Van de Boevere in IJzendijke naar DeBoover in Phelps New York

Na enkele avonden – eigenlijk halve nachten – in publieke archieven te hebben zitten struinen (lang leve de open data) ben ik inmiddels al 300 jaar terug in de zoektocht naar mijn voorouders.
Ik ben inmiddels beland bij Pieter de Boever in de 18e eeuw, de vader van Louis de Boever die in 1790 in Boekhoute wordt geboren en in 1832 in IJzendijke sterft. Mijn voorouders waren vooral veldarbeiders, werkmannen en dienstmeiden.
Het wordt ook steeds duidelijker dat mijn voorvaderen al eeuwenlang resideren in IJzendijke of maximaal 20 km daarvandaan. De familie is nogal honkvast zeg maar. Maar ik kwam ook iets tegen dat mijn nieuwsgierigheid wekte.
In november 1900 vertrok Emile de Boevere, zoon van Jan Bernard de Boevere (ineens met een e), ook wel Johannes Bernardus (en een zoon van Louis) vanuit IJzendijke met zijn gezin naar Amerika. Ik heb in de familie nooit iets gehoord over geëmigreerde familie.
Emile was de halfbroer van Jacobus Bernardus, mijn overgrootvader. En van Pieter Bernard en Rozalia. Nadat Jan Bernard’s eerste vrouw Sophia Elias op haar 37e stierf hertrouwde Jan Bernard met Johanna Theresia Roegiest, Emile is hun zoon. Lees verder

De Zeeuwen, Rum en het vergeten vat

Zeeuwen en Rum
GEORGETOWN
In 1581 stichtten de Zeeuwen in wat nu Brits Guyana is een kolonie met de naam Pomeroon. Later werd dat de Zeeuwse kolonie Essequibo en Demerary, genoemd naar de twee rivieren.
Het gebied werd meerdere malen heroverd op Spanjaarden, Fransen en Engelsen tot het uiteindelijk Brits werd en bleef.
De Zeeuwen bouwden er in 1817 een vuurtoren om de schepen vanaf de Atlantische Oceaan de Essequibo op te leiden. Deze werd door de Britten in 1830 op dezelfde plaats herbouwd en staat er nog steeds.
Rond  1800 waren er in Essequibo en Demarary maar liefst 380 suikerplantages. En bijna net zoveel distilleerderijen, bijna elke plantage had zijn eigen distilleerderij waar rum werd gestookt van de melasse die overbleef na de suikerproductie. Daar kwam verandering in toen men in Europa suikerbieten ging verbouwen. Lees verder

Help, we hebben handjes nodig!

Gisteravond was er een B2B event georganiseerd door de Gemeente Sluis en de Rabobank. Het thema dit jaar was de arbeidsmarkt in onze gemeente. De discussie spitste zich vooral toe op het schrijnend tekort aan horecapersoneel. Maar niet alleen in de horeca zijn er handjes nodig, ook de zorg in de streek kampt met personeelstekorten en meerdere branches hebben de grootste moeite vacatures in te vullen. Lees verder

Whisky, Blended, Malt en Single Malt

Whisky blijft hot. Steeds meer consumenten raken geïnteresseerd in whisky en zijn bezig met een ontdekkingsreis door de verschillende stijlen en smaken.
Omdat er ook een groep whiskyfanaten is met een tunnelvisie dat alleen Single Malt goed is -dat hebben de marketeers van de Schotse distilleerderijen best heel goed gedaan de afgelopen 20 jaar- zie ik ook steeds vaker verwarring of naar mijn mening vooroordelen. Ik lees het in discussies online en ik ervaar het dagelijks voor mijn whiskyschappen. Lees verder

English Harbour Rum uit Antigua

english harbourrechtop“Do you want me to put you back on the plane to Guadaloupe?” vraagt de grote zwarte man met Caribisch accent bij de douane op Antigua dreigend en neerbuigend aan me. Het is januari 1986, Ik ben 18, heb er net mijn eerste vliegreis opzitten. Amsterdam-Parijs, Parijs-Guadeloupe, op Guadeloupe een hotelovernachting en nu na een korte vlucht geland op Antigua waar ik word verwacht op het schip waar ik ga werken. Met een one-way-ticket.
De man op het net enkele jaren zelfstandige eiland wil niet geloven dat ik diezelfde avond nog per schip het eiland weer verlaat en geeft me uiteindelijk een stempel in mijn paspoort met een vermelding dat ik me moet melden op het politiebureau.
Maar voor ik dat kan doen ben ik al aan boord en op weg naar het volgende eiland. Elke zaterdag zal ik de daaropvolgende maanden terugkeren op Antigua, en omdat op zaterdag de Canadese en Amerikaanse passagiers wisselen (See seven Islands a week) hoef ik op zaterdagavond niet in het restaurant te werken. Wel een hele zaterdag cabins poetsen en beneden in het bloedhete ruim, waar de kakkerlakken vrij spel hadden, in de wasserette helpen. Lees verder

Als je bent gebleven kun je nooit wat zijn

“Mag hij je dan interviewen voor het reünistenblad?”
“Jahoor dat mag, stuur hem maar langs” zei ik.
En hij kwam langs, maar niet voor een interview. Hij was van mening dat ik zelf beter dat stukje kon schrijven en wilde het vandaag hebben. Dus staarde ik gisteravond eerst een paar uur lang naar een leeg word-document tot B. me op het idee bracht waar het over moest gaan. En als ik dan eindelijk begin te tikken komt het meestal wel goed.
Hier een preview voor mijn vrienden. We gaan 35 jaar terug in de tijd. Naar St. Eloy. Lees verder

“Begin met proeven, stop met drinken”

dutchrosesfeer“Ik ga jullie vanavond leren drinken,” zo begon ik mijn verhaal gisteravond voor een publiek van 30 studenten. Ze begonnen heel hard te lachen.
“Ik weet dat jullie denken te kunnen drinken, maar dan gaat het vooral om kwantiteit, vanavond ga ik jullie leren hoe je kwaliteit drinkt, dat proef je. En als je eenmaal begint met proeven stop je met drinken.” Wederom hard gelach.
Ze kregen the story of gin te horen, leerden waarom proefglazen een tulpvorm hebben, dat je die niet ‘naar achteren slaat’, hoe je gedistilleerd ruikt en proeft.
Ik liet ze kauwen op een kardamomzaadje wat mensen deden voor er kauwgom bestond om hun adem te verfrissen, ze proefden 7 verschillende types gin, leerden de basis van garneren (nee een G&T is geen salade en komkommer past niet in elke gin), leerden waarom je nooit een plak citrusfruit in je G&T met premium gin moet gooien maar alleen de schil. Lees verder

Springbank & Campbeltown

campbeltownDavid Allen van Springbank voelde zich gisteren prima thuis in Bussum. Het weer was dan ook traditioneel Campbeltown weer. Regen en veel wind. Volgens hem komt in Campbeltown de wind altijd van opzij.
Ik was net drie uur naar het noorden gereden, ongeveer net zo ver als het rijden is naar Campbeltown vanuit Glasgow. Campbeltown ligt daarmee eigenlijk net zo geïsoleerd als West-Zeeuws-Vlaanderen, met dat verschil dat Campbeltown enkel grenst aan de zee. Maar mede daardoor heeft het kleine plaatsje met anno 2017 zo’n 5000 inwoners wel een rijke whiskyhistorie. Lees verder

De wet van de willekeur

Er is nogal wat commotie in Slijtersland. Iedereen kent inmiddels wel de discussie over blurring en alcohol.
De Slijtersunie wordt door de voorstanders van alcoholbeschikbaarheid in alle winkels nogal makkelijk weggezet als zeur, maar dat is wel enorm downplayen van het probleem. Het gaat hier om het gelijkheidsbeginsel en het handhaven van de wet. Vergunninghouders (Slijters en Horeca) worden nog steeds beboet als ze de wet overtreden. Niet-vergunninghouders worden niet gecontroleerd en daar wordt inmiddels gedoogd waar vergunninghouders voor worden beboet. Volstrekte willekeur.

Van Rijn
De Drank & Horecawet (DHW) valt niet onder het ministerie van Economische zaken maar onder dat van Volksgezondheid. We doen het in Nederland met onze DHW best goed. We bevinden ons waar het problemen met alcohol betreft onder het gemiddelde van de Europese landen. Het veel striktere beleid in Scandinavië werkt meer misbruik in de hand, het soepelere beleid in o.a. België en Duitsland ook. We lijken met ons beleid de gulden middenweg te hebben gevonden waar het verantwoord gebruik en beschikbaarheid van alcohol betreft.
Staatssecretaris van Rijn wil een accijnsverhoging om de problemen nog verder in te dammen, kamerlid Erik Ziengs komt met een wetsvoorstel om alcohol veel breder beschikbaar te maken. Hij stelt zelf dat daarbij de grens bij sterke drank ligt. Maar het is juist sterke drank dat opduikt tussen spijkerbroeken, op kapperstafels en nu ook bij kaasboeren. Kennen mensen het verschil wel tussen zwak-alcoholische dranken en sterke drank? In TV-items over blurringprojecten zag ik likeur van 30% bij bakkers. Boven de 15% is alcholhoudende drank sterke drank. Dit zou niet kunnen in de blurringprojecten maar stond overal wel. Het is een glijdende schaal. Lees verder

Bombay Sapphire Gin

logo-bombay_sapphireHendrick’s was in 1999 de eerste Super Premium Gin met niet-traditionele  botanicals. Daar hadden we het al eens uitgebreid over. Bombay Sapphire is echter minstens zo groot, zo niet veel groter. Bombay Sapphire is een traditionele gin, met tien traditionele botanicals die in 1987 voor het eerst werd gecreëerd door UDV, wat inmiddels Diageo is. In 1997 verkocht Diageo het merk aan Bacardi.
Sinds dat jaar denk ik ook dat ik Bombay Sapphire op de winkelplank heb. Niet dat het destijds al goed verkocht. Die toen nog gekke blauwe flessen stonden een beetje te verstoffen naast de Gordon’s. Gin was sowieso niet zo’n grote artikelgroep. Ik verkocht een paar flessen Bombay Sapphire per jaar, voornamelijk aan zeilers die de jachthaven aan deden.
Met de opkomst van de gins ging ook Bombay serieus meetellen. Bombay Sapphire noem ik middensegment, eigenlijk zit deze gin tussen een Gordon’s en een Hendrick’s in qua doelgroep, smaak en prijsstelling.
Wat ik eind jaren ’90 aan Bombay Sapphire in een jaar verkocht verkoop ik nu vaak per dag.
Dus mochten we in december op uitnodiging van Bacardi naar een leuk Bombay-event “The Grand Journey” deed na een aantal andere Europese steden ook Amsterdam aan. Antwerpen was voor ons een heel stuk dichterbij geweest, maar goed, dat is dus nog steeds een ander land. Lees verder