De netwerkeconomie, #plan2012

Het was net voor de kerstdagen. Ik had enkele dagen eerder gehoord dat het pand in Sluis, waar ik ruim een jaar eerder al van overtuigd was dat het het juiste pand op de juiste lokatie voor ons was, dusdanig in huurprijs was gezakt dat het financiële plaatje, dat ik ook al ruim een jaar eerder maakte, ook een haalbaar en interessant plaatje werd.
Een jaar eerder had ik de boeken dichtgeslagen en inmiddels waren we al aan het kijken naar een lokatie in het midden van het land. Ik was aan het onderzoeken in welke plaats in een straal van 50km rond Utrecht er ruimte was voor een specialist als wij. Beter zou het hier op deze lokatie niet meer worden. Doordat Sluis weer in beeld kwam kon ik misschien toch in de streek blijven waar mijn hart ligt. (liedje).
Ik zat in het proeflokaal/kantoor achter de PC plannen in mijn hoofd te maken toen manlief vanuit de winkel kwam gelopen. ‘Dit geloof je niet’ zei hij. ‘Wat geloof ik niet?’
‘Nou’, zei hij, ‘de bank kwam net 10 lege houten tweevakskistjes kopen.’
‘Lege? Die verkopen wij toch niet? Wij verkopen wijn en willen die ook graag verpakken in kistjes. Dat heb je toch wel niet gedaan hoop ik?’ ‘Ja ik heb het wel gedaan’ zei hij.
Hij had het hier over onze bank. Een bank waar je een ‘relatiebeheerder’ hebt en waar je elke maand keurig aan je verplichtingen voldoet. ‘Een bank is dus eigenlijk helemaal geen relatie.’ concludeerde ik.
Nu geloof ik heilig in relaties die boven transacties staan en dat transacties die voortkomen uit relaties duurzamer en waardevoller zijn. Een bank jaagt je op kosten door telkens meer rapporten en onderzoeken te vragen als je iets wil waar je geld voor nodig hebt.
Zo hebben wij al vier keer in de afgelopen 20 jaar een houten vloer geschrapt omdat de kosten door die onderzoeken, extra cijfers – die nooit uitkwamen- en accountantskosten ons budget zover aantastten dat de vloer er altijd aan moest geloven. Bij de vorige verbouwing in 2004 heb ik zelfs de aannnemer een keer moeten afbellen, pas na een extra rapport van 3800 euro exclusief BTW kreeg ik toch de financiering rond, maanden later, en werd de vloer weer gestreept.
Zo’n rapport moet gemaakt worden door een erkend bureau dat uitgaat van gemiddeldes. Als je niet gemiddeld bent en je bedrijf niet gemiddeld is klopt het dus nooit. Welke ondernemer wil er trouwens gemiddeld zijn?
Zo’n rapport bestaat uit gekopieerde CBS en wikipediapagina’s met een conclusie van een goedbetaald bureau. Dat kun je ook makkelijk zelf bij elkaar knippen en plakken, maar zo werkt het niet.
Banken financieren ook je concurrenten die jou je omzet kosten, daar hebben ze geen enkele moeite mee. Een echte relatie heeft het beste met je voor en zal je helpen ook omzet te realiseren. Maar goed, zonder bank kan je als ondernemer niets, en dat weten ze.
Het voorval met de lege kistjes bracht me op het idee dat ik op tweede kerstdag via een videoblog deelde.
Inmiddels zijn er 68 70 73 75 77  83 87 96HONDERD VIPpakketten toegezegd, door 86 88 96 98 112 126 mensen. Er zijn namelijk ook een aantal mensen die samen een pakket afnemen.
‘Petra ik kan nu even geen 1000 euro investeren maar wil wel een dag komen schilderen.’ zei een vriendin. ‘Petra, ik kan geen 1000 euro missen maar wil met liefde een nieuw logo voor je ontwerpen.’ En zo meldden zich meerdere mensen. Die mensen ontvangen van mij wel een VIPpas voor korting, maar uiteraard niet de bonnen die de VIPpakketten krijgen. Al die mensen willen deel uitmaken van ons verhaal.
Ik schreef wel een plan, en ging ook naar de bank, het leek me mooi dat ook zij deel zouden uitmaken van ons project, maar wederom werden er meer cijfers, meer onderbouwingen, meer papierwerk gevraagd en zou zodoende het hele verhaal een gebed zonder eind worden terwijl ook de eigenaren van het pand graag zaken wilden doen. Eigenlijk was elk contact dat ik hierover had met mijn bank een demotiverend gesprek waarin zelfs gedreigd werd dat mijn huidige financiering in gevaar zou komen, maar wij blijven gewoon aan alle verplichtingen voldoen zoals wij altijd hebben gedaan en ik vond het schokkend dat daaraan getwijfeld werd.

Die eigenaren van het pand geloven in ons plan. Ze nemen zelfs 3 VIPpakketten af en worden zodoende ook klant bij ons. En ze schrapten de eis tot bankgarantie zodat ik ook zonder bank kan werken.
Onze drie hoofdleveranciers geloven in ons plan, want weten dat ze daar op die lokatie minstens vier maal zoveel aan ons kunnen verkopen. Ze geloven zo in ons plan dat ze ons helpen met extra leverancierskredieten in de verhuis- en opbouwfase.
We gaan het doen. Vanaf mei vindt u onze winkel op een toplokatie in Sluis. Met een houten vloer. Dankzij beminde gelovigen.
Crowdfunding: Een leger van beminde gelovigen mobiliseren die deel willen uitmaken van jouw droom.

10 reacties op “De netwerkeconomie, #plan2012

  1. Ik hou van zeeuws-vlaanderen, ondernemers en wijn….dussss schrijf mij maar bij op het lijstje van VIPPERS. Verneem via email wel wat te doen/laten. Succes!

  2. Vind je plan echt top… het is dat het een te grote afstand is vanuit Gouda naar Sluis om daar de wijntjes uit te zoeken, en verzenden is geen optie voor een fulltime werkende, anders was ik zeker een van de 100 geworden. Maar petje af voor de inventiviteit.. eigenlijk kan het leven zo simpel zijn!

    • Ik kom ook van ver (Houten), maar ik doe toch mee voor 1/4 , ben zelf geen grote drinker en bezorgen kan altijd en eventueel met je buren overleggen of zij het eventueel willen aannemen (geef je ze als dank lekkere fles wijn). Overal is een oplossing voor als je maar wil.

  3. Petra en Bram van harte gefeliciteerd, we zijn erg blij dat dit doorgang kan vinden en we wensen jullie heel veel succes in Sluis. Als we met iets kunnen helpen dan horen we het wel.
    gr. B en A

  4. Dank voor het doorzenden van het linkje.
    Had zijdelings je actie wel gevolgd doch wist niet precies waar het over ging.
    Na dit gelezen te hebben, helemaal top.
    Jammer dat Bresjes een flinke veer moet laten, echter jullie zijn ondernemers en die willen graag ondernemen en ook hard werken en dat zal in Sluis zeker het geval zijn. Heel veel succes en toch ook wel een beetje blij dat echte Zeeuws Vlamingen de streek toch niet gaan verlaten.
    groetjes Michel

  5. Zit in auto, richting Parijs voor een heerlijk weekendje zonder kinderen en hoor je verhaal op bnn. Ik wil me wel aan sluiten.

  6. Pingback: Hoe een slijterij wijnhandel overleeft dankzij haar netwerk | Koneksa Mondo

Reacties zijn gesloten.