Lagavulin 8 years old van Zeeland naar Groningen

Schermafbeelding 2016-04-22 om 22.29.40Ik verkoop elke dag wel wat dingen via Twitter aan mijn twittervrienden.
Gisteren was dat onder andere een fles Lagavulin 8 years old, speciaal gebotteld ter ere van het 200-jarig bestaan van Lagavulin.
Voor mensen die dat niet weten, Lagavulin is een whiskydistilleerderij op Islay, een eiland voor de westkust van Schotland, waar ze flink geturfde whisky’s maken.
“Either you love them or you hate them”, ware whiskyliefhebbers zoals mijn vriend Driekus vereren dit soort whisky’s vaak. Het is een soort religie.
De gisteren bestelde fles werd vandaag bezorgd bij de buren van Driekus omdat Driekus niet thuis bleek. Dat werd vervolgens een hilarisch twitterverhaal dat ik graag met jullie deel.
En op avonden als deze weet ik weer waarom ik van mijn twittervrienden hou.

Lees verder

Een gezegende winkel

Ik ben dus katholiek opgevoed, ook al ben ik niet meer praktiserend, er zijn een aantal dingen die je meekrijgt en die je als nuchter mens misschien als bijgeloof zou bestempelen. Zo kreeg ik van mijn moeder ooit een Christoffel die gezegend was in Lourdes. Christoffel is de beschermheilige van de reizenden.
Toen ik met mijn auto over de kop ging ergens eind jaren ’80 of begin jaren ’90 door een stilstaande Volvo op de snelweg die ik te laat zag, en die niet meegaf, deed ik mijn ogen dicht, en hoorde mijn auto, die ik net van al mijn geld gekocht had, indeuken als een koekblik, ik dacht dat het met me gebeurd was. Ik had nog proberen uitwijken maar raakte met mijn benzinetank nog net de Volvo waardoor ik verschillende malen over de kop sloeg. Lees verder

Ik gun iedereen een #plan2012


Het is allemaal alweer 4 jaar geleden. Met kerst 2011 bedacht ik #plan2012. Daarmee was ik denk ik de eerste winkelier die een vorm van crowdfunding inzette voor een bedrijfsinvestering. Mensen verklaarden ons voor gek. Anderen vonden ons schooiers en weer anderen keken ons met de nek aan. Maar er waren wel 126 mensen die in ons en onze plannen geloofden en ook in ons investeerden. Lees verder

Sluis en Blurring


Eergisteren was Ron Andes, de voorzitter van de Slijtersunie, te gast bij Paul van Liempt. Hij schoof aan in een discussie over blurring. Of alcohol de oplossing is voor winkelgebieden is nog maar de vraag, en met het toestaan van blurring worden eigenlijk de hele Drank- en Horecawet en de vergunningen overbodig.

Sluis
Er werd in de discussie ook even tussen neus en lippen door verwezen naar het proefproject ‘verlichte regels in winkelgebieden’ waarin Sluis één van de 12 deelnemers is.
In de krant las ik dat Sluisse ondernemers dat niet zien zitten.
En dat vind ik raar. Blurren gebeurt namelijk in Sluis al jaren op grote schaal, maar dan min of meer stiekem. Dat noemen ze hier in Sluis ginnegappend artikel vijf. Als je daar over spreekt spreid je je hand voor je gezicht en kijk je door je vingers. Lees verder

Loterijverlies

Op 12 april 2008 meldde ik me aan als deelnemer van loterijverlies. Niet omdat ik dacht ooit rijk te worden. Ook niet omdat ik me ontzettend gedupeerd voelde door de Staatsloterij. Ik meldde me aan omdat de man die de Stichting Loterijverlies opstartte een punt had, ik het grappig vond en ik ook wel vond dat loterijen geen onjuiste marketingpraatjes moesten verkopen.
Ik heb 25 euro overgemaakt, later werd dat bedrag voor nieuwe deelnemers verhoogd naar 35 euro.
In de loop der jaren kreeg ik 47 nieuwsbrieven van Loterijverlies waarin ik van het verloop van de procedures op de hoogte werd gesteld.
De Staatsloterij wijzigde door alle ophef al vrij snel zijn beleid en trok geen prijzen meer uit onverkochte loten.
Zo hadden vijfde loten vroeger een uniek nummer, ook dat is volgens mij gewijzigd, er zijn nu dus echt vijf vijfde loten en niet slechts één waardoor maar 20% uitgekeerd hoefde te worden. Lees verder

Hallo Den Haag nog een keer

Hier ben ik weer eens. Ik probeer me tegenwoordig steeds minder boos te maken. Ik las vandaag dat op 1 januari 2016 nog 1,67% van de Nederlandse bevolking lid was van een politieke partij.  Dat is wel een beetje weinig. Een paar jaar geleden was dat nog 2%. 1,67% van de Nederlandse bevolking die ons land regeert, bestuurt en waaronder de invloedrijke baantjes worden verdeeld.
Ik moet dit even uitleggen denk ik. Ik las dat nog 285.000 mensen lid zijn van een politieke partij en heb toen even zelf mijn rekenmachine gepakt en dat gedeeld door 170.000, 1% van 17 miljoen.
Ik behoor tot de 98,33% die afhaakte.
Ooit was ik actief lid van een politieke partij. Ik haakte af om het gekonkel en het gebrek aan principes. Hoe hoger ik kwam binnen die partij hoe meer ik zag hoe de smerige spelletjes werkten. Dat waren niet mijn spelletjes, het was niet hoe ik wilde bijdragen aan de samenleving.
98,33% van de Nederlanders is nooit actief geweest in de politiek of inmiddels afgehaakt, maar jullie behoren tot die 1,67%. Lees verder

Glenmorangie Milsean

milsean2En daar is de nieuwe Private Edition van Glenmorangie, de Glenmorangie Milsean. Volgens het persbericht een malt whisky als een ouderwetse snoepwinkel. En zo zien de fles en de doos er ook uit.

Sinds 2010 lanceert Glenmorangie ieder jaar een zeldzame en gelimiteerde single malt die speciaal gecreëerd is om whiskykenners en –verzamelaars te intrigeren met een pionierende innovatie. Glenmorangie Milsean, Schots Gaelisch voor ‘zoete dingen’, is de zevende en nieuwste uitgave in deze serie.
Na een opvoeding in eikenhouten ex-bourbon vaten, heeft Glenmorangie Milsean (spreek uit “Miel-sjoan”) verscheidene jaren extra gerijpt in vaten die voorheen Portugese rode wijn bevatten. Dr. Bill Lumsden, Glenmorangie’s Director of Distilling and Whisky Creation heeft die vaten eerst zwaar laten toasten om de zoetere tonen van Glenmorangie te versterken.

Bill Lumsden: “Ik hoop dat de diepe smaken van kersen, angelica (engelwortel), gesuikerde sinaasappelschil en de ongebruikelijke intensiteit van gekaramelliseerd fruit whiskyliefhebbers en malt connaisseurs zal verrassen en verrukken.” Lees verder

Plastic tasjes

Vanaf 1 januari mogen wij winkeliers geen plastic tasjes meer gratis weggeven. We mogen ze nog wel weggeven, maar niet aan de toonbank/kassa tegelijkertijd met aankoop van goederen. Volgens de overheid zijn plastic tasjes niet meer gratis. Dat zijn ze echter nooit geweest, of ik heb altijd de verkeerde leveranciers gehad.
Pas vorige week kwam ik erachter dat dit ook over mijn tasjes ging. Ik had wel iets gelezen over tasjes tot 50 micron, die hele dunne tasjes die mensen ook makkelijk weggooien, maar niet over de dikke stevige tasjes van ons die mensen hergebruiken voor andere boodschappen, als zadelhoes op de fiets als het regent, als pedaalemmerzak, als zak voor schoenen of vuile was in je koffer en die uiteindelijk bij het afval belanden wat ook steeds vaker apart als plastic wordt ingezameld en gerecycled. Lees verder

Whisky en Gin

Column gepubliceerd in Whisky etc nr. 4 2015

2015 vloog echt voorbij.
Er kwamen meer NAS (Non-Age-Statement) whisky’s op de markt die de whisky’s met leeftijdaanduiding vervingen. Whisky werd steeds vaker culinair ingezet, met bijpassende gerechten, en bartenders herontdekten whisky als ingrediënt voor mooie samengestelde drankjes. In dat laatste segment had whisky wel hevige concurrentie van premium gin, die inmiddels ook in honderden variëteiten op de markt is.
Toch zijn er wel overeenkomsten tussen whisky en gin. Ik zie ze in ieder geval tussen de gebruikers van beide dranken.

Een whisky-enthousiast is net als een gin-liefhebber een avonturier. Hij is zelden merktrouw maar wil graag nieuwe smaken ontdekken en analyseren. Zowel whisky als gin zijn natuurproducten zonder toevoegingen. Behalve dan natuurlijk E-150, de caramel die vaak in whisky’s gebruikt wordt om de kleur donkerder te maken.
Iemand heeft ooit bedacht dat een bruinere kleur beter verkoopt. Bijna elke whiskyproducent ontkent het gebruik en als hij het toegeeft voegt hij er aan toe dat E150 geen enkel effect op de smaak heeft. Maar dat heeft het wel.. Ronny Cox van Glenrothes liet me E150 proeven. We deden wat druppels in een glas water, dat water smaakte echt niet meer naar water. Lees verder

The Glenrothes

Column gepubliceerd in Whisky etc no. 3-2015

‘Help ons naar Schotland’, had ik vorig jaar op een bordje geschreven bij een stapel Glenrothes naast de toonbank.Petra ‘Wat betekent dat bordje?’, vroegen veel klanten. ‘Nou, als u zo’n fles koopt mag ik misschien wel mee naar Schotland’, was dan mijn antwoord.

De Kuyper, die in Nederland de distributie voor Glenrothes doet, zou de slijters die vorig jaar de meeste flessen Glenrothes verkochten meenemen naar Schotland. Ik verkocht voldoende flessen en ik mocht mee. Twee dagen heb ik me gewenteld in de geschiedenis van Glenrothes. Overnachten in Craigellachie – hoe je dat correct uitspreekt weet ik nu ook – een distillerytour, diner in the Rothes House en kleiduiven schieten in het centrum van de Speysides. Lees verder