Demonstreren voor accijnsverlaging

demonstrerenIk herinner het me nog als de dag van gisteren. Het is november 2002 en out of the blue stemt de Tweede Kamer ineens voor een forse accijnsverhoging op sterke drank. We leven in de dagen van het demissionaire kabinet Balkenende 1 waaraan de LPF deelneemt, en ten gunste van de vastgoedsector (Ed Maas was partijvoorzitter LPF en had een dikke vinger in de pap) moet er  ineens een gat gedicht worden op de begroting voor 2003. Het ging om het schrappen van de investeringsaftrek op beleggingspanden. Daarvoor in de plaats kwam er op die achternamiddag ineens een accijnsverhoging op gedistilleerd. Er was immers ook een probleem met jeugd en alcohol en die hele Kamer dacht werkelijk dat ze enkel voor een verhoging van de prijs van die breezers stemden terwijl die breezers in werkelijkheid nog geen 2% van de markt uitmaakten. Maar die informatie hadden ze niet. Men had niet eens door dat men juist de goed gereguleerde vakhandel en vaderlandse gedistilleerdbranche ongenadig hard trof en niet die breezers in de supermarkten.
Op die breezers van 25 centiliter met 5% alcohol was het maar een verhoging van een paar cent op een flesje, op flessen jenever en whisky (met 7 tot 8 x zoveel alcohol en 4 x zoveel inhoud) ging het euro’s schelen. Accijnzen op gedistilleerd worden geheven op het percentage alcohol per liter en over die accijns wordt ook nog eens BTW geheven.

Zalm
Enkele dagen later was de fractievoorzitter van de VVD Gerrit Zalm op een bijeenkomst waar ik ook was en ik sprak hem er op aan.
Zijn lachende antwoord was: “Ach zo gaat dat nu eenmaal aan het eind van een drukke dag vergaderen als iedereen een beetje moe is, dan krijg je er zo moties en amendementen doorheen waarvan niemand echt doorheeft wat de impact is.”
Het maakte me boos, ze wisten dus niet eens wat ze deden daar. Het maakte me zo boos dat ik de volgende ochtend een actie op touw zette.
Ik vond zelfs Elske ter Veld , destijds financieel woordvoerster PVDA Eerste Kamer aan mijn zijde. Maar het mocht allemaal niet meer baten, met alle opvolgende ellende voor de branche, vooral in de grensgebieden. Mijn voorspellingen kwamen helaas uit en het duurde drie jaar eer de maatregel teruggedraaid werd door diezelfde Gerrit Zalm die inmiddels minister van Financiën was. In plaats van dat de verhoging 70 miljoen had opgeleverd had het de schatkist 90 miljoen per jaar gekost. In die drie jaar waren er wel tientallen collega’s en honderden banen verloren gegaan. Maar goed, Zalm leerde wel van fouten.

Kunduz
2012, er valt weer een kabinet en er komt een Kunduzakkoord dat in twee dagen in elkaar geknutseld wordt. De geschiedenis lijkt zich te herhalen, en ik snap er niks van. Geen enkele lobby lijkt zin te hebben, ik zit zelf zelfs in een debat op TV.
De aangekondigde verhogingen 2013 gaan gewoon door, en het enige lichtpuntje uit het Kunduz-akkoord – afschaffing van de vermaledijde calvinistische bubbeltaks- wordt er weer uitgestreept. Alweer ten gunste van de vastgoedsector. Ik krijg last van een deja-vu.

2013
De afzet, vooral aan de oostgrens, daalt dramatisch in 2013 (cijfers CBS 1e halfjaar 2013) en wederom hebben lobby’s geen enkele zin want er komt gewoon nog een tweede verhoging overheen op 1 januari 2014. Die laatste wordt de nekslag voor velen, vooral voor collega’s aan de oostgrens. Steeds meer dramatische berichten bereiken me. Ook over toenemende accijnsfraude. Er lijkt voor velen nog slechts een keuze te zijn tussen frauderen of creperen.

CDA
overvalGisteren was ik samen met wat andere mensen van de Slijtersunie in Den Haag. Op uitnodiging van het CDA waren we bij ‘de overval’ op Wiebes waarbij hij het rapport “Pompen of Verzuipen” kreeg aangeboden.
Buiten sloten we aan bij de demonstratie van de pomphouders. Het werd mijn eerste demonstratie ooit. In tegenstelling tot wat de media brengt waren er dus naast pomphouders ook slijters in Den Haag gisteren. Het gaat hier immers om de hele grenseconomie.

Laat je horen
Gerrit Zalm (VVD) draaide ooit een fout besluit terug, al was het wat laat. Elske ter Veld (PVDA) deed in 2002 haar stinkende best de verhoging te voorkomen omdat ze zag dat onze voorspelling juist zou zijn. Het is nu inmiddels 2014, we vinden nu o.a. het CDA aan onze zijde, maar al deze ellende, het dramatische banenverlies, al die failliete ondernemers voor een maatregel die de schatkist alleen maar geld kost, was niet nodig geweest als men had geleerd van het verleden.
Ik word niet eens meer boos, het gevoel niet serieus genomen te worden maakt me wel verdrietig.
Ik snap best dat er weinig grensslijters waren gisteren, velen van jullie zijn inmiddels murw gebeukt, en proberen nog slechts dit kabinet te overleven.
Toch hoop ik dat ook jullie je laten horen. Samen met alle andere grensondernemers. Alleen als we ons met zijn allen laten horen, van Groningen tot Zeeland, gloort er nog hoop.
ronZie ook deze column van Pieter Omtzigt.

Één reactie op “Demonstreren voor accijnsverlaging

  1. Ook wij hebben gereageerd naar de Cda site. Helaas niet in de positie om te demonstreren. Door inkrimping van personeel gedoemd om zelf de winkel open te houden zolang het nog kan.

Reacties zijn gesloten.