Stroop & Suikerwafel

s&s2De vuurtoren van Breskens- die officieel de prachtige naam ‘Nieuwe Sluis’ draagt- wordt volgende week officieel door de Belgische overheid overgedragen aan de Stichting ‘Vuurtoren Breskens’. Met een zogenaamde ‘bruidsschat’ is de vuurtoren opgeknapt maar het onderhoud in de toekomst zal de stichting zelf moeten bekostigen.
Daarvoor is geld nodig. Er zijn donateurs en sponsors en er is inmiddels ook een bijzondere samenwerking tussen de vuurtoren en de Vuurtoren (wij dus). Lees verder

Niemand lost problemen op die hij niet kent

column geschreven voor Speakers Academy

Het is inmiddels ruim drie jaar geleden dat we onze slijterij-wijnhandel naar een A-lokatie verhuisden dankzij een bijzondere manier van crowdfunden. Bij ons #Plan2012 stelden we de relatie met onze funders centraal. We haalden een ton op door de verkoop van waardebonnen die onze VIP-klanten, zoals we ze nog steeds noemen, vanaf een jaar later mochten verzilveren met 20% meerwaarde. Met het vriendelijke verzoek dat geleidelijk te doen om een eventuele drankrun te voorkomen.

Je eigen crowd
Het geld was natuurlijk belangrijk in 2012, er was in 2012 geen enkele bank die onze verhuizing zou willen financieren, we hebben het ze dan ook niet eens gevraagd. Nog veel belangrijker dan het geld waren de mensen achter dat geld. Deze mensen dachten en denken gevraagd en ongevraagd met ons mee, en dat is en blijft onbetaalbaar.
De belangrijkste succesfactor voor crowdfunden is volgens mij dan ook niet het platform, een bank, of het internet, de belangrijkste factor is je eigen netwerk, je eigen crowd, het zijn de mensen die in je geloven, je wat gunnen en een band met je hebben. Mensen doen nog altijd zaken met mensen.
Die verhuizing was nogal een stap geweest midden in de crisis. Nu moesten we het ook nog gaan waarmaken.
Het werd een verhaal van jaren vechten, hard werken, zwarte sneeuw zien en nog tot drie maal toe een redding door ons netwerk. Niet dankzij maar ondanks de bank hebben we inmiddels het bedrijf dat we voor ogen hadden verder kunnen opbouwen. Makkelijk was dat zeker niet. Als het aan onze bank had gelegen waren we kalt gestellt. Tot drie maal toe. Bankmedewerkers zijn geen ondernemers, wij wel. Lees verder

Zeeuwierjenever en een bloeiende Marie

zeeuwierjeneveroesterGepubliceerd in Smaakmaker nr 7

“Schorre, klakkers en slik!
Ik proef oantjes mee zouterik!
Ik krieg un éél wèrm hevoel
mee da spul in m’n smoel
en dienk oan Zeêland mee un zilte snik.”

Het is alweer zes jaar geleden. Ik bezocht een jeneverworkshop bij Rutte & Zn. in Dordrecht. In die tijd had ik altijd een camera in mijn tas voor het geval ik iets leuks tegen kwam voor mijn blog en interviewde na afloop de directeur. Het ging over nieuwe drankjes, maar hij kwam eigenlijk niet verder dan variaties op bestaande dranken.
“Ja maar Petra, niemand bedenkt nog nieuwe drankjes”, zei hij voor mijn camera. “Ik wel”, zei ik “ik wil al jaren een goede zeewierjenever voor bij de Zeeuwse oesters, maar iedereen verklaart me voor gek.”
“Dat gaan we doen” zei hij voor mijn camera. Ik liet hem dat nog eens herhalen. Lees verder

Grote bedrijven en hun marketing

Alweer een aantal jaren geleden werden er ongevraagd blogposts van me gebruikt in een reclamecampagne van een grote distillateur. Ik schreef toen een blog en een factuur. Er was een reclamebureau ingehuurd voor die campagne en die schreef dus een factuur uit voor dingen die gekopieerd waren van internet.
Vorig jaar ontving ik post van een andere distillateur. Terwijl ik de brief las bekroop me het gevoel dat ik die tekst al kende. Het deja-vu gevoel, alsof ik hem zelf geschreven had. Dat klopte. Hij was gekopieerd van mijn site. De distillateur had een tekstbureau ingehuurd die overigens ontkende te hebben gekopieerd, maar het was echt een letterlijke kopie van mijn tekst. In het eerste geval is me 300 euro betaald, in het tweede geval hebben we een leuke manier van genoegdoening gevonden waar we beiden ook nog iets aan hadden. Lees verder

Zagara Sunrise

Schermafbeelding 2015-04-14 om 19.18.39Wordt dit het zomerdrankje van 2015? Wat mij betreft wel.
Moscato d’ Asti is een zachtzoete licht mousserende wijn van de muskaatdruiven die groeien op en rond de heuvels nabij de stad Asti in het noorden van Italië, de Piemonte. Het is de streek waar de beroemde Barolo’s vandaan komen en het zijn dan ook vaak wijnhuizen die ook Barolo’s produceren die de mooiste maken. Het meest bijzondere van de Moscato d’ Asti is misschien wel het lage alcoholpercentagen, dat is doorgaans niet hoger dan 5%. Dat is dan ook het grote verschil met Asti Spumante. Asti Spumante komt uit dezelfde streek, en is gemaakt van dezelfde druiven maar heeft meer alcohol en meer bubbels. Lees verder

Zelfcensuur

Ze hebben online legers. Als je vol overgave het sinterklaasfeest viert en daarover durft te bloggen komen ze al een paar jaar uit alle krochten van het internet om bij je te reageren. Of ze sturen je intimiderende berichten.
Als je je opwindt en pijn in je maag krijgt van een blog dat oproept tot het vernietigen en verbannen van homoseksuelen en het durft daarop te reageren schermen ze met hun ‘vrijheid van meningsuiting’ en de ‘waarheid’.
Ze proberen je de mond te snoeren. Vrijheid van meningsuiting geldt namelijk vooral en alleen voor hun mening. Want jij bent maar een racist of een ongelovige. Sterker nog, je bent ook nog een dikke blonde hoer en je verkoopt alcohol. Dat past allemaal ook al niet binnen de sharia. Lees verder

Auto gespot!

FerrariIk weet echt niet van wie hij het heeft. We begrijpen er dan ook helemaal niks van. Voor mij moet een auto vooral rijden, ik herken haast geen merken, PK’s zeggen me niks en ik kom vaak niet verder dan het benoemen van de kleur en dat een auto vier wielen heeft.

Toen ik mijn man leerde kennen had die niet eens een rijbewijs. Hij was zeevarende, en woonde in een stad waar voldoende openbaar vervoer was, een rijbewijs of auto waren daar niet nodig.
Hier in Zeeuws-Vlaanderen ligt dat toch iets anders, dus was hij bijna 40 toen hij alsnog zijn rijbewijs haalde om niet altijd afhankelijk van mij te hoeven zijn. Ik had wel iets meer te doen dan hem rond te rijden. Lees verder

Lobstar Gin van kreeften is wettelijk gezien geen gin

kreeft“Ik ben de eerste ter wereld die een gin maakt op basis van een levend wezen”, zegt hij fier.
Aan het woord is de Belgische sterrenchef Kristof Marrannes.
Maar het is niet waar. O ja hij is misschien best de eerste die op het idee komt een levende kreeft te laten trekken in alcohol en die soep dan met een aantal andere ingrediënten in een fles stopt. Alcohol doet hetzelfde als kokend water; aroma’s en smaak onttrekken aan een product. Maar zo’n product met een dierlijke basis mag volgens mij wettelijk gezien nooit gin heten. Lees verder

Deja-vu over een naam

Het is het voorjaar van 1995, precies 20 jaar geleden. Ik heb inmiddels anderhalf jaar een slijterij wijnhandel die Cheers heet. Ik heb ook al anderhalf jaar last van juridische procedures omdat een branchevereninging op zoek is naar jurisprudentie over een deur (ik zat naast een supermarkt) en mij als target koos.
In december ’94 was onze oudste zoon geboren. Aan mijn kraambed had ik geen feest, maar in mijn herinnering voortdurend een advocaat om een rechtszitting voor te bereiden. Ik was gedagvaard en van uitstel wilde men niet weten.
Dat voorjaar dus. Ik kreeg bezoek van twee keurige heren in pak met stropdas in de winkel, die wilden mijn winkel kopen zeiden ze. En dat leek me een beetje raar. Ik maakte wel een afspraak met hen voor de week erop, bij ons thuis. En ik belde even wat na in de branche wie die heren waren en wat ze nu eigenlijk echt van me wilden. Lees verder

Infugintonic: “theezakjes” voor je Gin & Tonic

cabecera fecebookHet juiste woord is waarschijnlijk infuseerzakje, want een theezakje is voor thee en ginzakje klinkt gewoon niet zo lekker.
Gin, en elke andere alcohol waarvan het alcoholpercentage hoog genoeg is, doet precies hetzelfde als kokend water met thee doet, het trekt de smaak, geur en kleurstoffen uit de plantaardige ingrediënten die je erin hangt. Lees verder