Glenmorangie Milsean

milsean2En daar is de nieuwe Private Edition van Glenmorangie, de Glenmorangie Milsean. Volgens het persbericht een malt whisky als een ouderwetse snoepwinkel. En zo zien de fles en de doos er ook uit.

Sinds 2010 lanceert Glenmorangie ieder jaar een zeldzame en gelimiteerde single malt die speciaal gecreëerd is om whiskykenners en –verzamelaars te intrigeren met een pionierende innovatie. Glenmorangie Milsean, Schots Gaelisch voor ‘zoete dingen’, is de zevende en nieuwste uitgave in deze serie.
Na een opvoeding in eikenhouten ex-bourbon vaten, heeft Glenmorangie Milsean (spreek uit “Miel-sjoan”) verscheidene jaren extra gerijpt in vaten die voorheen Portugese rode wijn bevatten. Dr. Bill Lumsden, Glenmorangie’s Director of Distilling and Whisky Creation heeft die vaten eerst zwaar laten toasten om de zoetere tonen van Glenmorangie te versterken.

Bill Lumsden: “Ik hoop dat de diepe smaken van kersen, angelica (engelwortel), gesuikerde sinaasappelschil en de ongebruikelijke intensiteit van gekaramelliseerd fruit whiskyliefhebbers en malt connaisseurs zal verrassen en verrukken.” Lees verder

Plastic tasjes

Vanaf 1 januari mogen wij winkeliers geen plastic tasjes meer gratis weggeven. We mogen ze nog wel weggeven, maar niet aan de toonbank/kassa tegelijkertijd met aankoop van goederen. Volgens de overheid zijn plastic tasjes niet meer gratis. Dat zijn ze echter nooit geweest, of ik heb altijd de verkeerde leveranciers gehad.
Pas vorige week kwam ik erachter dat dit ook over mijn tasjes ging. Ik had wel iets gelezen over tasjes tot 50 micron, die hele dunne tasjes die mensen ook makkelijk weggooien, maar niet over de dikke stevige tasjes van ons die mensen hergebruiken voor andere boodschappen, als zadelhoes op de fiets als het regent, als pedaalemmerzak, als zak voor schoenen of vuile was in je koffer en die uiteindelijk bij het afval belanden wat ook steeds vaker apart als plastic wordt ingezameld en gerecycled. Lees verder

Whisky en Gin

Column gepubliceerd in Whisky etc nr. 4 2015

2015 vloog echt voorbij.
Er kwamen meer NAS (Non-Age-Statement) whisky’s op de markt die de whisky’s met leeftijdaanduiding vervingen. Whisky werd steeds vaker culinair ingezet, met bijpassende gerechten, en bartenders herontdekten whisky als ingrediënt voor mooie samengestelde drankjes. In dat laatste segment had whisky wel hevige concurrentie van premium gin, die inmiddels ook in honderden variëteiten op de markt is.
Toch zijn er wel overeenkomsten tussen whisky en gin. Ik zie ze in ieder geval tussen de gebruikers van beide dranken.

Een whisky-enthousiast is net als een gin-liefhebber een avonturier. Hij is zelden merktrouw maar wil graag nieuwe smaken ontdekken en analyseren. Zowel whisky als gin zijn natuurproducten zonder toevoegingen. Behalve dan natuurlijk E-150, de caramel die vaak in whisky’s gebruikt wordt om de kleur donkerder te maken.
Iemand heeft ooit bedacht dat een bruinere kleur beter verkoopt. Bijna elke whiskyproducent ontkent het gebruik en als hij het toegeeft voegt hij er aan toe dat E150 geen enkel effect op de smaak heeft. Maar dat heeft het wel.. Ronny Cox van Glenrothes liet me E150 proeven. We deden wat druppels in een glas water, dat water smaakte echt niet meer naar water. Lees verder

The Glenrothes

Column gepubliceerd in Whisky etc no. 3-2015

‘Help ons naar Schotland’, had ik vorig jaar op een bordje geschreven bij een stapel Glenrothes naast de toonbank.Petra ‘Wat betekent dat bordje?’, vroegen veel klanten. ‘Nou, als u zo’n fles koopt mag ik misschien wel mee naar Schotland’, was dan mijn antwoord.

De Kuyper, die in Nederland de distributie voor Glenrothes doet, zou de slijters die vorig jaar de meeste flessen Glenrothes verkochten meenemen naar Schotland. Ik verkocht voldoende flessen en ik mocht mee. Twee dagen heb ik me gewenteld in de geschiedenis van Glenrothes. Overnachten in Craigellachie – hoe je dat correct uitspreekt weet ik nu ook – een distillerytour, diner in the Rothes House en kleiduiven schieten in het centrum van de Speysides. Lees verder

De hel van Parijs

Parijs, dat is joie de vivre, te dure koffie op de Champs Elysees, de eiffeltoren, de Arc de Thriomphe. Parijs is het verhaal van de kunstenaarsscene aan het begin van de 20e eeuw. Gaugin, van Gogh, Absinth. De can-can, La Belle Epoque.
Parijs is maar drie uur rijden.
Gisteravond was Parijs de hel, en die hel kwam via mijn scherm bij mij binnen.
Liberté, égalité, fraternité. Vrijheid, gelijkheid en broederschap.
Ik moest huilen. Ik denk uit onmacht. Zoveel weerloze en onschuldige slachtoffers. Afgeslacht ten behoeve van een hoger doel van de daders. Daar komt het woord slachtoffer ook vandaan. Lees verder

Dutch Rose Gin, het verhaal

dutchrosekleinWij verkopen al ruim 3,5 jaar steeds meer gin. Dat is leuk, want er zijn heel veel variëteiten en omdat we altijd precies willen weten wat we verkopen leren we zelf ook verplicht elke dag bij. Er staan inmiddels zo’n 220 soorten op de plank en ze verkopen allemaal. Er staan tientallen flessen open om te proeven en we geven voortdurend wat wij ‘speedtastings’ noemen.
Alles wordt door ons eerst geproefd, ingedeeld in een categorie en de ‘perfect serve’ wordt erbij gezocht om onze klanten ook te kunnen adviseren.

Roos
De interessantste gins zijn gins die zich weten te onderscheiden van de massa. Dat kan enerzijds door de gebruikte ingrediënten (altijd natuurlijk) en anderzijds door de productiemethode. In onze winkel merken we dat de smaak van roos heel populair is. De meeste distillateurs die rozen gebruiken doen dat door het gebruiken van gedroogd rozenblad of rozenolie.
Ik vroeg Hans van Hage van Biologische Rozenkwekerij de Bierkreek een paar jaar geleden of hij ook rozenblaadjes verkocht. Ik had daar vraag naar voor de garnering van de Gin & Tonics. Dat was een beetje lastig, niet omdat hij ze niet wilde leveren, maar door de beperkte houdbaarheid en het ontbreken van een koelingsmeubel in onze winkel voor dat doel. Dus ging ik als alternatief gedroogde rozenknopjes verkopen. Lees verder

Limoncello en Limoncino

sorrentoWe hebben het hier over citroenlikeuren die oorspronkelijk uit Italië komen. Er is echter geen wettelijke bescherming op de naam limoncello, je mag in elk land een citroenlikeur maken en die limoncello noemen. Alleen limoncello die met citroenen uit de omgeving van Sorrento wordt gemaakt mag de naam Liquore di Limone di Sorrento I.G.P. dragen en is dus wel beschermd. De aanduiding IGP (Indicazione geografica protetta) garandeert dat er Sorrento-citroenen zijn gebruikt.
Omdat alleen de schil gebruikt wordt (zeker niet het wit) en die enorme Sorrento-citroenen ook beschikken over een dikkere schil, hebben die reuze-citroenen de voorkeur, maar je kunt van alle citroenen limoncello maken. Lees verder

Open brief aan de neezeggende klant

Beste neezeggende klant,
Volgende maand run ik alweer tweeëntwintig jaar een winkel. Daarvoor werkte ik tien jaar in de horeca. In de horeca was het mijn taak het de gasten naar de zin te maken. Dat vond ik geweldig, want als je dat goed doet maak je mensen blij. En als mensen blij worden zijn ze je daarvoor ook dankbaar. Dan krijg je fooi aan het einde van de avond bij het afrekenen. Lees verder

De moreel verwerpelijke targeted marketing op Twitter

Halers, brengers en verbinders. Zo deel ik mensen en bedrijven vaak in. Social Media-gedrag maakt mij meestal vrij snel duidelijk in welke categorie ik iemand of een bedrijf plaats.
Alweer een aantal jaren geleden stond ik voor een hele zaal marketeers in Amsterdam. Ik bevond me daar min of meer in het hol van de leeuw en vertelde dat ook. Zonder marketeers hadden we immers geen nee-nee-stickers, geen cookie-wet of bel-me-niet-register nodig. Irritante marketing komt altijd uit de koker van mensen met een marketingopleiding. Lees verder

Zeldzame flessen en domme slijters

column gepubliceerd in Whisky etc no 2 2015

Ik bezoek regelmatig whiskyveilingsites. Tot nog niet zo heel lang geleden stonden daar vooral oudere zeldzame flessen op. Flessen die verkocht worden voor prijzen waarvan ik dan denk: ‘Die had ik beter zelf bewaard in plaats van ooit verkocht’. De afgelopen jaren is er echter iets veranderd. Doordat er een tekort aan oudere voorraden whisky is, het aantal mensen dat een whiskyverzameling wil aanleggen groeit – ook door de waanzinnige prijzen die op die veilingsites betaald worden – en gelimiteerde edities dus steeds schaarser worden, staan die flessen nu al op veilingsites voordat ze in onze winkels worden aangeboden. En ze worden verkocht voor minstens het dubbele van de adviesprijs. De Highland Park Odin – met een winkeladviesprijs van 239 euro – werd op Catawiki voor meer dan 700 euro verkocht voordat die was uitgeleverd aan de slijters. Lees verder