilders stemmen, maar in een fatsoenlijk land vermoorden we mensen niet om een andere mening. In een fatsoenlijk land bedrijven we politiek in de politieke arena door debat en niet door aangiftes. Vrijheid van meningsuiting geldt volgens mij ook voor mensen die een andere mening hebben dan ik.

Theo van Gogh
Anderhalf jaar na de moord op Fortuyn volgde de moord op Theo van Gogh. Ook al niet iemand waar ik het vaak mee eens was, maar lossen we tegenstellingen echt zo op in dit land? Verschillende meningen en tegenstellingen maken een democratie toch juist tot wat die is?

Angstig land
We werden een angstig land. Dat werd voor mij akelig zichtbaar op 4 mei 2010. Om 20 uur zaten ook wij in stilte voor de TV. En ik riep: “Stelletje klootzakken!”
Maar het was geen aanslag, er bleek slechts één schreeuw van een idioot nodig om iedereen in angst te doen verstijven en vluchten.
Het is nu 2014, mijn oudste zoon is inmiddels volwassen en we lijken niets geleerd te hebben van wat er destijds is gebeurd. Volkert van der Graaf komt binnenkort vrij. In een rechtstaat respecteer je de rechtsgang en schiet je ook geen mensen dood als ze hun straf hebben ondergaan.

Achterdochtige samenleving
Op 6 mei 2002 veranderde ons land van een tolerante open samenleving in een angstige achterdochtige.
Als mensen in dit land nog steeds, en steeds vaker, bedreigd, geïntimideerd en vermoord worden om hun meningen zijn Pim Fortuyn en Theo van Gogh ook nog eens helemaal voor niets gestorven.

“I may disagree with what you have to say, but I shall defend to the death your right to say it.” ~ Voltaire

11 reacties op “De onrust die nooit meer verdween

  1. Goed verwoord, Petra. Al denk ik niet dat Nederland tot 6 mei 2002 zo tolerant was.

  2. Hoi Petra, prima begrijpelijke blog.
    Je zegt hiermee niet precies wat je van de hetze vindt tegen Wilders.
    Indirect wel. Dat je het wat raar vindt?
    Welnu.
    Ik begrijp volledig dat het een land waar we respectvol met elkaar om gaan, het niet meer geaccepteerd wordt dat politici zich zo discriminerend uitlaten.
    Wat mij betreft wordt Wilders dan ook op een juridische manier hopelijk tot de orde geroepen. Want dit kan gewoon niet meer.

    • We hebben rechters om te beoordelen wat te ver gaat, en éen aangifte is genoeg. Een door een college van B&W geregisseerde aangifte-hetze inclusief voorgedrukte al half ingevulde aangifteformulieren is veel bedreigender voor onze democratie dan de wellicht idiote uitspraken van één politicus.
      Zijn uitspraken veranderden namelijk niet de wetten in ons land, veranderen niet hoe de wet wordt uitgevoerd in ons land. Hij heeft nooit iemand met de dood bedreigd, ik heb het in ieder geval nooit gehoord.

  3. De maatschappij krijgt de kans om zich te uiten. Daarmee wordt de politiek beïnvloedt. Als mensen aanzetten tot haat en openlijk discrimineren dan moet daar iets aan gedaan worden. Voor het te laat is.
    De vergelijking met een tijd geleden wil ik nog niet eens maken, maar als je sociaal intelligent bent en kijkt naar de geschiedenis, dan weet je waar het op uitloopt als deze man nog meer podium krijgt.

    • Welnee, dat is een angstbeeld creëren, daar zijn we altijd nog zelf bij. Wegkijken lost geen enkel probleem op.
      En zolang de problemen, die er wel degelijk zijn, door andere partijen niet daadkrachtig worden opgepakt blijft er electoraal ruimte. Dat kunnen alle andere partijen zich aantrekken die inmiddels een substantieel deel van het electoraat van zich hebben afgekeerd.

  4. Hai Petra,

    Mee eens.
    Overigens, in het kader van de opmerking over het vrijkomen van Volkert: is dit een voorspelling van het voor de hand liggende (wat je denkt dat gaat gebeuren)? Of onderbouw je ermee dat je er geen vertrouwen meer in hebt dat het anders zou kunnen gaan?
    Hoe dan ook: ik denk dat veel mensen je stuk meevoelen en ik reken mezelf mee.

    Groetjes,
    Jojanneke

    • Ik ben bang dat dit gaat gebeuren, het lijkt me verstandig dat Volkert naar het buitenland vertrekt, niet alleen voor zijn eigen veiligheid maar ook om de boel in ons land niet te laten escaleren. Het is een soort explosief vat waarvan ik hoop dat het deksel er op kan blijven omdat de schade van de explosie van dat vat niet te bevatten is en onze democratische rechtstaat verder ondermijnt.

Reacties zijn gesloten.