Pink Ribbon

Enkele maanden geleden werd ik gebeld. Ik kende de man niet. Hij vertelde dat zijn vrouw vorig jaar aan borstkanker was overleden en hij nu samen met een enthousiaste groep vrijwilligers een High Tea organiseerde waarvan de hele opbrengst naar Pink Ribbon ging. Hij vroeg me of ik op die zondagmiddag in oktober de veiling wou leiden waarvan ook de hele opbrengst naar Pink Ribbon ging. De zondag is onze enige vrije dag die we normaalgesproken met ons gezin willen doorbrengen. Daarnaast ben ik kritisch in wat ik ‘gratis’ doe. Ook mijn weken kennen maar 7 dagen en die dagen 24 uur.
Dit wou ik echter wel doen. Op zondagmiddag 9 oktober klopte ik in 3 kwartier de aanwezigen van die High Tea in Zaamslagveer ruim duizend euro uit hun zakken voor artikelen die ze eigenlijk niet eens wilden hebben. Ik zette de artikelen twee keer zo hoog in dan op de kaartjes stond die ik in mijn handen kreeg geduwd. ‘We gaan hier eens flink geld van maken voor dat goede doel’ zei ik. En ik hield mijn woord.
Vijfentwintig van de vrijwilligers daar kochten ook nog een kaart voor mijn theatershow waarvan 5 euro per kaart werd gedoneerd aan Pink Ribbon. Ik kocht nog een doos bonbons voor het goede doel en een roze tashanger.
De organisatie was tevreden en vroeg me om volgend jaar weer de veiling te leiden.
Het werd een zondag die geld kostte maar me wel een goed gevoel gaf. Ik had immers bijgedragen aan de strijd tegen borstkanker. Of toch niet?
Update: Pink Ribbon (NL) zelf ontkent de aantijgingen.
Update: Jaarverslag 2010. Al het geld voor onderzoek kwam van derden. Niets van wat je ooit aan Pink Ribbon gaf ging naar onderzoek. Als je onderzoek belangrijk vindt geef je dus aan het KWF. Als je het prima vindt een awareness marketingmachine te financieren geef je aan Pink Ribbon.
Update: Verklaring Pink Ribbon maakt het alleen nog erger Ze veranderen achteraf  posten uit hun jaarverslagen door ze bij elkaar op te tellen.

3 reacties op “Pink Ribbon

  1. Er is geloof ik niet eens geld bewust achterovergedrukt. Probleem is dat die hele spetterende Stichting Pink Ribbon gewoon een marketing-machine zonder enig verstand van iets anders is. Ze weten heel goed hoe ze mensen geld uit de zak kunnen kloppen, maar dan houdt het ook op. Typerend voor het groeiende leger van overbetaalde nitwits, dat zich pedant “marketeer” noemt. Oorspronkelijk een scheldwoord, maar ja – weten zij veel…

  2. Op de doosjes van de armbanden staat het doel van Pink Ribbon benoemd. “bewustwording kweken”. Ik weet niet wat Pink Ribbon in de statuten heeft staan. Maar awareness kweken doen ze goed.

  3. @Petra,
    Wat laat, maar toch. Jaren geleden maakte ik kennis met een groep Engelse vrouwen die net als ik de 4daagse in Nijmegen liepen, met dien verstande dat ik geen shirt van Pink Ribbon, voorzien van mooie borsten, droeg en ook niet gesponsord werd om geld voor dat doel bijeen te lopen. Ik kan je zeggen dat het een buitengewoon aangenaam gezelschap was die voor de nodige verstrooiing zorgden, maar ook op een heel respectvolle manier spraken over hun ziekte. Pink Ribbon was voor mij synoniem met vriendelijkheid en mededogen. Nu blijkt dat Pink Ribbon is verworden tot een exploitant van leed. De organisatie is geen middel meer om het doel, vrouwen met borstkanker te ondersteunen, maar een doel op zich, zoveel mogelijk geld – doet er niet toe hoe- te vergaren. Ik heb de laatse weken regelmatig teruggedacht aan die vrouwen en ik hoop dat het ze nog steeds zo goed gaat als toen in Nijmegen.

Reacties zijn gesloten.