Zieke trollen

Wikipedia: “Een trol (mv.: trollen, uit het Engels: troll (mv. trolls)) in een internetomgeving is een persoon die op fora, websites of chatkanalen berichten plaatst met het doel voorspelbare emotionele reacties (bijvoorbeeld woede, irritatie, verdriet, of scheldpartijen – ook wel flames genoemd in internetjargon) van andere mensen uit te lokken,[1] desinformatie geeft – en dit als informatie laat overkomen – of in een rol kruipt en een vertekend beeld van zichzelf geeft. Bijvoorbeeld door leuzen uit te roepen die geen betrekking hebben op de eigen mening.”

Iedereen die wel eens opduikt in de media herkent het verschijnsel wel. Meestal is blocken en negeren de oplossing. Als de trol geen aandacht (meer) krijgt houdt het meestal wel op. Het gaat de trol namelijk om de aandacht.
Maar het houdt niet altijd op. Er zijn mensen in onze samenleving die ziek zijn. Zo ziek dat ze obsessief doelen kiezen. Ik heb al jaren last van zo’n trol. Ze heeft een psychische stoornis, wordt daarvoor vaak ook intern behandeld. Zij is degene die al jaren als ik ergens genoemd wordt in een nieuwsartikel in de reacties helemaal losgaat, me de vreselijkste dingen toewenst en me zwart maakt. Zij is de reden waarom ik vaak niet wil meewerken aan krantenartikelen.
Op mijn eigen platformen, mijn blog, Facebook en Twitter kan ik blocken. Bij externe media ben ik afhankelijk van moderatoren die het niet zo nauw nemen met filtering en moderatie.
Jaren geleden alweer werden mijn banden verschillende malen achter elkaar lek gestoken. Misschien was zij dat ook wel, ze woonde om de hoek. Ik acht haar er wel toe in staat. Maar ze is ziek.
Gisteren ging ze weer los, op Twitter en op Facebook, omdat ik haar overal geblockt heb spreekt ze nu mijn (ook zakelijke) contacten aan. Die weten niet dat dit een psychiatrisch patiënt is met mij als obsessie, als één van haar obsessies, want ze heeft meerdere ‘targets’.
Ik zette in de afgelopen jaren mijn blog op moderatie, ik blockte haar, maar dat was allemaal niet voldoende. Ik heb nu even een slotje op mijn twitteraccount gezet tot ze haar pillen weer slikt.
Misschien moet ik toch aangifte doen bij de politie. Ik probeer altijd begrip op te brengen voor mensen die ziek zijn, maar wat als dat zieke gedrag mij beperkt en dat al jaren voortduurt?
En wat als ik wel aangifte doe? Kan de politie hier wel iets aan doen, of kan dat pas als ze daadwerkelijk een fysiek strafbaar feit pleegt? Hier kan ik wel wat advies gebruiken.

15 reacties op “Zieke trollen

  1. Ik heb er gelukkig geen last van maar iemand die ik ken wel. Het is heftig. Misschien wil je eens met haar twitteren? Ze heet @GaviMensch

  2. Ik ken het verschijnsel en wees ‘gezegend’, dat het in jouw geval zichtbaar is. Ik zou zonder meer aangifte doen.

    Het lijkt erop dat juist mensen die ‘anders’ in het leven staan van dit soort geintjes de dupe lijken te worden.

    Dit is meer stalken dan trollen. Negeren en blocken alleen is niet afdoende, werk eigenlijk helemaal niet.
    Iemand blijft dan toch zoeken naar andere mogelijkheden. Zo iemand moet direct worden aangesproken en worden geconfronteerd met de gevolgen. Dat kan via de politie. Niet dat een boete zal helpen, maar een direct confrontatie wel.

    Succes en sterkte!

  3. Volgens mij toon je juist begrip door aangifte te doen. Zo iemand heeft voortdurend hulp nodig.
    Of de politie er direct iets mee zal doen weet ik niet, maar in dit soort gevallen is dossieropbouw erg belangrijk. Noteer alles, documenteer alles. En meld het in elk geval.
    Bescherm jezelf, de samenleving en deze persoon tegen deze persoon!

  4. “Ach mevrouwtje, er wordt zoveel geroepen op internet, kijkt u maar eens op doodsbedreiging.nl”, zei de politie tegen mij. Aangifte doen heeft veel voeten in aarde en veel onbegrip en desinteresse. En uiteindelijk krijgt de trol (in mijn geval wegens concrete bedreiging) een oproep op het bureau te verschijnen en later een boete. Wat de woede alleen maar aanwakkert…. Waardeloos…

  5. o ja zo,n trol heb ik ook schreeuwt wat in het rond en dan verdwijnt het weer van FB ze roddelt en beledigd bedreigt weer anderen en ga zo maar door Ooit komt er een tijd dat het overgaat . als zo’n trol nergens aandacht krijgt. Stopt het Maar zolang de zogenaamde FB vrienden mee praten Voelt ze zich sterk Liegen is de beste factor Dan loopt het eens vast laten gaan gaat best voorbij …..

  6. Helaas ken ik dat maar al te goed, ik heb last van een dwaas met een narcistische en een compulsie-obsessieve persoonlijkheidsstoornis, die mij gebruikt om zijn eigen frustraties te lozen. Hij is al jaren geblokkeerd en dan kijkt ie via tweetdek gewoon binnen en reageert op alles wat ik schrijf en liefs met woorden die alleen in de tweede werledoorlog gebruikt werden. Aangifte doen helpt niet, de politie vindt het helemaal niet belangrijk als je familienaam door het slijk wordt gehaald of je nu kinderen hebt of niet.
    Als je er echt last van hebt kun je een civiele procedure opstarten, veel werk dat wel…
    Succes!

  7. Hoi Petra,

    Ik heb ook wel last van mensen die trollen maar ook ik vind dit meer stalken. een zaak tegen de stalker beginnen is een lange, dure en vaak heilloze weg. Dat is geen oplossing. Als ik je relaas zo lees, is dit echt stalken en zeker als het je belemmert. Goed dat je er mee naar buiten komt. Dat helpt altijd. Het helpt, zodat anderen je keuzes begrijpen en hierdoor is het voor je stalkster ineens niet meer mogelijk om haar getreiter en gestalk anoniem te doen. Niet dat ik vind dat je haar bij naam en toenaam publiek moet maken, je hebt het nu bekend gemaakt. Ik schaamde me voor dat soort trolberichtjes, omdat ze vaak de waarheid lijken aan te tippen en mensen die je niet kennen kunnen denken dat de vuilspuiterij klopt. Schaam je er niet voor. Laat je niet belemmeren en als je nog eens wordt lastig gevallen, schakel je crowd in om de stalker op haar/zijn nummer te zetten. Dat is de enige manier om stalkers, waarbij zwijgen niet helpt, het zwijgen op te leggen. Doorbreek de anonimiteit van de stalker, stalken en trollen is een stuk minder aantrekkelijk je het niet meer stiekem en anoniem kan doen. Deel de url’s met je crowd, die je vertrouwt en laat die erop reageren. Net als Eduard zegt, aanspreken op gedrag. Ik ben wel van aangifte doen, maar vaak haalt dat erg weinig uit. Toch zou ik het doen. Vooral laten zien dat je niet bang bent en je zeker niet laten belemmeren, want dan hebben ze lol. Als je dus weer eens last hebt, plaats het even op je FB/twitter en je crowd wil je vast wel helpen. Dan is er vast wel iemand bij die die persoon kent en hem/haar verder uit de anonimiteit trekt. Laat je niet kisten. Ooit leerde ik van iemand die er net als jij en ik, ook las van had, dat het hoort bij succesvol zijn. Als je succesvol bent heb je zo je clubje haters. Die horen erbij, helaas, je moet ze alleen maar leren zien als symptoom van je succes. Als je er echt toe doet, hebt je een clubje trollers, haters en stalkers, die niets beters te doen hebben omdat ze zelf niet in staat zijn succesvol te zijn. En als tweede manco hebben ze dat ze anderen niets gunnen, dus stoppen ze tijd in vuilspuiterij die hen niets brengt, in de hoop dat ze jou je succes kunnen afnemen. Een inschattingsfout. Zie het getreiter als aanmoediging, je doet het goed en bent succesvol, dat is wat ze je eigenlijk zeggen. Ze gebruiken alleen hele zieke woorden. Ik heb het leren zien als aanmoediging. Dat kan jij ook! Succes en het hoort er helaas bij!

  8. Heb ik ook wel eenszoiets aan de lijve ondervonden en het heeft me jaren geduurd om dit te doen stoppen. Blokkeren en negeren is het belangrijkste. Doen alsof persoon niet bestaat. Aangifte is alleen zinvol na aantoonbare vorm van vergrijp, schade of smaad. Dossier opbouwen is noodzakelijk. sterkte..

  9. Petra,

    ik zou zeker aangifte doen! Dit gaat nooit weg, zij blijft terug komen in je leven zolang ze niet wordt aangepakt. Ook al is ze ziek.
    Mooi dat je rekening houdt met haar maar volgens mij doet zij dat niet mij jou…!
    Heel veel sterkte én wijsheid toegewenst.

  10. Je hebt trollen en trollen. De eerste soort probeert de discussie te verzieken en het is afgelopen als ze van een forum worden gemikt of geblokkeerd.
    Jij bent gezegend met de 2e soort, de psychopaat. Het is niet alleen ruzie zoeken maar het gaat veel verder. Ze gaat over tot laster en smaad bij je (zakelijke) contacten. Ook dat is strafbaar. Dat kan jij via het strafrecht doen maar ook civiel. Dat laatste is een korte klap en vaak zeer effectief.

    Ik zou zeker aangifte doen. In het begin zal er geen echte aangifte uit voortkomen maar er komen wel aantekeningen in het politiesysteem (mutaties genoemd) zodat er langzamerhand wel een dossier wordt opgebouwd.

  11. Hai Petra,

    Zeker wel met de politie contact opnemen, in overleg bepalen of je melding doet of aangifte. Het is zeker belangrijk om aan dossieropbouw te doen, zelf en bij de politie.
    Weet je waar de betreffende persoon onder behandeling is of ken je haar netwerk? Ook contact mee opnemen.
    In het verleden heb ik op een werkplek last gehad van een door-de-warre oudere vrouw die maar bleef bellen en lastig vallen. Toen ik een keer haar begeleiding belde (huis waar ze woonde) was het stil.
    Je zakelijke netwerk…… als je het idee hebt dat het hier invloed op heeft zou ik daar 1 keer een briefje of mail aan wagen. Verder, vertrouw op je eigen kwaliteit!

    Succes, Lily Benjamin (@eilish95)

  12. Je ziet dat die enge haan op 4.34 mijn stalker ( en die van veel anderen) geen mogelijk onbenut laat om zijn impossante stalkrollen te tonen. Negeren is dan ook verder het beste en wachten tot de ggz er iets aan doet.

  13. Ik (36) heb ook zo’n stalker, al een jaar of 15, offline en online, helaas. Soms hoor ik weken/maanden/jaren niets van haar en dan duikt ze weer op. Het begon toen we ongeveer gelijktijdig begonnen met werken bij hetzelfde bedrijf. Ik kende daar nog niemand en ik vond het wel fijn dat ik in elk geval wat aanspraak had. Al gauw had ik meer aansluiting bij de rest van de collega’s dan zij had, daarom probeerde ik haar ook een beetje bij de ‘club’ te krijgen. Als ze geen mond opentrok tijdens een borrel, dan praatte ik met haar. In die informele gesprekjes had ik terloops verteld waar ik woonde. Dat had ik nooit moeten doen, ook al was het in een klein dorp ruim 50 kilometer verderop. Op een keer werd zo zomaar boos op me en vertelde ze zomaar allemaal details over mijn woning (streetview was er toen nog niet); dat ik lelijke gordijnen had en dat ik mijn tuin wel eens beter op orde mocht houden enzo. Ook had ze mijn cv te pakken gekregen en had ze daar allerlei negatieve aanmerkingen op. Uiteindelijk leek het of ze meer over mijn leven wist dan hetgeen waar ik zelf bewust van ben. Voor mij een reden om alles te blokkeren. Voor mij is het onmogelijk om een publiek telefoonnummer, Facebook, Twitter of LinkedIn-account te bezitten. Telkens als ergens mijn naam verschijnt, heb ik binnen de kortste keren reacties van dat mens. Als ze informatie te pakken over waar ik werk, dan benadert ze collega’s of, erger nog, klanten. Soms maakt ze Gmail-accounts aan en dan probeert ze me te herinneren aan zaken die ik 15 jaar geleden heb gezegd; dat ze de mooie blouse, waar ik destijds een compliment over maakte, heeft aangetrokken bijvoorbeeld. Ook vertelt ze dat ze een gezinnetje heeft gesticht met een veel knappere man dan mijn vriend van destijds (ik ben getrouwd met een andere man) en dat ze twee kinderen heeft, een mooier huis heeft dan ik heb en dat soort zaken. Als ik aangifte doe bij de Politie, krijg ik naar verloop van tijd reactie van haar contactpersoon bij de GGZ. Verder niets!

Reacties zijn gesloten.